Stormschade…….

VBuien 1andaag was het aardig raak met de wind, vanmorgen op mijn fietsje zonder ondersteuning tegen de harde wind in naar mijn werk gereden. Maar het lukte nog hoor haha…… en terug waaide ik zo naar huis zonder te hoeven trappen. En overdag was het nog droog.
Had verder gelukkig geen afspraken, heb wel weer de auto van mijn zusje gekregen (wat een schat is dat toch ook) ¬†maar daar ga ik ook niet voor mijn plezier mee rijden met zo’n harde wind als het niet nodig is.IMG_3753
Dus wat papierzaken af zitten handelen en even de krantjes zitten lezen (liggen eerlijk gezegd ūüėČ ) en dan opeens vallen mijn ogen dicht, ach daar was het ook wel weer voor.
Kan toch al slecht tegen die wisseling van winter naar zomertijd, heb altijd een weekje nodig om weer in mijn gewone ritme te komen.
Morgenochtend krijg ik mijn interview, vind het eigenlijk best een beetje spannend moet ik zeggen, wat zal er gevraagd worden en wat komt er dan uit. Nou ja als het leesbaar is zal ik het hier wel een keer publiceren ;).
Vanavond ging het opeens erg tekeer buiten, de lucht werd groen/geel en dat belooft meestal niet veel goeds en vanavond dus ook niet. Het ging heel erg tekeer.
En zeker tussen mijn huis en dat van de buurman daar jaagt de wind altijd heel erg hard tussendoor en iIMG_3755n dat verlengde staat mijn kasje dus.
De losse onderdelen in de tuin had ik wel binnen gezet en mijn tuinset een beetje op en in elkaar maar na die ene bui zag ik toch een stoel in de vijver liggen.  Nou ja behalve misschien een paar vissen of kikkers met een hersenschudding kan dat weinig kwaad.
Wat minder leuk was dat mijn kasje ook omgewaaid was, tussen de buien door even gekeken, de net ingezaaide bakken lagen allemaal op de grond, dat zal een leuke uitzoekerij worden of opnieuw inzaaien. Ik zie het nog wel. Kan nu toch nog niets doen. Zo te zien is ie verder niet kapot en heeft de kersenboom hem aardig opgevangen zodat ie niet helemaal plat kwam te liggen.
luchtenOp FB zie ik hier en daar aardige bomen die omgewaaid zijn her en der, dus wat dat betreft valt het bij mij nog wel mee. Komt allemaal wel weer goed, even morgen de handen uit de mouwen steken en kijken of hij weer recht kan komen te staan.
Hoop wel dat deze stormen een wisseling van het weer in luidt want heb wel zin in echt lekker lenteweer.

 

Een compliment, zo leuk soms

smilenIk ben nog steeds aangesloten bij een datingsite, weliswaar als niet betalend lid dus kan ik er ook niet veel mee.
Kan zelfs niet reageren alleen van die standaard interesse mailtjes sturen maar dat heb ik ook nog nooit gedaan. Kijk ook alleen maar op die site als ik zelf een berichtje krijg.
En¬†zo nu en dan krijg ik dan een¬†mailtje van iemand die ge√Įnteresseerd is en eigenlijk denk ik dan altijd waarom ben ik daar nog lid want ik stuur toch altijd terug geen interesse.
Vandaag had ik weer zo’n mailtje waarin stond:
Iedere keer als ik naar je profiel kijkt krijg ik een glimlach op mijn gezicht, bedankt daar voor. 
Nou ik geef het toe dat gaf me ook wel even een glimlach om mijn gezicht, zeker toen ik natuurlijk nieuwsgierig geworden even ging kijken naar het profiel van die man.
Hmm  hij ziet er goed uit, kan wel zeggen er heel goed uit althans in mijn ogen, 50 jaar dus denk ik meteen:
Wat is er mis met die man, zo’n man net als die knappe boer uit boer zoekt vrouw, wat doet hij daar op een datingsite dat heeft zo’n man met zo’n uiterlijk toch niet nodig.
complimentDie kan volgens mij aan iedere vinger een vrouw krijgen.
En waarom reageert hij bij iemand die dan 12 jaar ouder is of ben ik te wantrouwig en is het gewoon een aardige man die een complimentje geeft.
Hij is een betalend lid dus ik kan hem een antwoord geven en dat doe ik dan ook maar.
Ik bedank hem voor het compliment en verder maar niets, tenslotte is een complimentje op zijn tijd best leuk.

