Ditjes en datjes…….

– Goeie redactievergadering vanmorgen. De grotere lijnen beginnen nu een beetje duidelijk te worden voor me en weet ongeveer wat er van me verwacht wordt en dat vind ik leuk om te doen.
– MIJN FIETS WEER KAPOT IS.  IK BAAL HIER ZO VRESELIJK VAN.  GA ER NU ECHT WERK VAN MAKEN, DIT IS NIET NORMAAL MEER…..
– Kon gelukkig de auto van mijn zus gebruiken die was vandaag aan het werk en haar werk is dicht bij mij in de buurt
– Even naar mijn moeder die een paar weken geleden gevallen was en van de week nog zo klaagde over haar arm, het leek weer mee te vallen, ze had gewoon gekookt en alles weer afgewassen en opgeruimd.
– Kennis gemaakt met mijn buurman, het is een donker getinte jongen (nou ja jongen hij is 30, denk Surinaams).  Hij werkt bij Google en is vier dagen 11 uur naar zijn werk. De andere dagen heeft hij zijn zoontje van 3 1/2. Het lijkt me een aardige jongen al weet ik nu al dat het allemaal wel heel anders zal worden als met mijn vorige buren. (Maar kan ook wel leuk zijn hoor).
– Gisterenavond weer zitten wordfeuten met Heidi, nog in het ziekenhuis maar vandaag zou ze thuiskomen. Over twee weken kijken ze of ze alles weg hebben kunnen halen.  Haar stem en concentratie is nog moeilijk maar bij wordfeuten maakte ze weer moeilijke woorden genoeg. ;).
– Mijn broer had sinds zijn operatie een piepstem overgehouden. Gisteren was hij naar Leiden geweest naar een KNO arts gespecialiseerd in stembandproblemen. En daar kreeg hij een behandeling onder plaatselijke verdoving. Opeens had hij een prachtige donkere stem, het leek wel of ik iemand anders aan de telefoon had. Zo raar en zo bijzonder dat zoiets gewoon kan. Het is misschien tijdelijk (3 maanden) en dan kijken ze wat er verder kan. Nu blijkt wel dat hij staar heeft en daar ook weer aan geopereerd moet worden. Het lijkt wel niet op te houden bij hem.
– Vanmiddag nog een paar uur aan het schuren geweest voor echt de laatste dingen en druk bezig met mijn kamer leeg te ruimen. Was het maar woensdag dan kan ik weer op gaan bouwen en inruimen.  Ben het even helemaal zat dat verven en klussen.
Nou ja doordat mijn fiets het niet doet heb ik zo’n beetje huisarrest dus wat dat betreft kan ik alles wel verder klaar krijgen.
– Allebei mijn handen zitten van het schuren en werken vol met schrammen en krassen, sneetjes, als ik mijn handen in het water stop bijt het aan alle kanten.
– Mijn zoon en zijn lief weer gezond teruggekomen zijn van de wintersport en het goed naar hun zin gehad hebben. Ze zullen morgen wel even komen, gezellig.
– Ik nu nog een wijntje neem en al weer op tijd naar bed ga, heerlijk, ik ga er nog aan wennen om op 11 uur op bed te liggen. 😉
– Ik iedereen een heel fijne zondag wens en dat het ook echt een ZONdag mag zijn.

