Wat schaft de pot……..

Wat schaft de pot voor mij de komende tijd:
Rode uien vandaag geoogst. IMG_7601Mijn piramide met de mooie rood bloeiende snijbonen.
SnijbonenDe tuinbonen, ook wel Roomse bonen genoemd.

TuinbonenBroccoli

BroccoliCourgettes en komkommers. Zo te zien duidelijk familie van elkaar

Gourgettes

Komkommer

 

 

 

 

 

 

 

Sperziebonen
Bonen stoelDoperwten

Doperwten

Dan nog rode kool, prei, kievitsbonen, krootjes, penen, tomaten kleine en grote en paprika’s.

Heel veel kruisbessen weer dit jaar, zo lekker Kruisbessen

De aardbeien weer in bloei, de bosbessen kunnen bijna gegeten worden. De physalis of ananabes voor het eerst sinds jaren weer opgekomen. Ben benieuwd of ik er vruchten van krijg.  Mijn vijg begint ook te komen, wie weet, zwaar gesnoeid dus zou kunnen dat het een jaar over slaat.
En de kersen dat is een apart verhaal wat nog volgt….
Ik ben dik tevreden met mijn eerste jaar dat ik een stuk bloementuin omgetoverd heb tot groentetuintje. Smaakt naar meer.

Verhoord ???

vlagggggggggToen ik pas gescheiden was lag ik altijd in bed even te bidden, nou eigenlijk was het meer de dag doornemen voor mezelf en bij gebrek aan partner ging ik maar bidden. Niet er vanuit gaande dat iemand boven dat zou horen, laat staan er iets mee zou doen. Maar je weet het maar nooit.  Baat het niet dan schaadt het ook niet. Een soort ritueel dat in de loop der jaren weer wegebde en de laatste jaren praktisch tot nul gereduceerd was.  In Engeland kocht ik ooit een mooi gebed “Prayer for those who lives alone”.  Ik heb dat heel wat keren gelezen tot ik het uit mijn hoofd kende. Zo mooi vond ik het. Een soort mantra ook wel eigenlijk.
Vanmorgen voelde ik me een soort gekooide tijger, had het nog niet vermeld op mijn weblog maar vorige week ging weer mijn accu kapot.  Van mijn lieve vriendin mocht ik een paar dagen haar fiets lenen en van mijn zus heb ik de auto. Maar de fiets heb ik zaterdag weer teruggebracht en in de auto ga ik niet zitten met dat mooie weer als het niet echt hoeft.
Gebed EngelsDus vanmorgen maar de hele geschiedenis van die fiets op papier gezet met de tijden dat ik het zonder fiets heb moeten stellen er bij en opgestuurd naar de Gazelle om dit Kwalitatief Uiterst Teleurstellende exemplaar van hun fiets eens te vervangen voor een nieuwe in plaats van iedere vier maanden een nieuwe accu en mijn fiets weer een week kwijt zijn.
Ga even met mijn zoon appen. Hij heeft zijn afstudeerscriptie ingeleverd en daar zaten we zo over te praten uiterlijk woensdag zou hij er iets van moeten horen. Spannend. Ik zal voor je duimen zeg ik.
Ik ga even bij de vijver zitten, kijkend en denkend wat ik zal gaan doen. De blokhut moet nog geschuurd worden maar heb geen puf of zin. Zo zit ik wat te peinzen en te denken aan de studie van mijn zoon die zo met horten en stoten en veel moeilijkheden is verlopen en dat is nog een understatement.  En opeens bid ik in mezelf. Laat zijn scriptie nou eens een keer in een keer goed zijn, hoe mooi zou dat zijn en wat zou ik hem dat van harte gunnen.
Ga maar een boek liggen lezen en val weer in slaap van lamlendigheid. Om een uur of drie telefoon. Zie op het scherm dat het mijn zoon is. Hij is kort van stof “Mijn scriptie is goed mam” ik hoor de emotie in zijn stem en de tranen springen van blijdschap in mijn ogen.
Dat maakt meteen heel mijn dag weer goed zeg. Super wat ben ik blij voor hem en wat heeft hij dit verdiend, zo’n knokker altijd geweest. Ik ben zo vreselijk trots op hem en denk nog wel even aan dat gebedje denkend, verhoord !  zou dan toch???????
Stuur zijn vriendin even een appje om haar ook te feliciteren en te bedanken want zij is hem echt het laatste jaar tot zo’n grote steun geweest en heeft hem gestimuleerd dat hij wel eens tegen haar zei, je lijkt mijn moeder wel. balonnen (2)
Nu nog zijn mondelinge toelichting en dan is ie klaar. Ik heb mijn zoon al een paar keer een project mondeling horen verdedigen. Het is zijn sterkste kant, hij is beter met zijn mond dan met het op papier zetten allemaal. Zal er niet te makkelijk over denken en hoop hij ook niet. Pfff kan er niet op wachten, ga meteen vast slingers en lampjes kopen om de tuin te versieren want dat heb ik hem beloofd. Als je afgestudeerd ben dan krijg je van mij een tuinfeest en dat zal er komen ook.

