Sweet memories

Huttendorp1Ken je dat, je gaat wat opruimen en opeens ben je in een kamer of een kast waar van alles staat dat je wilt bewaren, zelden inkijkt maar als je dat eenmaal doet, het einde zoek ik, de opruimwoede weg en de tijd vliegt.
Dat had ik vanmiddag bij het opruimen van mijn digitale bestanden. Was lekker wezen fietsen vanmiddag en dubde tussen in de tuin werken en eens wat bestanden op gaan ruimen en koos voor het laatste.
Ben bezHuttendorp3ig momenteel om alle fotobestanden kritisch te bekijken en wat dingen te verwijderen en deze keer was dat het Kinderwerk bestand.
Vanaf het digitale tijdperk heb ik altijd foto’s gemaakt maar ook veel dubbele en nu wilde ik de bestanden opslaan en gaf ie aan 20 GB. Dat vond ik wel wat te gek dus moest er geruimd worden.
Maar zoals je een doos met oude spullen opendoet zo werkt het ook bij mij met deze foto’s. Herinneringen kwamen terug. HuttendorpZoals de keer dat ik ’s avonds gewoon als bezoeker naar het openingsfeest zou gaan. Was het jaar daarvoor met actief meedoen gestopt omdat ik het te druk met mijn werk had.  Ze hadden als thema Piraten, als decor een boot gebouwd en ’s avonds zouden de kinderen gedoopt worden door Neptunes.  Maar degene die Neptunes zou spelen kon niet onverwacht dus waren ze naarstig op zoek naar Neptunus. Wil jij het doen vroegen ze. Geen kleding helemaal niets natuurlijk. Er werd in de kledingkratten gekeken. We hadden toevallig wat lappen stof van iemand gehad en daar zat een lap bij met vissen en zeedingen er op. Dus
gewoon omgeslagen  een gat er in voor mijn hoofd en een riem om. Huttendorp4Kostuum klaar. Een witte pruik, flink opmaken met kleur en een kroon, de drietand die ze al gemaakt hadden en klaar was Neptunus. Het was een van mijn leukste openingsfeesten. Want als het zo onverwacht moet dan gaat het ook gewoon.
Of de keer dat we als thema China hadden. We deden als Kinderwerk ook mee aan de allegorische optocht ter gelegenheid van de 5 mei viering. Huttendorp6Een groep meiden was heel creatief bezig geweest en ze hadden de prachtigste kostuums gemaakt van gewoon voeringstof. We wonnen er geen prijs mee maar werden wel uitgenodigd door een echtpaar die iedere jaar iets deden voor een goed doel. Allemaal verkleed daar naar toe gegaan en dat bracht voor onze Stichting gewoon bijna 1500 euro in het laatje. De kosten van de stofjes waren zo gauw terugverdiend.
Circus was een keer het thema en ik mocht de directeur spelen. Een gewone witte bloes, een gilletje, laarzen, een zwarte lange broek. Van mijn broer een echt oude hoge zijden
hoed geleend en de outfit was weer klaar.
Veel gHuttendorp2eld kostte het eigenlijk nooit en altijd wel een aantal mensen met creatieve ideeën en hoe leuk is dat eigenlijk niet om zomaar wat te improviseren, wat goedkope materialen en wat tijd er in steken.
Zo ging het altijd ook met de decors, wat hebben we een aantal mooie gehad, zeker die bij thema’s zoals de Middeleeuwen waarbij prachtige kastelen werden gemaakt.
Eigenlijk zou ik wel heel wat blogjes kunnen vullen met deze herinneringen maar zo een is wel een keer leuk.
Zoals een wethouder die zich bij het thema Afrika gewoon aan twee stokken hangend binnen liet dragen door twee inboorlingen.
Nog een leuk ding dat ik ook weer tegenkwam vanmiddag. Toen mijn medeoprichter en ik 25 jaar bij het kinderwerk waren. De andere vrijwilligers hadden een soort pipowagen gehuurd. Huttendorp5Er was ons verteld dat een aantal kinderen die meegedaan hadden met een speurtocht daar in mee mochten rijden door het dorp.
Maar dat was niet waar, ze hadden muziek geregeld voor de wagen en mijn collega en ik moesten er op en kregen een rondrit door het dorp met alle kinderen en ouders die er achteraan liepen. Overal stonden mensen en kwamen mensen naar buiten. Wij zwaaien naar iedereen en we voelden ons even heel bijzonder.
Sweet memories dus vanmiddag maar van opruimen is nog niet heel veel gekomen, verder dan twee jaren en veel foto’s kijken kwam ik niet.