WE300 Afdingen

Eigenlijk was ze stinkend jaloers op haar, aan de andere kant ergerde ze zich dikwijls aan haar vriendin, de brutaliteit, altijd haar woordje klaar, gewoon als er ergens een leeg huis staat de tuin in lopen en overal door de ramen gaan gluren.
Maar vooral het feit dat ze het altijd en overal voor elkaar kreeg om minder te betalen dan gevraagd werd. Hoe kreeg ze dat in vredesnaam toch steeds voor elkaar.
Bij alles zag ze wel ergens een krasje, een naadje los of helemaal niets maar vroeg ze gewoon “Kan het voor wat minder”. Of dat ze het voor elkaar kreeg als een actie al afgelopen was het toch nog voor die actieprijs te kunnen kopen.
Ze moest ook wel lachen om haar huis dat zo ingericht was dat het wel de winkel van sinkel leek. Want natuurlijk kocht ze ook vaak dingen die ze helemaal niet nodig had maar toch weer een plaatsje in haar huis en haar best grote tuin kregen.
Wanstaltig vond ze het soms, hoe kreeg ze het bij elkaar gezocht.
Echte planten stonden alleen in de tuin maar zelfs daar stonden nog neppers tussen en binnen had ze geen een echte plant. Dat was allemaal te lastig dus kunstbloemen in soorten en maten “sierden” haar huis.
Zelfs voelde ze zich wel eens een doetje dat ze gewoon het volle pond ergens voor betaalde en de heel enkele keer dat ze het ook wel eens wilde proberen voelde het toch een beetje vreemd aan en in plaats van met korting om een krasje of los draadje ging zij gewoon met een ander exemplaar zonder korting naar huis.
Ieder mens is anders, maar heel soms zou ze wel wat meer op haar willen lijken.
Behalve dat interieur van haar dat zeer deed aan haar ogen.

Een schrijfuitdaging van Plato om een verhaal van 300 woorden te schrijven zonder dat het gegeven woord genoemd wordt.
Meer verhalen op: https://platoonline.wordpress.com/2015/02/11/we-300-kathedraaltje-en-een-nieuw-woord/

Een nieuwe buurman

meesjes wachten op hekAfgelopen woensdag hoorde ik opeens stemmen en voetstappen bij het lege huis naast me en ach ja niets menselijks is mij vreemd dus toch maar even kijken in mijn tuin of ik soms zag wie er kwam kijken naar het huis, onder het mom van even de vogeltjes voeren haha.
Maar ik zag niemand nog eigenlijk. Terwijl ik even later mijn fietstas aan het volladen was met het wasgoed van mijn moeder om daar naar toe te gaan kwam er een jonge man uit het huis.
Hij stelde zich voor als de klusser, zijn vriend kwam hier wonen en was bezig met het contract te tekenen. Het was een aardige jongen, schat zo ongeveer de leeftijd van mijn zoon.
De man die naast me komt wonen heet Alex, heb hem nog verder niet ontmoet omdat ik eigenlijk de laatste twee dagen weinig thuis geweest ben.
De klusser kwam vanmiddag wel even vragen of ie een bezem mocht lenen en een stoffer en blik. Ze waren het behang aan het verwijderen en wilde het even opvegen allemaal.
Ik gaf ze mee en kreeg ze om een uur of 7 weer netjes terug. Dus eigenlijk zijn alle contacten nog even via de klusser gelopen. Volgens de klusser (zijn naam ben ik eigenlijk meteen weer vergeten) is Alex gescheiden en heeft hij wel een kind en samen met zijn ex heeft hij een co-ouderschap. Zal morgenmiddag wel eens even gaan kijken en voorstellen.
Vandaag lekker met zus wezen shoppen een beetje, eigenlijk heel weinig gekocht, ik ben gelukkig geen impulsieve koper (meer) en vind gewoon dat ik “tegen dingen aan moet lopen” en dat zal best nog wel gebeuren.
Zo heb ik ooit wel eens echt maanden lopen kijken naar twee waxinelichtjes voor naast mijn Boeddha en toen ik ze zag staan meteen wist, dat zijn ze.
Moet wel zeggen dat nu ik al een paar dagen weer wat rustiger aandoe het wel lijkt of ik opeens overal spierpijn heb terwijl toen ik zo druk bezig was nergenschrijven1s last van had, dat is toch wel apart eigenlijk.
Oude tijden herleven, had om 8 uur vanavond mijn stukken voor de krant allemaal al af. Alleen nog even doorlezen en klaar. Toch wel een lekker gevoel kan ik met mijn benen op tafel op mijn gemakkie naar Wie is de Mol gaan zitten kijken.

