2015

V2015-2016oor veel mensen was 2015 een jaar waar ze niet graag naar terugkijken. De aanslagen in Parijs, het vluchtelingenvraagstuk, de oorlogen en wat voor ellende er nog meer was dit jaar. Ik ga daar niet aan voorbij en heb me ook soms wel machteloos gevoeld bij die dingen.
Maar toch mag ik ook persoonlijk naar dit jaar voor mij kijken en voor mij was 2015 een fantastisch jaar.

Begin van dit jaar lijkt er wel een knopje omgegaan waarmee ik mijn schuldgevoel over het verliezen van mijn werk en het niet vinden van een nieuwe baan uitgeschakeld heb waardoor er ruimte kwam om nieuwe dingen te doen zoals heel veel gaan fietsen en buiten zijn en ik heb er echt heel erg van genoten. Veel gefotografeerd, gekeken, gewoon lekker buiten gezeten zomaar en genoten van het leven en alles wat ik tegen kwam.

Begonnen als vrijwilliger bij de RTV Krimpenerwaard bleek al snel dat ik daar niet op mijn plaats zat en het besluit nam om er niet verder mee te gaan. In mijn ogen een prima beslissing waar ik me goed bij voelde.
Mijn werken voor de krant, iedereen ging er eigenlijk vanuit dat met de samenvoeging van de gemeenten het afgelopen zou zijn. Ik zie het dan ook nog als een bonusjaar dat het gewoon doorging (en nog steeds doorgaat) met veel leuke interviews, uitnodigingen en verhalen van mensen.
Het was ook het jaar van de verhuizingen, mijn ex buurvrouw en huidige buurvrouw die gingen verhuizen. Daar ben ik gaan behangen, iets wat ik nou eenmaal graag doe en beide konden het zelf niet meer.

Mijn ex buurvrouw die ook in het ziekenhuis opgenomen werd en in die tijd wel wat hulp kon gebruiken maar waar ik nadat ze weer opgeknapt was ook mee op jacht ging naar nieuwe meubeltjes en aankleding van haar huis omdat ze zoveel kleiner ging wonen. We hebben echt heel gezellige winkelmiddagen gehad en veel gelachen.
Heb dit jaar gewoon zoveel mooie en lieve dingen van mensen ondervonden dat ik praktisch het hele jaar ’s avonds naar bed ging met zin in de volgende dag en dat is wel eens anders geweest. Natuurlijk heb ik ook wel eens een dipdagje gehad, een moeilijk moment maar dat waren gelukkig uitzonderingen.
Mijn tuintje dat ik dit jaar voor een flink deel omgetoverd had in groentetuin heeft me veel plezier en groentes opgeleverd. Hoop volgend jaar daar weer een vervolg aan te geven. Het is zo ontzettend leuk om te doen.
Nieuwe mensen leren kennen, nieuwe vriendschappen tot stand gekomen, dingen om naar uit te kijken voor het volgende jaar waar ik heel veel zin in heb.
Mijn trouwe blogvolgers, de lieve, leuke en soms ontroerende reacties. Mijn schrijven dat ik nog steeds zo graag doe, ook het meelez(v)en met andere bloggers die misschien niet zo’n mooi jaar hadden of juist wel. Soms zo herkenbaar als ik dat lees.
Mijn moeder die er nog steeds is en als ze het mag beleven al snel 100 wordt, ook iets om naar uit te kijken.
champagneKortom 2015 was voor mij persoonlijk een prachtig jaar.
Een toast op het oude jaar en de hoop dat 2016 ook voor iedereen een jaar wordt met mooie onverwachte dingen, een open oog voor hoe mooi ook ons landje kan zijn, gezondheid, nieuwe dingen ontdekken,  gewoon gelukkig zijn en het leven omarmen.

Mijn dagboek……..