Het monster van Log Lek

Tuin augustus 2010 (12)Mijn vijver is leuk, boeiend, altijd wat te zien, veelzijdig. Heeft aantrekkingskracht voor waterjuffers, talloze insecten, reigers (zucht), vogeltjes die komen badderen en drinken, kikkers (heel veel) padden en salamanders en wat je er nog meer in en om de vijver kan vinden zoals vissen. Hij bleek niet helemaal leeggevist te zijn door de reiger want er waren vier survivors, weet nu ook welke vissen het moeilijks te vangen zijn, namelijk de bonte goudvissen. Met een aantal kleine nieuwe goudvisjes die ik gekocht had en de tientallen stekelbaarsjes is het toch weer een leuk gezicht. Een keer per jaar is in mijn vijver het monster van Log Lek te zien.  Dan ga ik namelijk in mijn waadbroek de vijver in om alle enthousiaste planten een beetje in toom te houden, wat alg te verwijderen, soms wat baggerwerk. Vanmiddag was het weer zover, mooi weer, dat zoek ik er wel voor uit en het begon meteen al te kriebelen bij me toen ik al die uitgebloeide gele lissen zag staan want als die al de zaden laten vallen groeit mijn vijver helemaal dicht dus die moesten afgeknipt worden en daar kan ik niet vanaf de kant bijkomen.Vijverplanten1 Waadbroek aan en de vijver in, even voelt het raar aan, ik weet opeens wat waterdruk is als die broek helemaal tegen mijn lijf aan gaat plakken. En ik kan vertellen, het is glad en glibberig in zo’n vijver dus het blijf oppassen om niet uit te glijden.  Toch wel weer leuk werk om te doen als ik eenmaal in die vijver ben. Ik verwijder een aantal emmers vol met alg (heel veel dit jaar) planten en uitgebloeide dingen. Vis nog wat van de rand afgevallen stenen op en mijn oerlelijke kikker van steen die ik eens een keer van iemand cadeau kreeg. Als ik van het ondiepe gedeelte over het dammetje wil stappen glij ik uit maar gelukkig kom ik zittend op mijn achterste nog terecht. Geen nat pak tenminste als zou dat met dit weer nou ook weer geen ramp zijn. Maar liever niet met dat baggerwater. Het is mooi opgeknapt, maak ook nog de pomp en het filter goed schoon en vul de vijver bij. IMG_5305De pomp draait meteen weer veel beter en spuit een grotere straal water uit de vaas. De vissen blijken het ook heerlijk te vinden want ze gaan allemaal daar zwemmen waar het schone water de vijver in komt. Het lijkt wel of ze lekker met elkaar aan het spelen zijn in het stromende water. Dat is weer gebeurd voor een jaar het monster van Log Les mag weer een jaartje onder duiken. Aangezien een camera en vijver niet goed samengaan geen foto’s van dit monster. Zou jullie dit monsterlijke gezicht van zo’n waadbroek tot aan mijn borsten met galgen er boven ook niet aan willen doen ;).

Dat is geen uitdaging……..

Klip TransportVan de week zat er bij de Hema een mijnheer, nonchalant gekleed maar wel dure merkkleding type directeur, bankier, manager met zijn dochter,beetje in de puberleeftijd wat te drinken en te praten.
Blijkbaar ging het over een vriendje die een technische opleiding aan het doen was.
De dochter vertelde wat hij allemaal deed en dat ze het wel leuk vond dat hij dat deed.
Nou zei die vader, het is wel zo dat zulk werk geen uitdaging is, daar hoef je niet over na te denken……….
Ehhhhh dacht ik stel je eens voor alle technische beroepen en niet nadenken wat kan er dan misgaan allemaal.

