De nieuwe tijd net wat u zegt……

Wilgen3Vanmorgen bij mijn minibaantje gaan werken en daarna heerlijk gaan fietsen. Het was best nog wel fris en grijs maar had zo’n zin er in, heerlijk mijn camera meegenomen, dacht misschien kom ik nog wat tegen. Hoewel dit saaie en grijze weer me nog niet meteen uitnodigde om ergens te stoppen om foto’s te gaan maken.
Broodje gaan eten bij de Hema, bijna heel mijn crypto van afgelopen zaterdag uit het AD klaar, nog een paar woorden missen maar dat komt wel, merk dat ik er weer een beetje inkom zo.
Terug een lange route genomen door het Loetbos. Voor mij is fietsen gewoon zoveel fijner dan autorijden. Ik zie de vogels, hoor de vogels.  Alles lijkt nog winters rustig te zijn in vogelland.
Een paar honderd meter voordat ik thuis ben staat er een bord, werkzaamheden, wachttijd maximaal 10 minuten. IMG_2708Ze zijn bezig met het snoeien van de wilgen langs het fietspad.
Al wachtend denk ik terug aan hoe dat vroeger ging, meestal was het snoeien van de wilgen werk voor de boerenknechten als het winter was, de koeien op stal stonden en er dus minder werk was te doen op het land. Het liefst als er ijs in de sloten lag zodat de takken op het ijs vielen en makkelijk verwijderd konden worden.
Dan gaat het er nu heel anders aan toe. Een rijtje machines staan er die het werk vergemakkelijken (het aantal arbeidsplaatsen drastisch verminderen) .
Allereerst een hoogwerker met twee manWilgen9nen er op met grote kettingzagen, daarna volgt een auto met grijper die de takken van de weg en uit de sloot haalt en ze meteen in de volgende machine stopt die ze weer versnippert. Alles weer klaar en opgeruimd.
Ik maak wat foto’s. Ik ben gek op wilgenknotten en stronken, op een of andere manier boeien die mij altijd.
Op een gegeven moment mag ik langs de tractoren lopen met mijn fiets, een heel eind wegzakkend in de zachte berm, daar gaan mijn nieuwe laarzen weer, en mijn fiets over dikke stammen tillend.  Wilgenmiddelvinger
Ach het lukt allemaal wel weer. Als ik thuiskom lekker muziekje aan, meezingen, echte chocolademelk maken van cacaopoeder net als vroeger en niet met de kant en klare korrels en mijn foto’s bekijken.
Ik zie een wilg en meteen schiet in in de lach. Het lijkt wel of ie zijn middelvinger omhoog heft en protesteert tegen de huidige manier van snoeien.
Onzin natuurlijk, ik snap heus wel dat je de vooruitgang niet tegenhoudt, ik kook ook niet meer op een houtkachel.
Maar de nieuwe tijd, net wat u zegt……….. het maakt me soms melancholiek

Waarnemen

Duifjes“Ga eens aan de kant”  Maria zucht, Paul is er helemaal klaar voor hoor, zijn verrekijker in de hand, papieren, pennen, een kopje koffie erbij, zijn fototoestel startklaar, dan gaat ie zitten voor het raam.
Ze weet dan moet ze hem maar niet storen, dat is zijn hobby en een keer per jaar is het zijn dag, de nationale vogelteldag en daar gaat ie helemaal voor.
Maria maakt zich maar uit de voeten, al eerder begon hij vanmorgenKauw (4) te mopperen dat ze nog niet alles weggehaald had uit de vensterbank, ze wist toch dat het teldag was.
Al vroeg had hij buiten in de tuin alles nagekeken, de vetbolletjes, het voer, de pinda’s, vers voer voor de insecteneters. Altijd hoopt hij weer dat er dit jaar bijzondere vogels in de tuin komen.
Gespannen zit Paul naar buiten te kijken, hij ziet al heel wat vogels zitten maar hij moet nog even wachten want er moet precies een uur geteld worden.
Als de klok 10 uur slaat begint hij, kijken, strepen, Meesje winter 2014aanvinken welke vogels er zijn en hoeveel er van zijn. Het eist de nodige concentratie want je mag natuurlijk niet de vogeltjes die wegvliegen en weer terugkomen nog een keer tellen. Je moet deze dingen serieus nemen.
Maria maakt zich maar uit de voeten want wee je gebeente als ze ‘zijn’ vogeltjes zou verjagen door onverwachte bewegingen.
Paul is een beetje teleurgesteld, door de warme winter zijn er minder vogels dan andere jaren.musje3  En veel bijzondere soorten kan hij niet ontdekken.
Als Maria weer thuis komt uit hij zijn ongenoegen.
Ze zucht en denkt, gelukkig is het maar een keer per jaar. Voor zijn hobby als vogelaar gaat hij de rest van het jaar naar buiten met andere vogelvrienden.
Zijn lijstje met nog te fotograferen vogels is gelukkig nog heel lang.
Een uitdaging van Plato met dit jaar het woord Waarnemen.
Een verhaal maken van 300 woorden waarin het maandwoord niet genoemd mag worden. Meer verhalen op :  https://platoonline.wordpress.com/2015/01/13/we-300-voor-januari-2015/