De leukere klussen

Na al het verfwerk zijn de wat leukere klussen aan de beurt. Morgen nog een keer mijn Stoelverfpak aan om de laatste randjes nog een tipje te geven en dan is het klaar. Een goed gevoel en mooi op tijd om nog wat andere dingen te kunnen doen.
Was nu toch aan het veranderen dus wilde ik ook nog wel de eetkamerstoelen opnieuw bekleden, een mooi werkje voor een regenachtige middag. Ik had ze ooit in een enthousiaste bui voorzien van een roodachtige bekleding die ik al vanaf toen ik het er op had zitten eigenlijk meteen niet mooi vond.
Wat de regen betreft werd ik op mijn wenken bediend vanmiddag. Nadat ik wel tot op mijn hemd toe natgeregend was toen ik bij mijn moeder was geweest vanmorgen om de was te halen had ik geen zin meer om er uit te gaan dus de stoelen maar aangepakt.
Gisteren een lapje stof op de markt wezen kopen en dat is gewoon leuk werk om te doen.
Het zijn alleen maar zittingen en met zo’n speciale nietmachine die ik ooit aangeschaft heb is het zo gebeurd eigenlijk. Het verwijderen is nog veel meer werk, al die nietjes er uit halen.
Zit deze dagen wel weer goed met de regen, gisterenavond nog ergens voor de krant naar toe en zowel toen ik er naar toe ging als toen ik weer naar huis ging een flinke hagel/regenbui op mijn kop gekregen. Maar zoals mijn moeder vroeger altijd zei “smelten doe je er niet regenvan”.  En het is wel zo als je eenmaal in zo’n bui zit wordt je wel nat natuurlijk (nieuw regenpak in de schuur Anna !!! ) maar eigenlijk valt het ook wel mee hoor. Had ook voor de wind en met mijn trapondersteuning al houdt dat me niet droog natuurlijk haha. Morgen ga ik met mijn zus even naar Action om nog even wat dingetjes te halen en zomaar wat rond te kijken. Had voor in de vensterbank pas een paar mooie potten zien staan, kijken of ze er nog zijn. En wie weet zie ik nog wat leuks om mijn keuken wat op te vrolijken. Ik zie het wel. Kreeg nog een mantelzorgcompliment, dacht dat ze dat al weer afgeschaft hadden dus dat was nog een meevallertje. Gisterenavond kreeg ik nog een mooi cadeau. Was op zoek naar een glazen fruitschaal en had al eens gekeken in kringloopwinkels. Had een mooie oude bowlschaal gezien maar de man van de soort vintage winkel wist de prijs niet. Dat zat ik zo te vertellen tegen mijn vriendin waar ik even een bakje ging doen.
Wacht eens zei ze, ik heb boven nog een mooie glazen fruitschaal staan waar ik niets meer doe en het nog wel zonde vond om hem weg te doen. Even later kwam ze terug met eigenlijk precies wat ik zocht. Prachtig is ie en ik mocht hem zomaar voor niets hebben. Dat is toch wel superleuk hoor van haar.
Het weekend mijn kamer verder nog leeg maken helemaal, plinten verwijderen, de lambrisering voor de radiotoren zal ik nog allemaal weg moeten halen. Mijn ex die het nog gemaakt heeft was van het soort mensen degelijkheid voor alles dus het zit zowel gelijmd als geschroefd. Hoop dat ik het er allemaal heel uit kan krijgen. fruitschaap
Een deur zal er ook nog uit moeten omdat die te laag is. Even de buurman lief aankijken (die werkt in de bouw) of hij er een klein stukje vanaf kan schaven. Zal ook wel weer lukken.
Kijk echt uit naar woensdag als mijn nieuwe vloer komt en het echt helemaal af is. Heb er echt zin in en dan ga ik eerst eens een weekje zitten genieten er van.