Jgeheugeneetje wat kan een mens zich toch soms vergissen en blijken dingen die ik mezelf herinner helemaal niet te kloppen met de feiten.
Zoals bijvoorbeeld met mijn dagboek, ik heb altijd gedacht dat ik dat van mijn vriendinnetje gekregen had toen ik 13 werd en dan zou ik die jaar precies 50 jaar dagboek hebben en daar wilde ik een blogje over schrijven en zat zo even te kijken in mijn eerste dagboek.
En wat bleek dat is pas in 1967 geweest en ik heb het niet van mijn vriendin gehad maar voor Sinterklaas.
Nou ja dan toch nog maar even over mijn dagboek,al is het dan nog geen 50 jaar,  want in de loop der jaren is dat toch wel een belangrijk iets voor me geworden. Dingen van me afschrijven.
Ik zal zo even terug te lezen in mijn eerste schrijfsels en waar gingen die over, ja waar gaan dingen over als je 15 jaar bent. Jongens en school….. veel meer was er niet in te lezen haha.
En nu ? Nu schrijf ik nog regelmatig over mannen in mijn leven in mijn dagboek en ik weet dat er zijn die dat best graag eens zouden willen lezen wat ik er over schrijf.
Maar mijn dagboek is van mij, daar mag niemand in lezen.
Inmiddels staan er al heel wat woorden in mijn dagboeken tot nu toe staat de teller op bijna 4.000.000 woorden (zag ik toevallig, dat ga ik wel halen dit jaar nog) .
Niets iets om in een dag uit te lezen.
De eerste jaren werd er niet zoveel geschreven. Eigenlijk begon ik pas echt te schrijven zoals ik dat dan noem dingen die me raken toen ik wat ouder werd en laatste jaren schrijf ik toch wel veel in mijn dagboek. Ik vind het prettig om even dingen op te schrijven even mijn diepste gevoelens, gedachten, dingen op papier te zetten.
Eigenlijk is het heel vaak mijn vriend, troost, plezier en weet ik wat geweest in moeilijke maar ook in mooie tijden.
Heel dierbaar is voor mij het aparte dagboek dat ik bijgehouden heb over mijn dochtertje. Onbetaalbaar nu omdat ook daar herinneringen met me op de loop gaan soms. En hoewel ik er zelden of nooit in lees in mijn dagboeken vind ik het prettig om ze te hebben.
Jarenlang had ik ook een kopie er van bij mijn vriendin voor het geval, brand of weet ik veel en ik dingen kwijt zou raken.
De eerste jaren waren natuurlijk allemaal gewoon met de hand geschreven dagboeken maar toen de computer kwam heb ik al mijn dagboeken gedigitaliseerd. Een klus waar ik zo’n 5 jaar over gedaan heb denk ik. Niet alleen omdat het veel tijd in beslag nam maar alle herinneringen kwam ook weer boven en beleefd en soms had ik dan even dat ik gewoon moest stoppen. Maar ik heb ze ook wel op papier uitgedraaid en in mappen gedaan.
De eerste jaren gingen er wel drie jaren in een map momenteel heb ik er drie voor een jaar nodig omdat ik ook mijn blogs er in zet.
Het enige waar ik spijt van heb dat ik de allereerste dagboekjes, die met slotje rood geruit, weggedaan heb toen ik alles gedigitaliseerd had. Of de keer dat ik in het ziekenhuis lag en geopereerd was en bijkwam uit de narcose en als eerste aan de verpleegster vroeg, mag ik pen en papier en ging schrijven. Een normaal mens vraagt dan wat te drinken of zo haha.
Ook heb ik bij gebrek aan papier in het ziekenhuis een keer mijn dagboek geschreven op van die papieren maandverbandzakjes. Een mens wordt creatief bij gebrek aan ander papier.
Mijn allereerste dagboeken zijn ook voor een deel in het Frans geschreven omdat ik het vermoeden had dat mijn broer ze las en die kende geen Frans. Of ik ze nu nog kan lezen haha kom er vast wel uit maar wel grappig natuurlijk. Of het dubbele dagboek dat ik had waar ik inschreef wat ik gedaan had (en ook tegen mijn moeder zei) en goed vindbaar was voor mijn moeder. Maar mijn echte dagboek dat ik diep verstopt had waarin stond wat ik echt gedaan had en waar ik echt geweest was (met jongens op stap op de brommer op zondag naar de disco).
Zo zou ik nog heel wat verhalen over mijn dagboeken kunnen vertellen.
Inmiddels staan er in mijn Dagboekenboeken/logeer/dagboek kamer 60 mappen met al mijn dagboeken en ik mag hopen dat er nog heel veel bij zullen komen want schrijven in mijn dagboek is echt iets waar ik niet zonder kan.

