Recht op zelfbeschikking

Twee weken geleden was de huisarts bij mijn moeder wezen praten of ze misschien een niet reanimeren verklaring in wilde vullen.
Mijn moeder snapte totaal niet waar die man het over had en de huisarts speelde de vraag door aan de zorg of die het duidelijk bij mijn moeder kon maken wat dat betekende en of ze dat wilde. Maar dat lukte ook niet gewoon omdat mijn moeder die dingen niet meer snapt wat het inhoudt.
Vorige week was ik er een keer in de tuin aan het werk toen er iemand van de zorg kwam om de medicijnen te doen en ik vroeg waarom ze dat nu terwijl mijn moeder daar niet meer over kan beslissen komen vragen.
Dat wist ze ook niet en ze vroeg dus hoe ik er over dacht.  Ik vind dat moeilijk, heel moeilijk en zei dat ik het er zeker met mijn andere zussen en broer over wilde hebben.
Ik wil mijn moeder niet kwijt maar ze is 99 1/2 en natuurlijk is het vandaag of morgen opeens een keer afgelopen en eigenlijk hoop ik gewoon dat ze een keer zomaar niet meer wakker wordt. Niet nog een ziekbed krijgt of helemaal dement wordt. Maar goed dat heb je niet voor het zeggen. Eigenlijk is ze best goed momenteel dus zolang ze zo is kan ze misschien wel 102 of zo worden en van mij mag ze, graag. Ik weet het niet en niemand weet dat wat er zal gebeuren.
Maar als ze iets zou krijgen waardoor ze alleen daarna nog maar eventueel in een verpleegtehuis terecht zou komen, niets meer wetend en niets meer kunnend, dat zou voor mij ook niet meer hoeven voor haar.
Ik heb in makkelijke woorden geprobeerd er met mijn moeder over te praten en ze snapte best een beetje nog waar het over ging en zei ook als ik niets meer kan. En even later weer maar ik weet het ook niet hoor.
Mijn broer en zussen dachten er wel iets makkelijker over dan ik, laat ze dat toch tekenen. Mijn oudste zus zei, vroeger nam mijn moeder soms beslissingen en nu moeten wij beslissingen voor haar nemen.  En dat te bedenken dat ze nooit bij haar moeder komt, met jaar verjaardag in januari is ze er het laatst geweest. Dan krijg ik ook wel een beetje een vieze smaak in mijn mond als ze dat zo makkelijk zegt.
Als ik vraag aan mijn moeder om te tekenen, zoals pas voor de toekenning van de zorg, dan doet ze dat. Lezen kan ze het niet meer maar de vertrouwt er op dat het klopt wat ik zeg.
Maar dit laat ik haar niet zomaar tekenen, ik vind dit iets anders dan bijvoorbeeld zeggen dat ze beter het gas niet meer kan gebruiken of de trap op gaan.
Dit is levensvisie waar ze niet meer over kan beslissen en ik vraag me ook af waarom een arts dit nu komt vragen en dat niet een jaar of 5 eerder gedaan heeft toen ze ook al oud was maar nog wel begreep waar het over ging.
En heel gemeen dacht ik ook wel even, wat is het volgende als ze 100 wordt een euthanasie verklaring want dan is het wel mooi geweest???

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

24 reacties op Recht op zelfbeschikking

  1. staartje zegt:

    In de lijn van mijn moeder kon ik die beslissing wel nemen. Ik kende haar goed genoeg om te weten wat ze wilde. Het heeft ook alles met de kwaliteit van leven te maken. Je merkt dan hoe belangrijk het is dat je het bij je leven bepaalt. Maar je moeder is bijna jarig. Op naar de honderd zou ik zeggen.wijsheid met alles

    • gewoonanneke zegt:

      Dank je wel. Vanmiddag zei mijn moeder, ik ga door totdat ik 100 ben dan stop ik er mee. Ik vind het leven zo niet fijn meer. Ben zo vaak alleen. En dan te bedenken dat ze bijna iedere dag een van de kinderen komt. Drie keer de zorg en ze komen nog eten brengen.
      Maar toch voelt ze zich alleen. Ik zou haar niet meer laten reanimeren als het aan mij lag, het is mooi geweest.