Ik ben lekker stout…..

Ik ben lekker stout

Ik wil niet meer, ik wil niet meer!
Ik wil geen handjes geven!
Ik wil niet zeggen elke keer:
Jawel mevrouw, jawel meneer…
nee, nooit meer in m’n leven!
Ik hou m’n handen op m’n rug
en ik zeg lekker niks terug!

ik ben lekker stoutDe titel van een gedicht van Annie MG Schmidt dat ik zoveel keren voorgelezen heb aan mijn zoon. Hij vond die gedichten uit die bundel prachtig en zeker deze.
Maar eigenlijk voel ik me zo wel dit weekend, ik “moest” zoveel en heb helemaal niets gedaan, lekker stout geweest. Morgen weer een dag.
Gisteren kwam mijn zoon met zijn lief eten, ze bleven ook slapen vannacht want ze hadden een verjaardag in het dorp en dan hoefden ze niet te rijden vannacht. Gezellig hoor.
Ik had gisteren nog een paar dingen voor de krant die ik eigenlijk had willen doen maar geen puf, geen zin, slecht weer is al niet zo mijn ding.
En vandaag had ik gepland om nog wat dingen uit te gaan werken voor het RTV maar ook daar had ik geen zin in.
Heb gewoon lekker een vrij weekend genomen. Weet niet hoelang dat eigenlijk geleden is dat ik een weekend had dat ik dus vrij was. Altijd is er wel iets voor de krant of mailtjes die nog verstuurd moeten worden. En dan heb ik het nog niet over de was, boodschappen en dat soort dingen die ik normaliter in het weekend doe. Eerst uitgeslapen tot half 11 of zo.
Vanmorgen gezellig een tijdje zitten kletsen op Skype, een gesprek dat eigenlijk wel bleef hangen vandaag.
Ook mijn zoon en zijn lief hadden denk ik een vrij weekend gevoel want ze kwamen zo half 3 vanmiddag eens naar beneden.
Mijn schoondochter zei ook, het is hier zo20150329_162437_resized lekker rustig (ze wonen zelf midden in Rotterdam) en hier heb je niet het gevoel dat je wat moet.
Weer lekker met zijn drie√ęn zitten eten, eitje gekookt, weet niet hoe je dat noemt om een uur of 3 eten, ontlunchdiner of zo. Heerlijk zitten kletsen. En na afloop heeft mijn zoon die ook sportmassage gedaan heeft even mijn nek onder handen genomen.
De laatste weken zo’n¬†pijn in mijn nek misschien toch maar eens naar de fysio gaan voor wat behandelingen, het gaat echt niet over zo.
Heerlijk lui gaan de tortelduifjes op mijn bank zitten ( dat is dan een klein minpuntje, sta al mijn bed een nachtje aan hen af en dan gaan ze ook nog mijn bank in beslag nemen ūüėČ ). Al zocht ie gauw even een foto van mij op zijn Iphone, dan zit je er ook bij mam, zei hij. Lekker jong.
Het idee dat mijn zoon gisteren had om nog naar Ikea te gaan vandaag hebben we maar verworpen, had toch eigenlijk niet zo’n zin hoor, volgens mij is het op zulke regenachtige dagen daar onwijs druk. Komt nog wel eens een keer, had toch niet echt wat nodig.
We zitten zelfs nog de flippo albums te bekijken, beide hebben ongeveer dezelfde herinneringen daaraan. ¬†Zo grappig, haar moeder heeft ze ook bewaard. Even als een serie Disney boeregenkjes waar je destijds een abonnement op kon nemen en dan kwam er iedere maand zo’n boek.
Kortom op deze druilerige, nou druilerige zeg maar stormachtige dag, mijn tuinmeubels in de vijver gewaaid, de vuilcontainers over straat, gewoon lekker luieren en niks doen.
Moet ik eens vaker doen ben er wel aan toe, misschien gewoon even een weekje op vakantie gaan, dat is ook al weer een hele tijd geleden, ben er helemaal aan toe. Rust.
Of zoals het slot van het gedicht:
En dat is alles wat ik wil
en als ze kwaad zijn, zeg ik: Bil!

