Mannen op zolder…

Vanmiddag ben ik een paar uurtjes bij mijn moeder in de tuin wezen werken, het was hard nodig om hier en daar weer eens wat onkruid te verwijderen.
Gisteren had ze een moeilijke dag omdat haar ritme verstoord was en daar kan ze de laatste tijd heel slecht tegen.
De kapster zou komen om haar haar te doen om half 11 maar om half 12 was ze er nog niet en had ze mijn schoonzusje gebeld. Die had weer de kapster gebeld en wat bleek, zij had wel de afspraak bij mijn moeder in de agenda gezet maar niet bij haar zelf.  Dus kon ze pas over een week komen.
En dat zijn dingen waar mijn moeder dan helemaal van slag van raakt en ook niet over uitgepraat raakt. Het mag als je zo oud bent.
De laatste maanden zegt ze ook steeds dat de mannen op zolder hoort ’s nachts. Om een uur of half 7 gaan ze meestal weer weg zegt ze.
Mijn hoofd gaat steeds verder achteruit zegt ze tegen me want hoe kan ik dat nou horen als ik alleen in huis ben.
Ik probeer haar uit te leggen dat ze misschien in haar dromen of slaap een soort teruggaat naar het verleden en dan denkt dat mijn pa of broer er nog zijn of nog verder terug haar broers en zussen in huis.
Zou het zegt ze en accepteert op dat moment dat het misschien een goede verklaring is er voor. Maar een paar dagen later begint ze er weer over en is ze weer vergeten wat ik gezegd heb.
Misschien zijn ze er wel om mij in de gaten te houden ’s nachts zegt ze dan. Is hier de wens de vader van de gedachte. Ik weet het niet, ik vind het ook moeilijk.  Naast het feit dat ze sommige verhalen wel 10 keer vertelt is ze eigenlijk niet echt in de war of zo. Ze weet nog precies wat ze moet betalen voor de kapper, de boodschappen en dat soort dingen.
Ze vergist zich nooit in wie we zijn. Op welke dagen wie komt om wat te doen zoals wassen, de huishoudelijke hulp, het eten gebracht wordt en dat ze op zondag geen warm eten krijgt en dergelijke dus ik denk niet dat ze al echt dementerend of zo is.
Ik vraag of ze er bang voor is dat ze dat hoort. Nee hoor antwoordt ze, ik ben er helemaal niet bang voor. Daar ben ik dan weer blij om want dat lijkt me wel erg voor haar.
Toen ik er die nacht sliep pas een keer merkte ik ook wel dat ze ’s nacht soms al haar bed uitging en dat vertelde ze vanmiddag ook. Soms kleed ik met om half 4 of zo al aan zegt ze en dan zie ik pas dat het nog lang geen tijd is en ga ik maar weer terug naar bed.
Soms zou ik ze zo beet willen pakken en mee willen nemen met me, maar goed dat is ook geen optie natuurlijk. Een verzorgingstehuis, ik ben bang als we haar nu daar naar toe overplaatsen dat ze wel helemaal de weg kwijt raakt.
We hebben het er best wel eens over gehad maar dan zegt ze toch wel meestal weer gauw maar dan kan ik niets meer doen. Nu rommelt ze nog een beetje met wat dingetjes zoals bloesjes wassen, plantjes water geven, wat stoffen, afwassen, zelf nog koffie zetten, allemaal van die dingen die haar toch nog bezig houden en in beweging.
Oud worden is mooi en eigenlijk is ze verder best nog goed maar deze dingen vind ik toch best wel lastig om mee om te gaan. Wanneer wordt het een te groot probleem voor haar en moeten we een andere beslissing nemen. Ik weet het echt niet ?

Advertisements
Dit bericht werd geplaatst in Familie en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

16 reacties op Mannen op zolder…

  1. Marja zegt:

    Ik herken hier heel veel dingen in waar mijn vader ook mee tobt. Soms is hij zo helder als glas en soms begrijpt hij er niets meer van. Hij houdt zich vast aan zijn eigen kleine klusjes in de flat en aan zijn agenda. Toch verslaat hij onze dochter met rummikub. Hij blijft ons verbazen.
    Ik denk wel dat we moeten proberen om ze zo lang mogelijk zelfstandig te laten wonen. Op hoop van zegen.

    • gewoonanneke zegt:

      Ja Marja herkenbaar he. Hoe gaat het met je vader, is ie al weer thuis of nog steeds in het ziekenhuis. Het blijven gewoon mensen van de dag, dat besef je soms opeens.

      • Marja zegt:

        Nog steeds in het ziekenhuis. Er zit nog te weinig zuurstof in zijn bloed. Onze dochter wil de eerste dagen bij hem logeren en had deze week al vrij genomen. Nu maar hopen dat hij vandaag naar huis mag, want maandag moet ze weer werken.

  2. Het is toch wel triest hoor Anneke, maar je kunt er niets aan veranderen, en beslissingen nemen in deze gevallen, lijkt mij erg moeilijk hoor.