  2. Marja zegt:

    Het is ongeveer dezelfde situatie als nu met mijn vader. Hij heeft al jaren geleden aangegeven dat hij zo moe is, dat hij het prima vindt om niet meer wakker te worden. Maar er staat niets op papier. In september wordt hij 93 en wij hebben er vrede mee. Maar wat gebeurt er als hij weer met spoed wordt opgenomen? Dan gooien ze het hele pakket er weer tegenaan.
    Hij kan nog wel lezen en iets ondertekenen, maar de volgende dag is hij alles vergeten. Dan kan hij zijn mening niet meer bevestigen.

    • gewoonanneke zegt:

      Mijn zus werkt in een zorginstelling en daar doen ze er ook echt alles aan om mensen in leven te houden. Op zich natuurlijk hun werk maar soms moet je wel afvragen willen de mensen dat nog wel en is het leven nog leefbaar. Heel moeilijk. Vind ik bij mijn moeder ook. Maar als ze het zelf niet meer kunnen beslissen. Vanmiddag zei mijn moeder ook ik ga nog tot in 100 ben en dan stop ik er mee. Echt zo zei ze het. Ze is het leven ook moe en vindt het wel goed geweest. Maar ja als ze nog zo gezond is. Blijft moeilijk.

  3. Myriam zegt:

    Volgens mij kan dit zelfs helemaal niet. Een mens moet volledig toerekeningsvatbaar zijn om zo een verklaring te ondertekenen. Ik heb nog nooit van een arts gehoord die met zo iets af komt als je mama al niet meer helemaal helder is. Niet laten tekenen idd. Zoiets is over het randje.

    • gewoonanneke zegt:

      Vraag je het me persoonlijk hoeft ze ook niet meer gereanimeerd worden. Maar inderdaad ik heb moeite met haar iets te laten tekenen wat ze niet weet en ook niet meer weet wat het betekent. Ga de arts nog eens bellen om het er over te hebben.

  4. Plien zegt:

    Altijd moeilijke beslissingen. Mijn ouders willen niet gereanimeerd worden en als nodig euthanasie. Dat weten wij van hun en volgens mij hebben ze het ook met hun huisarts over gesproken.
    Maar zoals Myriam zegt, je moet toerekeningsvatbaar zijn om te tekenen. Gisteren heeft vader mijn zus vriend voor de laatste keer ja gezegd op euthanasie en gisteren overleden. Afgelopen mei heeft mijn beste vrienden en haar moeder en broer besloten beademing los laten koppelen gezien dat zijn hersenen te ernstig beschadigd waren. Op dat moment nemen zij de beslissing ook omdat ze weten, zo wilde hij ook niet verder.
    Het is en blijft altijd moeilijke onderwerpen.

    • gewoonanneke zegt:

      Ja dat vind ik ook Paulien. Maar vindt het ook moeilijk dat ze het zelf niet meer kan beslissen al zegt ze regelmatig dat ze het wel genoeg vindt zo. Trouwens je ouders kunnen dat zeggen maar als ze niets op papier zetten en er gebeurt wat dan wordt er echt niet altijd eerst naar huisarts of kinderen gebeld maar gewoon gehandeld. Dat is het lastige.

  5. Harrij Smit zegt:

    De wens om niet te reanimeren is toch een heel andere dan de wensen betreffende euthanasie. Reanimatie wordt uitgevoerd wanneer er sprake is van een hartstilstand. Vooral bij oudere mensen is reanimatie – die door ambulancepersoneel uitgevoerd moet worden, tenzij er een niet-ranimerenpenning op het lichaam wordt aangetroffen – buitengewoon pijnlijk. Er kunnen ribben breken, vaak is het weer op gang krijgen van het hart te laat, waardoor vitale lichaamsdelen en de hersenen te lang zonder zuurstof zitten, en zijn de gevolgen daarvan dermate ernstig dat er geen kwaliteit van leven meer overblijft.
    Veel oudere mensen hebben hier tegenwoordig al voor gekozen.