De zorg en mijn zorg…..

tafeltje denkjeVandaag me bezig houden met verschillende zorgen. Allereerst mijn moeder die van tafeltje dekje eten krijgt vijf dagen in de week. In het weekend kookt ze zelf nog een aardappel en eitje en een kropje sla er bij. Ze is er heel erg blij mee en vind het echt heel lekker. Ze eet er hartstikke goed van en het wordt door vrijwilligers warm thuisgebracht.
Alleen nu is het zorgcentrum die dit regelde voor het verzorgende gedeelte gesloten en dus ook kon het eten niet meer uitgezet worden voor de mensen. Ze kreeg  een brief dat ze nog wel het eten kon krijgen thuis maar dat ze het zelf op moest warmen. En dat is een groot probleem want ze heeft wel een magnetron maar weet echt niet hoe ze dat apparaat moet bedienen.
Dus de zorg gebeld of die een oplossing wisten. We waren niet de enige waar het speelde maar ze mogen die zorg niet aan de mensen verlenen, dat moeten we zelf doen.
Ook al ben je 99, heb je nog maar 15 % zicht. Ik vind het op zich al knap dat mijn moeder zelf nog de wasmachine,televisie, verwarming en gas kan bedienen maar zo’n magnetron gaat ie echt niet worden.
Nu heeft de gemeente wel de toezegging gedaan die mensen niet in de steek te laten en kijken of er vrijwilligers zijn die het komen opwarmen.
Op maandag zou haar hulp het even in de magnetron kunnen doen en op woensdag ben ik er praktisch altijd alleen heb ik soms ook wel eens dingen voor de krant en ik vind het gewoon lastig om mezelf echt daarop vast te leggen iedere woensdag. Moet er altijd 10 km voor fietsen en het is in Nederland nou eenmaal niet altijd mooi weer. (En zie verder hoe goed ik van mijn fiets op aan kan !!!!!!). Maar goed het alternatief zou nog zijn dat de zorg die nu de medicijnen om 4 uur uit komt zetten dit eerder gaat doen en dan even de magnetron aanzet. Dan worden het wel hele lange middagen voor mijn moeder het zal daar wel op uitdraaien want er zal toch wel iets ingeleverd weer moeten worden jammer genoeg.  We krijgen nog bericht hoe of wat.
En mijn eigen zorg, mijn fiets. Al weer hoor ik denken, ja hoor vanmiddag stond ik in Krimpen aan den IJssel voor het stoplicht en toen ik weer op wilde stappen hoorde ik een enorm gekraak alsof iemand spijkers in een centrifuge gooide, zo’n gerammel in mijn motor. Ook mijn ondersteuning was ik kwijt.
Ik wist niet of ik moest janken of lachen, ik kan niet eens meer boos worden en ging maar mijn frustraties afreageren in het snoepwinkeltje door een groot stuk chocolade te kopen. Helpt ook niet natuurlijk maar goed.
Ben goed verzekerd dus ik kon de verzekering bellen die moeten me dan op komen halen en bij mijn fietsenmaker brengen. Maar ik had in de planning om nog een paar boodschappen te doen en zonder tebikerapondersteuning kon ik wel gewoon fietsen. Dus dat maar gedaan die 10 km naar huis. Had gelukkig de wind in mijn rug het hele eind en het waaide flink. ¬†Boodschappen thuis gebracht en maar weer richting fietsenmaker. Wel een gewone fiets meegekregen. Die is nu echt kapot zei hij, hij ging bellen naar Gazelle. (dat rijmt). Ben wel heel benieuwd wat ze nu gaan zeggen. Ergens was ik gewoon blij dat hij nu “echt” kapot is en ik vind dat ik onderhand wel recht heb op een nieuwe fiets die het gewoon doet. De maat is vol, overvol.

