Schoonschrijven

Anneke, Kees en TinekeIk beken, ik heb een vreselijk handschrift en mijn aantekeningen die ik maak als ik interview zijn als ik ze niet meteen uitwerk soms gewoon niet te lezen. Wat dat betreft zijn de typemachine en later de computer uitvindingen die aan mij goed besteed zijn.
Zou ik mijn weblog moeten schrijven met een pen zouden de lezers er niet veel van snappen, hoewel ik weet niet of ze het nu wel snappen maar dat is wat anders.
Maar als ik heel erg mijn best doe en ik moet ergens formulieren nog invullen die niet digitaal kunnen dan zorg ik nog wel dat het leesbaar is.
Vroeger op school kregen we schrijfoefeningen. Van die schriftjes met regels waartussen we moesten schrijven. Eerst allemaal bladzijdes met dezelfde letters en later woorden en zinnetjes.
Het was nooit mijn hobby, zeker niet het schrijven nog met een een pen en inktpotje.
inktpot en pannenlapNet als met verven was ik met schrijven ook een knoeipot, dus mijn handen zaten ook vaak onder de inkt. Een inktlap was voor mij dan ook wel hard nodig en zo’n vloei waarmee je de letters af kon betten.
De keren dat ik een plaatje kreeg in mijn schriftje omdat ik het goed gedaan had waren dan ook op de vingers van een hand te tellen.
En ik was ook stinkend jaloers op die meisjes die dat wel zo goed konden en van die keurig nette schriftjes hadden.
Mijn interesses lagen duidelijk op een ander vlak.
Toen de ballpoints en vulpennen kwamen werd het eigenlijk al niet veel beter. Het is wel eens gebeurd dat ik op school mijn hele mond vol had met inkt omdat ik de pen altijd in mijn mond stopte. Van die pennen met van die plastic dopjes achterin waar je zo lekker op kon kauwen. Of mijn handen zaten er onder, een pen in een zak doen, moet er nog mee uitkijken want heb al heel wat vlekken in mijn kleding er van gehad.
Nee geef mij maar een toetsenbord.
Maar twee weken geleden waren er inschrijvingen voor het Huttendorp. De kinderen moesten een briefje invullen met hun naam en alle gegevens. En daar viel me wel op dat sommige kinderen van zo’n jaar of 10 hun eigen naam nog met grote hanenpoten schreven, praktisch onleesbaar voor mij want ik zou zeschrifjes1 in de computer invoeren dus.
Blijkbaar worden er op school geen schrijflessen meer gegeven
en misschien moeten wij ook maar overgaan op digitale inschrijvingen, dat zou het invoeren een stuk makkelijker maken.  Ik ben de laatste die er wat van kan zeggen haha, want van schoonschrijven of schoon schrijven heb ik ook geen kaas gegeten

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

14 reacties op Schoonschrijven

  1. Inktlappen en oh ja, propjes papier in het inktpotje

  2. Marja zegt:

    Als kind schreef ik netjes, maar de laatste jaren is mijn handschrift steeds lelijker en onregelmatiger geworden. Ontwend of ouderdom?

  3. Wij begrijpen wat je hier schrijft prima hoor Anneke. Dat was vroeger wat hoor, met zo’n klodder inkt aan je pennetje…hahaha.

  4. rietepietz zegt:

    O ja… ik weet er álles van, ik heb óók altijd een “hanepootje”gehad en zou géén blog hebben wanneer ik het met de han zou moeten schrijven. Schrijven is gewoon motorisch zwaar werk voor me. Die schoonsschrijfschriftjes herinner ik me nog wel , op blad 1 ging het nog maar al na blad 2 zag je het aftakelen;-)

  5. minoesjka2 zegt:

    Tot ik mijn bovenarm brak, had ik altijd een duidelijk handschrift en kreeg daar ook wel complimentjes over dat het zo mooi was, behalve natuurlijk als ik notuleerde, want dan had ik het idee dat alleen ik het kon lezen, maar ik kon het altijd wel lezen hahahaha
    Sinds mijn armbreuk heb ik ook voor mijn gevoel een hanenpoot, heb niet echt een goede controle over mijn schouder, wat mijn fijne motoriek beìnvloed

  6. Jokezelf zegt:

    Ik was een van die kinderen met een mooi handschrift. Helaas is dat helemaal verloren gegaan toen ik artrose in mijn vingers kreeg (door het ypen op de typemachine? Wie zal het zeggen). Maar gelukkig kan ik nog steeds typen en op de pc gaat dat heel gemakkelijk. Leuk die schoolfoto!

    • gewoonanneke zegt:

      Dank je wel, ja van die foto’s die iedereen heeft denk ik van mijn leeftijd op de lagere school Vervelend is dat artrose gelukkig kan je nog wel typen. Omdat ik mijn interviews altijd nog opschrijf blijf ik het wel een beetje bijhouden. Heb gelukkig geen last er van.

  7. Ook ik had vroeger op de lagere school een beroerd handschrift, totdat een meester ingreep en mij schrijfles gaf 🙂 ik ben die man nog altijd dankbaar! En ja, ik ben van de tijd van inktlap en kroontjespennen, heerlijk! Voor mij geen balpen, maar een vulpen, daar kan ik echt niet zonder.

    • gewoonanneke zegt:

      O wat goed van je. Nou de vulpennen waren helemaal niet aan mij besteed die lekte altijd al voordat ik een patroon er in deed. Laat staan in de tijd dat je die inkt nog op moest zuigen. Pffff.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s