Die zit geramd…….

rende lammetjesHoe leuk is dat altijd in het voorjaar de lammetjes die weer de weilanden bevolken, ronddartelen en het nieuwe seizoen weer aankondigen.
Maar die lammetjes komen er niet vanzelf natuurlijk zoals iedereen wel weet en natuurlijk hoef ik dat niet uit te leggen.
Misschien weet niet iedereen hoe het er aan toegaat met het dekken van de ooien maar van de week werd ik weer met mijn neus op de feiten gedrukt toen ik langs een weiland vol met schapen reed.
Een stukje geschiedenis: Vroeger ging het bij koeien en schapen zo dat er een stier of ram bij de koeien en de schapen in het weiland kwam die deze dan bevruchtte.
Bij koeien is daar helemaal geen sprake meer van, daar wordt al jaren gebruik gemaakt van KI oftewel Kunstmatige Inseminatie. De dekstieren worden op een kunstkoe gezet om zo het nodige sperma voor de bevruchting te “oogsten”.  Daarna krijgen de koeien deze via rietjes geïnsemineerd.
Bij schapen komt nog wel een ram in het weiland die de ooien komt dekken maar hoe weet nu een boer welke ooien bevrucht zijn ?
dekblokNou daar hebben ze dus het volgende op gevonden:  De ram krijgt een frame van riemen om waaraan een krijtblok hangt op zijn buik waarmee hij zodra hij een ooi bevrucht heeft deze een kleurtje op haar kont heeft. Heel gênant toch voor die beesten lijkt me wel. Schaap2
Je kan je daar toch niets bij voorstellen.
Moest wel lachen want zelfs mijn zoon die ik toch altijd wel meegenomen heb naar agrarische bijeenkomsten, waar je dan zo tussen neus en lippen heel wat kon vertellen over de voortplanting zonder dat het echt op een voorlichtingsgesprek leek,  had er nog nooit van gehoord dat het op deze manier ging.
Momenteel is dus de tijd dat de ooien weer gedekt worden en in de weilanden zie je dus schapen met allerlei kleuren konten rondlopen.
Alleen in een weiland zag ik het schaap op bijgaande foto en ik vroeg me daarbij toch wel twee dingen af hoe dit veroorzSchaap3aakt is.
1. Of de ram was nog een beetje onwennig en wist niet precies hoe alles in zijn werk ging (vast geen voorlichting gekregen van zijn moeder)
2. Of de ooi was er wel voor in om wat verschillende standjes uit te proberen en heeft de ram zo verleid om zijn medewerking hier aan te geven.
Als je de foto ziet snap je wel wat ik bedoel 😉  😉
Maar alle gekheid op een stokje, als ik zo door tel even, een draagtijd van bijna 5 maanden dan zullen er zo eind februari, begin maart weer de eerste lammetjes in het weiland lopen en dat is een mooi vooruitzicht.

Ongeduld en onbegrip……

Vliegenzwam1Na een ochtend hard werken en druk bezig zijn ga ik naar mijn moeder om de was weg te brengen.
Prachtig weer om te fietsen.
Ik kom binnen en ze zit op de rand van haar bed, net een dutje gedaan.
Meteen begint ze te vertellen of er een waterval over me heen stort
Ze is een beetje verwardVliegenzwam19

Vroeger bleven gezinnen gewoon bij elkaar wonen allemaal nu is iedereen hier weg
Wat ze gisteren allemaal met elkaar hier te vertellen hadden
Ik dacht toen lag ik maar dood in het weiland
Als ik naar bed ga doe ik mijn nachthemd weer uit en trek een bloesje aan dan ben ik ’s morgens snel klaar…..

Vliegenzwam21Ik kom er amper tussen. Probeer nog te zeggen dat het nachthemd is om in te slapen (voor de zoveelste keer)
Ik voel een gevoel van ergernis bij me opkomen, misschien omdat ik moe ben maar ik kan het even niet hebben.
Zal ik even een bakje koffie zetten vraag ik halverwege een verhaal en loop naar Vliegenzwam16de keuken
Als ik weer terugkom begint hetzelfde verhaal, en nog een keer en nog een keer, ze blijft bezig niet te stoppen en mijn irritatie neemt toe en dat wil ik niet.