Op naar de 100 ………

Hiep hiep hoera !!!!!

Vandaag is mijn moeder 99 jaar oud geworden dus begonnen aan haar 100ste levensjaar en ik ben heel blij dat ze er nog steeds is, zeker zoals ze nu nog is.
Natuurlijk merk ik dat ze heel oud wordt, vaak dezelfde verhalen vertelt maar waar ik soms ook nog zo mee kan lachen. Waarin ik ook zo veel van mezelf herken, het lijkt wel steeds meer te worden.
Zoals gisterenmiddag toen ik tijdens mijn fietstocht even langs wipte.  Mijn zus had wat lekkere dingen gekocht voor haar verjaardag. Ze viert het vandaag niet maar pas volgende week maar misschien komt er toch nog wel iemand langs.
Ze had ook een doos met lekker bonbons op tafel gezet van de week en als ik kom zijn er al aardig wat uit.  Dus ik zeg lekker zijn ze hé.  Ja zegt ze lachend,  die vliegen het doosje uit. 😉
En zo lang ze dat nog heeft en zo op haar eigen manier haar dingen nog kan doen hoop ik dat ze  ook 100 jaar in gezondheid mag worden en ik nog veel op visite mag komen.
mama en simba

 

Jagen Ja of Nee ?

Eenden (3)Vandaag gaan fietsen, ik voel het goed aan mijn benen die toch een aantal weken in de auto gezeten hebben. Maar het is heerlijk, ik zuig de winterse lucht op in mijn longen en neem de langste route midden door de polder heen.
Ik zie weer veel meer dan wanneer ik in de auto zit en stap zo nu en dan af om even rond te kijken.
Zo zie ik ook al weer dat de wilde eenden bezig zijn paartjes te vormen. Een vrouwtjes eend wordt “belaagd”door 5 woerden om haar heen en ze probeert zich gauw uit de poten te maken.
En dan moet ik denken aan het verhaal dat een jager me een keer vertelde over het jagen.
Ik weet best dat veel mensen er tegen zijn dat er gejaagd wordt, het zielig vinden maar gewoon wel een kipfileetje eten van een kip die het waarschijnlijk veel slechter gehad heeft dan de eenden uit de polder.Fazant (2)
Hij zei tegen me, let maar eens op als je door de polder fietst, er zijn veel te veel mannenfazanten en wilde eenden woerden. De vrouwtjes eenden en vrouwtjes fazanten worden belaagd door al die mannetjes waardoor er geen evenwicht is.
Wij jagers zijn ook de “wakers” van het natuurbestand in de polder en we zullen echt niet zoveel schieten dat we bepaalde soorten uitroeien want daar hebben we in principe alleen ons zelf maar mee.
En dat gaf mij toch wel een heel andere kijk op het jagen in de polder. Tenslotte is jagen denk ik net als vissen toch voorzien in de eerste levensbehoefte, misschien zelfs een oerdrift.
Natuurlijk is dat nu niet meer nodig maar je ziet gewoon daar waar niet meer gejaagd mag worden dat de gezonde en evenwichtige populatie verdwijnt.
Er zullen best veel argumenten tegen in te brengen zijn en ook alle jagers zullen niet de regels in acht nemen. Excessen heb je overal. Maar toch het heeft me wel aan het denken gezet en als ik dan zo vandaag zo’n vrouwtjes eend bijna gemolesteerd worden door 5 woerden komt dit gesprek wel weer Eenden zwemmend 1bij me in herinnering.
Zelf ben ik wat dat betreft opgegroeid tussen de boeren en de manier waarop mensen toen met dieren omgingen. Meestal waren de katten er om de muizen te vangen en de hond om het erf te bewaken en de konijnen werden opgefokt om met de kerst gegeten te worden.
Ik weet dat die dingen wel veranderd zijn maar het oversentimentele “gedoe” wat sommige mensen tegenwoordig hebben ten opzichte van hun huisdieren, dat is ook niet helemaal mijn ding moet ik zeggen.

