Ode aan de kruisbes

Kruisbessen

Zo’n tien jaar geleden kwam je in mijn leven
zoals we ze vroeger hadden, een nostalgische reden
Twee sprieten op een stok met wortel er aan
Ik pootte je zodat je groeien kon gaan

Al het volgende jaar had je een groeispurt
Wat werd je groot, gewoon absurd
Je bloesems, klein en teder bloeiend
Uitgroeiend tot rijpe bessen, roodgloeiend

kruisbes stekel1
Met grote stekels verdedigt je jouw vruchten
En als ik ze pluk heb ik dat te duchten
Nog nooit lukte het me om zonder krassen
Jouw vruchten te pakken dus het credo is: oppassen

Ook dit jaar weer heb jij je best gedaan
Met je takken vol kruisbessen er aan
De smaak ervan op de juiste tijd geplukt
Is iets dat me iedere dag weer verrukt

Kruisbes`1
Gewassen, puntje verwijderen en er in bijten
Ik voel je meteen in tweeën splijten
Proef de verrukkelijke smaak in mijn mond
Ik wist niet dat zoiets bestond

Ondanks je stekels zo geducht
Blijf jij voor mij mijn favoriete vrucht