Hollandse avond

Jannes1Gisteren was het een Hollandse avond met weer andere artiesten.
Het concept van deze feestweek is ontwikkeld door Andries de Swart, een markante persoonlijkheid die dus de artiesten regelde en al dat soort zaken.
Vorig jaar kreeg hij kanker en twee weken voor de feestweek is hij overleden. Zijn wens om zijn levenswerk voort te zetten door zijn vrouw en zeker geen feest af te gelasten.
Zwarejongen3Respect voor zijn vrouw die ondanks alles toch een aantal avonden gewoon aanwezig was.
Het laatste optreden gisteren was van Wolter Kroes, hij was al eerder in de feestweek en ook in café van de organisatoren heeft hij wel eens opgetreden. Niet mijn genre muziek maar wel een heel leuke vent, zeker ook voor zijn publiek.
Hij sprak gisterenavond een eerbetoon aan Andries op een respectvolle manier om kippenvel van te kZwarejongen4jpgrijgen, zeker bij het ovationele applaus dat er op volgde.
Een drukke avond opnieuw met Jannes en de Zware Jongens. Deze twee dikke mannen zijn vanaf de eerste jaargang vaste gast op de Hollandse avond en hebben inmiddels  het bijna volkslied van Lekkerkerk geïntroduceerd.  “En van je hoempa hoempa Lekkerkerk, Lekkerkerk, Lekkerkerk”. Ik weet geen virtuoze tekst maar inmiddels kent heel Lekkerkerk het wel en zingt het mee.  Voorheen traden ze altijd op in lederhosen maar nu hadden ze een nieuwe flitsende outfit 😉 . Geliefd bij jong en oud dit aparte duo.
Voor zo’n feestweek kan je kaarten kopen een passe partout voor de hele week kost 30 euro. Tijdens en voor de feestweek was er via FB al een levendige handel in kaarten want alle mensen gaan natuurlijk geen vier avonden naar zo’n feest en dan heb je toch je feKroesesttent weer vol mensen.
Vandaag is het meer de dag voor de jeugd, zal ook wel weer blij zijn als het voorbij is.
Vind het hartstikke leuk om zo mee te helpen een beetje, daar rond te lopen, helpen met allerlei klusjes en foto’s makend maar het is ook ontzettend vermoeiend en ik doe momenteel niet veel anders dan overdag lang uitslapen en dan wat lummelen heel de dag om ’s avonds weer fit te zijn. Ben tenslotte geen 18 meer haha……
Volgende week maar weer even terug in mijn normale ritme zien te komen, lijkt me ook wel weer wat na al die hectiek om gewoon weer eens wat in mijn tuintje te gaan rommelen. Wat groentes oogsten en opeten. Kijk ik ook wel weer naar uit.

Laatste foto is uit archief.  Had geen tijd om Walter op de foto te zetten.

Al weer feestweek ;)

