Wat een aardige mensen…..

SchoonmakenSoms heb ik zo’n dag dat ik zoveel aardige mensen tegenkom en vandaag was het wel zo’n dag.
Vanmorgen al vroeg op de fiets (nou ja vroeg half 11 is voor een nachtmens op een vrije zaterdag wel vroeg haha) en een stuk langs de Lek gefietst op zoek naar een ploeg mensen die bezig waren om het zwerfvuil op te ruimen langs de Lek.
Ze zouden tot half 12 bezig zijn maar goed, ik ben een kilometer of 4 langs de Lek gefietst maar zag niemand meer, alleen een spandoek. Misschien eerder opgehouden ik weet het niet.
Weer terug gefietst en meteen maar doorgefietst naar mijn zusje, die is op vakantie en ik verzorg haar tuin deze week, dankbaar voor het buitje vannacht, dat scheelde me een hoop werk met gieten. Zo langs de Lek fietsend ben ik nog getuige van een zeilwedstrijd en met een windkracht 5 of 6 schat ik, er staat een stevige bries,  is het een prachtig gezicht de zeilboten te zien laveren met op de achtergrond de draaiende molens van Kinderdijk.
Op een winkelcentrum ga ik nog een paar boodschappen doen, er blijkt ook een rommelmarkt te zijn en een vrolijk dweilbandje speelt er tropische muziek, het is een gezellige sfeer.
Niet zo heel veel boodschappen maar blijkbaar niet goed verdeeld in mijn fietstassen dus, ik dacht, het gaat wel, hij blijft staan, even gauw de kar terugbrengen maar nee hoor, hij viel toch om.
Zeilen 2Voor ik er bij ben is een jonge man al bezig de spullen voor me op te rapen. Ik zeg dank je wel, hij gooit alles in de emmer die ik gekocht had, dus ik zeg even kijken moet met beleid anders past het er niet in. Hij zegt maar ik doe het met liefde, dat vond ik toch zo schattig klinken uit de mond van een jongen van een jaar of 20 schat ik.
Een man in een scootmobiel zegt heel aardig tegen me toch weer teveel gekocht he vrouwtje, ja zei ik, ik leer het nooit he. Een andere man draait mijn stuur even recht en nog een man helpt me even met de tas die er afgevallen was er weer op te hangen.
Ik heb eerlijk gezegd altijd een beetje moeite met als mensen me willen helpen maar vandaag heb ik zo’n bui dat ik denk, wat lief toch dat die mensen me allemaal helpen zo al voel ik me wel een beetje opgelaten.
Met een goed gevoel fiets ik weer verder naar mijn moeder.
Ze is blij dat ik kom, ze had me niet verwacht dus we drinken gezellig samen een bakje zij koffie en ik thee.  Ze heeft de klets en ik heb moeite om weg te komen.
Op de terugweg denk ik, ga even bij mijn zus vragen wanneer ze geopereerd moet worden, ze krijgt een nieuwe knie. Ze vertelt dat ze eerst nog naar de cardioloog moet omdat bij het vooronderzoek bleek dat haar hart niet helemaal in orde was. Pff ik schrik er best van eigenlijk. Het is wel vreemd ze woont heel dichtbij me in de buurt maar we zien elkaar zelden of nooit. Ze zou ook niet eens bellen of zo hoor dat wanneer ze geopereerd zou moeten worden en zeker niet dat ze nog naar de cardioloog moet.  Ze komt zelf nergens en dan op een gegeven moment ga ik zelf ook niet meer zo vaak. Een paar keer per jaar wip ik altijd wel even aan. Maar het zou gewoon zoveel leuker kunnen zijn tussen ons. Maar goed dat heb ik nu geaccepteerd.
Ben wel blij dat ik het weet, het de data opgeschreven zodat ik even kan bellen of langsgaan om te vragen hoe het gegaan is. Toch weer spannend allemaal en als ik wegga geef ik haar een knuffel of ze het nou leuk vind of niet.
Als ik eindelijk thuiskom om een uur of half 5 inmiddels lees ik een heel lief appje van mijn ex collega en blogmaatje Plien, dat ze zo graag mijn Muziekblog leest.  Nog een appje van een vriend en een kaart in de brievenbus.
Aan het handschrift zie ik al dat hij van mijn vriendin is die pas verhuisd is. Een kaart met mooie vlinders en ze heeft er in geschreven bedankt voor het helpen en dat we nog veel mooie dingen samen zullen doen en lang vrienden zullen blijven. Ze heeft er wat geld in gedaan om iets leuks te kopen. Ik had nog zo gezegd dat ik dat niet wilde maar goed, ga er maar iets moois voor kopen voor mezelf. Het is toch lief bedoeld van hen.
Een dag dus met een gouden randje, een goed bestede onverwacht vrije zaterdag toch wel met veel leuke en waardevolle ontmoetingen…. Die tel ik dubbel .

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen, Familie en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

9 reacties op Wat een aardige mensen…..

  1. Dat zijn inderdaad dagen van cadeautjes…. fijn!

  2. Heerlijk zo’n dag met leuke ontmoetingen! Laat het je af en toe maar lekker aanleunen hoor!

    • gewoonanneke zegt:

      Ja heb altijd moeite als andere mensen dingen voor me doen haha maar had een goeie bui en dan voelt het ook wel weer lekker aan..

      • Ik herken het wel, toen ik net alleen was kreeg ik ook hulp aangeboden, voor de tuin o.a. Stond heel raar te kijken. Maar zo lief! Als je zo self-supporting bent als wij zijn, is het vreemd, gewoon omdat je het niet gewend bent hulp te aanvaarden, maar juist meer om hulp te geven… Wat dat betreft lijken we ook wel op elkaar ja… 😉

  3. rietepietz zegt:

    Inderdaad, een dag met een gouden randje en gelukkig zié je dat ook allemaal, er zijn nogal wat mensen die het allemaal als vanzelfsprekend zien zonder er waarde aan te hechten!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s