Een elektricien die de stroom niet goed aansluit….
Een timmerman die de planken niet goed afzaagt….
Een metselaar die de stenen scheef metselt………
Een lasser die een stukje overslaat………
Een wegenbouwer die de asfaltlaag niet goed maakt………..
Een loodgieter die de leidingen niet goed afdicht…….
Een steigerbouwer die de verbindingen niet goed vast maakt……..

En zo kan ik nog wel even doorgaan.
Het lijkt tegenwoordig wel of een technisch beroep iets minderwaardigs is maar ik weet dat het tegendeel waar is.
Zeker mensen die een technisch beroep hebben moeten juist vaak heel inventief zijn, nadenken hoe dingen gedaan moeten worden. En sommige opdrachten zijn echt een uitdaging om te doen.
Toen ik nog werkte heb ik een paar jaar het vernieuwen van de N210 meegemaakt waar ik dagelijks op reed, ook veel stilgestaan 😉  omdat er soms een noodweg was.
Me verbaasd over maar ook gefascineerd door de mierenhoop van mensen die aan het werk waren, voor mij als leek, zonder dat er enige logica in zat. Maar opeens was er dan als ik na een weekend weer kwam een heel stuk van die weg klaar.
Ik kan me best voorstellen als zo’n weg dan klaar is dat je er een rondje over rijdt en denkt.
Zo die klus hebben we toch maar mooi met zijn allen geklaard en daar dan apetrots op zijn.
En terecht zoals een boot die te water gaat, ben regelmatig voor de krant bij een bedrijf hier in de buurt geweest waar speciale metalen ornamenten (zo noem ik ze maar ze zullen wel anders heten) gebouwd werden voor bedrijDSC00018ven.
Heb regelmatig met die mannen gesproken die trots hun project lieten zien, vertelden hoe ze oplossingen hadden moeten bedenken en uitvoeren soms onder moeilijke omstandigheden. Met aansluitingen die op de mm moesten passen zoals tanks voor olie-installaties of andere werken.
En dat had ik graag die middag even aan die man bij de Hema vertelt.

Zo’n avond waarop je buiten wil blijven

Bloemen Kinderdijk 4Wat een prachtig weer vandaag weer en zo’n avond dat het lang warm blijft, heerlijk daar was ik eens echt aan toe. Geen vest en warme sloffen ’s avonds aan.
Krijg er ook altijd energie voor 10 van dus lekker een rondje wezen fietsen vanmiddag en daarna in de tuin gaan rommelen. Wat alg uit de vijver gevist, zit veel te veel in, gelukkig geven ze voor volgende week ook warm weer op dan zal ik echt een keer de vijver in moeten om hem wat op te knappen.
Bloemen Ridderkerk 4Maar zo mooi vandaag was het echt oppassen zo tussen het alg want er zaten allemaal jonge salamanders, padjes en kikkertjes in verschillende fases. In de tuin springen de eerste ook al vrolijk rond en het is weer hink stap sprong om ze mis te houden.
Zo schattig al dat jonge goed, als ik bezig ben komt een grote kikker kijken wat er allemaal nou aan de hand is in zijn vijver en wie het waagt om de rust te verstoren.
Ga lekker door op mijn gemakkie, zo nu en dan even zitten met een bakje thee en ook buiten eten, doe het makkelijk een zak sla met tonijn er door in wraps, echt zo’n zomerkostje met een grote mok verse muntthee met honing.  Bloemen Ridderkerk 2Als toetjes een handje kruisbessen en aardbeien uit de tuin. Hoe goed kan een mens het hebben zo.
Tot een uur of 9 ga ik door, mijn nieuwe buurman komt nog even de kurkentrekker lenen om een fles wijn open te maken. Die had hij nog niet in huis.
Het is echt een aardige jongeman, zijn huis is nog steeds niet klaar en eigenlijk altijd wil hij zich daar voor verontschuldigen. Hij werkt vier dagen per week dan zit ie ’s morgens om kwart voKlaproos Kinderdijkor zeven al in de bus en dan komt ie ’s avonds zo rond half 8 pas weer thuis, lange dagen dus. En dan nog de zorg voor zijn zoontje waar hij echt zo leuk mee omgaat en zorgzaam voor is.
Kan me wel voorstellen dat het dan moeilijk is om ook nog je huis helemaal op te knappen.
Ik zeg dat het mij niet uitmaakt hoor en zeg dat zijn zoon later echt niet zal weten dat de muren nog niet gewit waren maar wel dat zijn vader er altijd voor hem was. Met hem naar de speeltuin gaat en met hem bezig is.
Hij is niet zo’n buur als de vorige buren, Komkommerkruid Kinderwijk( zelfde leeftijd, altijd thuis) maar ik heb het best getroffen met hem. Had het veel rotter kunnen treffen.  Van de week vroeg ie ook nog of ik geen last van hem had. En dat heb ik inderdaad helemaal niet. Hoor best wel eens wat geluiden of gelach met zijn vrienden maar hij zal van mij ook wel eens mijn muziek horen.
We hebben afgesproken als we wat hebben dat gewoon te zeggen tegen elkaar te zeggen en daar ben ik het helemaal mee eens.
Gisteren moest ik nog een uurtje wachten omdat ik te vroeg was voor mijn afspraak.  Geen probleem toen ik langs een stuk grond kwam waar allemaal wilde bloemen stonden.  En dan is een uurtje foto’s maken zo om ;).

