Evenaren

Zij had het altijd gezegd, ik zou best zo op de manier van mijn moeder net zo oud willen worden.
Niet dat ze er vanuit ging dat het ook zou gaan gebeuren tenslotte is oud worden niet genetisch bepaald toch of misschien ook wel. Want haar oma werd 93 en de opoe van haar moeder werd op een week na 100.
Alleen de laatste maanden komt ze steeds meer terug van deze uitspraak nu ze ziet hoe haar moeder toch wel hard achteruit gaat en veel zorg en ondersteuning nodig heeft en krijgt.
Zij heeft nog vier kinderen waarvan drie allemaal een taak voor hun rekening nemen, de een doet de administratie, de ander de boodschappen en de derde, zij dus de tuin en de was.
Het gaat nog steeds goed, de buurman zet iedere week de containers bij de weg om te laten legen en als het nodig is vervangt hij wel eens een lampje of kijkt een keer naar de televisie als die het weer niet doet omdat haar moeder op de verkeerde knoppen heeft zitten drukken.
Zij heeft het getroffen met zoveel mensen om zich heen. En daarbij de thuiszorg.
Maar zij zit vaak te denken.  Ik heb een kind  en die kan ik toch niet met mijn zorgen belasten als ik oud ben.
Vanmiddag zei haar moeder tegen haar “het zou beter zijn als ik er niet meer was, jullie moeten zoveel dingen doen”.
Vanuit de grond van haar hart zei ze “dat moet je niet meer denken en zeggen, wij doen het graag voor je”.
Maar als ze thuis komt en amper een voet over de drempel heeft gezet gaat al weer de telefoon en ze ziet dat haar moeder het is en denkt  “Nee. Zo oud als mijn moeder worden,  toch maar liever niet”.

Geschreven voor de uitdaging van Plato. In 300 woorden het gekozen woord, in dit geval evenaren, omschrijven zonder daadwerkelijk dat woord te noemen.
Meer verhalen op:  https://platoonline.wordpress.com/2015/04/14/we-300-evenaren/

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in WE 300 en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

20 reacties op Evenaren

  1. Marja zegt:

    Raak beschreven en zeer herkenbaar. Deels autobiografisch toch?

    • gewoonanneke zegt:

      Helemaal Marja. Mijn moeder zei dat echt gisteren tegen me. En soms als ik moe ben zoals gisteren, een drukke dag met veel afspraken en toch nog even op de fiets (20km) geweest bij haar en als dan meteen weer de telefoon gaat. Maar toch, zou haar echt niet willen missen. Zal best een keer gebeuren natuurlijk en dan is het ook goed.

  2. koppieop zegt:

    Aandoenlijk verhaal over het op leeftijd komen. Ik denk dat de meeste mensen, net zoals ikzelf, wel lang willen leven maar niet oud willen worden in de zin van verzorgd te moeten worden. Zoals de moeder van een vriend, die het mocht beleven, 103 jaar te worden. Op haar 98e gaf ze een boek uit over haar familiegeschiedenis en presenteerde het in onze stad, twee uur vliegen van haar woonplaats. Bij de signering van exemplaren zei zij tegen een vriendin die voor mij stond: – “Voor jou schrijf ik geen opdracht. Ik ben al sinds eergisteren hier, en je hebt me niet eens gebeld. En tenslotte ben ik ouder dan jij!”.
    Later vertelde die vriendin mij dat zij inderdaad twee maanden jonger was….

    • gewoonanneke zegt:

      Zo dat is knap op 98 jarige leeftijd nog een boek. Ja mijn moeder is nu 99 naar sinds ze niet meer goed kan zien en dus niet meer kan lezen, puzzelen, handwerken, schrijven merk ik dat ze best hard achteruit gaat. En dan heb je ook wel eens van die overpeinzingen hoe zou het gaan als je zelf oud zou zijn.

  3. rietepietz zegt:

    ja zoals vaak gezegd wordt”iedereen wil oud wórden ,maar niemand wil oud zijn!
    Zeker in de huidige maatschappij niet meer. De grote gezinnen komen niet meer voor dus ouderen kunnen vaak niet op kinderen rekenen, als die er al zijn wonen ze vaak ver weg!