Monique5Gisteren de tweede dag van de Feestweek geen middagprogramma dus een rustigere dag voor mij. Kon lekker op mijn gemakkie overdag de stukken schrijven voor de krant en nog wat zaken in huis afhandelen.
Ben niet blij met het koude en natte weer maar voor de tuin was het wel een zegen even en voor mij veel minder gietwerk. Zo heeft ieder nadeel ook weer een voordeel.
De organisatoren van dit festijn zijn vrienden van me en we hebben een afspraak dat ik er gratis in mag, foto’s mag maken en dan voor hun in ruil wat helpt hier en daar.
Een goeie oplossing zo, de bewakers kennen me inmiddels en weten dus dat ik dicht bij het podium mag komen voor de hekken om foto’s te maken. En dat is best leuk om te doen. Trouwens ik zou met mijn nog steeds gammele knie niet eens heel de avond kunnen dansen en feesten.
Gisteren hadden ze weer een heel afwisselend programma. Ko
Monique Smit liet zien dat zwanger zijn een gezonde ziekte is want ze is inmiddels zo’n zeven maanden zwanger en stond gewoon op het podium in de tent.  Dat kindje moet als het geboren wordt al aardig wat muziek gehoord hebben. Weet niet of al die bassen en trillingen nou zo goed zijn voor zo’n ukkie maar goed daar zal ze best met haar dokter overlegd hebben neem ik zo maar aan.
Ja eigenlijk is hetgeen er te horen is niet echt mijn muziek of eigenlijk helemaal niet (op een paar na)maar het is wel mooi als je zo ziet dat zo’n hele tent van jong tot oud mee staat te dansen en te zingen.
Dat maakt het denk ik ook ieder jaar weer tot zo’n succes, de afwisseling van jong en oud houdt de sfeer goed.
DJ15Nou ja het tweede optreden was van de gebroeders Ko, nooit van gehoord eigenlijk haha maar ze gingen uit hun dak.
Het laatste optreden was een bekende DJ La Fuente. De dag voor zijn optreden zat hij nog in Afrika. Een leuke en heel aardige man met oog voor de camera.
Alleen gehuld in rook en fel gekleurde lichten en dat maakt het niet altijd makkelijk om wat foto’s te maken. Maar ik mocht even op het podium en dat was dan wel weer leuk om wat dichterbij te kunnen komen.
Echt dansmuziek en de jeugd vond het geweldig, wat oudere zag ik het laatste uur toen hij draaide even afhaken. Ja voor elk was wils natuurlijk. Niets voor mij ook hoor, was blij weer snel naar achteren te gaan en langer dan een uur had ik het ook echt niet uitgehouden.DJ6
Vanavond is het Hollandse avond, ben benieuwd maar ik ga er weer voor. Het is gewoon heel gezellig in de tent, veel bekenden en een leuke sfeer en de kans om  foto’s te maken.
Heb in de loop der jaren zo al heel wat artiesten op de foto gezet en ik moet zeggen het zijn ook heel gewone mensen al zijn er wel een paar met een beetje sterallures, zal geen namen noemen want je weet het maar nooit haha wie dit blog leest.

Banger hart……

La Garde 4Deze week is het bij ons Feestweek. Dat betekent 4 dagen achter elkaar komen er artiesten in een feesttent en er komen dan ruim 2000 mensen die er met elkaar een feestje van maken.
Eigenlijk vanaf het begin ben ik door mijn werk en ook door de vriendschap met de organisatoren er vanaf de zijlijn bij betrokken.
Op woensdagmiddag begint de avond altijd met een seniorenmiddag die door de gemeente betaald wordt. Voor vele ouderen De middag van het jaar want het is altijd heel gezellig. Ze ontmoeten oude bekenden, er komt altijd een artiest uit hun jeugd (ook mijn jeugd inmiddels haha) optreden en dit jaar was dat Rob de Nijs. Ik doe daar Rob de Nijsvrijwilligerswerk en schenk daar dan koffie voor de mensen. Echt zo leuk om te doen.
Ik ben niet een uitgesproken fan van Rob de Nijs alleen ik heb zulke goede herinneringen aan het nummer Banger Hart.  Heb een tijdje gehad dat ik niet zo goed in mijn vel zat, dat is een understatement, en bang was als ik ergens alleen in huis was. Bang dat ik iets zou krijgen, dat er wat met me zou gebeuren en ik niemand meer kon waarschuwen. IRob de Nijs 10n die tijd was dit nummer van Rob de Nijs heel populair en het leek wel als ik ergens alleen was dat precies dat nummer ook altijd gepeeld werd. Ik ging het dan heel hard meezingen en vooral de laatste zin “Er is geen sterker hart, geen sterker hart dan mij “.
Of het door het zingen kwam dat ik afgeleid was, ik weet het niet, wel weet ik dat het nummer mij altijd goed deed, ik me beter ging voelen en de angst minder werd en soms zelfs helemaal verdween.
Xander11Daarom vond ik het leuk dat Rob de Nijs kwam deze middag en ook in het avondprogramma trad hij op, dus dubbelop vandaag.
En ja hoor, hij zong het nummer en ik heb het uit volle borst meegezongen. Na afloop van de voorstelling wilden veel mensen met hem op de foto. Maar omdat hij ook ’s avonds nog een optreden in de feesttent had wilde hij geen uitgebreide fotosessies dus iedereen werd weggestuurd.
En dan is het een voordeel als je achter de schermen kan en mag komen en ik wilde gewoon met hem op de foto haha. Xander2 En dat lukte. Gaf mijn camera aan een van de dames van de gemeente die daar ook waren en trouwens ook op de foto gingen hoor. Het is een aardige vent, even een praatje was leuk. Tengerder dan ik dacht en zo op het podium is het echt nog een artiest met een sterke stem nog steeds maar zo achter de schermen zie je toch wel dat hij ook al een man van 72 jaar oud.
Hij is net als ik ook een kerstkind en een steenbok, dus ja dan voel ik toch wel een soort van verwantschap haha…..  Ik heb geprobeerd met de foto’s maken om de emotie bij de artiesten te vangen. Van de paar honderRob de Nijs en ikd foto’s hou ik er dan een stuk of 10 over waar ik tevreden over ben.
’s Avonds verzorgde ook Xander de Buisongjé een optreden. Echt een leuke vent is dat, hoefde er zo nodig niet mee op de foto, dat heb ik maar overgelaten aan mijn schoondochter haha.
Maar zo een mooie eerste dag in de Feestweek, nog drie te gaan en dan maar een weekje weer bijkomen van te laat naar bed gaan.