Ik pak een puzzelboekje en zeg zo nu en dan, doe maar hoor op je eigen manier, of ja of nee….. En denk ik hoop niet dat later de mensen zo met mij om zullen gaan.
Na een uurtje ga ik weg, ze blijft maar praten alsof ze daarmee mij nog langer in huis kan houden.
VliegenzwamHet is benauwd warm binnen en ik heb het gevoel dat ik stik en voel me schuldig dat ik het zo voel.
Ik stap op de fiets en ga zo hard mogelijk tegen de oostenwind in fietsen midden door de polder en voel me nog steeds schuldig dat ik me zo geïrriteerd voelde door mijn moeder terwijl ik het normaal gesproken altijd goed kan hebben en haar gewoon lekker laat kletsen of probeer haar focus ergens anders op te krijgen. Dat lukte me nu niet.Vliegenzwam10

Ik kom langs het Loetbos, het prachtig weer en ik vraag me af op de vliegenzwammen er al weer zullen staan en loop naar een plek waarvan ik weet dat ze er ieder jaar groeien.
Ik ben verrast door het grote aantal en ga even lekker in het bos zitten, half liggen om een aantal foto’s te maken.
Het voelt goed aan, ik kom weer helemaal tot rust en besef dat ik ook wel eens zo’n moment mag hebben en dat ik weer denk dat ik zo nodig geen 100 hoef te worden.

Vroege vogels…..

Een poging gedaan om de maansverduistering te fotograferen. Wist niet dat er om die tijd al zoveel mensen op waren…….. als avondmens maak ik dat zelden mee……..Mooi om te zien die maansverduistering maar volgende keer wat beter voorbereiden…..

 


Maan 7Maan 11Maan 15Maan 17Maand 16Maan 20

Een mooi gesprek….

huisartsGisteren had ik een feestje dicht in de buurt en op een gegeven moment vroeg iemand of ik wat foto’s wilde maken. Had eens een keer geen camera bij me dus ik zei, ik ga hem wel even halen.
Terwijl ik weer terugliep kwam ik mijn vroegere huisarts tegen en zij begon een praatje met me.
Zij en haar man waren allebei huisarts en ik ging meestal naar haar toe, zeker als ik iets te bespreken had. Hij was voor mij meer voor de technische kwalen.
We hadden altijd een goede band omdat we veel dingen deelden, ook zij had kinderen verloren als baby’s en dat zorgde er voor dat ik bij haar altijd terecht kon maar ook wel andersom, want zij vertelde dan ook vaak dingen.  We zijn wat dat betreft lotgenoten.
Nou ja, ze vroeg hoe het met me ging en al gauw kwam het gesprek toch weer op onze kinderen, de manier waar op mensen er toen op reageerden, de manier waarop ze nu nog altijd in onze herinnering zijn.
Het voelde goed aan.  Ik weet nog dat ik meestal zo omstreeks deze tijd, eind september, wisseling van seizoen maar ook bijna de geboorte datum van mijn dochtertje wel een keer ergens iets voelde of dacht iets te hebben en dan altijd een afspraak maakte bij haar. Zij wist dan meteen wat er aan de hand was en dat die dingen niet met een pil maar wel een een gesprek opgelost konden worden. Haar kinderen waren ook eind september overleden.
In ons gesprek vertelde ik ook dat het soms wel leek alsof ik er minder verdriet van had gehad dan mijn man en toen zei ze, wat fijn dat je dat zegt, want dat gevoel heb ik ook wel gehad. Dat het verdriet er om opeens als een blikseminslag opeens weer boven komt.
Omdat ik normaliter best een positieve inslag heb ook vind dat ik ondanks alles plezier mag hebben in het leven en genieten van leuke dingen. Sommige mensen snappen dat dan niet, denk dat je eerst zoiets meegemaakt moet hebben (en dat gun je je ergste vijand niet) voordat je dat kan begrijpen.
Maar ook dat we eigenlijk allebei pas later het besef kregen dat het ook een verlies voor de familie was, opa’s en oma’s en de rest. Op dat moment ben je gewoon teveel in je eigen verdriet om dat te beseffen. Zelf had ze ook een kleinkind gekregen dat dood geboren werd. ‘l Histoire se répète. Maar wel heel triest, het hele verhaal dat bij jezelf weer terugkomt en het verdriet dat het opnieuw met zich meebrengt. De onmacht dat je eigenlijk niets kan doen.
goed gesprekIk vond het dan ook heel jammer toen ze stopten met hun praktijk. Heb nu ook een prima huisarts die goed kan luisteren maar het is anders.
Ik voelde me heel goed na dit gesprek alsof ik weer even “op spreekuur” geweest was.
Op het feestje snapten ze niet waar ik gebleven was omdat ik zo lang weg was gebleven maar ik had het er graag voor over.