 

Restjes dagen…

saladesZoals ieder jaar koop ik toch weer teveel eten voor de kerst en dat zullen wel meer mensen hebben dus deze hele week is het nog restjesweek. Alle restjes opmaken en ik heb al meteen met kerst dingen die ik overhad meegegeven aan de familie. Ze gingen allemaal met wat naar huis. Weet dan toch dat ik dat niet allemaal op kan eten of invriezen.
Nog wel lekker wat soep in de vriezer en resten van het vlees en stokbroodjes. Heb echt een hekel aan eten weggooien en dat kan ik gelukkig tot een minimum beperken.
Januari wordt dus een goedkope maand met weinig boodschappen doen en de vriezer leeg eten.  Alleen wat verse dingen kopen zoals fruit en sla of zo.
Maar voor de rest had ik het wel aardig uitgekiend, dit jaar wat minder koek en dat soort dingen gekocht. Bewust wel ingekocht eigenlijk.
Gisteren had ik zo’n lekkere opruimdag en eigenlijk wilde ik meteen al de kerstboom er uit gooien maar heb me nog even ingehouden haha…. Misschien door het warme w
eer of zo, ik weet het niet. Niet zo’n wintergevoel.
Heb altijd zo aan het einde van het jaar dat ik van alles op wil ruimen en doen dus gisterenavond drie van die heerlijke domme films achter elkaar gekeken. Waar ik eigenlijk weer ook niet veel van gezien heb omdat ik mijn papieren uit ging zitten zoeken en ik veel na moest kijken wat er nu nog weg kon. Nou heel veel. Van de 8 mappen kon ik er een aantal samenvoegen en papierenheel veel weggooien zodat er maar 5 overbleven.
Dat ruimt niet alleen mooi op in mijn kast maar ook in mijn hoofd. Alles van mijn vorige werk door de versnipperaar gedaan en dat sloot mooi weer wat af voor mij.
Heb een aantal vrije dagen en als ik dan vertel wat ik op zo’n vrije dag doet zeggen vrienden wel eens dat zijn toch geen vrije dagen. Maar onder een vrije dag versta ik dat ik geen afspraken heb, geen verplichtingen en kan doen en laten wat ik wil en op mijn eigen tempo en tijd.  Dat is gewoon heerlijk en zo heb ik nog een paar dagen in het vooruitzicht deze week en dat maakt me helemaal blij.

