Onvoorwaardelijke liefde

AfAalscholvergelopen vrijdag heb ik de auto weer teruggebracht bij mijn zus, ik heb hem meer dan twee maanden mogen gebruiken en daar was ik met al die natte moessonregens van de laatste maanden wel blij mee.
Maar met dit weer ga ik toch graag weer fietsen hoor en de afgelopen weken heb ik dat ondanks mijn auto toch al gedaan.
Het is alleen even wat beter opletten op het weer zoals vandaag. Met een zonnetje van huis gegaan maar ik zag op weeralarm dat er na een half uur ongeveer een bui zou komen dus even doorfietsen naar mijn moeder toe.
AalscholversGekozen voor de kortste route en die loopt langs een boom waar bijna altijd wel een aantal aalscholvers hoog bovenin zitten te drogen en dat was nu ook het geval. Toch maar even afgestapt om een paar foto’s te maken. Het lijkt of ze er soms zo ingegooid zijn, het blijft een mooi gezicht.
Het is in de buurt van een bushokje en opeens stopt er een auto, ik zie dat het mijn zoon is, met mijn camera in de hand kan ik het niet laten om meteen een foto te maken.
Wat doe je daar vraagt hij, dus ik zeg even wat foto’s maken, o, ik dacht dat je fiets weer kapot was omdat je bij de bushalte staat.  Ik vond het zo lief van hem en we staan even te praten. Waar ga je naar toe vraag ik, naar Rotterdam zegt ie, maar dat is de andere kant op zeg ik, ja zegt ie maar ik ben even gekeerd om te kijken of er wat met je aan de hand was.
Ik was helemaal ontroerd.
Na een bezoekje aan mijn moeder waar precies toen ik daar binnen was inderdaad het voorspelde buitje kwam ging ik thuis de foto’s bekijken.Peter
Ik zie de foto van mijn zoon groot in beeld zijn lachende ogen naar me kijken, ik voel een steek in mijn hart en ik besef voor de zoveelste keer. Liefde voor je kind is gewoon onvoorwaardelijk, dat kan gewoon nooit over gaan of ook maar iemand tussenkomen. En blijkbaar andersom gezien de reactie van mijn zoon.