PS. Nam deze foto per ongeluk zonder verlichting, hij is nog mooier dan met verlichting, lijkt wel een stilleven zo. 😉

Haar naam is Heidi

Twordfeud2oen ik een jaar of drie geleden mijn tablet kreeg ging ik wordfeuten. Dat het enige spelletje wat ik online doe met andere mensen en ik vind het leuk om woordspelletjes te doen.
Ik kende weinig mensen die ook wordfeut speelden maar je kon ook zomaar iemand vragen om mee te spelen en dat deed ik toen met diverse mensen.
Een van die mensen was iemand die zich Speechless noemde.  Een leuke speelster en we zijn echt aan elkaar gewaagd,dat maakt het spelletje ook leuk.
Soms een paar keer per dag een woordje soms meer soms minder en in de loop der jaren gingen we ook wel eens met elkaar wat zitten chatten tijdens het spelen. Ze deed haar gekozen naam geen eer aan. 😉
Ze was iemand die ook last had van allerlei kwalen en dingen maar ze kon ook mooie verhalen vertellen over het varen dat ze deed met man en kinderen.
Gewoon gezellig. Soms ook als we eens een mooi woord vonden of een goede combinatie van woorden gemaakt hadden. Of als de een de ander weer net op het einde toch nog wist te kloppen.
Vorige week zaten we weer te spelen en toen vertelde ze dat ze een goedaardige hersentumor had waaraan ze geopereerd moest worden.
Ik schrok er best een beetje van en hoewel ik haar helemaal natuurlijk verder niet ken is dat toch raar met die digitale contacten, bij sommige mensen klikt het ook nog.
Mijn vraag was of ze wel mensen om zich heen had die haar bijstonden en dat was gelukkig zo, haar man, kinderen en familie steunden haar.
Maar ik vind het ook fijn om soms met iemand anders er over te praten die er niet zo dicht bijstaan zoals jij, zei ze.
Klets maar raak zei ik, meer kan ik ook niet voor je doen maar als het oplucht doe maar hoor.
Ik vroeg hoe heet je eigenlijk, ik zit al zo lang met je te spelen maar weet niet eens hoe je heet.  hersenssssssss
Heidi heet ze vertelde ze me.  Gisteren werd ze opgenomen in het ziekenhuis en we hebben nog even wordfeut zitten spelen.
Vandaag is ze geopereerd en eigenlijk heb ik best veel aan haar lopen denken vandaag, hoop dat alles goed gegaan is en we binnenkort samen weer kunnen wordfeuten.

Verstand op nul…….

slapie doenPrecies drie weken geleden begon ik met het schuurwerk in mijn keuken en vanmorgen heb ik de laatste dingen geverfd.  Wat was ik blij vanmorgen toen ik opkwam dat ik gisteren het plafond en de muren geverfd had zeg. Misschien hier en daar nog een beetje bij tippen morgen als alles goed droog is en ik het kan bekijken bij daglicht maar dan is het toch klaar.
Als ik zo mijn dagboek doorlees zie ik dat ik naast het verven en alles daarbij komende werkzaamheden toch nog gewoon veel gefietst heb en op zijn tijd wat rust genomen heb.
Maar toch bleef deze drie weken mijn hoofd voor mijn gevoel constant doorwerken, wat moet ik nog, wat ga ik doen en thuis vond ik voor mezelf weinig rust. Iedere keer pakte ik weer wat aan.
Wel heb ik heel goed geslapen deze drie weken, behalve vannacht toen ik voor het eerst weer wakker lag, en dat had ik ook wel even nodig.
Gewoon verstand op nul en doorgaan, om 11 uur in bed en slapen zonder na te hoeven denken over alles. Een prima remedie en misschien dat ik daardoor wel zo hard door gegaan ben omdat ik het even nodig had om goed te kunnen slapen.
Had daarvoor best wat slapeloze nachten gehad en veel liggen piekeren en dat is ook niet goed.
Als ik niet goed in mijn vel zit of ergens verdrietig over ben dan is voor mij de beste remedie, hard werken en bezig zijn. En dat werkte ook nu weer.
Niet dat ik het dan kwijt ben maar de focus is er even vanaf en dat geeft me toch een soort ontspanning.
Bij het opruimen van mijn prikbord in de keuken las ik ook een aantal briefjes van de Daila Lama van een scheurkalender die ik ooit van de eerste vriendin van mijn zoon had gekregen en waarvan ik een paar mooie voor mezelf had bewaard.
Nu was het voor mij wel tijd om ze op te ruimen maar deze ene wil ik jullie niet onthouden, die plak ik nog maar even in mijn dagboek.
Daila lamaOude vrienden verdwijnen, nieuwe vrienden verschijnen.
Het is net als met de dagen.
Een oude dag gaat voorbij, een nieuwe komt.
Het is belangrijk hem zinvol te maken: een zinvolle vriend of een zinvolle dag.
En dat heb ik de afgelopen jaren wel ervaren, soms ben je verdrietig iemand kwijt te raken maar altijd (in ieder geval in mijn geval) komt daar toch weer een ander vaak voor terug.
En daar moet ik dus voortaan maar aan denken als ik weer eens een keer niet kan slapen.

