Die vallen buiten de boot…..

Vpinnenandaag moest ik naar de Rabobank in een naburig dorp want bij ons is ie al weer een tijdje gesloten. Een schitterend nieuw kantoor is er neergezet, luxueus ingericht met personeel dat daar ook precies bij past.
Vorige week was ik al wezen vragen hoe ik de ten tenaamstelling van onze stichting kon veranderen. Dat zou ik digitaal kunnen doen, vertelde de jonge dame aan de info balie me. En toen ik vroeg weet je dat zeker dat het ook bij een stichting kan was haar antwoord, helemaal rekenend op de wondere der techniek, ja hoor dat kan.
Thuis ging ik het proberen. Dacht eerst mijn naam toevoegen, dat lukte, daarna bij de huidige penningmeester de bevoegdheden weghalen dat lukte ook. Daarna proberen de naam van haar te verwijderen “u heeft geen bevoegdheid”. En daarna kon ik dus ook meteen niet meer internet bankieren, ook niet nadat ik de bevoegdheden weer digitaal teruggeven had aan de vorige penningmeester.
Ik wist het wel, heb wel meer een naam gewijzigd en dan moeten ze een uitdraai van de KvK voor hebben en nog een legitimatie dus vandaag maar weer op pad gegaan.
Voor me staat een mevrouw waarvan ik weet dat ze in een begeleid wonen project woont.
Een mevrouw van schat ik een jaar of 50, ze schuifelt wat en spreekt de dame achter de infobalie aan of deze voor haar wil pinnen.
De dame gestoken in een bij haar functie passend mantelpakje, zo’n dame waarbij ik me altijd een lompe boer voel kijkt naar de mevrouw of ze een wezen van een andere planeet is en ze in haar wereld nog nooit zo iemand tegen gekomen is.
Heeft u geen pasje met pincode dan vraagt ze,  nee antwoord de vrouw, ze pinnen hier altijd voor me, ik wil 35 euro hebben dan ga ik meteen naar het winkelcentrum om wol te kopen want dan kan ik weer breien, oranje wol en daarna ga ik nog boodschappen doen en weer naar huis.
Ik ga eens op mijn gemak zitten kijken hoe de bankdame dit probleem op gaat lossen.
Ze roept een collega er bij die blijkbaar beter weet hoe dit gaat. Een leuke vrouw die er van op de hoogte is dat ze dan met een bankpasje inloggen omdat deze mensen zelf geen code hebben of weten.  Ze vraagt om een ID kaart en na veel moeite weet de mevrouw hem ergens uit haar tasje te vissen.
Waarom zijn jullie niet meer ’s avonds open, vraagt ze nog, jullie moeten weer ’s avonds open want ik moet overdag werken.
mantelpakjeMaar u bent er nu toch ook, antwoordt de vrouw, ’s avonds open zijn is afgelopen.
Vandaag heb ik vrij zegt ze, een keer in de 6 weken heb ik maar een vrije dag dus jullie moeten ’s avonds weer open. De mevrouw van de bank krijgt het niet uit haar hoofd gepraat.
Na nog een lang verhaal over breien, het geld, waarom kan ze geen 35 euro krijgen maar moet ze 40 euro opnemen, eindeloos lang bezig met het geld en pasjes weer op te bergen in een veel te klein portemonneetje dat dan weer haar tas in moet, opmerken dat de mevrouw van de bank ook links is, zo van de wereld is ze dus ook weer niet, gaat ze naar huis.  En na een dik half uur wachten ben ik dus aan de beurt……… ik had het niet willen missen. (wordt vervolgd)

Plaatjes internet