OntHemaën

opruimen maarIk ben, nu ik eigenlijk weinig meer even een eind ga fietsen met dit weer,  een beetje aan het ontHemaën. Vandaag toevallig wel even geweest met mijn zus maar het bakje Hema is voor mij blijkbaar toch onlosmakelijk verbonden met gaan fietsen.
Heb niet de behoefte om met mijn auto even naar de Hema te gaan alleen maar om daar een bakje te gaan doen. En zowel dat niet fietsen en het niet Hemaën levert toch wel aardig wat tijd op. (Ik zeg wel mijn auto maar hij is natuurlijk van mijn zus maar ik mag hem nog steeds gebruiken)
En die tijd gebruik ik momenteel om al mijn kasten eens flink uit te spitten, uit te dunnen, op te ruimen, schoon te maken.
Dat vind ik momenteel zulk lekker werk dat ik bijna zou zeggen, laat het nog maar lekker en paar weekjes regenen dan ben ik heel mijn huis door.
Ik woon in een redelijk oud huis, zo van net na de oorlog en in die huizen zitten vaak veel ingebouwde kasten, dat is ook bij mij het geval in de slaapkamers.
En mijn ervaring is wel hoe meer kasten en ruimte ik heb hoe meer ik bewaar en daar ben ik nu maar rigoureus mee aan de slag gegaan.
Vier dozen boeken weggebracht naar de kringloop, kleding die ik nooit meer draag opgeruimd naar het Leger des Heils, zoals eerder al gezegd al die papieren, maar ook van die dingen zoals oude fotolijstjes, vazen, huishoudelijke dingen enz. Ik heb er gewoon veel te veel van en de kringloop is er dus goed mee.
Het geeft me ook wel een opgeruimd gevoel in mijn hoofd moet ik zeggen.
cappuccino hemaEn ik weet ook dat ik het eerstkomende jaar geen shampoo, wasmiddelen, bodylotion, haar conditioner, vitamines en nog meer van dat soort dingen hoef te kopen nu ik mijn kast eens goed opgeruimd heb en weer weet wat ik heb.
Ook laarzen en schoenen zijn taboe (hoewel 😉 ) net zoals sokken, sjaaltjes en lingerie.
Als ik dan ook nog eens minder een bezoek breng aan de Hema voor een bakje koffie dan moet ik toch wel geld over gaan houden. 😉

Een goede buur

verhuisdozenJa het gaat nu echt gebeuren, mijn buren gaan verhuizen en ik vind dat echt heel jammer maar ik snap het wel. De buurvrouw heeft last van reuma, al een half jaar last van haar voet, ze loopt met een rollator en heeft weken in de kamer geslapen omdat ze de trap niet op kon komen en binnenkort moet ze weer geopereerd worden.
Het zijn echt leuke huizen waar we wonen maar niet als je slecht ter been bent dan zijn ze best bewerkelijk en nog een flinke tuin erbij natuurlijk. En hun huis is ook groter dan het mijne.
Ze krijgen nu een levensloop bestendige mooie flat, een of twee straten verderop.
Toen we hier een kleine 20 jaar geleden kwamen wonen stond de buurman in de voortuin toen we kwamen kijken voor de eerste keer. Het bleek dat we op de lagere school in dezelfde klas gezeten hadden zes jaar dus eigenlijk hadden we meteen een praatje en dat is zo gebleven. Ook met zijn vrouw en mijn ex klikte het goed. En hoewel we niet heel vaak bij elkaar op visite kwamen was de band wel goed. Als er iets was over en weer konden we altijd op elkaar rekenen.
En zeker toen ik hier alleen bleef wonen was dat best fijn om te weten dat ik er altijd aan kon kloppen. En werd onze band ook wel verstevigd. En dat was andersom ook zo. Mijn buurman kreeg regelmatig epileptische aanvallen en dan kon de buurvrouw ook roepen om even te helpen.
Of als de buurvrouw eens een dag weg wilde en ik was thuis dan lette ik er op of het allemaal wel goed met hem ging door even te bellen of bij mooi weer over het hek te kijken.
We hadden elkaars sleutels en het is mij regelmatig gebeurd dat ik daar een beroep op moest doen als ik mijn sleutel vergeten was of zo. Zij kwam regelmatig even wat bij me printen of iets over de computer vragen en ik kreeg weer zo nu en dan van haar wat eten als ze veel gekookt had.  Kortom gewoon zo als je hoopt dat het tussen buren kan gaan. verhuizen
Maar goed ze gaan niet de wereld uit en we zullen best contact blijven houden. Ik ga ze ook nog helpen met wat behangwerk in hun nieuwe huis.
Toch zal het anders worden, nog geen idee wie mijn nieuwe buren zullen worden. Want het is best belangrijk wie er naast je woont voor je wooncomfort.