Zo’n datum

JeSanne hebt van die datums die je gewoon nooit zal vergeten zoals de datum van vandaag. De dag dat ik voor het eerst moeder werd, 37 jaar geleden, maar onze dochter Sanne werd dood geboren.
Voor het eerst zwanger, ik weet het nog precies, het kamertje inrichten, meubeltjes kopen met haar vader.
Samen met mijn zus gingen we regelmatig winkelen om het lijstje van de kraamzorg klaar te hebben. Zoveel luiers van dit en zoveel van dat, omslaghemdjes, luiertruitjes, afijn een hele lijst om af te werken.
En natuurlijk ook kijken naar die piepkleine babykleding, nog niet wetend wat het zou worden een jongen of een meisje, maar gewoon een beetje dromend van een schattig mini mensje dat er ging komen. En al vast een paar neutrale setjes aanschaffen en zorgen dat alles klaar was.
Tot die morgen dat ik wakker werd ongeveer twee weken voor de uitgerekende datum en opeens niets meer voelde bewegen, we meteen naar de dokter gingen en daar het slechte nieuws te horen kregen. Uw kindje leeft niet meer.  Spullen pakken en naar het ziekenhuis waar ze geboren werd maar zien mocht ik haar niet, dat was beter voor me.  Het onbeschrijfelijke verdriet daarna.
Vandaag is het 37 jaar later, de afgelopen dagen heb ik er best weer veel aan lopen denken, maar vanmorgen toen mijn zus een sms’je stuurde toen ik net wakker was, dacht ik o ja, niet dat ik het vergeten was maar was er ook niet mee wakker geworden.
Mijn zus is ook de enige en pas sinds een paar jaren die de datum op haar kalender heeft gezet nadat ik eens verteld had dat na haar geboorte nog nooit iemand van de familie of ook andere mensen eens gereageerd had of gebeld hadden. De tijd van toen, denk er maar niet meer aan dan vergeet je het wel. Hoe niet waar is dat.  Pas toen ze zelf haar man verloor en er op zijn verjaardag en sterfdag nauwelijks mensen waren die reageerden snapte ze er iets van.
En vandaag begint bij ons de Feestweek, een evenement van vier dagen, vanmiddag is er een seniorenmiddag en daar ga ik altijd helpen met koffie schenken en dat ga ik ook dit jaar doen. Ook vanavond als het feest losbarst ben ik er om foto’s te maken en te helpen met allerlei dingen zoals ik het al jaren doe.
Want voor mij is verdriet niet gekoppeld aan een datum, het overvalt me soms opeens dat ik zo’n dag heb dat ik even terug ben in die tijd. Maar toch blijft deze dag dat ik voor het eerst moeder werd heel speciaal voor me.

Oude bekende….