Controle……

SONY DSC

De dag voor de Kerstmis, ben druk bezig in de keuken met het voorbereiden van het eten als er gebeld wordt.
Er staat een man voor de deur en hij vertelt dat hij van de woningbouwvereniging is waar ik mijn huis van huur. Ik vraag hem om legitimatie (al moet ik eerlijk zeggen dat hij er niet onbetrouwbaar of raar uitzag maar je kan je soms vergissen) en die geeft hij me.
Ik vraag wat er aan de hand is en hij zegt dat er klachten zijn gekomen over de tuinen van ons eerste blok en dat hij dat komt controleren hoe het er uitziet.
Ik voel me echt tot in mijn botten beledigd, ik die altijd in de tuin zit te wroeten en er mee bezig is en dan klachten. En al is mijn tuin geen super strakke modeltuin, gelukkig niet, maar hij is gewoon goed verzorgd. Ik vraag van wie die klachten dan gekomen zijn maar natuurlijk geeft ie daar geen antwoord op, althans hij zegt dat hij dat niet weet. Nou ja laat ik dat nou niet geloven natuurlijk. Maar het moet van de achterburen zijn, dat kan haast niet anders want wij hebben geen achterpad dus komen er verder geen mensen langs onze tuinen.
Ik zeg loop maar naar achteren, was even mijn handen en ga ook naar buiten. Als ik naar buiten komt zegt de man meteen, ik zie het al mevrouw hoor, niets aan de hand.
Nee zei ik toch wel pissig, snap ook niet wat mensen te klagen hebben. Maar als het van mijn achterburen komt vertel ze dan maar eens dat ik kort geleden nog een hele groene bak met afval van hun klimplanten had die tegen mijn blokhut opgroeiden en dat ze het hout van hun schuur waar ik op uitkijk eens moeten schilderen want dat begint helemaal te bladderen.  De man vertrekt en gaat naar mijn buurman.
Sinds een tijdje heb ik een nieuwe buurman en hij is totaal geen tuinder hoor, doet er ook niets aan dat weet ik wel dus ik vermoed wel dat daar de klachten over gingen en ze dan meteen het hele blok controleren.
Als hij weg ik ga ik naar mijn buurman toe. Het is een aardige jongen die gewoon niets met de tuin heeft maar ik wil gewoon niet dat hij denkt dat ik misschien geklaagd heb. Heb geen zin om daar misverstanden om te krijgen want kan goed met hem opschieten en behalve zomers dat hij wel eens een paar keer enthousiast zit te BBQ en met zijn vrienden heb ik nooit last van hem en altijd gewoon een praatje en dat wil ik zo houden.
Nee hoor Anneke zegt hij dat dacht ik echt niet het zal de achterbuurman wel zijn, daar had hij van de zomer inderdaad om die BBQ’s een keer ruzie mee gehad vertelde hij.
Ook zijn tuin was gewoon in orde bevonden, ja er staat wel wat onkruid en er liggen wel wat spullen te slingeren maar goed. Dat is ook zijn tuin denk ik dan maar, heb er zelf geen last van en niet iedereen heeft iets met tuinieren.
Toch ga ik nog naIMG_6475ar de woningbouwvereniging een mail sturen dat ik er niet blij mee was en dat ze er zo wel voor kunnen zorgen dat buren tegen elkaar opgezet worden als je niet oppast. Gelukkig in ons blok als er iets is gaan we gewoon even naar elkaar toe. Heb ook wel eens gezegd tegen mijn buurman, heb je geen ander muziekje na een uur van die rampestamp muziek en dat is nooit een probleem.  Je moet het tenslotte samen maken in een buurt, wat geven en nemen en dan is er goed samen te wonen zo ook al ben je verschillend.

And so this was Christmas……..