    • gewoonanneke zegt:

      Ja die laatste zin was een beetje sarcastisch bedoeld omdat ik het vreemd vindt dat ze er nu mee aankomen bij mijn moeder met zo’n verklaring. Eigenlijk geeft ze best vaak aan dat ze het ook wel genoeg vindt. Dat ze zich vaak eenzaam en alleen voelt. Dus wat dat betreft hoeven ze haar voor mij ook niet meer te reanimeren.

  6. rietepietz zegt:

    De zorg is zó dubbel bezig, voor stokoude mensen kán er gewoon haast niets meer maar zodra ze ernstig ziek zijn wordt álles uit de kast getrokken om ze laten overleven.
    Mijn destijds 76jarige moeder had al div. herseninfarcten gehad toen ze een héél zware kreeg. Omdat ze niet kon praten, slikken en vrijwel geheel verlamd was liet men haar met rust…totdat mijn vader en zus stampij maakte dat dit geen manier was en er slangen in moesten voor vocht en voeding.
    Daarna heeft mijn moeder dus nog 3 jaar als een grote baby geleefd,vrijwel geheel verlamt, incontinent en met kunstmatige voeding omdat ze niet kon slikken en steeds weer longontstekingen door het liggen en de kunstmatige voeding.. Dat ze steeds wéér de slangen eruit trok maakte op niemand indruk, die werden er gewoon weer ingedaan.

    • gewoonanneke zegt:

      Ja dat schrikbeeld gun ik mijn moeder ook niet hoor. Alleen de manier waarop ze daar nu mee aankomen vind ik moeilijk omdat ze het zelf niet meer aan kan geven. Al zei ze vanmiddag en dat heeft ze de laatste tijd al vaak gezegd zei ik ga tot 100 en dan stop ik er mee. Echt zo zei ze het, mijn zus en ik moesten ook wel lachen eigenlijk om die stellige uitspraak. Maar misschien werkt het wel zo dat ze zich nog oplaadt totdat ze 100 is. Ik weet het niet. De tijd zal het leren.

  7. Een heftig logje dit Anneke, het maakt veel los. In de tijd van mijn moeder en schoonmoeder, die toen al in een verpleegtehuis woonden, hebben wij als kinderen afgesproken dat er alleen maar pijn zou worden bestreden bij ongevallen of ziekte. Niet meer insturen in een ziekenhuis en niet meer reanimeren. Erg oude mensen, en zeker demente mensen, hebben geen belang meer bij om langer te moeten leven, want, wat hierboven ook al is gezegd, de kwaliteit van leven is al slecht en meestal komen ze er nog veel slechter uit.
    Maar euthanasie is heel iets anders. En soms bepalen deze mensen toch zelf als ze met leven willen stoppen. Mijn moeder stopte op een bepaald moment met eten en drinken, hield de eerste dagen stijf haar kaken en lippen op elkaar. De verzorging kreeg er echt niks meer in. We hebben dat gerespecteerd en haar laten gaan. Hoe moeilijk ook… Zij wilde gewoon echt niet meer…
    Dat die dokter nu pas komt heeft misschien met het feit te maken dat het nu allemaal pas in kaart wordt gebracht wat mensen willen. Maar hard maken kun je dat ook niet. Sterkte meid!

    • gewoonanneke zegt:

      O dat is ook bijzonder inderdaad als je zo zeker weet niet meer te willen. Ja mijn moeder is niet dement. Wordt wel heel vergeetachtig maar ze weet nog steeds welke dag het is, wie er komen, wie wij zijn dus wat dat betreft gaat het nog wel aardig goed. Ze raakt wel steeds meer geheugen kwijt of vergeet dingen. Dat wel. Ja euthanasie is inderdaad wat anders, had die laatste regel ook een beetje ironisch gezet omdat ik het raar vind dat ze er nu opeens mee komen nu ze niet meer weet wat het betekent. Maar voor mij hoeft ze ook niet meer gereanimeerd, zou ze ook zelf niet meer willen.