Gisteren toen ik op bezoek was bij de presentatie van het paspoort was er ook een ploeg van ons radio/tv station aanwezig en daarbij was een nieuwe fotograaf.
Een mooie gelegenheid om kennis met hem te maken dus ik stelde me voor en we stonden zo even met elkaar te praten voordat het officiële gebeuren begon.
Je kent met toch nog wel zei hij, zijn naam kwam me inderdaad wel bekend voor, opeens zag ik hem voor me zo’n 45 jaar geleden denk ik, misschien zelfs nog langer.
Lange legerjassen, brommers, De hut bij de Molen waar we altijd bij elkaar kwamen wat mijn moeder echt niet mocht weten dat ik daar naar toe ging.
Weet je nog dat me met elkaar in de bus naar Rotterdam gingen, zei hij.  Alle herinneringen kwamen opeens weer boven. Ja dat wist ik nog precies.
Verder zal ik maar niks zeggen hé, zei hij.  Nee antwoordde ik, tenslotte moet ik wel aan mijn reputatie denken.
We lagen echt in een deuk.
Wat waren dat leuke tijden. Nog geen mobieltjes, sterker nog we hadden nog niet eens een telefoon thuis. Maar op het dorp verzamelde zich altijd een groep meiden en op de brommers kwamen dan de jongens. In die tijd met van die legerjassen of van die Afghaanse jassen met lang haar allemaal. Lekker stoer. En wij gingen natuurlijk mee achter op de brommer. Naar De Molen, een zelf gemaakt gebouwtje waar we altijd met een hele groep wat zaten te drinken en te roken.
Ik weet nog dat ik ooit een keer met hem afgesproken had maar al die jongens leken op elkaar met die jassen en toen de volgende keer een andere jongen vroeg wil je meerijden stapte ik gewoon achterop, er vanuit gaande dat het dezelfde jongen was.
Maar het bleek gewoon een ander te zijn waar ik toen ook nog echt wel een half jaar verkering mee had. Hij kwam zelfs bij mijn ouders thuis en op mijn verjaardag en die andere jongen, die fotograaf van nu dus, was ik helemaal vergeten.
Maar hij blijkbaar nog niet. Het is allemaal goed gekomen en we konden er smakelijk om lachen om die pubers die we toen ook waren.
Mooie tijden waar je zo opeens onverwacht weer even mee geconfronteerd wordt.

Een Bij-zondere dag

VandaagPaspoort voorbeeld was de presentatie van een paspoort voor de Krimpenerwaard met daarin allerlei dingen die in de Krimpenerwaard aanwezig zijn op het gebied van cultuur, natuur, kunst en nog andere zaken.
Alle kinderen in de Krimpenerwaard krijgen zo’n paspoort waarmee ze naar de verschillende evenementen toe kunnen met ouders of grootouders. En bij iedere evenement kunnen ze iets doen of krijgen ze iets.
Zo leren ze spelenderwijs veel dingen kennen zoals vandaag, waar de presentatie gedaan werd, een Imkerij.  Hier mogen de kinderen die met hun paspoort komen bijvoorbeeld meedoen met een miniworkshop kaarsen maken.
En zo zijn er tal Bijenhoningvan activiteiten, een goed idee en ik wil zelf ook wel zo’n paspoort hebben om al die leuke dingen die onze mooie Krimpenerwaard biedt ook eens te gaan bekijken.
Leuk voor fietstochtjes met een doel zal ik maar zeggen. Begreep dat er ook een online versie kBijen honingomt natuurlijk ook om het up-to-date te houden qua openingstijden en andere zaken.
De Imkerij was gevestigd bij een oude boerderij langs de dijk van de IJssel, voor mij bekend gebied, ik ben daar geboren en getogen dus geen moeite om het te vinden.
Ze hebben in de Krimpenerwaard een aantal bijenvolken staan, we kregen een korte introductie over bijen, leuk om te horen en te zien.
BijZe verkopen er ook de eigen gemaakte honing (nou ja de bijen hebben het gemaakt natuurlijk) en producten van de was zoals kaarsen. Er zijn ook allerlei workshops en bijvoorbeeld kinderfeestjes.  Vond het wel leuk toen ik foto’s stond te maken van de bijenproducten dat er ook nog een “echte” bij op kwam zitten alsof ie zeggen wilde, dat heb ik nou allemaal wel mooi geproduceerd. ;).  En na afloop mochten we natuurlijk even proeven van de verschillende soorten honing.
Een mooie omgeving waarbij ze ook in de planning hebben om een Bee and Breakfast (zoals ze al besloten hadden het te noemen) te krijgen waar inmiddels hard aan gewerkt wordt.
Leuk om eens te zien en een mooie fietstocht door de polder omBijenkaarsen er te komen, wel te doen met dit weer. Overal langs de fietspaden waren ze bezig om het gras te maaien. Het rook heerlijk zoals alleen pas gemaaid gras kan ruiken. Ben terug even lekker in het gras gaan zitten aan de rand van de sloot. Even genieten van een Bij-zondere dag.