415da06774d18bcad0208235149cf638Kerstmis weer voorbij en ik kan terugkijken op twee mooie dagen vol warmte letterlijk en figuurlijk. Gezellig eten met elkaar, lachen, helemaal verwend, veel mooie reacties via alle media kan ik wel zeggen. Waar blijft de tijd dat je gewoon kaarten per post kreeg. Nu komt alles via apps, mailtjes, telefoon, FB, blog, zelfs via wordfeut of triviant komen ze binnen.
Kortom voor mij een prima kerstfeest.
Eerste Kerstdag jarig, ben heel erg verwend met onder andere een beauty dagje, een workshop fotografie en nog wat leuke andere dingen.
Met de familie en vrienden gegeten, niet onwijs veel over gehouden gelukkig en dat kan ik de rest van de week gewoon opeten dus.
Vandaag ben ik eerst naar mijn moeder geweest, het was heerlijk weer om te fietsen, wel een heel erg stevige wind.  Met mijn moeder gegeten en even op het orgeltje van haar zitten spelen wat oude kerstliedjes. Kan niet zo goed spelen maar dat hoort mijn moeder toch niet meer en ik hoorde haar met haar krakerige stem meezingen. Vond het echt heel ontroerend zo mooi.
Een extra stuk door de polder gaan fietsen, heen voor de wind en daarna 7 km tegen de wind in en ondanks mijn ondersteuning is het flink aanpoten. Maar zo heerlijk die rust want er zijn weinig mensen op de been/fiets. Vanmiddag weer bij mijn zus aangeschoven en daar gegeten haar (a.s.) man is vandaag jarig.
Weer op tijd naar huis terug gefietst en lekker naar zo’n domme film zitten kijken, ik kan het niet laten maar  even niet nadenken, languit onderuitgezakt op de bank helemaal niks en kijken naar een film die ik al 10 x of zo gezien heb toen mijn zoon nog klein was. Die kon er ook niet genoeg van krijgen.
Kerstmis is weer voorbij, ook prima, terug naar gewoon met een rustig weekje (geen krant deze week) voor de boeg. Even wat bijkomen, hopelijk veel fietsen en een beetje mooi weer.

Bijna Kerstmis …..

Loet3 (Medium)Het is al weer bijna kerstmis en iedereen heeft het druk met van alles en ik dus ook. Zelfs geen zin, puf of energie om te bloggen laat staan om nog wat terug te lezen bij anderen en te reageren. Tussen kerst en oud en nieuw heb ik een weekje weinig, ook geen krant verschijnt er die week dus dan heb ik me voorgenomen om weer eens wat te gaan lezen bij anderen dus.
Maandag mocht ik de auto van mijn zus dus de buffer aan boodschappen gedaan zoals ik dat altijd noem het sjouwwerk en de nagekomen dingen kunnen wel met de fiets.
Het is nog niet zo onwijs druk gelukkig dus ben heel snel klaar, ben een mens van lijstjes maken dan komt het wel goed. Niet te moeilijk doen en vooral niet stressen daar heb ik zo’n hekel aan.
Vanmiddag zei mijn fysiotherapeut “vanmiddag was ik even in de Coop en ik had wel een stoel daar neer willen zetten een half uurtje zomaar om eens te kijken naar al die mensen”
En dat geloof ik zeker mensen lopen te winkelen alsof het het allerlaatste eten is wat ze kunnen kopen.Loet2 (Medium)
Vanmiddag even naar mijn moeder geweest, ze is in de war want mijn broer is met vakantie en dan voelt ze zich een beetje ontheemd, hij woont dicht bij haar en hoewel hij helemaal niet zo vaak komt heeft ze wel altijd het gevoel (terecht ook) als er wat is dan is hij zo bij me.  Ze komt niet mee met eerste Kerstdag bij mij op mijn verjaardag, ze wil niet meer het huis uit. De eerste keer zonder mijn moeder dat zal er wel aan te komen. Mijn zus gaat eerste Kerstdag naar haar toe voordat ze naar mij komt en ik tweede Kerstdag voordat ik naar haar ga want haar (aanstaande) man is tweede Kerstdag jarig. Hoe kon ze hem zo vinden haha.
Terug ga ik lekker even door de polder fietsen, standje niet zo snel en het is heerlijk om even tot rust te komen na toch wel een aantal enerverende weken voor me. Zowel qua werken als qua emoties en dingen.  Maar ook mooie weken met veel goede contacten en nieuwe vooruitzichten.
fijne-kerstdagen-16Morgen helemaal vrij om het eten voor te bereiden en al wat dingen te pruttelen zoals soep maken, vlees in de marinade zetten en de salades klaar maken. Lekker muziekje er bij en hoewel ik altijd zeg dat koken mijn ding niet is vind ik dit wel leuk om te doen.
Of ik morgen nog toekom aan een blogje weet ik niet en anders voor iedereen heel fijne en gezellige Kerstdagen gewenst….