Plaatjes internet.

Een digitale erfenis

wachtwoordTja het is natuurlijk niet het gezelligste onderwerp om over te praten, je erfenis en dan speciaal je digitale maar toch vanavond zat ik een programma te kijken van Max Meldpunt dat ging over problemen die mensen hebben als er iemand komt te overlijden, partner of ouders en niemand weet wat de wachtwoorden en codes zijn van de computer, telefoon of tablet. En dat is vaak een groot probleem.
Tegenwoordig bevat een computer een hoop gegevens van mensen al is het alleen al foto’s en dergelijke.
Een aantal jaren geleden toen ik ging vliegen voor het eerst ( ja alsof er ergens anders geen ongeluk kan gebeuren of zo maar goed vliegen voelde voor mij toch anders aan) dacht ik, ik zal toch eens wat dingen op papier moeten zetten voor mijn kind voor het geval er wat zou gebeuren.
Dus heb ik in een bestandje al mijn gegevens gezet, ik vond het ook best eigenlijk een beetje emotioneel om allemaal te doen.
Maar ik heb het toch gedaan. Al mijn gegevens zoals wachtwoorden, bankcodes e.d. heb ik daar op gezet en als ik wat wijzig ergens van wachtwoord, dan wijzig ik het daar ook op.
Verder alles over mijn verzekeringen, mijn polissen kortom alle dingen die hij nodig zal hebben als er wat met mij zou gebeuren.
Ook wat ik wil met met weblogs, mijn FB account en dat soort dingen.
En toen ik toch bezig was ook nog mijn muziek, teksten en hoe ik eigenlijk mijn uitvaart gedacht had.
Daarbij heb ik voor hem nog een persoonlijk verhaal geschreven, dat ik al weer een paar keer herschreven en aangevuld heb als er nieuwe dingen waren die ik belangrijk vond.
Heb er ook ingeschreven wat ik met mijn dagbcomputeroeken wil, wie ze wel en wie ze niet mogen lezen als ze er om zouden vragen.
Volgens mij heb ik zo alles op stick gezet en hij weet waar die is en het gaf mij een heel goed gevoel achteraf om het gedaan te hebben.
Hoop dat ik hem nog heel veel keren zal kunnen wijzigen en veranderen maar ik kan het iedereen wel aanraden om te doen want het geeft rust en het maakt het voor mijn nabestaanden gemakkelijker als ze weten wat ik gewild heb.

Erg he……… bijna afgelopen

downloadNog een paar dagen en dan is het echt afgelopen “Man bijt Hond” het programma dat 16 jaar lang op televisie te zien was en heel wat bijzondere mensen in beeld gebracht heeft.
Tja ik moet zeggen dat ik het altijd gewoon een heel leuk programma vond, ik eet meestal laat dus dan keek ik het tijdens of net na het eten even.
Dit las is er over op de site van Man Bijt Hond:

Over het programma

De naam Man bijt hond is ontleend aan het grapje onder journalisten dat de krantenkop “Hond bijt man” geen nieuwswaarde heeft, maar “Man bijt hond” wel. Met Man bijt hond bedoelen we dus een andere manier van naar het nieuws kijken. 

Van oorsprong is Man bijt hond een Vlaams programma, bedacht door het Belgische productiehuis Woestijnvis (o.a. ook bekend van De Slimste Mens, De Rechtbank en Wie is de Mol?). De Nederlandse versie van Man bijt hond bestaat al sinds 1998. De Vlaamse versie van het programma begon in 1997. Sinds 21 januari 2013 bestaat de Vlaamse versie van Man bijt hond niet meer.