Poten en verpotten…..

mamaplanten 1Vandaag met mijn zus afgesproken dat we samen bij mijn moeder de planten eens onderhanden zouden nemen, iets wat we al heel lang van plan waren.
Oude bloemstukjes die uitgebloeid waren, een vensterbank vol met allerlei soorten potjes, niks op tegen hoor maar mijn moeder was het zelf ook wel zat eigenlijk. Het was lastig met water geven en ook de hulp zei iedere keer die zijn uitgebloeid en altijd lag de vensterbank vol met uitgebloeide bloemen.
Vanmorgen dus naar de bloemenplantage gegaan en wat planten gekocht voor haar.
Van mijn buurvrouw die pas verhuisd is had ik een hele grote tas vol met mooie bloempotten gekregen, allemaal dezelfde kleur die ze in haar nieuwe huis niet meer kwijt kon.
Nog een zak grond en kleikorrels en toen konden we aan de slag.
En daar bleek al meteen onze verschillen van inzichten en manieren van werken.
Mijn zus zou geen korrel grond op de vloer morsen en bij mij is het een zootje na afloop, zit de gootsteen verstopt doordat ik teveel grond er door heb laten gaan en moet ik na afloop de keukenkastjes afsoppen en de vloer dweilen.
Bovendien heb ik toch altijd moeite met het weggooien met planten die het gewoon nog doen en volgens mij wel verpot nog konden worden en verder kunnen groeien en bloeien.
Maar goed als je dat samen gaat doen moet je compromissen sluiten. Dus mijn zus zou de planten er uithalen en weggooien, ik mijn ogen dichthouden en niet kijken wat ze weggooide behalve de paar waarvan ik gezegd had dat die nog goed te verpotten waren. Onder andere mijn lievelingsplant bij mijn moeder met van die prachtige luchtwortels die er volgens mij al 10 jaar staat.  En daar kon ze (met moeite) mee akkoord gaan. Ik zou alles in potten zetten.
En zo gingen we aan de slag.  In de kamer, de keuken en de slaapkamer, mijn moeder heeft overal planten staan, het was altijd haar lust en leven en nog steeds vind ze het heerlijk om ze iedere week water te geven allemaal.
Alles had ik zo gepoot dat ze een goede gietrand heeft nu zodat ze niet hoeft te knoeien en voorzien van een laag kleikorrels want ze wil nog wel eens of te veel of te weinig geven. ;).
Na een uurtje stonden alle potten weer in de kamer, was de keuken dus een zootje, ging zij koffie zetten en ik alles opruimen en na afloop gezellig met moeders een bakje koffie (thee) drinken.
Mama planten 1Ze was zo er zo blij mee en vroeg wel 10 x waar die bloempotten nou eigenlijk vandaan kwamen maar goed dat mag als je 99 bent wel hoor. Ze snapte niet dat iemand zoveel mooie potten ( de prijsjes stonden er nog op ) zomaar voor niks wegdoet.
Toen ik amper weer thuis was belde ze al weer, ze had alles eens op haar gemakkie bekeken en vond het er zo mooi uit zien en dat is geeft toch wel een goed gevoel, zo’n kleine moeite eigenlijk.

Kennis is macht..