Nog steeds kan ik boos worden dat bij een wisseling van opslagplaats al onze kostuums, materialen, netjes verpakt in afgesloten kratten en alles zoals koffiezetapparaten e.d. gewoon weggegooid is door een stel bouwvakkers. We hebben van de gemeente destijds (omdat het hun fout was) wel 1500 euro gekregen voor nieuwe materialen maar sommige dingen zijn gewoon onbetaalbaar. En ze wisten verdraaid goed dat ze fout zaten die bouwvakkers want de foto’s en het archief hadden ze wel uit het noodlokaal gehaald.  

De morgenstond……..

schrijvenSchrijven is ook een vak en sommige artikelen kan ik inmiddels wel “op mijn routine”
schrijven maar meestal wil ik er ook iets extra’s bijdoen, juist dat sausje dat een artikel net iets leuker of leesbaarder maakt.
Soms lukt dat me wel en soms lukt dat me niet, ben nu eenmaal ook geen machine. Soms ben ik dan ook heel tevreden en soms minder of helemaal niet.
Voor komende week had ik best een nogal lastig artikel dat ik moest schrijven, veel zoekwerk op namen en dingen en vanavond moet ik het inleveren. Vanmorgen werd ik om 8 uur wakker en lag er aan te denken. Zinnen kwamen in mijn hoofd, het verhaal begon in mijn hoofd al aardige vormen aan te nemen dus dacht ik, gewoon opgaan en gaan schrijven dat geeft rust. Niet wachten tot vanavond op het laatste moment of weer eens nachtwerk er van maken.
Zonsopgang oktober 20132 jpgIk keek naar buiten en zag een zonnetje dat zijn best deed om door de mist heen te komen.
Heerlijk, wel mistig maar die bedompte lucht toch een beetje open gebroken.
Schoot iets makkelijks aan en ging naar beneden om eerst nog even uitgebreid te ontbijten inclusief warm broodje uit de oven, eitje en jus d’orange. Dat bleek een goed begin van het schrijven. Het ging lekker, vond snel de gezochte informatie en het artikel kreeg vorm.
Nog even doorlezen (doet ik altijd hardop dan hoor ik of de zinnen lopen en niet te lang zijn) wat dingen veranderen en klaar.
Wat een heerlijk gevoel zo rond half 11 was ik er klaar mee. Even alles laten rusten en wat chatten met een vriend en daarna toch maar eens een keer gaan douchen en nog even op de pedalen.
Even langs de opdrachtgever gegaan om het te laten lezen.  Eigenlijk hoeft dat nooit maar met dit verhaal wilde ik het wel even door laten lezen voor dat het gepubliceerd werd. Hij was heel erg tevreden en dat gaf me een blij gevoel. Raar eigenlijk maar net alsof je zit te wachten op een cijfer van de meester, dat gevoel, stom eigenlijk deadlinedat ik dat na zoveel jaren nog steeds zo ervaar.
Nog even meteen een rondje gefietst en of ik energie voor 10 had een was in de machine gegooid, meteen mijn blogje geschreven en nu nog even lekker wat gaan opruimen en afwassen. Vanavond dus een makkie met mijn stukken voor de krant.
Deze morgenstond had inderdaad goud in de mond, zou ik eens vaker moeten toen, wie weet word ik dan nog eens een ochtendmens.

PS.  De plaatjes zijn van internet de foto @nneke. Niet vandaag gemaakt, zo erg was het nou nog niet dat ik ook nog met een fotocamera buiten liep ;).  Maar hij is wel een keer toen ik ook vroeg wakker was gemaakt en wel onderweg was in oktober ook dus het zou zomaar kunnen.