Sparen en vergaren

mus (2)Een paar weken geleden zat ik met aantal mensen van het jeugdwerk te praten waaronder mijn zoon en omdat ik daar penningmeester ben ging het over geld, sparen en dingen uitgeven.
En ik ben een zuinige penningmeester, als het voor minder kan, gesponsord kan worden door iemand dan ben ik daar voor. Geld uitgeven kan altijd nog. Vandaar dat ons jeugdwerk een gezonde reserve heeft.
Waar geef jij nou veel geld aan uit zei mijn zoon, volgens mij heb je overal wel kortingsbonnen en koopjes, zei hij op een manier waaruit ik zowel bewondering als ook een beetje irritatie opmaakte.
Behalve voor je vogeltjes buiten, voegde bij ermussen 1 nog aan toen, haha ja daar had hij dan wel gelijk in, daar koop ik nog wel eens voer, nootjes en bolletjes voor. Gewoon omdat ik het zo gezellig vind een tuin vol met vogels. En aan broodjes bij de Hema voegde verwen ik mezelf daarmee.
Hij heeft niets te klagen hoor, koop voor hem ook nog wel regelmatig iets leuks of geef hem wat mee als ie op vakantie gaat of zo.
Maar goed ik durf best geld uit te geven hoor als ik het heb en zeker zoals nu ik bezig ben met dingen aan het opknappen loop ik echt wel te kijken naar wat leuke dingen om het op te vrolijken. Alleen voordat ik begon had ik de afgelopen jaren inderdaad wel praktisch alles wat ik nodig had gekocht. Schuurpapier toen het in de aanbieding was, verf, deurkmezen 111rukken, afdekfolie. Twee weken geleden had ik nog nieuwe kwasten bij Karwei gekocht en toen ik een week later bij de Action was, waren ze daar bij elkaar 6 euro goedkoper. Heb ze gewoon gekocht en de andere die nog netjes in verpakking zaten en bon nog aanwezig teruggebracht.
Als je een beetje oplet op folders en dat soort dingen kan je zo een hoop geld besparen. Voor de rest doe ik het meestal wel zuinig aan, ik rook niet, drink eigenlijk alleen in het weekend wel eens een wijntje en heb geen huisdieren en ga wel regelmatig uit maar dat zijn meestal dingen voor de krant die me dan ook weer niets kosten en waarbij ik vaak ook wat te drinken aangeboden krijg. Dat zijn allemaal dingen die best veel geld kosten.
Maar goed de jeugd is wat dat betreft vaak wat makkelijker en geven ze hun geld sneller uit aan luxere dingen zoals uitgaan en vakanties, kleding.
Ach ik doe het anders dan mijn ouders en de jeugd heeft het vaak nog wat makkelijker en het is ze gegund zoals mijn zoon en zijn lief die nu lekker op wintersport zijn.
Nou ja vandaag ben ik ook bergje op bergje af gegaan en werd het ook mooi wit want ik was vanmorgen zo vroeg op dat ik meteen begonnen ben toch maar Duifjesom in mijn keuken het plafond en de muren te witten (niet spierwit) en daarmee lig een dag voor op mijn schema.
Het is het enorm van opgeknapt, was ook blij dat ik mijn gordijnen weer eens op kon hangen en het gevoel weer kwijt te zijn dat ik in een aquarium leefde zonder gordijnen en met licht aan.
Wel een lekker gevoel dat het klaar is trouwens al roepen mijn spieren net iets anders zeker mijn nekspieren haha.