Versnipperde mensen

Ik weet nog toen ik in het verzorgingscentSysteemkaartenrum werkte aan de receptie dat het regelmatig gebeurde dat er iemand overleed en dan kreeg ik een berichtje dat de kaart uit het systeem gehaald moest worden. (toen hadden we nog een kaartenbak 😉 ).
En natuurlijk kende ik niet alle mensen maar regelmatig gebeurde het ook dat ik ze wel vrij goed kende en dan was het meer dan het weggooien van een kaartje.
Er was een mevrouw echt een chique dame die dementerend was en soms tijdens een dienst wel twintig keer aan de balie iets kwam vragen.  Ondanks haar dementie bleef ze echt een dame en ze begon altijd de zin met :”Neemt u mij niet kwalijk” en dan hoe laat is het, komt mijn zoon nog, wanneer krijg ik eten  en dat soort vragen. Ze al weer vergetend als ze wegliep.
Toen ik haar kaart uit de bak haalde dacht ik opeens, zo gaat het, je papieren worden gewoon weggehaald, uit het systeem en voor onze instelling ben je er dan niet meer. Logisch maar bij sommige mensen greep me dat toch wel aan.
Ik weet nog dat ik bij het verwijderen van haar kaartje een gedichtje maakte dat ik niet meer heb maar dat gevoel verwoorde.
Gisteren en vandaag, regen, regen, regen en regen.  Eigenlijk wilde ik beginnen met mijn keuken op te knappen maar dan wil ik wel iets open kunnen zetten als ik ga schuren dus maar plan B gaan doen.
Het opruimen van de papierwinkel van mijn overleden broer en zwager. Er zijn papieren die inmiddels wel weg kunnen. Zeker van mijn zwager had ik heel veel mappen omdat ik alles voor hem jaren in mappen deed en hij eigenlijk nooit wat weg gegooid had.
En ik kan je vertellen dat zorginstellingen, verzekering, revalidatiecentra en dat soort instanties je rijkelijk voorzien van papieren.
Eerst alles uitgezocht wat er weg kon en in zakken gedaan. En ook van de papieren van mijn broer kon er veel weg. 
Daarna alles door de versnipperaar gehaald, uren lang bezig om alles in strookjes te veranderen. zakken papierTwaalf vuilniszakken, wat een klus zeg. En eigenlijk voelde het net zo’n beetje aan als toen ik dat kaartje van die mevrouw door de versnipperaar deed.
Van twee mensen die er niet meer zijn worden hun papieren ook weggedaan. Veel papieren roepen ook herinneringen op. Leuke en minder leuke herinneringen.
Het verschil is wel dat die mevrouw wat verder van me afstond (hoewel het gekke is dat ze toch nog op zo’n manier wel in mijn herinnering terug komt) en mijn broer en zwager natuurlijk altijd een stukje van mezelf zullen blijven hoeveel papieren ik ook vernietig dat gaat gelukkig nooit weg.