Hersenkrakers…..

Na een weekje van voor mijn gevoel alleen maar tuinen gesproeid te hnadenkenebben vandaag de laatste keer bij mijn zus de tuin gedaan. Zij was een weekje op vakantie en ik zou haar tuin verzorgen. Vond het leuk om te doen maar ben ook wel weer blij dat het achter de rug is.
Drie tuinen bijhouden in drie verschillende dorpen met dat warme weer is wel een beetje veel van het goede. Wel ruim 200 km gefietst dat dan weer wel deze week.  Was vrijdagavond dan ook heel blij met een buitje regen, dat scheelde een hoop werk.
Vandaag dus maar een rustig dagje ingelast, niet veel gedaan, wel gechat nog een tijd en dat gesprek gaf me wel veel stof tot nadenken. Daarna gingen de raderen wel aardig draaien en ook het stukje fietsen maakte mijn hoofd niet helemaal leeg.
Dus vanavond heb ik me maar even op mijn dagboek gestort, maar ook dat bracht weinig soelaas. Sterker nog even terugbladerend wat ik zo nu en dan wel eens doe bracht eigenlijk nog meer verwarring dan ik al had.
Mag ook wel een keer zo’n dagje eens even de hersens laten kraken en na gaan denken over dingen die toch wel belangrijk voor me zijn zoals hoe wil ik mijn verdere leven een beetje in gaan delen voor zover ik daar iets aan kan veranderen of doen.
Moet ik oude dingen eens afsluiten en gaan voor nieuwe uitdagingen of misschien ook nieuwe mensen.
denkenIk weet het soms gewoon niet.
Heb nog steeds mijn twijfel of ik de omroep wel op mijn plaats zit, doe dingen ook wel graag met hart en ziel en dat gevoel heb ik daar nog niet bij. Volgende week is er nog een redactievergadering en daar afhankelijk van kijk ik wat ik ga doen. Er is overal vrijwilligerswerk genoeg te doen dus misschien eens een andere weg inslaan.
En ook op persoonlijk gebied en mijn contacten met mensen zit ik nog wel met een aantal vragen.
Voorlopig was dat genoeg vandaag om de raderen boven flink te laten draaien, ben er nog niet uit. Hoop vannacht wel te kunnen slapen en even mijn rust te vinden.

Plaatjes internet

Wat een aardige mensen…..