Van dame naar verfmuts

Vanmorgen mezelf eens lekker opgetut, uitgebreid gedoucht en zelfs mijn blauwe redelijk hoge laarsjes aan die zo mooi staan bij mijn shirtje met blauwe vlinders waarop staat “Be Yourself”.
Zo jij hebt je best gedaan, zei mijn zus die me op kwam halen, gelukkig even met de auto want echt fietsweer was het niet vandaag.
Ja zei ik, ik weet nu al dat ik vanmiddag weer ga verven dus wil ik er nu even een beetje gelikt uitzien om me weer even een “dame” te voelen, voor zover dat mogelijk is bij mij.
We gaan ons rondje doen, even maar mama, broodje en bakje bij de Hema, boodschappen doen en weer naar huis.  Altijd gezellig, lekker even kletsen zo.
Mijn laarsjes zijn niet echt ingesteld op zolang lopen en als ik thuis kom dan moeten mijn voeten weer even in vorm komen maar je moet er wat voor over hebben om “mooi” te zijn.
Ga nog op ons dorp een pot verf halen die speciaal gemengd moet worden zodat ik er daarna niet meer uit hoef.
Dan maar weer aan het verven, de finishing touch een beetje. de laatste lootjes die best zwaar zijn, zeker even mijn plinten bijwerken met een heel klein kwastje, zittend op de grond en iedere keer overeind weer. (je wordt ouder mama geeft het maar toe)
Ook de twee dorpels ga ik verven, ik ken mezelf dat wordt oppassen en gelukkig, ik ga er maar drie keer op staan ;(.   Hou het rollertje met die kleur nog maar even bij de hand. Gelukkig zie ik het meteen door de sporen die op het laminaat komen te staan van mijn schoenen.
Morgen neem ik denk ik maar een vrije dag om de was en de strijk te doen en mijn dagboek bij te werken. Maandag hoop ik dan toch wel het verfwerk af te ronden door het plafond en de muren te verven en dan gaat wel even de vlag uit en doe ik minimaal een week mijn ogen dicht als ik door de bijkeuken loop zodat ik even niet zie dat dat mijn volgende missie is.
Nog even volhouden hoor mijn verfverhalen haha.  Bijna afgelopen dan hoop ik weer eens aan iets anders te kunnen denken.

Mijmeringen over een kastje

kastjeGisteren ben ik mijn kastje op wezen halen en vanmiddag ben ik nog een poosje gaan schuren, het minst leuke werk dat ik maar kan bedenken. Maar wel nodig om goed te kunnen verven. Soort strafwerk dus haha.
Had nog nagedacht over de suggestie van Riet om het kastje te beitsen, dat leek me wel wat maar dan zal ik het echt helemaal kaal moeten maken. Dat is een mega klus aan werk en dat zie ik toch niet zitten.  Zou het kastje dan bijna helemaal moeten logen.
Dus heb ik het vanmiddag wel geschuurd en toen ik het na afloop schoonmaakte rook ik echt die geur van hout en vroeg ik me af van wie dat kastje geweest zou zijn.
Wat zou er in die laatjes gezeten hebben, vast niet de snoertjes en opladers die ik van plan ben er in te gaan bewaren. HoutverbindingZulke moderne dingen hadden ze nog niet toen dat kastje gemaakt/gebruikt werd. Laatjes die gewoon nog van hout zijn en niet zoals tegenwoordig van dat dunne board wat zo gauw al weer kapot gaat.  Nog voorzien van oude zwaluwstaart houtverbindingen.
Ook de achterkant is nog van hout en de latjes waarop de laden schuiven, laden waar je niet te hard aan moet trekken want dan vallen ze er uit, die ook soms lastig open en dichtgaan omdat ze kunnen klemmen. Maar even met een kaars insmeren doet wonderen weet ik uit ervaring van mijn oude secretaire.
En wat zou er op gestaan hebben, een plant of ook een mooi servies, ik zag het eigenlijk zo voor me.
Zelf wil ik ook mijn theeservies er inzetten als het past tenminste, heb het nog niet geprobeerd want alles zit nog ingepakt.
De laatste verfklussen kunnen nu gedaan worden, alles is geschuurd, had het graag buiten gedaan maar het weer liet het niet toe vandaag dus wel wat extra schoonmaakwerkzaamheden.
Eigenlijk is het verven op zich nog het minste werk, het verf klaar maken, dingen uit elkaar halen, verplaatsen, goede dingen afdekken, afplakken, schoonmaken en dat soort klusjes zijn nog het meeste werk om te doen.
Als ik de foto’s zo zit te bekijken valt me opeens op dat het wel heel erg veel lijkt op de secretaire die ik een paar jaar geleden heb opgeknapt. Die stond al jaren in mijn schuur en is nu nog steeds tot tevredenheid in gebruik als kastje in de slaapkamer voor sokken, lingerie en dat soort dingen.secretairekasjes De uitsnijdingen van het hout en de onderkanten zijn praktisch hetzelfde. Wat leuk om dat te ontdekken zeg.

