Wij klussers onder elkaar…..

Gisteren had ik nog een schildervrije dag en ben bij mijn zus geweest. Als we even zijn wezen winkelen zegt ze dat ze eigenlijk voor had willen stellen om even door te fietsen naar de Action.  Zullen we het nog doen zeg ik, dus wij op de fiets gestapt en verder gereden naar de Action. Ik had nog wat kwastjes nodig en zij is helemaal into knutseldingen dus die kon haar hart ook ophalen. Heel gezellig lekker lopen snuffelen samen en allebei goed geslaagd.
Dat was toch weer zo onverwacht ruim 30 km fietsen en met nog even langs de Karwei voor een pot verf voor de verwarming dus als ik thuis kom ben ik het best zat eigenlijk.
Ik ga een uurtje liggen en dan werken voor de krant. Ben ’s avonds druk bezig als er gebeld wordt door de thuiszorg van mijn moeder, ze is gevallen en de dokter van de HAP is gebeld en die komt zo langs. Dus gauw mijn zus gebeld en wat spullen gepakt want stel dat er iemand moet blijven slapen dan zal ik dat toch wel moeten zijn denk ik zomaar.
Mijn zus haalt me op en samen gaan we naar mijn moeder. De meiden van de zorg hebben haar in bed gelegd en ze heeft pijn en een heel blauw been van het vallen.
Even later komt de dokter, hij onderzoekt haar en vind eigenlijk niets verontrustend, hij zegt te denken dat haar heup die zo zeer doet niet gebroken is maar het wel wenselijk is als er vannacht iemand bij haar blijft slapen om te kijken hoe het vannacht gaat. Mijn moeder begint al weer praatjes te krijgen.
Ik blijf dus, maak met de kussens van de bank een bed in de kamer want als ik boven ga slapen dan weet ik het wel dan kan ik net zo goed naar huis gaan want dan hoor ik haar toch niet.
De nacht is net een slapstick, wat een mens zeg, als ze naar het toilet moet zeg ik, wacht nou even maar voordat ik bij haar ben is ze haar bed al uit en naar het toilet. Pff en zo gaat het nog een paar keer achter elkaar dat ik haar hoor gaan. Nou die heeft echt niets gebroken hoor. Om half 4 als ik nog steeds niet slaapt gaat haar licht aan, ze komen morgen douchen en mijn kleding ligt nog niet klaar zegt ze. Mam, het is half 4, ga slapen dat komt morgen wel hoor, ik ben er nu ook. We gaan half 6 op zegt ze, waarom zo vroeg vraag. Dan kan ik alles op mijn gemak doen zegt ze. Jemig zeg half 6 ze lijkt wel gek. Ik slaap ongeveer 3/4 uur als ik ze al weer hoor rommelen. Vijf uur mam, blijf nou nog liggen. Ja ik moet vast mijn tablet die ik een uur voor het eten in moet nemen zegt ze. Ik geef haar die tablet.
Om half 6 hoor ik haar het bed uitkomen. Ik ruim mijn bed in de kamer maar op. Ga jij maar lekker op je gemak alles doen zeg ik, dan ga ik even naar boven op bed liggen, ben versleten onderhand.
Ze gaat haar eigen ding doen, ik kan toch nog niet slapen en hoor haar rommelen, koffie zetten, eten klaar maken. Om 8 uur komt de zorg en mevrouw zit helemaal al klaar voor het douchen. Zullen we vandaag maar het douchen overslaan vraagt de verzorgster bezorgd die van haar collega’s had gehoord dat ze was gevallen. Het is toch vrijdag, douchedag zegt mijn moeder alsof ze zeggen wil, hoe kom je er bij dat er niet gedoucht hoeft te worden.
De verzorgster zegt dat we echt niet hoeven te blijven, mijn zus is inmiddels gekomen om me op te halen, dus ga ik naar huis. Ben helemaal versleten en ga een paar uurtje tukken.
Het is inmiddels heerlijk weer als ik wakker word en ik ga nog even een paar uurtjes verven. Lekker het raam open kan het goed doorwaaien. Veel gedaan nog wel.
Tegen etenstijd ga ik naar het winkelcentrum een boodschap doen, er komt een man het winkelcentrum oplopen, een jaar of 40 schat ik hem, en hij loopt een beetje krom met zijn handen op zijn rug wrijvend. “Dat sporten is ook niet goed voor je hoor” zegt ie tegen mij.
“Nou zeg ik wat dacht je van klussen en verven in huis, ben al een paar dagen aan het verven dat voel je ook wel”.
“Ja zegt ie, bij mij komt het ook van het klussen ben in de schuur aan het werk geweest en daarom loop ik zo krom”.  Een gevoel van herkenning.
Ik stap op de fiets en ga naar de Chinees om eten te halen, heb geen zin meer om te koken.
Als ik mijn bestelling gedaan heb gaat de deur open, diezelfde man komt binnen samen met een vriend om eten te halen. We schieten allebei in de lach en ik zeg “Ook geen zin om te koken zeker”.  Nee zegt ie dat hoort ook wel blij klussen, wat te eten ophalen.
Even later komt er een jonge man binnen, hij heeft al telefonisch eten besteld, hij gaat naast me zitten en ik zie dat hij vuile werkschoenen en een overall aan heeft. Ook aan het klussen zeker, zeg ik tegen hem. Nou zegt die man aan de andere kant, er komt hier wel speciaal publiek hoor om eten te halen.
Eigenlijk kan je zulke dingen niet verwoorden maar dat was gewoon zo grappig om mee te maken en dat iedereen dan ook zo leuk reageert er op.
Thuis ga ik lekker eten, wijntje er bij, met moeder gaat het goed, ik doe vanavond niet veel meer. Morgen weer een dag. Al mijn verfwerk mag morgen een dag drogen, het weekend een beetje puinruimen in huis en maandag weer een nieuwe week en nieuwe klussen. Toch leuk.