 

Grijs, grauw en futloos weer

Eenden2Ieder jaar heb je wel van die dagen, geen zon te zien, de hele dag alles grijs en grauw, ik moet zeggen het zijn voor mij niet de meest leuke dagen en dan druk ik me nog heel voorzichtig uit.
Had vannacht ook al slecht geslapen, lag half 3 nog wakker, gebeurt gelukkig zelden maar moest wel vroeg op vanmorgen om mijn spullen voor de rommelmarkt klaar te zetten.
Dus 8 uur maar een lange jas over mijn pyjama aangetrokken en alles buiten gezet, had van mijn zus die de zolder Reiger2opgeruimd had ook nog een auto vol dingen meegekregen dus ik was wel even aan het sjouwen.
Om negen uur kwamen ze het inderdaad al ophalen.
Eigenlijk had ik het plan om terug te gaan naar bed maar de krant lag op de mat dus een kopje thee gezet en de krant gaan lezen.
Het plan was (de verleden tijd geeft al aan dat het er niet van gekomen is) om naar Gouda te gaan.

Als je het over Erasmus hebt denken de meeste mensen meteen aan Rotterdam maar ook Gouda wil graag een stukje van de geschiedenis van Erasmus en ik las op de site van het Erasmusgenootschap van Gouda het volgende:
Erasmus en Gouda
Erasmus werd, naar eigen zeggen, in Rotterdam geboren. Sommige andere bronnen spreken over Gouda. Fazant1Soms noemt hij als geboortejaar 1466, soms 1467 en dan weer 1469. Hij was het tweede onwettig kind van een Goudse priester, Gerard Helye, en diens huishoudster Margaretha Rutgers. De doopregisters in Rotterdam en Gouda maken geen melding van zijn geboorte. Hierdoor zijn zowel zijn geboortejaar als zijn geboorteplaats tot op de dag van vandaag onzeker. Zeker is wel dat hij werd geboren in de nacht van 27 op 28 oktober: te Gouda, te Rotterdam, of onderweg tussen beide steden.
Erasmusspecialisten nemen vooralsnog aan dat 1466 het meest waarschijnlijke geboortejaar is.

EendenZeker is dat Erasmus zijn vroege jeugd doorbracht in Gouda. Daar bezocht hij de Grote of Parochieschool van de Sint Janskerk, waar hij les kreeg van zijn latere voogd Pieter Winckel. Hij vervolgde zijn schoolopleiding in Utrecht, Deventer en Den Bosch om vervolgens terug te keren naar Gouda. Pieter Winckel overreedde hem in te treden in het Augustijner klooster Emmaüs in Steyn bij Gouda. Daar verbleef hij van 1487 tot 1493. Eerst als postulant, dan als novice en vervolgens als kanunnik.

Desiderius Erasmus is een van de erflaters van onze beschaving. Al tijdens zijn leven werd hij in heel Europa gezien als de geleerdste van alle christen-humanisten. Zijn werk wordt nog steeds uitgegeven, vertaald en gelezen. Zelf zag hij zijn uitgave van het Nieuwe Testament en het werk van de Kerkvaders als zijn grootste verdienste. Maar tegenwoordig is het satirische Lof der Zotheid zijn meest gelezen boek.

Meerkoeten3Daarom was er vandaag in Gouda een Zotte Zaterdag, ik had het programma gisteren al uitgeprint, er zou ook een rondleiding zijn door de St Janskerk en daar had ik echt zin in, gisteren tenminste wel.
Maar vanmorgen had ik gewoon nergens zin in dan een beetje hangen op de bank, wat theedrinken en verder niets.
Om half 1 gaf ik mezelf een schop onder mijn achterste en ging douchen en moest ik van mezelf een eind gaan fietsen. Want zoals iedereen zegt van bewegen wordt je fitter, voel je je beter. Nou meestal klopt dat ook wel hoor maar net als de Eendgrijze lucht die maar niet open wilde breken, bleef mijn hoofd ook net zo grijs, duf en bedompt.
Toch nog wel zo’n 25 km gefietst, zelfs de langste route door de polder genomen maar kon zelfs daar geen inspiratie vinden om de waas weg te krijgen.
Ik weet dat deze dagen er ieder jaar zijn en dat bij het eerste zonnestraaltje ik weer loop te fluiten en de grijze dagen gauw vergeten ben. Dus ZON kom op, ik heb je ff nodig.
Nou ja van vorige week nog een paar foto’s zomaar onderweg genomen.

