Als een ouwe knuffelbeer…..

beer58789798Ik heb geen oude knuffelberen van vroeger, sterker nog kan me ook niet herinneren dat ik ooit een knuffelbeer heb gehad vroeger. Wel friemelde ik altijd aan gladde lakens of kussenslopen. (Nog steeds )  Wel poppen waarvan ik nog een exemplaar op de zolder heb staan, zou haar eigenlijk eens fatsoenlijk aan moeten kleden en een mooie plekje beneden moeten geven.
Maar ik hoor wel van mensen die een knuffelbeer van vroeger hebben, soms helemaal versleten maar dit nog steeds als een waardevol bezit zien.
Zelf heb ik ook wel een paar beren op mijn bank staan maar die worden door mij niet als knuffelberen maar meer als decoratie gebruikt en het zijn ook geen heel oude exemplaren.
Mijn knuffelbeer is eigenlijk mijn Hittepit die ik 7 jaar geleden kocht op de 50 plusbeurs.
Een kussen gevuld met kersenpitten in de vorm van een kraag die ik ook lekker opgewarmd om mijn nek kan doen.
Vanaf het begin was ik heel blij met mijn hittepit en het moest wel bijzonder warm zijn zomers als ik hem niet warm mee naar bed nam. Sowieso gaat ie altijd mee naar bed, kan het me niet voorstellen dat ik hem niet bij me heb en als ik hem een enkele keer wel eens vergeet uit de magnetron te halen ga ik er zeker nog voor naar beneden.
hittepitHet is een heel ritueel, tijdens het tandenpoetsen en wassen ligt ie al op de plaats van mijn voeten in bed daarna doe ik hem een poosje om mijn nek en later mag ie in mijn armen liggen als ik in slaap val.  Inmiddels heeft ie ook zijn of mijn eigen vertrouwde geur gekregen.
Ik ben er om uitgelachen, ze steken de gek met me als ik het vertel, krijg allerlei opmerkingen maar het maakt me echt niet uit hoor, mijn hittepit is mij heilig.
Ik neem hem mee op reis, als ik op vakantie ga en heb zelfs een keer geprobeerd om hem in een pan op te warmen bij gebrek aan magnetron. Dat was geen succes en leverde hem wel een enigszins verbrand huidje op en hij vloog bijna in de fik.
Na zeven jaar is ie eigenlijk helemaal versleten en ziet er uit als een oude teddybeer. Al verschillende keren lekten de pitten er uit en ging ik weer met draad en naald aan de slag om de schade te herstellen.
Gisteren ook weer en toen zag ik wel dat zijn eindje er aan zit te komen, de stof is inmiddels na 7 jaar helemaal verteerd en kreeg hem nog met moeite weer dicht. De vorm is er al helemaal uit, het is echt een wanstaltig ding geworden.
Maar zoals met veel wanstaltige of oude
dingen zijn die vaak het meest dierbaar.
Ik weet dat ik aan een nieuwe toe ben, in het dorp Hittepitwaar ik vaak ben komt binnenkort een De Tuinen, de winkel waar ik ook mijn eerste hittepit kocht.
Als ie open gaat zal ik er wel aan moeten om nog voor de winter een nieuwe te kopen en met weemoed zal ik afscheid gaan nemen van mijn hittepit die me getroost heeft, verwarmd heeft en er altijd voor me is en dat kan ik van veel mensen niet zeggen.

Dit bericht werd geplaatst in Algemeen en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

20 reacties op Als een ouwe knuffelbeer…..

  1. Kakel zegt:

    Ik heb een heel ouwe beer in de kast staan; vroeger van Joris geweest. Zelf heb ik geen teddybeer gehad. Wel poppen maar daar gaf ik niet om.

  2. Mark zegt:

    Hittepitten zijn geweldig. Als het mij in mijn rug schiet, zorgt de hittepit er voor dat de kramp weer wegtrekt. En als mijn nek weer eens op slot zit, maakt mijn hittepitje me weer los. Ik zweer het erbij. Gewoon een nieuwe kopen dus. Niks mis mee.

  3. Ik heb ook geen beer van vroeger, maar op de logeerkamer ligt een hele grote op het bed, een Kika beer op het hoofdeind tussen de kussens, Bobby en Bobo van de kleindochters zitten op een krukje. Ik heb nog mijn Barbie en een popje van vroeger. Ik heb ook zo’n kersenpittending, maar gebruik hem eigenlijk nooit, maar het is geen kraag of zo hoor.. Kopen dus, want jij kunt er echt niet buiten.

  4. Marja zegt:

    Ach wat een heerlijk knuffelding. Koesteren ………

  5. Een knuffelbeer heb ik nooit gehad, en van de Hittepit, had ik nog nooit gehoord Anneke, als dat zo goed voor je spieren is, moest ik er maar eentje aanschaffen.

  6. Plato zegt:

    Wat een mooi verhaal over een dierbaar object. Tijdens het lezen dacht ik: maar je hoeft hem toch niet weg te gooien. Hang hem aan de muur als een soort relikwie, daar is de herinnering toch dierbaar genoeg voor. Ik stel me voor dat telkens als jij er naar kijkt of iemand anders hem ziet, er herinneringen komen opborrelen.
    Dus mijn advies is: niet weggooien maar eren met een mooi plekje ergens aan de wand.

  7. rietepietz zegt:

    Ook ik heb nooit een knuffelbeer gehad en de meeste popjes overleefden m’n vernielzuchtige kleine broertje niet. Alleen de negerpop heeft het overleefd.
    De hittepit wordt hier alleen gebruik bij erg stijve spieren maar zeker net om het bed voor te warmen want een warm bed vind ik helemaal niet lekker .
    Maar ik begrijp jouw verknochtheid ook wel weer , het is als een mannen arm om je heen zo’n warme hittepit 😉

  8. Lenjef zegt:

    Bedgeheimen

    friemelstof
    tussen duim en wijsvinger
    kersenpitten tegen de voeten

    vandaag en gisteren verweven
    als één stukje leven

    deze en al de volgende
    koude nachten
    zalig warm in het bed blijven wroeten

    Slaap-wel, Anneke!
    Lenjef 🙂

  9. minoesjka2 zegt:

    Er zijn ondertussen al zoveel mensen in mijn omgeving die me de voordelen van zo’n hittepit hebben vertelt,en echt het lijkt me ook heerlijk, maar ik heb er zelf nog nooit een gehad.
    Misschien toch eens een keer proberen?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s