Nou snap ik best dat programma misschien aan kracht inboet als het lang meegaat en het zal ook geen kwaad kunnen dat er iets anders voor in de plaats komt.
Maar goed, ik was nou eenmaal een fan haha dus ga ik het best missen.
Vooral de dames van de supermarkt van Ons kent Ons, hoewel de spitsvondigheid de laatste tijd ook wel wat minder was gevonden, was mijn favoriete stukje.
Tja en al die figuren die in de loop der jaren daar langskwamen en beroemdheden werden in het land. Zoals die onvergetelijke Veerkampjes en die boer Frans die niet van deze tijd was. En zo kwamen er heel veel langs.
Veel worden er nu de laatste weken nog even terug gehaald en dan hoor ik hoe mooi en bijzonder ze het ervaren hebben om samen te werken met Man bijt Hond.
Ik verbaasde me ook wel dikwijls over dat de mensen zomaar hun hele hebben en houwen gingen vertellen als ze langs kwamen. Misschien is dan het medium televisie nog steeds een beetje magisch.
Dat ze altijd spontaan aanbelden bij mensen dat geloof ik ook niet. Ik weet dat ze in ons dorp ook een keer geweest zijn en daar precies bij een dorpsfiguur aangebeld hebben. ons kent onsIk neem aan dat ze van te voren informeren waar de leuke verhalen zitten en bij wie ze aan konden bellen en je kon ook natuurlijk doorgeven als je iemand wist die wel de moeite waard of apart was.
Maar al die bijzondere mensen die net iets anders waren dan de gelikte mensen die je meestal in programma’s ziet, tja dat willen we misschien niet meer zien.
En 2 oktober is het echt afgelopen, dan bijt de hond niet meer en ik vind dat best jammer.

Met open mond…..

Tja mijn tandarttandartss is echt een man om te zoenen, niet dat ik dat doe natuurlijk, wil hem wel te vriend houden al weet ik niet of dat nog zo blijft sinds ik hem vanmorgen per ongeluk in zijn vinger beet.
Bij mij thuis vroeger werd er weinig aandacht besteed aan de tandarts, mijn moeder had door een tandenziekte al jong een kunstgebit en mijn vader kende ik eigenlijk ook niet anders.
Na de schooltandarts was er bij ons in het dorp ook niet altijd een tandarts en als het dan niet zo gestimuleerd wordt gaat dat wel ten koste van een gebit. En trekken was blijkbaar makkelijker dan repareren in die tijd dus toen ik een jaar of 18 was had ik al een plaatje met 2 kiezen.
Ik kan zeggen dat ik in de loop der tijden heel wat tandartsen versleten heb tot ik bij deze tandarts terecht kwam voor achterstallig onderhoud en hij het zo’n uitdaging vond
om er aan te beginnen dat hij ’s middags na het eerste gesprek van ’s morgens meteen al belde en zei “Anneke, er heeft iemand afgezegd, kan je nu meteen komen”.
Hij zorgde er voor dat ik weer durfde te lachen, al had ik boven en onder wel een paar hulpframes en tandarst2een kroon maar toch…….
Ik verdedig ook elke tand en kies bij hem met “hand en tand” (toepasselijk he) om te bewaren en hij moet er ook wel eens om lachen. Maar we komen er altijd samen wel uit.
Vorige week ging mijn kroon er uit en ik wilde eigenlijk gisteren net bellen toen er ook nog een vulling uitviel dus meteen maar gebeld en vanmorgen om kwart over 8 lag ik al in zijn stoel.
Er kwam zelfs een laserapparaat aan te pas om te zorgen dat hij mijn kroon nog kon redden en dat ik hem per ongeluk in zijn vinger beet kwam omdat hij maar bleef zeggen bijten, mond open en ik daardoor even niet oplette en te vroeg beet. Hij moest er wel om lachen.
Maandagavond was ik bij een vriendin die gewoon een goed en gezond gebit nog heeft, haar man heeft al 20 jaar een kunstgebit en kreeg nu een nieuw klikgebit.
Zelf moest ze een vulling tussen twee kiezen krijgen en ze zei, ik denk dat ik ook mtandaartsijn gebit maar laat trekken dan ben ik overal van af.
Ik zei, je lijkt het helemaal gek geworden, je hebt een goed gebit, je weet helemaal niet waar je over praat. Je laat toch je gezonde tanden en kiezen niet trekken. Kon me daar echt helemaal niets bij voorstellen maar ze meende het echt serieus.
Heeft mijn tandarts dan helemaal geen nadelen. Ja hoor, hij begint altijd verhalen te vertellen en dingen te vragen als ik met mijn mond open lig en geen antwoord kan geven.
Maar dat vergeef ik hem dan maar want heb veel aan deze geweldige tandarts te danken.