Tikken en tellen……

Ik heb haar al een paar keer zien zitten bij de Hema en ook vandaag was zij daar weer.
Had een drukke dag vandaag met veel afspraken, eerst werken, daarna een telefonisch interview, met mijn zus naar het ziekenhuis en nog een interview met twee winkeliers.
Het bezoek aan het ziekenhuis viel gelukkig mee, vorige week stapte mijn zus met een slapende voet verkeerd, zakte door haar voet en rekte daarbij haar banden van haar enkel uit en kreeg een heel blauwe voet. Meteen naar het ziekenhuis doorgestuurd en vandaag moest ze nog even terugkomen voor controle.
Gelukkig had ze er weinig last meer van en mocht het verband er af, de voet was nog behoorlijk blauw maar volgens de dokter had ze geluk gehad.
Dat hebben we toen maar gevierd met een kopje koffie met wat lekkers bij de Hema.
En daar zag ik weer die mevrouw, ze heeft een verstandelijke beperking en komt daar regelmatig wat eten en drinken.
Na het eten gaat ze haar geld zitten tellen, zet ze haar kopje, bordje alles in een bepaalde volgorde en daarna tikt ze verschillende keren achter haar op de bank, nog een keer op de tafel, ruimt haar portemonnee op, klopt nog een keer op die bank en gaat dan haar dienblad opruimen.
Een apart gezicht en ik heb het al verschillende keren gezien.
Zelf heb ik ook wel van die dingen hoor, regelmatig, nou ja regelmatig, maar het gebeurde me wel dat ik de deur gewoon vergat op slot te doen. Dus tegenwoordig controleer ik altijd, ook al weet ik het zeker, nog een keer of ik de deur wel op slot gedaan heb.
Gewoon om het even bewust door te laten dringen dat hij op slot zit want als ik die dingen onbewust doe zit ik altijd op de fiets te denken, heb ik hem nou wel op slot gedaan.
Vandaar mijn strenge controle voor mezelf. Dus zo vreemd vind ik het dan ook weer niet hetgeen die vrouw doet. Al ben ik blij dat ik het niet zo heel erg heb als zij.
Maar tellen doe ik ook, als ik bijvoorbeeld op de bus staat te wachten, nog 3 minuten, ik noem maar wat en dan ga ik vanaf 180 af staan tellen. Ook eigenlijk best een rare gewoonte.
Vroeger in de kerk verveelde ik me en ging ik alle ruitjes in de glas-in-lood ramen zitten tellen. Of de banken of iets anders. Denk gewoon om maar wat te doen te hebben.
Mensen hebben gekke tics en ik ben er ook niet vrij van. Hoop dat er meer mensen zijn die het hebben want anders denk ik toch dat ik daarvoor een keer onder behandeling zal moeten. 😉 .

Als een ouwe knuffelbeer…..