Nachtmens en fietsmens

maanIk ben echt een nachtmens en omdat ik momenteel de dagen toch een beetje naar mijn eigen ritme in kan delen is het ’s morgens niet vroeg op en ’s avonds soms heel laat naar bed.
Zoals vannacht, zat lekker gewoon wat muziek te luisteren, wat papieren uit te zoeken, mappen bijwerken en opeens was het weer half 3 of zo dat ik dacht, nou toch maar eens naar bed gaan.
Vanmorgen om kwart over 8 ongeveer ging de telefoon en voor mijn gevoel was dat echt nog midden in de nacht. Zie dat het mijn moeder is, die belt nooit om die tijd dus eigenlijk schrok ik ook wel. Slaperig, net een nieuwe telefoon, schrikken en druk op het verkeerde knopje waardoor ik geen geluid had. Maar het kwam goed.
Er was ook niets aan de hand gelukkig, behalve dat haar filterzakjes op waren, althans ze had er nog een maar dat wordt voor haar dan een soort groot probleem want hoe moet ze dan morgen koffie zetten.
Ik brom een beetje ik kom vanmiddag wel even langs dan neem ik wat zakjes voor je mee.
Dus vanmiddag maar op stap. Mijn fiets doet het weer dus ik dacht, zal ik gaan fietsen, het waaide wel heel hard maar toch, het trok ook wel weer. Had al een paar weken geen afstanden meer gefietst.
Onderweg naar de schuur lopend en de harde wind voelend twijfelde ik nog want heb nog steeds een auto voor de deur staan. Maar toch op de fiets gestapt. Natuurlijk speelt dat vervelende gevoel dat hij er nou al zo vaak er mee gestopt is ook wel mee daarbij. Fietsen met dit weer zonder ondersteuning gaat ook wel weer lukken maar is geen pretje natuurlijk.  (verwend er mee). Maar ik heb een heel goede verzekering en kom ik halverwege stil te staan moeten ze me op komen halen.
Nou ja de wind bulderde echt wel heel hard over de polder en er waren er weinig zo gek die aan het fietsen waren maar ik vond het echt heerlijk. Even niet in die auto zitten, weer meer zien en helemaal letterlijk en figuurlijk uitwaaien.
Moeders was blij dat ik kwam met de filterzakjes. Ook bij haar ging mijn opruimwoede van de laatste dagen nog even door en ik heb 3 laden bij haar eens uit zitten spitten en een hoop rommel weggegooid en meegenomen wat nog bewaard moet worden. Heerlijk om te doen die werkjes terwijl mijn moeder gewoon lekker door zit te kletsen over van alles en ik alleen maar zo nu en dan ja en nee hoef te zeggen.
fietsen-wind 1Terug kan ik bijna stil op de fiets gaan zitten en word ik zo ongeveer naar huis geblazen waar een heerlijke chocolademelk op me wacht. (moest het natuurlijk wel even zelf klaarmaken haha). Heerlijk ben er weer helemaal doorheen en hoop van de week ook nog een paar keer lekker te gaan fietsen.

Tien graden vorst en een pak sneeuw

IMG_0251Niet iedereen zal daar om zin te springen maar dit weer, pff echt helemaal niets voor mij hoor al die regen en storm.
Vanmorgen werd ik om 8 uur wakker en dacht nog even omdraaien zonder een wekker te zetten, niet zo slim want om 11 uur werd ik weer wakker. Pff daar ging mijn afspraak om naar de studio te gaan. Gelukkig was het geen vaste afspraak maar gewoon kom eens langs dus dat zal dan volgende week worden, het is niet anders.
Heb momenteel wel dat ik het thuis ook wel lekker vind, mijn vogeltjes in de tuin voeren, krant op tafel met kopje thee in de keuken, uitkijkend over de tuin en gewoon lekker lezen en wat ik al weet ik hoe lang ik niet gedaan heb, puzzelen.
Pff wat heb ik altijd veel crypto’s gemaakt iedere zaterdag in het AD samen met mijn broer, allebei maakten we ze thuis en zondags ging ik meestal naar hem toe en dan keken we wie de meeste woorden had.
IMG_0222Ik denk dat ik sinds hij overleden geen crypto’s meer gemaakt heb. Het is gewoon weer leuk even, het is toch even omdenken wat ze bedoelen, er weer inkomen maar het lukt met om de helft ingevuld te krijgen. Na nog een filipino puzzel, een twee kruiswoordpuzzels heb ik het wel weer even gezien. Wat is het eigenlijk leuk.
Vanmiddag nog naar de opening van een winkel geweest, mijn fietsenmaker die verhuisd is. Waar ik trouwens dinsdag meteen naar toe ging om mijn fiets na te laten kijken die er twee weken geleden weer mee gestopt was.
Wat schetste mijn verbazing trouwens dat toen ik hem pakte en het contact aanzette hij het gewoon weer deed. Toch maar even naar de fietsenmaker gegaan en gevraagd of hij even mee wilde denken wat het nou kon zijn. Ik snap helemaal niets meer van die fiets onderhand. En het is gewoon niet leuk als ik hem pak dat ik altijd moet denken “doet ie het of doet ie het niet”.
Maar vanmiddag was het ondanks het slechte weer erg druk en gezellig in de ganzenwinkel en ik maakte meteen een afspraak met iemand voor een interview, beetje netwerken op zulke bijeenkomsten dus.
Maar wat mij betreft mag het wel lekker gaan vriezen hoor, helder weer en droog, misschien een pak sneeuw voor de sfeerplaatjes te kunnen maken want dit natte en heel vervelende weer kan mij niet inspireren om er met mijn camera op uit te gaan en lekker te gaan fietsen.