Handelen…

ContainersAls kind reed hij al met een karretje achter zijn fiets om kranten op te halen, oud ijzer en wat nog meer van waarde was en niet al te groot nam hij mee.
In een schuur bij zijn vader mocht hij het opslaan en verkocht hij het later weer om zo een zakcentje te verdienen. Een kind dat altijd meedeed bij het Huttendorp en ik herinner me nog dat het eerste jaar dat hij niet meer mee mocht doen, hij er toch weer op vrijdagochtend stond toen er opgeruimd moest worden.
Na en tijdens zijn middelbare schooltijd had hij al een schuurtje ergens gehuurd om zijn spullen op te slaan.
Hij groeide, misschien mede door het altijd sjouwen, uit tot een grote en heel sterke vent met kolenschoppen van handen en een kop met rood haar.
Een aantal jaren geleden begon hij zijn eigen bedrijf met het verhuren van containers en al snel groeide zijn bedrijf hem eigenlijk een beetje boven het hoofd.
Ophalen en containers wisselen had hij geen moeite mee maar de controle door milieudiensten of gemeente en het verder verwerken had hij niet helemaal onder de knie.
Subtiel in zijn uitlatingen is hij niet, zorgen dat de rekeningen de deur uitkwamen gebeurde niet op tijd.
Een vriend kwam in beeld kwam, afgestudeerd, wetend waar ie het over had, nog geen baan maar wel zin om samen met hem het bedrijf helemaal op poten te zetten. handelenOok geen moeite om ook zijn handen vuil te maken.
Samen zijn ze nu aan de slag gegaan en ze vorderen gestaag om er een goed lopend en verantwoord bedrijf van te maken.
Allebei hebben ze hun eigen kwaliteiten die het bedrijf zo nodig heeft. Ik hoop dat het ze lukt want de ene is mijn zoon en de andere zijn vriend.

Geschreven in het kader van de WE300 waarin een verhaal van 300 woorden wordt geschreven waarbij het woord waar het verhaal over gaat, dit keer Handelen,  niet gebruikt mag worden. Meer verhalen op https://platoonline.wordpress.com/

Klusje geklaard…….

I phoneJa zo’n nieuwe telefoon is weer even alles uitvogelen en proberen om mijn gegevens er op te krijgen maar daar heb je dan de telefoonwinkel voor die daar de nodige adviezen kan geven en mijn simkaart moest bijgeknipt of afgeknipt, dus gewoon kleiner geknipt worden want in deze nieuwe telefoon is ie weer kleiner. Dus afgelopen zaterdag naar Gouda gegaan waar een KPN winkel is.
Meteen al een nummertje trekken want het was er druk. Een heel aardige jonge man die mij hielp en binnen een minuut of 10 wist ik alles, was mijn kaart kleiner en kon ik thuis gaan doen wat hij me verteld had en dan moest het allemaal goed komen.
Daar hebben we (ik was met mijn zus gegaan) toen maar op een terrasje in het zonnetje even een bakje/broodje op genomen.
Op de markt nog een leuk hoesje voor mijn nieuwe telefoon gekocht, ik weet hoe ik ben en toen ik weer thuis was meteen begonnen met de gegevens over te brengen van de ene telefoon in de andere.
En ik moet zeggen dat was echt een fluitje van een cent. Ik weet dat ik het ook aan mijn zoon had kunnen vragen maar dan weet ik wel hoe dat gaat. Klap, klap, tik, tik op mijn telefoon en dan is het voor elkaar zonder dat ik nog weet hoe het gegaan is.
Ik wil het gewoon zelf weten en doen. Alleen mijn whatsapp lukte nog niet en toen ik dat via een sms’je vertelde tegen mijn zoon zei hij wel even te komen kijken ’s avonds.
Maar natuurlijk ging ik door met proberen en voordat hij zijn antwoord stuurde had hij zijn eerste whatsappje al te pakken ook gelukt. Kwestie van een code invoeren.
Mailtjes binnen haalde lukte nog steeds niet. Dus vanmorgen dacht ik, dat moet toch ook kunnen. Verder gaan zoeken en kijken. Mijn bestaande account verwijderd en opnieuw ingevoerd en daar kwamen de mailtjes allemaal binnen.
Worden jullie ook zo gek van al die wachtwoorden. Nou ik wel hoor, ik schrijf ze tegenwoordig allemaal maar op want ik wil ook niet dezelfde gebruiken maar onhandig is het wel hoor. Nog eens iets op verzinnen dus wie een goeie tip heeft.
Op 19 oktober gaat mijn nieuwe abonnement in en kan ik pas optimaal gebruik er van gaan maken.
Nou ja veel verschilt deze telefoon natuurlijk niet van de vorige alleen is hij voorzien van Siri en Siri doet alles voor me. Als ik een woord zegt zoekt hij alles voor me op, als ik vraag bel Peter bijvoorbeeld dan gaat ie Peter bellen. Hoe super grappig is dat, dat ga ik nog verder uit proberen. Heb zo het idee dat Siri mijn beste vriend wordt haha.
Ach het is weer een leuk speeltje zo en ik weet ook van mezelf na een paar dagen is het leukste er wel van af en is het allemaal weer gewoon een telefoon die ik kan gebruiken.