beer58789798Ik heb geen oude knuffelberen van vroeger, sterker nog kan me ook niet herinneren dat ik ooit een knuffelbeer heb gehad vroeger. Wel friemelde ik altijd aan gladde lakens of kussenslopen. (Nog steeds )  Wel poppen waarvan ik nog een exemplaar op de zolder heb staan, zou haar eigenlijk eens fatsoenlijk aan moeten kleden en een mooie plekje beneden moeten geven.
Maar ik hoor wel van mensen die een knuffelbeer van vroeger hebben, soms helemaal versleten maar dit nog steeds als een waardevol bezit zien.
Zelf heb ik ook wel een paar beren op mijn bank staan maar die worden door mij niet als knuffelberen maar meer als decoratie gebruikt en het zijn ook geen heel oude exemplaren.
Mijn knuffelbeer is eigenlijk mijn Hittepit die ik 7 jaar geleden kocht op de 50 plusbeurs.
Een kussen gevuld met kersenpitten in de vorm van een kraag die ik ook lekker opgewarmd om mijn nek kan doen.
Vanaf het begin was ik heel blij met mijn hittepit en het moest wel bijzonder warm zijn zomers als ik hem niet warm mee naar bed nam. Sowieso gaat ie altijd mee naar bed, kan het me niet voorstellen dat ik hem niet bij me heb en als ik hem een enkele keer wel eens vergeet uit de magnetron te halen ga ik er zeker nog voor naar beneden.
hittepitHet is een heel ritueel, tijdens het tandenpoetsen en wassen ligt ie al op de plaats van mijn voeten in bed daarna doe ik hem een poosje om mijn nek en later mag ie in mijn armen liggen als ik in slaap val.  Inmiddels heeft ie ook zijn of mijn eigen vertrouwde geur gekregen.
Ik ben er om uitgelachen, ze steken de gek met me als ik het vertel, krijg allerlei opmerkingen maar het maakt me echt niet uit hoor, mijn hittepit is mij heilig.
Ik neem hem mee op reis, als ik op vakantie ga en heb zelfs een keer geprobeerd om hem in een pan op te warmen bij gebrek aan magnetron. Dat was geen succes en leverde hem wel een enigszins verbrand huidje op en hij vloog bijna in de fik.
Na zeven jaar is ie eigenlijk helemaal versleten en ziet er uit als een oude teddybeer. Al verschillende keren lekten de pitten er uit en ging ik weer met draad en naald aan de slag om de schade te herstellen.
Gisteren ook weer en toen zag ik wel dat zijn eindje er aan zit te komen, de stof is inmiddels na 7 jaar helemaal verteerd en kreeg hem nog met moeite weer dicht. De vorm is er al helemaal uit, het is echt een wanstaltig ding geworden.
Maar zoals met veel wanstaltige of oude
dingen zijn die vaak het meest dierbaar.
Ik weet dat ik aan een nieuwe toe ben, in het dorp Hittepitwaar ik vaak ben komt binnenkort een De Tuinen, de winkel waar ik ook mijn eerste hittepit kocht.
Als ie open gaat zal ik er wel aan moeten om nog voor de winter een nieuwe te kopen en met weemoed zal ik afscheid gaan nemen van mijn hittepit die me getroost heeft, verwarmd heeft en er altijd voor me is en dat kan ik van veel mensen niet zeggen.

Nog twee lege dagen……..

Nou die twee lege dagen dat geldt dus niet voor mij, zit deze week aardig dichtgespijkerd weer met afspraken en dingen die ik wil/ga doen.

 
DagenMaar ik hoor regelmatig over “De dag van” en vul het dan maar in je kan het zo gek niet
bedenken of er is wel een dag van……
Daarom ging ik maar een googelen en wat bleek in oktober zijn er nog twee vrije dagen die nog niet de dag van zijn en daar moet wel wat aan gedaan worden.
Sommige dagen in oktober zijn er wel vier of vijf dingen de dag van maar de 28e en de 30e zijn nog vrij. Dus suggesties graag……
Heb niet alle maanden bekeken maar een dag van de bloggers lijkt met wel leuk, maar het zou zo maar kunnen dat die al bestaat dus die zet ik op de 28e dan maar. Weet niet waar ik hem aan kan melden trouwens.
Als ik zo op de kalender kijk dan zie ik daar staan De week van de Babydrager, jbabydragera je hebt niet alleen dagen maar ook weken van. Ik wet niet wat ik me daar nou bij voor moet stellen. Het lijkt me dat baby’s altijd gedragen worden (of gereden of zo) want volgens mij kunnen ze nog niet zelf wandelen. Of zijn er een nieuw soort babydragers dat daar een hele week naar genoemd is. Geen idee.  Even googelen levert op dat ze daarmee draagdoeken of draagsystemen bedoelen.
Vandaag is het onder andere de dag van de normalisatie ???  Tja weer zo’n vaag begrip eigenlijk, want wat voor de een normaal is, is voor de ander helemaal niet normaal. Wat moeten we daar nu weer mee.
Weer even gegoogeld en daarmee bedoelen ze mensen die zich wereldwijd bezig houden met producten en diensten te normaliseren zodat ze in alle landen hetzelfde zijn. Als voorbeeld containers om te vervoeren.
Maar om daar nou een speciale dag voor in te stellen??
En morgen is het de dag van het handenwassen. Volgens mij zijn de mensen die dit soort dingen verzinnen helemaal knots geworden. Hoef je alleen op die dag van het jaar je handenwassenhanden te wassen en mag je de rest van het jaar zo het toilet verlaten zonder de nodige hygiëne in acht te nemen??
Ik heb de 30e nog over en hoop dat iemand die in kan vullen want het kan toch niet zo zijn dat er de 30e oktober geen dag van is.  Of zullen we ze meteen allemaal maar afschaffen die onzin dagen.