In,op en langs het water…..

VDriehoeksveeranmiddag had ik een afspraak bij de Drukkerij waar ik voor werk om te praten over onze krant. Een tijdje geleden had ik de nieuwe directeur gebeld en wat dingen aangegeven om onze krant weer een beetje op te krikken. Naar aanleiding daarvan had hij me uitgenodigd.
Nou leek het me ook wel eens tijd worden zo’n jaar geleden is het bedrijf overgenomen en wist totaal niet wie de nieuwe directeur was geworden. Alle contacten liepen altijd via de mail, zo is het al die jaren al geweest. Ook niet erg maar toch wel eens een goed idee om over dit soort zaken te praten met elkaar.
NoordEen goed gesprek was het en hij was heel positief, ook over de dingen die ik aangaf en ik heb ook wel zin om me daar wat voor in te gaan zetten ook. Alleen op pad te gaan voor advertenties zoals hij voorstelde te gaan doen heb ik negatief op gereageerd.
Zeiljacht5Sowieso vind ik het moeilijk samen gaan redactionele stukken schrijven en ook advertenties te verkopen.  En het is ook niet helemaal mijn ding om het te doen dus. Ik had inmiddels wel iemand gepolst die dat misschien wel wilde gaan doen dus die naam kon ik hem wel doorgeven. Verder ga ik daar niet tussen zitten.
Nu is de drukkerij gevestigd in Ridderkerk en met de fiets is dat goed te doen. In Krimpen gaat er een driehoeksveer naar Ridderkerk en daar is het nog maar net 2 km fietsen.
Met een goed gevoel en een lekkere fles wijn die ik gekregen had ging ik weer weg. Het was nog vroeg zo 2 uur dus ik dacht neem even de Ferry naar AlblasserdamMolen Kinderdijk en fiets zo via Kinderdijk weer naar huis. Prachtig weer vandaag eindelijk een keer een zomerdag.
Op de heenweg was ik al veel te vroeg en ook in Ridderkerk was ik veel te vroeg. Nou aan het water is altijd van alles te zien. Een prachtig gezicht in Krimpen toen daar net een oud zeilschip met volle zeilen de haven uit kwam.  Het is een druk punt daar op de kruising van de Noord/Lek en Maas en veel levendigheid. Muren RidderkerkVeel scheepvaart en langs het water allerlei bedrijven waarvan de meeste wel met de scheepvaart gerelateerd zijn.
Hier en daar varen van die kleine werkbootjes heen en weer.
In Ridderkerk kom ik langs een mooi park waar veel verschillende wilde bloemen staan en daar kan ik mooi dat half uur dat ik te vroeg ben mijn hart ophalen. Tegenover het park is nog een stuk te zien van de oude stadsmuur neem ik aan van Ridderkerk.
In Kinderdijk voel ik me altijd op vakantie in eigen land. Veel toeristen, bussen vol worden er afgeleverd.
Ga lekker op een terrasje een bakje thee zitten drinken. DMus Kinderdijk 4e musjes komen de koekkruimeltjes uit mijn handen eten. De brutale rakkers. Op de terugweg zie ik opeens een grote rieten mand in het water drijven. Een grote Mozes zou daar makkelijk in kunnen liggen. Wel grappig gedaan. Zal wel een soort kunstwerk zijn denk ik.
Even googelen leert me het volgende en denk dat het daar naar verwijst:
Kinderdijk: de kat op de wieg
Tijdens de Elisabethsvloed van 1421, een overstroming waarbij volgens verschillende schattingen tussen de twee- en de vierduizend mensen omkwamen, zou een baby op drift zijn geraakt in een wieg. Wat het leven van het kindje redde, was de kat die meevoer en die door telkens van de ene naar de andere kant te lopen de wieg in evenwicht hield op de golven. Baby en kat spoelden aan in Kinderdijk – vandaar de naam.
Met de volgende pont weer naar huis gegaan. Een mooie dag met nog een gelukkig slot want als ik thuiskom zie ik dat de best zware lamp boven mijn eetkamer naar beneden is komen zetten. Biezen mand 1Mooi dat is tenminste niet gebeurd terwijl ik daar zat te eten want ik denk dat ik me dan een flinke slag in de rondte geschrokken zou zijn, laat staan wat er had kunnen gebeuren als zo’n lamp op mijn bord met eten gevallen zou zijn. Maar niet aan denken, is tenslotte niet gebeurd.  En vanavond neem ik een lekker glaasje wijn op deze voor mij zo mooie dag.