      • Ja dat was heel apart. Ze zeiden toen in het huis ook dat ze vond dat we allemaal wel genoeg bezoekjes aan haar gebracht hadden… Nou, nooit genoeg geweest denk ik dan…
        Wat jouw moeder betreft, lijkt me ook beter hoor Anneke, want dan wordt haar ‘leven’ een lijdensweg…

  8. Kakel zegt:

    Mijn man en ik werden voor dezelfde keus gesteld voor een tante. Zelf kon ze de beslissing niet meer nemen. Wij hadden er heel erg veel moeite mee. Zelf heb ik totaal geen moeite met euthanasie of iets dergelijks, maar om die keuze voor een ander te maken…
    Mijn moeder is een half jaar geleden geopereerd aan haar heup. Voor de operatie werd ook gevraagd of ze in geval van nood gereanimeerd wilde worden. De vraag overviel haar enorm. Ik vond het ook een bijzonder slechte timing. Maar ja, daar hebben ze in de zorg patent op!

    • gewoonanneke zegt:

      Dat laatste van je moeder dat doen ze volgens mij tegenwoordig altijd voor een operatie als iemand wat ouder is. Bij mijn broer die 68 was toen hij geopereerd werd hadden ze het ook gevraagd. Dus denk dat het standaard is tegenwoordig. Maar inderdaad ben het helemaal met je eens het moment dat ze kiezen is niet altijd heel handig.

  9. Lot zegt:

    Vorige week is mijn vader overleden (90)dmv euthanesie door de huisarts. Al zeker 20 jaar heeft hij die wens al via verklaring van nvve en elk jaar hernieuwd bij huisarts. Had nierkanker en prognose was nog wel 6 maanden, maar was al lang erg moe en kon niets meer van wat hij zo graag deed zijn hele leven. Hij had er genoeg van en daardoor ging hij ook snel achteruit. In een hospice is hij de laatste dagen geweest omdat de verzorging thuis door moeder ook 90 en ons kinderen niet vol te houden was.
    We hebben er totaal vrede mee en het was een heel bijzondere ervaring voor ons allen. Tot einde had hij de regie, was helder en duidelijk. Door getob was dat de laatste maanden minder, maar toen zijn zorgen van hem afvielen en wist dat het nog maar kort zou duren haalde hij opgelucht adem en genoot ook nog van de laatste dagen.
    Het is goed zo.

    Sterkte bij de begeleiding van je moeder.

    • gewoonanneke zegt:

      Nog gecondoleerd met het verlies van je vader en sterkte met de verwerking. Anderhalf jaar geleden koos mijn zwager die een hoge dwarsleasie had (alleen zijn hoofd nog kon bewegen) ook voor euthanasie omdat er totaal geen vooruitzichten voor hem waren. Ik vond het best te begrijpen maar ook moeilijk maar heb hem wel geholpen met alles voor hem in orde te maken,papieren e.d. omdat ik zijn beslissing respecteerde. Ik kon het niet opbrengen om er daadwerkelijk bij te zijn en vond het ook wel een beetje onwezenlijk dat iemand die zo nog met je praat, die ik nog wat te eten gaf, opeens weg is. Maar achteraf is het goed zo geweest en zo ervaar ik het nog steeds. Mijn ex (zijn broer) en zijn zoon waren er wel bij aanwezig. Mijn moeder zal hier voor nooit meer kunnen kiezen maar ik hoop dat ze geen lang ziekbed zal krijgen maar gewoon een keer niet meer wakker zal worden. Maar wie wil dat niet….. De tijd zal het leren voorlopig is ze nog vief genoeg om een tijdje door te gaan.

  10. minoesjka2 zegt:

    Lastig hoor, maar ik zou ook niet zomaar laten tekenen, immers het gaat over wat zij wil en niet wat zij nodig heeft. Ik wens jou en je familie hier heel veel wijsheid in, en stiekum hoop ik voor jullie dat jullie nooit voor die keuze komen te staan!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s