Koude handen, warme mensen..

Bessenplant mamamHet voelde vandaag echt wel koud aan op de fiets en mijn warme jas was geen overbodige luxe, sterker nog had er gewoon een beetje spijt van geen handschoenen aangetrokken te hebben.
Ondanks het koude weer had ik gewoon zin om een tijdje in de tuin te gaan werken, voor mij altijd heerlijk ontspannend om te doen.
De laatste weken zoveel dingen voor en met andere gedaan dat het er gewoon zowel thuis als bij mijn moeder bij ingeschoten was.
Ik kwam bij mijn moeder met een paar ijskoude handen, liet ze mijn moeder voelen en zei meteen dat ik in de tuin ging werken. Zou je dat wel doen kind, zei ze, het is zo koud.
Maar als ik iets in mijn hoofd heb dan gebeurtDahlia dat (meestal) ook wel dus mijn speciale tuin bodywarmer aangetrokken en aan de slag gegaan.
Nu is de tuin van mijn moeder omdat ze een hoekhuis heeft zo’n 20 meter lang en een meter of 2,5 breed langs het huis en dan nog voor voortuin en een achtertuin dus best nog even een klussie om te doen. Verwachtte natuurlijk ook niet dat ik het vandaag helemaal klaar zou krijgen.
Vorig jaar ben ik begonnen met de tuin wat “gemakkelijker” te maken. Veel beplanting zodat er weinig ruimte blijft voor onkruid, althans het zit er wel maar je ziet het niet tot je dus de bloeiende planten af gaat knippen. Dan blijkt er toch nog wel het een en ander onder te groeien.

De natuur heeft me daarbij ook geholpen want er zijn spontaan in haar tuin 3 grote karmozijnbessen opgekomen die een mooi stuk opvullen. Tijgerlelie 1Nu waren ze helemaal uitgebloeid en zelfs één plant die ik afgeknipt had leverde al een volle groene container op.
In de tweede container die ze gelukkig heeft verdwenen een aantal uitgebloeide hosta’s en floxen en toen waren ze eigenlijk al vol.
Dus de rest nog maar even op een hoop ergens in de tuin gegooid zodat ik na lediging van de bakken ze nog een keer kan vullen.
Ondanks de koude was het heerlijk om te doen, een flink stuk gedaan, dus denk nog 2 of 3 middagen en dan is ie wel winterklaar weer en kan ie een tijdje rusten tot het volgende voorjaar. Ook wel een prettig idee. O ja de titel, warme mensen, de mensen die allemaal op mijn foto gestemd hebben of me succes gewenst hebben. Zo lief………

Vliegen als een vogel………..

Al jaren ben ik gefascineerd door helikopters, waarom weet ik eigenlijk niet maar het lijkt me een bijzondere ervaring om een keer te vliegen er in.
Nu is er in de Krimpenerwaard een fotowedstrijd waarbij je een helikoptervlucht kan winnen en natuurlijk heb ik daar aan mee gedaan.
Alleen…………. natuurlijk heb ik stemmen daar voor nodig.

https://www.facebook.com/TourdefranceHaastrecht/app_448952861833126

Maar ook als je hem niet leuk vindt mag je van mij stemmen hoor haha……
Ik koos eigenlijk voor deze foto omdat de lucht prachtig is en zag de honderden vogels op de lichtmast een beetje symbolisch voor het vliegen. Hoop dat andere dat ook zo oppikken al twijfelde ik meteen al weer over mijn keuze van foto.

Zijn er foto’s die je mooier vindt dan de mijne, dat geloof ik zeker wel dat die er bij zitten, sterker nog heb hele mooie gezien, maar dan hoef je niet te stemmen hoor.  (Dit is een grapje) .
Dieneke http://hollandswelvaren.blogspot.nl/ pakte het meteen op en maakte reclame op haar blog voor mij, zo ontzettend lief van haar.
Bovendien stuurde ze me nog een mooi liedje over een helikopter, had er nog nooit van gehoord… Vliegen als een vogel in een helikopter, het lijkt me zo ontzettend gaaf om een keer mee te maken………

 