    • gewoonanneke zegt:

      Ja dat is inderdaad zo. Ook niet iedereen woont in de buurt van elkaar. Mijn vriendin woont ook zo’n 130 km bij haar moeder vandaan en soms heeft ze het daar best moeilijk mee zeker nu haar moeder al zo oud is.

  4. Pingback: Plaat waar ben je nou man? Kom op met die WE-300! | Platoonline

  5. Plato zegt:

    When I grow older, losing my hair,
    Many years from now…
    Paul McCartney zong het al in 1967 (When I’m 64).
    Het mooie is dat je kunt filosoferen wat je wilt maar dat je het lekker zelf niet in de hand hebt. Natuurlijk is het een hele zorg en het is te begrijpen dat je dat zelf niet van je kind wil eisen maar toch: wat een zegen om zelf al op leeftijd te zijn en dan nog steeds naar je moeder te kunnen. Zo denkt jouw kind er waarschijnlijk ook over tegen die tijd.
    Mooie WE… het doet peinzen, peinzen….

    • gewoonanneke zegt:

      Nee precies maar inderdaad zoals je zegt, soms zit ik daar wel eens over te peinzen hoe het dan zou zijn of gaan. Je weet het nooit natuurlijk. En ik ben ook blij dat ik nog steeds naar mijn moeder ga. Iedere week als ik haar hemdjes was en strijkt (terwijl dat eigenlijk niet nodig is) ben ik nog een beetje ontroerd.

  6. beaunino zegt:

    Herkenbaar Anneke. Mijn moeder vind het ook vreselijk dat ze nu steeds afhankelijker wordt van mij. Zo triest. X

    • gewoonanneke zegt:

      Ja dat is voor mensen die altijd gewend waren zelfstandig dingen te doen en veel te doen moeilijk te accepteren steeds weer wat uit handen te moeten geven. Ik begrijp dat best hoor.

  7. Wat een mooie WE Anneke! Ik kan me voorstellen dat het voor je moeder moeilijker wordt. Maar ja, je gaat zelf dan inderdaad ook verder nadenken… Ik zou er ook niet aan moeten denken om niet meer goed te kunnen zien, je wordt dan zo ontzettend beperkt in dingen doen. Maar dat ze zoiets zei, is wel triest hè. Ze voelt zich jullie tot last worden en dat is toch heel erg. Sterkte ermee!

    • gewoonanneke zegt:

      Nou gelukkig is dat tot last voelen maar heel beperkt hoor. Ze geniet eigenlijk nog best van haar leven, de mensen die komen. Ze krijgt best nog veel bezoek. Alleen deze week zei ze het een keer tegen me. En ik doe alles met liefde voor haar ben blij dat ik haar nog heb. Alleen zoals vrijdag ik was moe had veel gewerkt, weer een afspraak voor de krant staan en dan kan je soms iets minder hebben ook. Ben ook maar een mens haha.

  8. Rebelse Huisvrouw zegt:

    Mooie WE. In deze participatiemaatschappij heb jij in elk geval je steentje bijgedragen Anneke. En tuurlijk, je doet het met liefde, maar ik kan me indenken dat het soms ook wat zwaar is.

    • gewoonanneke zegt:

      Ja mijn moeder beseft soms niet dat ik ook nog werk, een huis heb en ook wel eens wat anders wil. Maar ze is altijd hartstikke dankbaar als we komen (hoeft niet hoor) en ze is ook gezellig en lief altijd als wij of iemand anders komt. Zelfs de meiden van de zorg komen er heel graag.

  9. Ferrara zegt:

    Herkenbare WE. Mooi en eerlijk opgetekend.

  10. De een wordt fit 100 de ander is met 70 jaar al oud. Ik heb vijf kinderen en wil ze niet met de zorg opzadelen, maar als mijn vader oud wordt, dan sta ik met liefde voor hem klaar. Voor een kind is het anders dan voor de ouder.
    Mooi geschreven. Triest dat je moeder zich zo’n belasting voelt. Dikke knuffel voor jou en haar.

    • gewoonanneke zegt:

      Dank je wel. Gelukkig is dat gevoel van zich belast voelen maar sporadisch. Voor de rest is ze best positief altijd en kom ik erg graag. Zal het zeker gaan missen als ze er niet meer zou zijn.

  11. clair1991 zegt:

    Mooie WE. het had een kopie van mijn moeder en moeders moeder enzo kunnen zijn…hahahaha.. Dankjewel voor het delen van je gedachten

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s