Waarom hebben wij vroeger altabletles op school moeten leren als je het nu toch allemaal zo op kan gaan zoeken op internet wat je weten wilt. Of heeft het ook nog zin om overal wel wat van af te weten? Het stampen waarbij ik nog steeds de rijtjes met bijvoeglijke naamwoorden in het Duits op kan dreunen. Of rekensommen van de tafels die ik leerde zonder na te denken nog weet.
Of zoals mijn zoon wel eens zegt “jij weet zoveel van die rare dingen”.
Afgelopen week hadden we vergadering van het kinderwerk, daarbij is een groep scholieren zo tussen de 16 en 19 jaar oud, echt geen domme kinderen want ze doen bijna allemaal Havo. Na afloop van de vergadering hadden ze zo’n testje op Facebook over allerlei vragen om te kijken wat voor score je kreeg. Vragen zoals wat is de langste rivier, op welk continent ligt de Sahara nou dat soort dingen. ¬†Zonder mezelf nou als bijzonder intelligent te betitelen want zo moeilijk waren ze niet maar ik wist ze allemaal.
Ik steeg opeens in achting bij de kinderen. Een paar jaar geleden waren we bezig met een vossenjacht en iedereen moest iemand voorstellen en voor mij hadden ze SpongeBob in gedachte. tafelsNou was ik het kijken naar tekenfilmpjes inmiddels ontgroeid in die tijd dus ik had er gewoon nog nooit van gehoord. En daarom sprak ik het ook uit zoals het er stond dus niet in het Engels maar gewoon Nederlands.  Ik werd smakelijk uit gelachen door de jeugd destijds.
Maar afgelopen week kreeg ik de kans om even terug te lachen toen ik een van de meiden hoorde zeggen wat is de hoofdstad van Na-i- met de klemtoon op i ro-bi met weer de klemtoon op bi.
Ik kon me eigenlijk niet voorstellen dat ze echt niet wist hoe je dat uitsprak als je al een jaar op 4/5 op de havo zit dan mag te toch wel weten dat het Nairobi is maar blijkbaar had ze er nog nooit van gehoord laat staan dat ze wist wat de hoofdstad was. Dus kon ik even terug gniffelen.
Of zoals van de week toen ik 5,95 moest betalen in een winkel, ik gaf 10 euro en vroeg of ik er een euro bij zou geven waar het meisje ja op zei maar toen absoluut niet wist wat ze me nu eigenlijk terug moest geven voor wisselgeld.
Kennis is macht denk ik maar inderdaad veel is gewoon te vinden op internet.
Vanavond was ik even naar de opnames van een talkshow van onze zender en daar was een hoofd van een basisschool die actie ging voeren voor meer tablets.
In een gesprek met een hoop blabla zei hij ook op een gegeven moment dat het kind eigenlijk aan moest geven hoever het is met leren en dat het lesgeven daar op aangepast moet zijn. lei en griffel
Ik ben niet tegen tablets, nieuwe methoden, andere zienswijzes, we hoeven niet terug naar een lei en griffel, lijfstraffen en die strakke discipline.
Maar toch denk ik wel eens, een beetje meer stampen van vroeger, wat meer regels, zou soms echt geen kwaad kunnen.

Plaatjes internet

Kastpapier….

Soms mis ik nog wel eens mijn blogjes ovkastjeer vroeger omdat ik opeens iets tegen kom dat me aan vroeger herinnert en ik dacht ach waarom ook niet. Ik schrijf er gewoon een “normaal” blogje over.
Maandag had ik een lege dag in mijn agenda, kwam niet te vroeg op en dacht na mijn eerste kopje thee, ik ga gewoon weer terug naar bed. Voelde me nog gewoon moe en niet uitgeslapen.
Toch maar niet aan toegegeven want ik zag in de koelkast nog 3 pakken gehakt liggen van een kilo om balletjes te maken voor in de vriezer.
Dus ballen gedraaid en de pan opgezet voor de eerste ronde en tja ga er niet naar staan kijken tot het klaar is dus ik dacht, ik moet nog steeds de onderste kastjes van mijn keuken eens goed schoonmaken en kijken wat daar nog voor overbodige dingen in staan.
Dus met de nodige tegenzin begonnen. Nu had ik toen we de keuken kregen onder de pannen en andere dingen die kunnen krassen of de keuken beschadigen een tafelkleed in stukken geknipt en er in gelegd.
Maar die waren ook niet zo mooi meer en ik bedacht dat ik nog ergens bij de Action een kleed gekocht had voor 1 euro, dat zou best eens geschikt kunnen zijn om te gebruiken als beschermer.
Gerekend en ik had genoeg voor alle kastjes.  En meteen kreeg ik een déjà vu over vroeger. Mijn moeder die in het voorjaar de grote schoonmaak hield. Alles uit de kast werd gewassen en schoongemaakt en het oude kastpapier werd er uitgehaald en nieuw papier er in gelegd.
Een en twintig gehaktballen en allemaal schone keukenkastjes verder zette ik de kastjes even open en keek met plezier hoe alles weer netjes en schoon was.
Had ook nog de nodige spullen weer opgeruimd voor de verkoophoek dus kon alles ook ruim neerzetten.
Vorige maand had ik een nieuw servies gekocht gewoon simpel strak wit porselein bij de Big Bazar, zes diepe, platte en ontbijtbordjes bij elkaar voor 12.00, nog heel thuis gekregen ook in mijn twee fietstassen haha. ballen gehaktBij de kringloop kocht ik twee prachtige dekschalen in dezelfde kleur, helemaal gaaf en twee vleesschaaltjes er bij.
En ik deed even de kastjes open en bedacht me dat mijn moeder vroeger ook zo naar die kastjes gekeken moet hebben, met een tevreden gevoel.
En de balletjes gehakt, die smaakten heerlijk.