Daar denk ik wel eens aan……

sticksGisteren kocht ik een aantal USB sticks om kopieën van mijn foto’s op te zetten die momenteel allemaal op een externe harde schijf staan want ben altijd een soort panisch om mijn foto’s kwijt te raken.  Heel optimistisch 64 GB maar kan er nog wel een aantal bij gaan halen als ik al mijn foto’s wil bewaren.  Maar die voor de krant heb ik al besloten die laat ik maar zo. Al raak ik morgen al mijn meubels en spullen en dingen kwijt zal ik het wel jammer vinden maar dat is allemaal te vervangen maar foto’s zijn nooit te vervangen.
En dan verbaas ik me altijd weer hoe het mogelijk is dat er zoveel foto’s op zo’n klein stick kunnen staan. Boven heb ik mappen vol met negatieven en nu op een paar vierkante centimeter staan jaren van foto’s.
Hoe het allemaal kan denk ik maar niet over na want dat snap ik toch niet maar waar ik wel eens over nadenk is:  Stel doordat er iets gebeurt van een ramp of iets anders en overal zou de stroom uitvallen. En we geen gebruik meer kunnen maken van alle digitale media waar blijven we dan als alles aan gegevens alleen digitaal is.
Zijn politie, brandweer, ziekenhuizen nog in staat om hulp te verlenen, weten waar er wat aan de hand is.negatieven Ik geloof er niets van en denk dat het dan een enorme puinhoop wordt waarbij alleen de sterksten het zullen overleven.
En zo bij het saven van mijn foto’s denk ik daar dan wel eens over na. Want stel dat we opeens weer kwamen in een wereld zonder digitale mogelijkheden.
Ik weet dat ik er niet te lang over na moet denken want de kans is wel heel klein dat het zal gebeuren natuurlijk. Want ook oorlogsvoerders zijn tegenwoordig afhankelijk dan die dingen dus zullen ze niet alle netwerken vernietigen.
Maar toch, ooit las ik jaren geleden een SF boek en dat ging er over ging dat door aardbevingen al het water op aarde verdampte door de kern van de aarde. Er waren nog maar sporadische plaatsen waar water was.  En wat er toen gebeurde op de wereld.
Ik weet helaas de titel niet meer maar nog wel dat het boek toen een enorme indruk op me maakte en ik na al die jaren dit boek nog soms in mijn gedachte heb. Het werd inderdaad een struggle for life waarbij alleen de slimsten en sterksten overleefden.
Vandaar dat ik daarom misschien altijd dingen dubbel wil saven. Foto’s op externe schijf, ze staan nog de meeste op DVD zoals ik het eerst deed en nu ben ik bezig ze allemaal op sticks te zetten die ik dan bij een ander bewDVDaar. Net zoals mijn dagboeken waarbij ik naast de diverse digitale versies ze ook nog uitdraai op gewoon papier, wel veel werk en het neemt veel plaats in beslag maar je weet het nooit. Bovendien is het op een stick een beetje moeilijk om bijvoorbeeld toegangskaarten, uitnodigingen en dat soort dingen op te plakken.
Het beheerst mijn leven niet hoor maar soms moet ik daar wel eens aan denken…