Weg met de grijsheid…

MeeuwenNa vier dagen in de auto gezeten te hebben had ik gewoon zo’n drang om te fietsen
vandaag dus ik dacht, weer of geen weer, ik ga fietsen.
Meteen ’s morgens al mijn regenjas aangetrokken en toen had ik hem ook nodig. Maar na het werken en nog even wat gekletst te hebben was het droog.
Er staat een harde wind en ik kies er voor om langs de Lek te gaan fietsen, pal tegen wind en op de Lek zie ik de golven al komen, zoals de vooruitzichten zijn moet het vannacht gaan stormen.
Ik merk dat de gebeurtenissen in Frankrijk toch ook nog wel in mijn hoofd zitten, bovendien is zondag mijn moeder weer gevallen en dat wordt toch wel zorgelijker nu. visdief
Dus is fietsen voor mij een mooie gelegenheid om mijn gedachten te laten gaan en hopelijk mijn hoofd leeg te maken.
Naast me vliegt een meeuw, hij kiest er voor om tegenwind laag naast het talud van de dijk te vliegen om wat uit de wind te zijn.  Hij blijft maar naast me vliegen, zo nu en dan even hoger en zwevend op de wind. Een prachtig gezicht.
Het doet met denken aan het nummer van Klein Orkest “Over de muur” . Alleen de vogels vliegen van oost naar west Berlijn, worden niet beschoten, ook niet teruggefloten.
Als ik op het winkelcentrum kom zie ik een aantal asielzoekers binnen komen. Ik zie de mensen reageren. Sommige die letterlijk om lopen te kijken alsof ze iets heel bijzonders zien.
Ik bagatelliseer niets want ik heb ook best soms angst van hoe het allemaal zal moeten gaan in de toekomst. Hoe zal de inburgering gaan en zijn daar ook verkeerde mensen bij die in ons land misschien zo’n ellende aan kunnen richten. Meeuwen1En heel egoïstisch hopend dat daar niemand bij zal zijn die mij lief is. Hoe zal de toekomst voor mijn kind en zijn lief zijn.
Aan de andere kant kan ik me voorstellen wat moet dat voor die mensen een bevrijdend gevoel zijn om uit een oorlogsgebied weg te zijn.
Het zijn allemaal dubbele gevoelens die ik heb.
Ik ga bij de Hema lekker wat eten en zitten puzzelen, het lukt me om me helemaal af te sluiten van de wereld. Op de achtergrond hoor ik Sinterklaasliedjes zingen. Een klein meisje trekt haar moeder mee het restaurant in waar drie zwarte pietjes staan. Ze heeft een leeftijd dat ze helemaal vol in het geloven zit. Vertederend, dat moet blijven ook al krijgen de pieten dan misschien wat andere kleuren erbij.
Als ik zo om mij heen kijk zie ik ook dat de mensen variatie in kleuren krijgen door de mengeling van allerlei nationaliteiten. En ik denk, daar is toch niets mis mee.
Naar huis fietsend heb ik de wind in mijn rug, het gaat steeds harder waaien maar het blijft droog tot ik thuis ben. Heerlijk !! Ik ben letterlijk en figuurlijk helemaal uitgewaaid, mijn hoofd is leeg en heb energie gekregen. Thuis ga ik meteen aan de slag met mijn to do lijstje op tafel af te werken.
Fietsen,  ik heb het gewoon nodig, weer of geen weer.
Visdief duoFoto’s @nnemei Onderste foto van twee visdieven is een collage.