Een stok achter de deur

vynilVandaag ben ik met mijn vriendin iets nieuws voor op de vloer in de kamer en keuken uit wezen zoeken en dat viel nog niet mee.
Het liefst had ik weer laminaat maar dat zelf gaan leggen was toch geen optie voor me en het laten doen bleek wel snel kost aardig wat geld. Bij verschillende zaken zijn we prijsopgave wezen vragen.
En hoewel mijn zoon wel aangeboden heeft om een dag te komen helpen weet ik wel hoe dat gaat. Het is een geweldig kind, lief altijd bereid wat te doen maar bij het afmaken van klusjes die niet betaald worden (lees hier voor zijn moeder) moet ik nog wel eens wachten op de afronding er van wanneer hij weer tijd heeft. Drukke baan, sporten, studeren, vriendin, uitgaan, snap het best en ik wil ook niet altijd een beroep op hem doen.  En daar heb ik geen zin in, ik wil het dan ook klaar hebben en alles weer op en in gaan ruimen. Tenslotte heb ik er zelf voor gekozen om alleen verder te gaan en dan hoeft hij niet al mijn klusjes op te knappen en moet ik deze dingen ook zelf oplossen.
Dus het werd vinyl, een goede kwaliteit gekozen, het ziet er echt mooi uit en ik laat het wel leggen.
Alleen dan moeten wel mijn kamer en keuken leeg natuurlijk en dat is nog even  wat werk dus.  Maar goed zuslief en haar vriend hebben aangeboden om op de dag van het leggen wat eerder te komen zodat we nog wat dingen buiten kunnen zetten en dan kunnen ze helpen bepaalde meubels over te zetten van de keuken naar kamer en vice versa.
Vier maart wordt het gelegd dus heb ik meteen en stok achter de deur om tegen die tijd wel klaar te zijn met verven. Vandaag ook al weer niets gedaan, moet natuurlijk niet zo “lui” blijven haha. Nog ruim 1 1/2 week flink door klussen, dingen opruimen uit de kamer en keuken, kasten leegruimen…… hoef me even niet te vervelen dus.
Vanmiddag ook met mijn vriendin mijn kastje opgehaald en heel lang zitten kletsen bij de Hema. Ze vond het kastje ook heel leuk, ze houdt ook zo van die dingen en het staat echt mooi in dat hoekje waar ik hem wilde hebben.
Thuis meteen weer op de fiets gestapt want mijn zus is vandaag ook nog jarig maar was wel even gezellig. Wel vreemd om in het donker te fietsen op die boerenlandwegen, met een flinke wind in mijn rug ging ik wel heel hard en moest ik toch wel goed opletten en zo nu en dan wat vaart minderen.
Met vanavond nog mijn werk voor de krant is deze “luie” dag toch nog wel een constructieve en gezellige dag geworden.