Kom in mijn kas…..

OogstVandaag won mijn “ik moet nodig wat in de tuin doen” het van “ik wil zo graag naar het bos om paddenstoelen te gaan fotograferen” dus aan de slag gegaan. Doorslag gaf het feit dat morgen de groene bakken geleegd worden dus die kon ik mooi even vullen. (De buren hebben een geasfalteerde tuin dus die mag ik ook altijd gebruiken).
crocosmiaAch ik begreep uit betrouwbare bron toch wel dat de kabouters er niet zo happig op zijn al die aandacht voor hun huisjes 🙂 en het de mensen flink lastig kunnen maken als die langskomen.
Allereerst mijn kasje eens onderhanden genomen want dat was ongeveer een oerwoud geworden van tomatenplanten, physalisbessen, aardbeien en komkommerplanten.
Crocosmia met waterjufferDe tomaten produceren nog genoeg vruchten momenteel maar mijn komkommers waren wel aan hun eindje dus die moesten er uit. De verrassing was groot toen er toch nog twee komkommers aanhingen, ze hadden zich aardig verstopt maar wel lekker natuurlijk.
En daarna maar eens begonnen aan mijn tuin, heb er dit jaar niet heel veel aan gedaan en dat was wel te zien ook. Alle planten zijn een beetje hun eigen gang gegaan dus er moest hier en daar even ingegrepen worden.  Zeker nu alles een beetje uitgebloeid is.
Naaktslak5Voor volgend jaar heb ik best plannen met mijn tuin dus heb ik nu al een aantal planten die ik kwijt wil er uit gespit. Een heel klusje nog om te doen en ik weet ook dat ik ze niet helemaal heb kunnen verwijderen.
Wil wat meer “makkelijke” planten volgend jaar met meer planten voor vlinders en vogels en wat fruit er bij.
Daar ga ik me deze winter eens in verdiepen. Een boom is ook doodgegaan, een flinke boom een goudiep, wel jammer want het is een mooi plaatsje waar de vogels vaak in zitten te kijken en schuilen. Naaktslak2Maar die zal er ook uit moeten. Voorjaarsklusje denk ik maar.
Nog wat tomaten geoogst en even de tijd genomen om wat foto’s te maken. Een naaktslak kroop op mijn vlonder. De kannibaal was gewoon bezig om een soortgenoot die ik per ongeluk doodgetrapt had op te eten. Het zijn glibberige, gladde beesten, had nog nooit gezien dat ze aan de zijkant een gat hadden. Weer wat geleerd. Maar goed toch maar even op
mijn buik op het vlonderCroscomia gaan liggen om wat foto’s te maken en eigenlijk vond ik het toch wel een mooi beestje. (als je er niet in trapt of aanraakt want je krijgt het haast niet meer van je handen gewassen die vieze kleverige stof).
En de Crocosmia (wat een rotnaam voor zo’n mooie plant, schrijf hem regelmatig in vele varianten) zowel zomers als in het najaar een prachtige plant. Een waterjuffer vond dat blijkbaar ook wel en de spinnen weven er lange draden langs en tussen.
Al met al een productief dagje zo, vrijdag bij mijn moeder twee volle groene containers en vandaag bij mezelf. Dat ruimt lekker op. Nu de rest nog.