Reageren…

fietsWat kunnen mensen soms leuk, vreemd, gek,lachend, huilend reageren als er iets gebeurt.
Ik herinner met nog dat ik een paar jaar geleden echt heel hard met mijn fiets viel op de straat, mensen die aan de overkant van de straat voor het raam stonden zagen het gebeuren en kwamen meteen naar me toe.  Ik lag aardig in de puin maar ze vroegen gaat het wel en natuurlijk zei ik, ja het gaat wel hoor. Ik ging wel even zitten op het bankje voor hun huis en kreeg wat te drinken van ze en een paar pleisters.
Even later mijn fiets bekeken, het stuur rechtgezet,wat losse onderdelen in mijn fietstas gegooid en toch maar weer letterlijk met veel pijn en moeite naar huis gefietst, 10 km verderop.
Waarom liet ik me gewoon niet thuisbrengen, of naar iemand bellen om me op te halen, eigenlijk een rare reactie als je zo’n klap gemaakt heb. Heb echt weken last gehad van die val.
Mijn vriendin vertelde pas hetzelfde verhaal, met de sneeuwgladheid viel ze met haar fiets en lag ook flink geradbraakt op de grond.
Ze vertelde dat er niemand stopte om te kijken of te helpen dus zei ze “ik voelde dat mijn broek helemaal nat werd van de sneeuw dus ben ik maar opgestaan, ben weer gaan fietsen en gewoon naar mijn moeder met de trein gegaan want dat had ik afgesproken”. Ze heeft nu een week of 5 later nog steeds last van haar kneuzingen, is later zelfs nog foto’s wezen maken of er niets gebroken was.
Hoe kom ik op dit onderwerp, nou ja vanmorgen liep ik op het winkelcentrum hier op ’t dorp en zag twee mannen die blijkbaar voor een bedrijf een po-stoel ergens opgehaald hadden. Een wat oudere en een jongere man.
De oudere man liep met de po en een frame in zijn handen en de jongere man reed (er zaten wielen onder) met de po-stoel over het winkelcentrum.
Een beetje zo gegeneerd kijkend van, ik hoor hier niet bij hoor en zo’n beetje opzij kijkend. Terwijl ik achter hen aan het winkelcentrum afloop stoot hij blijkbaar ergens tegen aan en heel die stoel duvelt om en hij bijna er bij. Hij kijkt om zich heen alsof niemand het gezien heeft maar het was zo’n komisch gezicht dat ik echt mijn lachen niet in kon houden.

douche_toilet_stoelSorry hoor zei ik, terwijl ik ze voorbij liep, maar het was zo’n grappig gezicht, tenslotte had niemand zich bezeerd of zo.
Maar de heren waren duidelijk niet amused over mijn reactie. Jammer dan, ik zat op de fiets nog te lachen.
Nou ja zo had ik toch nog inspiratie voor een blogje voor vandaag want mijn kwasten geven me niet echt inspiratie en om nou dagelijks een verslag te maken hoeveel ik geverfd heb lijkt me totaal niet boeiend dus dat doe ik maar niet.
Morgen maar een pauze dagje nemen, naar mijn moeder gaan fietsen en even een bakje bij de Hema doen, misschien dat ik daar weer nieuwe inspiratie op kan doen.

Advertisements
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

23 reacties op Reageren…

  1. beaunino zegt:

    Meestal schiet ik dan ook in de lacht hoor. Heel gênant soms.

  2. jokezelf zegt:

    Tja, bij dit soort gebeurtenissen is in de lach schieten toch meestal ook mijn eerste reactie. Ook als het mij zelf overkomt trouwens (behalve dan als ik met mijn fiets omval, dat dan weer niet).

  3. Marja zegt:

    Lachen gaat vaak automatisch als er iemand valt. Ik zou wel altijd mijn hulp aanbieden.

  4. ms zegt:

    Ik viel ook op sneeuwgladheid en de man aan de overzijde stond me bulderend uit te lachen. Gelukkig moest ik geen tien kilometer. Gewoon opstappen en me verder de berg laten afbollen en dan nog een klein stukje.

    Mijn jas was stuk, alle knopen verpulverd en ikzelf kon wel huilen van de pijn bij het lopen en bij het zitten.

    Maar wij hadden geen gsm bij.

    😉

    • gewoonanneke zegt:

      Nou in zo’n geval zou ik niet lachen hoor en hulp proberen te bieden als was het maar even een praatje van gaat het of kan ik wat doen. Maar dit was gewoon alleen maar grappig en niemand mankeerde iets.

  5. Heel herkenbaar hoor, maar het is natuurlijk wel gênant, wanneer je in de lach schiet.

  6. Lenjef zegt:

    Helpende handen…

    na een val,
    het kan
    door eender wat en overal voorvallen

    gladde wegen of te veel zware wijn
    liggend op de grond met overal pijn

    krijg je van hulpverleners
    nadien
    soms facturen met een hoop getallen

    En die vallen gewoonlijk niet mee, Anneke! 😀
    Lenjef

  7. Hartelijke Hot Hulk zegt:

    Je kunt mij opvegen of uitdeuken als ik iemand door het ijs zie zakken.
    Die “watoverkomtmijnu” hoofden, G E W E L D I G!

  8. minoesjka2 zegt:

    Nou, uit ervaring kan ik je vertellen, dat zolang je zelf opstaat en je dat ook echt doet. In december, toen ik met mijn val mijn arm brak, had ik gelijk door dat het mennis was …… ik had het liefst opgestaan, maar de pijn hield me tegen. Dat niemand even voor je vriendin stopte vind ik wel erg erg, bij jou en mij was het gelukkig anders.

  9. kakel zegt:

    De inspiratie ligt op straat 😉
    Jammer dat je het niet gefilmd heb, dan hadden we allemaal kunnen lachen.
    Ik ben eens onderuit gegaan op de racefiets. Niet op mijn hoofd vallen, dacht ik heel de tijd, want het gekke is, als je omvalt lijkt dat heel lang te duren. Natuurlijk kledderde ik wel met mijn hoofd tegen het asfalt. Helm op twee plaatsen gescheurd! Die heeft zijn geld wel opgebracht…

  10. Oh ja, als er iemand valt en zeker als ik zelf weer voor gevallen vrouw speel moet ik lachen… 😉

    • gewoonanneke zegt:

      Ja ik ga ook nog al eens onderuit ook. Jij ook blijkbaar, wat is dat toch van vrouwen dat ze zo vaak vallen. Volgens mij veel vaker dan mannen. Als het niet te erg is kan ik er ook wel om lachen hoor.

      • Ik mag eigenlijk de laatste tijd niet mopperen, maar dat komt omdat ik toch iets behoudender loop. Niet meer zo onbesuisd zeg maar. Als ik dat weer zou doen dweil ik vaak zat weer over de grond ben ik bang. 😉

  11. rietepietz zegt:

    Ik moet meestal zélf onbedaarlijk lachen als ik onderuit ga. ben ooit réuze pissig geworden op m’n zus die stond te huilen omdat ik onderuit gegaan was terwijl ik zélf alleen maar kon lachen!
    Bij anderen probeer ik natuurlijk m’n lachen in te houden tot ik zeker weet dat het goed gaat.
    levert ook meestal wel een gek logje op als er iets mis gaat……
    https://rietepietz.wordpress.com/2011/01/28/aantrekkingskracht/

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s