Alles kraakt…….

Gisterenavond ben ik als een blok in slaap gevallen, had flinke koppijn en daar kwam ik ook weer mee op. Vanmorgen had ik grote moeite om weer op te komen want ik moest al vroeg naar mijn moeder. Had nog even het idee om mijn zus te bellen om met de auto te gaan maar dacht, bewegen is misschien gewoon wel goed om te doen dus toch maar op de fiets gestapt ondanks alle stijve spieren en blauwe plekken.  Mijn linkerhand en knie hebben de klap het hardst opgevangen en dat voel ik dus wel goed.
En eigenlijk baal ik er nog steeds van die k**** hond of ik kan beter zeggen die stomme baas van die hond die niet oplette.
Ben zelf ook wel vaak al gevallen hoor door mijn eigen schuld, door struikelen, of niet opletten maar nu heb ik echt zo’n gevoel, het is mijn schuld niet maar ik zit wel met de gevolgen en precies in een week dat ik het zo ontzettend druk heb.
Mijn krant verschijnt een week niet dus ik moet dubbele berichten inleveren en precies deze weken wordt er gewoon onwijs veel georganiseerd hier in het dorp. Niet echt lekker dus.
Nou komt het als je wat minder kan doen altijd slecht uit natuurlijk maar goed, beetje piepen, zeuren en knerpen mag ik ook wel eens 😦
Vanmiddag had ik nog een afspraak waar ik weer een km of 20 voor moest fietsen maar die heb ik toch maar afgezegd. Vond naar mijn moeder gaan eigenlijk wel welletjes.
Mijn broer had gezegd dat er iemand van de zorg zou komen voor een keukentafelgesprek maar dat bleek helemaal niet zo te zijn. Er kwam iemand van de dokterspraktijk langs, dat doen ze zo om de drie maanden om te kijken hoe het met mijn moeder gaat.
Op zich ook wel goed een keer met die mevrouw te spreken maar echt nodig was het dus niet geweest. Denk dat mijn broer het gewoon verkeerd begrepen heeft.
Vroeger kwam de dokter zelf om de paar maanden langs, eigenlijk vind ik dit dus best een goed systeem. Deze assistente komt echt uitgebreid praten met mijn moeder, ze nam er alle tijd voor en zou er noodzaak zijn geeft ze het door aan de dokter. Ze checkt medicijnen, bloeddruk, gewicht en kijkt ook naar het totaalplaatje. Ja ik vond dat toch wel prettig eigenlijk. Ook de huiselijke situatie, of ze misschien naar een dagopvang of zo wil of anders voorzieningen worden besproken dan. Dus toch niet helemaal voor niets geweest.
Hoop dat ik me morgen weer een beetje beter voelt. Probeer toch maar in beweging te blijven, weet onderhand wel uit ervaring dat dit het beste is voor mij.