SchoonmakenSoms heb ik zo’n dag dat ik zoveel aardige mensen tegenkom en vandaag was het wel zo’n dag.
Vanmorgen al vroeg op de fiets (nou ja vroeg half 11 is voor een nachtmens op een vrije zaterdag wel vroeg haha) en een stuk langs de Lek gefietst op zoek naar een ploeg mensen die bezig waren om het zwerfvuil op te ruimen langs de Lek.
Ze zouden tot half 12 bezig zijn maar goed, ik ben een kilometer of 4 langs de Lek gefietst maar zag niemand meer, alleen een spandoek. Misschien eerder opgehouden ik weet het niet.
Weer terug gefietst en meteen maar doorgefietst naar mijn zusje, die is op vakantie en ik verzorg haar tuin deze week, dankbaar voor het buitje vannacht, dat scheelde me een hoop werk met gieten. Zo langs de Lek fietsend ben ik nog getuige van een zeilwedstrijd en met een windkracht 5 of 6 schat ik, er staat een stevige bries,  is het een prachtig gezicht de zeilboten te zien laveren met op de achtergrond de draaiende molens van Kinderdijk.
Op een winkelcentrum ga ik nog een paar boodschappen doen, er blijkt ook een rommelmarkt te zijn en een vrolijk dweilbandje speelt er tropische muziek, het is een gezellige sfeer.
Niet zo heel veel boodschappen maar blijkbaar niet goed verdeeld in mijn fietstassen dus, ik dacht, het gaat wel, hij blijft staan, even gauw de kar terugbrengen maar nee hoor, hij viel toch om.
Zeilen 2Voor ik er bij ben is een jonge man al bezig de spullen voor me op te rapen. Ik zeg dank je wel, hij gooit alles in de emmer die ik gekocht had, dus ik zeg even kijken moet met beleid anders past het er niet in. Hij zegt maar ik doe het met liefde, dat vond ik toch zo schattig klinken uit de mond van een jongen van een jaar of 20 schat ik.
Een man in een scootmobiel zegt heel aardig tegen me toch weer teveel gekocht he vrouwtje, ja zei ik, ik leer het nooit he. Een andere man draait mijn stuur even recht en nog een man helpt me even met de tas die er afgevallen was er weer op te hangen.
Ik heb eerlijk gezegd altijd een beetje moeite met als mensen me willen helpen maar vandaag heb ik zo’n bui dat ik denk, wat lief toch dat die mensen me allemaal helpen zo al voel ik me wel een beetje opgelaten.
Met een goed gevoel fiets ik weer verder naar mijn moeder.
Ze is blij dat ik kom, ze had me niet verwacht dus we drinken gezellig samen een bakje zij koffie en ik thee.  Ze heeft de klets en ik heb moeite om weg te komen.
Op de terugweg denk ik, ga even bij mijn zus vragen wanneer ze geopereerd moet worden, ze krijgt een nieuwe knie. Ze vertelt dat ze eerst nog naar de cardioloog moet omdat bij het vooronderzoek bleek dat haar hart niet helemaal in orde was. Pff ik schrik er best van eigenlijk. Het is wel vreemd ze woont heel dichtbij me in de buurt maar we zien elkaar zelden of nooit. Ze zou ook niet eens bellen of zo hoor dat wanneer ze geopereerd zou moeten worden en zeker niet dat ze nog naar de cardioloog moet.  Ze komt zelf nergens en dan op een gegeven moment ga ik zelf ook niet meer zo vaak. Een paar keer per jaar wip ik altijd wel even aan. Maar het zou gewoon zoveel leuker kunnen zijn tussen ons. Maar goed dat heb ik nu geaccepteerd.
Ben wel blij dat ik het weet, het de data opgeschreven zodat ik even kan bellen of langsgaan om te vragen hoe het gegaan is. Toch weer spannend allemaal en als ik wegga geef ik haar een knuffel of ze het nou leuk vind of niet.
Als ik eindelijk thuiskom om een uur of half 5 inmiddels lees ik een heel lief appje van mijn ex collega en blogmaatje Plien, dat ze zo graag mijn Muziekblog leest.  Nog een appje van een vriend en een kaart in de brievenbus.
Aan het handschrift zie ik al dat hij van mijn vriendin is die pas verhuisd is. Een kaart met mooie vlinders en ze heeft er in geschreven bedankt voor het helpen en dat we nog veel mooie dingen samen zullen doen en lang vrienden zullen blijven. Ze heeft er wat geld in gedaan om iets leuks te kopen. Ik had nog zo gezegd dat ik dat niet wilde maar goed, ga er maar iets moois voor kopen voor mezelf. Het is toch lief bedoeld van hen.
Een dag dus met een gouden randje, een goed bestede onverwacht vrije zaterdag toch wel met veel leuke en waardevolle ontmoetingen…. Die tel ik dubbel .

 