  3. Harrij Smit zegt:

    Weer een blog waar je eigenlijk geen like onder kunt zetten. Wat ik met mijn like wil zeggen is dat ik vind dat je zoiets moeilijks en indringends op heldere wijze hebt verwoord. Sterkte en wijsheid gewenst.

  4. clair1991 zegt:

    Mijn moeder is 84 en woont ook nog zelfstandig. Ze rijdt zelfs nog auto:) al zouden wij liever zien dat ze dat niet deed. Maar het gaat nog steeds goed zo in en rond het dorp. Bekende wegen. Wanneer ze zich te druk maakt, krijgt ze evenwichtsproblemen. En dan laait de discussie op of ze niet beter af is in een verzorgingshuis. Ik ben daar geen voorstander van. Ze heeft dan minder ruimte, verliest haat spulletjes, en haar ‘vrijheid’ In haar flatje doet ze haar ding. En dat laten we dan maar zo:) Trouwens .. als je niet bijna dood ga, kom je niet eens meer in een verzorgingshuis.

    • gewoonanneke zegt:

      Dat laatste wilde ik net zeggen. Mijn moeder is 99, ziet nog maar voor 15 % is incontinent maar rommelt nog zelf van alles in huis een beetje. Zelfs die krijgt nog geen indicatie.
      Misschien als we het via de dokter spelen wel maar goed zolang het nog zo gaat is het goed. Ze is ook al verschillende keren gevallen. Maar zoals jouw moeder ja die krijgt zeker geen indicatie. Ja dat autorijden snap ik. Het blijft altijd afwegingen maken. Mijn moeder hebben we ook wel dingen “verboden” zoals naar de zolder gaan of op een trap klimmen. Soms lastig hoor.

  5. minoesjka2 zegt:

    Ik denk dat het een logisch gevolg van haar leeftijd is. s’Avonds en s’nachts is je bewustzijn, ook als je net wakker word het laagst, en dat zijn volgens mij ook de eerste momenten van vergeetachtigheid. Ik denk, zolang je moeder op de dag nog gewoon helder is er niets aan de hand is, nou ja, misschien dat ze gezelschap mist (omdat ze de mannen op zolder hoort).
    Trouwens, volgens mij krijgt jou moeder niet eens een indicatie voor een verzorgingshuis, ze doet nog veel te veel zelf, wil je een indicatie krijgen, moet je tegenwoordig al bijna dood zijn en niets meer kunnen.

    • minoesjka2 zegt:

      Maar, je zorgen kan ik helemaal begrijpen hoor, want die zou ik in jou geval ook hebben. Het is immers je moeder!!

      • gewoonanneke zegt:

        Ja dat heb ik haar ook proberen uit te leggen dat ze ’s nacht die dingen misschien even terugkomen van vroeger omdat ze dan vast slaapt of zo. Maar goed dat dringt niet altijd meer helemaal door. Maar voorlopig gaat het nog goed gelukkig.

  6. Heel moeilijk Anneke… Zolang ze nog goed in haar koppie is, heeft ze zelf ook nog een mening hè. En dan moet ze dus zelf ook willen. Dan kan het lukken! De zorg die jullie nu hebben is zeker niet makkelijk. Er kan altijd iets gebeuren hè, dat zag je laatst maar.. maar dat ze nog een beetje rommelt en scharrelt is toch juist goed. Sterkte meid!

    • gewoonanneke zegt:

      Ja soms zegt ze het wel eens van zou een tehuis niet beter zijn. Maar daar komen ze ook niet veel keren per dag langs hoor. En nu kan ze haar eigen ding nog lekker doen. Dus zolang het nog gaat dan gaat het nog.

  7. rietepietz zegt:

    De dingen die ze nu zélf doet zou ze in een bejaardenhuis natuurlijk óók zelf kunnen(zelfs moeten) doen. Dát is het probleem niet,maar ik denk dat ze eenmaal uit haar vertrouwde omgeving véél sneller achteruit gaat.
    Lijkt me inderdaad een héél zware opgave om hier iets in te beslissen.
    Het is ook té onvoorspelbaar hoe lang het nodig zou zijn anders zou er misschien iets te regelen vallen door onderling om de beurt bij haar te slapen zodat er in de nacht geen onverwachte vreemde dingen kunnen gebeuren. Overdag is er meer sociale controle en is zij beter bij de tijd.
    Ik wens je heel veel wijsheid en sterkte .

    • gewoonanneke zegt:

      Nou heb er pas een nachtje geslapen, ik was kapot haha. Nee daar moet ik niet aan denken. Voor een paar weken zou dat nog te overzien zijn maar stel dat het nog jaren gaat duren. Nee dan zou een tehuis een optie zijn. Maar zolang ze nog zo rommelt laat haar maar hoor. Ze kan weinig doen wat echt gevaar oplevert gelukkig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s