Reageren…

fietsWat kunnen mensen soms leuk, vreemd, gek,lachend, huilend reageren als er iets gebeurt.
Ik herinner met nog dat ik een paar jaar geleden echt heel hard met mijn fiets viel op de straat, mensen die aan de overkant van de straat voor het raam stonden zagen het gebeuren en kwamen meteen naar me toe.  Ik lag aardig in de puin maar ze vroegen gaat het wel en natuurlijk zei ik, ja het gaat wel hoor. Ik ging wel even zitten op het bankje voor hun huis en kreeg wat te drinken van ze en een paar pleisters.
Even later mijn fiets bekeken, het stuur rechtgezet,wat losse onderdelen in mijn fietstas gegooid en toch maar weer letterlijk met veel pijn en moeite naar huis gefietst, 10 km verderop.
Waarom liet ik me gewoon niet thuisbrengen, of naar iemand bellen om me op te halen, eigenlijk een rare reactie als je zo’n klap gemaakt heb. Heb echt weken last gehad van die val.
Mijn vriendin vertelde pas hetzelfde verhaal, met de sneeuwgladheid viel ze met haar fiets en lag ook flink geradbraakt op de grond.
Ze vertelde dat er niemand stopte om te kijken of te helpen dus zei ze “ik voelde dat mijn broek helemaal nat werd van de sneeuw dus ben ik maar opgestaan, ben weer gaan fietsen en gewoon naar mijn moeder met de trein gegaan want dat had ik afgesproken”. Ze heeft nu een week of 5 later nog steeds last van haar kneuzingen, is later zelfs nog foto’s wezen maken of er niets gebroken was.
Hoe kom ik op dit onderwerp, nou ja vanmorgen liep ik op het winkelcentrum hier op ’t dorp en zag twee mannen die blijkbaar voor een bedrijf een po-stoel ergens opgehaald hadden. Een wat oudere en een jongere man.
De oudere man liep met de po en een frame in zijn handen en de jongere man reed (er zaten wielen onder) met de po-stoel over het winkelcentrum.
Een beetje zo gegeneerd kijkend van, ik hoor hier niet bij hoor en zo’n beetje opzij kijkend. Terwijl ik achter hen aan het winkelcentrum afloop stoot hij blijkbaar ergens tegen aan en heel die stoel duvelt om en hij bijna er bij. Hij kijkt om zich heen alsof niemand het gezien heeft maar het was zo’n komisch gezicht dat ik echt mijn lachen niet in kon houden.

douche_toilet_stoelSorry hoor zei ik, terwijl ik ze voorbij liep, maar het was zo’n grappig gezicht, tenslotte had niemand zich bezeerd of zo.
Maar de heren waren duidelijk niet amused over mijn reactie. Jammer dan, ik zat op de fiets nog te lachen.
Nou ja zo had ik toch nog inspiratie voor een blogje voor vandaag want mijn kwasten geven me niet echt inspiratie en om nou dagelijks een verslag te maken hoeveel ik geverfd heb lijkt me totaal niet boeiend dus dat doe ik maar niet.
Morgen maar een pauze dagje nemen, naar mijn moeder gaan fietsen en even een bakje bij de Hema doen, misschien dat ik daar weer nieuwe inspiratie op kan doen.