Soulmate

Wie is mijn soulmate en wat is eigenlijk een soulmate. Op Wikipedia lees ik het volgende:
De term soulmate, Nederlands: boezemvriend, verwijst naar een persoon met wie men een diepe verwantschap ervaart op het gebied van vriendschap, liefde, intimiteit, seksualiteit of spiritualiteit. Het begrip is gerelateerd aan “twin soul” – de twee personen van een (eeneiïge) tweeling worden wel beschouwd als ultieme soulmates. …
Eigenlijk heb ik niet een echte soulmate, heb wel verschillende mensen waarmee ik een aantal dingen deel, die wel een kijkje hebben in mijn diepste innerlijk en weten hoe ik in elkaar zit met mijn hebbelijkheden en ook met mijn onhebbelijkheden die ik ook ruim voldoende heb.
Op Facebook komen altijd van die testjes van wat voor dier zou je het liefste zijn, hoe zou je eigenlijk moeten heten en allemaal nog meer van die onzin dingen.
Ik zie ze, lees ze, zie ze ook gepubliceerd worden door mensen, meestal komen er zo’n vijf verschillende antwoorden uit die allemaal positief zijn waardoor mensen denken ja dat is zo.
Hoe ik dat weet, nou ja stiekem doe ik ze natuurlijk ook wel eens haha, ben nou eenmaal ontzettend nieuwsgierig al zal ik die onzin nooit publiceren op Facebook.
Maar nu was dan de test wie op FB is jouw soulmate, nou daar was ik eigenlijk best benieuwd naar en wie schetst mijn verrassing dat daar uitkwam dat ikzelf mijn soulmate was met de volgende omschrijving erbij:101529132188930080Volgens onze analyse van jouw Facebook profiel ben je je eigen echte soulmate! Je hebt een zeer sterke persoonlijkheid. Je bent heel tevreden met wie je bent als persoon en trots op wat je tot nu toe hebt bereikt.
Ik moet er wel om gniffelen hoor, wel grappig eigenlijk en ik snap ook best wel hoe die dingen een beetje werken.
Naast het plaatsen van foto’s doe ik weinig persoonlijke dingen op FB of het moet iets zijn zoals pas dat ik die haspel gemaakt heb. Maar echt dingen van hoe voel ik me en wat doe ik, daar heb ik totaal geen behoefte aan. Als ze dat willen weten bellen ze me maar of komen ze maar langs. Dat lijkt me prettiger dan via FB te communiceren. 
En mensen taggen doe ik ook maar zelden of nooit, heb het plaatsen van dingen door andere mensen alleen toegestaan na toestemming van mezelf en ik deel zelden of nooit een plaatje van andere mensen. 
Ja dan blijf je voor FB toch wel een soort egoïst en de conclusie is dan mijn eigen soulmate dus en wat wilde ik maar lekker zo houden ook.

Beans to be

Bonen 8Zal niet helemaal goed Engels zijn maar bij de vertaling stond er bonen worden en eigenlijk klopt dat dan weer wel en ik vond het gewoon leuk klinken.
Vanmiddag kreeg ik een mailtje dat bij gebrek aan belangstelling aanstaande zaterdag de fotoworkshop in de Eendenkooi niet door gaat.
Bonen 4Heel eerlijk moet ik zeggen dat ik heel de dag had lopen twijfelen of ik het wel wilde gaan doen, vond het toch wel best veel geld eigenlijk en had het programma dat die man gemaakt had eens bekeken en daar zat ook weer een uitleg over de Eendenkooi bij, die ik de vorige keer ook al gehoord heb en wel meer dan een uur duurde.
Bonen 7Het programma zou beginnen met de portfolio van die fotograaf en zo nog een paar dingen waarvan ik dacht, per saldo zijn we ongeveer misschien amper twee uurtjes echt aan het fotograferen. Dus had ik het nog steeds niet betaald en nu werd de beslissing voor me genomen dus heb ik er helemaal vrede mee. Blijft de vraag als je geld niet uitgeeft heb je dan winst haha en wat kan ik allemaal nog gaan doen met die 90,00 bovendien opeens zaterdag een hele vrije dag. Wordt allemaal wel weer ingevuld, geld gaat vast wel weer ergens anders aan op, Bonen1wat dacht je van 45 koppen koffie bij de Hema of zo haha. (niet in een keer hoor of ik moet al mijn blogvrienden uitnodigen haha wat ook wel weer leuk zou zijn)
Nee, niet erg dus, vanmiddag mijn eigen fotosessie maar gehouden.  Heb in mijn mini groentetuintje verschillende soorten bonen en peulen staan die nu allemaal in bloei staan en het heel goed doen allemaal. Dat wordt binnenkort smikkelen en smullen.
En zeker de klimbonen met de rode bloemen vind ik echt schitterend om te zien, Bonen 9heb ook bewust bonen gekozen die rode bloemen gaven. (Als ze dan nog lekker zijn ook is dat mooi meegenomen 😉
Ze staan in een pot met een piramide van stokken daarboven dus ik hoop dat het straks een hele rode zee van bloemen is. Ik val altijd voor rode bloemen en planten, terwijl toch in mijn tuin een allegaartje van alle kleuren te vinden in. Maar rood is wel mijn favoriet.
Vanmiddag weer eens wat aan het oefenen geweest met mijn camera en lenzen en combinaties er van. Ik was niet helemaal ontevreden moet ik zeggen.  Gewoon ontzettend leuk om te doen en zeker met dit mooie weer. Smaakt naar meer………..