 

Foto’s @nneke 2013

Ieder mens heeft een verhaal

Gisteren ben ik voor de eerste keer naar een bespreking van mijn nieuwe vrijwilligerswerk Djjjjjjjjgeweest voor RTV Krimpenerwaard.
Van gedachten gewisseld wat er gebeuren nog moet, hoeveel tijd het gaat kosten en wat ze voor werk voor mij in gedachten hebben.
Nou het blijkt dat de grote lijnen wel uitgezet zijn maar dat er nog wel aardig wat te doen is om alles een beetje structuur te gaan geven. Maar dat is logisch ook als je nog maar zo kort geleden bent samengegaan met 2 andere lokale omroepen.
Maar zo op het eerste gezicht ook wel leuk om daar een bijdrage aan te leveren. Een beetje organiseren en regelen van dingen zijn wel zaken die me liggen.
Vanmiddag in de loop van de middag komt mijn schoondochter en we zitten samen vol verbijstering te kijken naar de beelden op televisie.
Wanneer zullen ze wat gaan doen denk je vraagt ze aan mij en ik antwoord dat ik verwacht dat ze dat wel zullen doen voordat het donker wordt en het zicht beperkt dus moeilijker om alles in de gaten te houden. En dat gebeurt even later ook.
Toch weer een groot aantal doden, wat een vreselijk drama is het zeg, zoveel mensen die in verdriet gedompeld worden en die mensen die in doodsangst gezeten hebben. Die zullen ook halswerk hebben om hun normale leven weer op te pikken.
En dan gaat het gewone leven ook weer door, zo gaan de dingen nou eenmaal al blijft er wel een stukje onrust voor de toekomst in mij zitten.
Mijn schoondochter gaat even lekker onder de zonnebank en ik ga mijn zoon ophalen bij de bushalte. Het is vreselijk slecht weer, veel regen en een harde wind.
We gaan gezellig met zijn drieën eten. Ik had verse groentesoep, Focaccia brood, twee zachte kaassoorten, een Toscaanse salade en kipfilet stukjes met pindasaus. (Ik ken mijn pappenheimers, zelf zou ik liever tomatensoep hierbij genomen hebben).
Ik zie dat ze duidelijk verrast zijn omdat ik meestal gebakken aardappeltjes met groenten en vlees maak als ze komen eten hahafoccacia brood. Leuk om te zien en ze zitten er van te smullen.
Wat is het toch gezellig om zo samen te eten, beetje kletsen, alles op ons gemakkie zo.
En vanavond doe ik niets meer, ga even op mijn tablet zitten kijken naar de uitzending van gisteren van Wie is de Mol.  En vanavond duik ik snel mijn bedje in. Morgen ga ik even in de studio kijken bij een uitzending. Ben benieuwd, ze hadden nog gevraagd of ik al in de uitzending wilde komen maar daar heb ik nog helemaal geen zin in. Eerst maar eens kijken hoe alles gaat lopen en in zijn werk gaat. Dan kan het altijd nog een keer.