Van rollercoaster tot ijsthee

rollercoaserHet was afgelopen week wel een bijzondere week voor me. Alles ging anders dan gepland, heb een paar bijzondere mensen ontmoet, waarover misschien later.  Emoties die zo nu en dan als een rollercoaster bij me langs kwamen. Had een aardig strak schema voor mezelf omdat ik een drukke week had.
Maar afspraken werden verzet, versliep zelf een keer mijn tijd, mijn zus verstuikte haar voet en moest rust houden maar goed daardoor werd het wel een bijzondere week voor me.
En dan krijg je ook van die gekke bizarre dingen. Zoonlief stond onverwacht op de stoep bij me om na vier jaar eindelijk eens de laatste hoekjes van mijn straat te bestraten zoals het hoorde te zijn. Hij had wel een noodoplossing bedacht maar goed uiteindelijk kwam het er wel van en na een sessie met mijn hogedrukreiniger zag alles er weer strak en als nieuw uit.
Bizar is dan wel dat de volgende dag een brief in de bus valt dat ze de straat open gaan breken om de nieuwe slimme meter te gaan plaatsen. Wat een planning he… nou ja dan heb ik er toch nog een paar dagen van kunnen genieten en dan maar weer afwachten hoe ze het weer achterlaten.
Maar goed gisterenavond vierde mijn zoon voor de familie en nog een paar vrienden zijn verjaardag nog een keer bij mij thuis.
Dat was dus boodschappen doen en kijken wat ik in huis ging halen. Had de auto van mijn zusje gekregen dus dat was wel makkelijk even.
Een van de gasten dronk graag ijsthee zonder prik dus ik gisteren nog even naar Albert Heijn gegaan.
Nu ben ik zelf iemand die echt nooit frisdranken drink, alleen thee eigenlijk de hele dag, een heel enkele keer als het echt ongeveer boven de 30 graden is wil ik me wel eens een glaasje koude sinas veroorloven. En op verjaardagen of soms in het weekijsthee2end een wijntje of op feesten op het dorp wel eens een biertje (ook soms een te veel haha).
Dus dit assortiment is bij mij niet zo bekend maar goed een pak ijsthee zonder prik moet toch niet zo moeilijk zijn. Ongelooflijk hoeveel soorten ijsthee er zijn, er ging een wereld voor me open en ik vond het eigenlijk ook echt bizar of overdreven allemaal.
IJsthee sparkling met perzik, met lemon, groene thee. Allerlei soorten pakken, maten en dan nog eigen merken. Kortom een groot vak vol om een keuze uit te maken. Met veel moeite kon ik een pas vinden zonder bubbels en dat nam ik maar mee.
En even dacht ik waar zijn we in godsnaam mee bezig zeg, wat belachelijk veel en wat moet daar een geld op verdiend worden. Maar goed ik kocht ook een pak dus deed ook weer mee aan deze ratrace waar ik dan echt wel mijn bedenkingen over heb.
Ik liet mijn blik nog eens even over al die frisdranken gaan. Er staan heel veel pakken van water met een smaakje. Ik denk zomaar als je gewoon een fles water tapt en je doet er een klein beetje limonadesiroop door dat je precies hetzelfde hebt maar kijk eens wat een prijsverschil dat is.
Maar goed de verjaardag was enorm gezellig, de laatste gasten ging zo rond 1 uur weer naar huis en had zelf gezegd, ik ruim morgen de rest wel op. Hijstheeet grote werk zoals stoelen e.d. had mijn jarige zoon al gedaan met zijn lief. Maar toen iedereen weg was, de nacht zo heerlijk rustig, er een gezellig muziekje opstond en ik nog een kopje thee had genomen dacht ik. Ga vast even opruimen een beetje en voor ik het wist was mijn thee koud, de vaat gedaan en de rommel opgeruimd. En vanmorgen kon ik lekker uitslapen en werd ik vrolijk wakker met het idee dat alles al weer glad was.

Zoals het leven in elkaar zit………

Allereerst iedereen bedankt voor de lieve reacties op het blogje over mijn dochtertje.
Heel de week gaat alles anders dan gepland en voor bloggen even weinig tijd ook.
Een gekke week altijd deze week in oktober want vandaag is het cadeautje dat we nog kregen, mijn zoon al weer 29 jaar geworden. Hiep hiep hoera voor deze kanjer en vanavond is het dus feest.
Zo is het leven het ene moment sky high, het andere moment deep down……

 

 

Peter

Peter Roos hartjes