Handelen…

ContainersAls kind reed hij al met een karretje achter zijn fiets om kranten op te halen, oud ijzer en wat nog meer van waarde was en niet al te groot nam hij mee.
In een schuur bij zijn vader mocht hij het opslaan en verkocht hij het later weer om zo een zakcentje te verdienen. Een kind dat altijd meedeed bij het Huttendorp en ik herinner me nog dat het eerste jaar dat hij niet meer mee mocht doen, hij er toch weer op vrijdagochtend stond toen er opgeruimd moest worden.
Na en tijdens zijn middelbare schooltijd had hij al een schuurtje ergens gehuurd om zijn spullen op te slaan.
Hij groeide, misschien mede door het altijd sjouwen, uit tot een grote en heel sterke vent met kolenschoppen van handen en een kop met rood haar.
Een aantal jaren geleden begon hij zijn eigen bedrijf met het verhuren van containers en al snel groeide zijn bedrijf hem eigenlijk een beetje boven het hoofd.
Ophalen en containers wisselen had hij geen moeite mee maar de controle door milieudiensten of gemeente en het verder verwerken had hij niet helemaal onder de knie.
Subtiel in zijn uitlatingen is hij niet, zorgen dat de rekeningen de deur uitkwamen gebeurde niet op tijd.
Een vriend kwam in beeld kwam, afgestudeerd, wetend waar ie het over had, nog geen baan maar wel zin om samen met hem het bedrijf helemaal op poten te zetten. handelenOok geen moeite om ook zijn handen vuil te maken.
Samen zijn ze nu aan de slag gegaan en ze vorderen gestaag om er een goed lopend en verantwoord bedrijf van te maken.
Allebei hebben ze hun eigen kwaliteiten die het bedrijf zo nodig heeft. Ik hoop dat het ze lukt want de ene is mijn zoon en de andere zijn vriend.

Geschreven in het kader van de WE300 waarin een verhaal van 300 woorden wordt geschreven waarbij het woord waar het verhaal over gaat, dit keer Handelen,  niet gebruikt mag worden. Meer verhalen op https://platoonline.wordpress.com/