Ieder nadeel hep een voordeel

rondvaartNou ja over het weer zal ik het maar niet hebben, morgen weer beter hoop ik dan maar. Wel mooi om verder te gaan aan mijn missie. Het lijkt wel of opeens iedereen bezig is met de voorbereidingen. Een oude vriend van mijn zwager zijn vrouw is ambtenaar van de burgerlijke stand en gaat het huwelijk voltrekken. Maar die vriend gaat de toespraak houden. Nu wilde hij wat informatie over mijn zus hebben.
Een mooie gelegenheid om hem ook even uit te vragen over mijn zwager dus toen hij vanmiddag belde. Kat in ’t bakkie..
Ook de locatie om foto’s te maken is geregeld dat heb je als je altijd in het Veerbedrijf gezeten heb, de rondvaartboot op Kinderdijk die gaat speciaal een rondje varen om foto’s te kunnen maken, normaal vaart ie ’s winters niet. Dat wordt wel een uitdaging natuurlijk maar wel heel erg leuk, hopen op een beetje mooi weer.
Heb al meer dan 3 bladzijden klaar, ga het steeds leuker vinden om te doen.
Ja en dan zal ik zelf ook nog iets nieuws aan moeten schaffen, maar goed dat zal wel lukken en tenslotte gaat het niet om mij al is het natuurlijk wel een mooie gelegenheid om even lekker te gaan shoppen een keertje.
Iedere keer dat ik bezig ben met een bladzijde krijg ik weer nieuwe ideeën moet wel een beetje opletten dat ik niet teveel wil. Kan er soms ’s nachts niet van slapen zo vliegen de gedachtes door mijn hoofd, dat is iets minder dus. Even een beetje doseren dus, mijn minst goede eigenschap.
Zag vandaag ook dat er iemand bezig is om al mijn oude blogs te lezen, ik vind dat altijd zo grappig en ben dan ook wel heel erg benieuwd wie dat dan is. Hebben jullie dat ook wel eens dat opeens je hits boven de 500 per dag zitten. BUv6ZefCQAA031ZNou wie het ook is welkom en veel plezier hoop ik van mijn epistels. En soms pik ik er zelf ook wel eens een paar uit om te lezen sommige waarvan ik denk, o jee, ja dat was toen zo. Het is toch inderdaad wel een heel verhaal zo van al die jaren. Heb ze wel allemaal opgeslagen dus ooit als ik me ga vervelen kan ik altijd nog eens teruglezen.
Lekker rustig dagje zo verder, was wasjes draaien beetje opruimen, beetje chatten.
Hopelijk morgen eens droog en lekker gaan fietsen, daar heb ik onderhand wel heel veel behoefte aan.

Op het scherpst van de snede

kranten.jpgTja sommige dingen leer ik nooit, zoals op tijd beginnen met dingen die ook op tijd af moeten zijn dus dan alles op het laatst nog met een flinke tijdsdruk moeten doen zoals in dit geval weer met iets voor de bruiloft voor mijn zus.
Ik weet een half jaar ongeveer dat ze gaat trouwen en meteen kwam bij mij het idee om voor hun huwelijk een speciale editie van de krant te maken waar ik voor schrijf.
Ooit deed ik dat voor iemand die een baby gekregen heeft en ik weet nog hoeveel werk het is en dat was nog maar een pagina.
Dit keer wilde ik het wel wat beter aanpakken en behalve dat ik wel al wat foto’s stiekem gemaakt heb, wat gefingeerde interviews heb gemaakt,  hier en daar en wat gegevens verzameld moest het daadwerkelijke maken nog gedaan worden.
Dus deze week er echt maar eens mee begonnen en ik moet zeggen het is zo onwijs gaaf om te doen maar het kost ook echt heel veel tijd.
Dat betekent daarom ook maar even niet haken en veel achter de computer en werken er aan.
De dochter van mijn aanstaande zwager heeft gezorgd voor aanvoer vanaf zijn kant, daar weet ik natuurlijk niet zoveel vanaf van zijn jeugd e.d.. Maar dat kan ik een op een bijna allemaal overnemen. Dat scheelt.
Ik ga voor 8 bladzijden met foto’s, advertenties en teksten maar mochten het er 4 worden is het ook niet zo erg.
Wil ze wel bij een drukkerij laten maken zodat het er wel professioneel uitziet. Bladzijde een is inmiddels klaar dus iedere dag een bladzijde zal toch wel moeten lukken denk ik zomaar. huwelijk
Nou ja hoop wel dat mijn zus nog steeds mijn blog niet ontdekt heeft anders is de verrassing er wel af dus. Dat zou wel jammer zijn.
Maar denk dat ze wel andere dingen te doen heeft de laatste weken, die geregeld moeten worden hoewel ze wat dat betreft wel anders is dan ik. Zij zorgt er wel voor dat alles geregeld is voor die tijd.
Ach een voordeel van op het scherpst van de snede werken is wel dat je extra alert bent, het bij mij vaak beter gaat dus het zal best wat worden……….

Wat een woei man…….

werkHet ging vandaag aardig tekeer,flink waaien en mijn zoon belde dat hij thuis zat toen ik aan het werk was dus maar verder niet gaan fietsen en gezellig met hem een bakje gedaan en even wat gegeten.
Een paar maanden geleden was hij bij een vriend begonnen met werken. Die heeft een afvalverwerkingsbedrijf waarbij mijn zoon het computersysteem van verwerking geïnstalleerd heeft.
De milieudienst moet namelijk precies weten hoe die stromen gaan, wat wordt er voor afval opgehaald en waar blijft het.  Het systeem werkt nu goed en iedere maand moet dan alles gemeld worden.
Voor de rest was er ook altijd wel werk voor hem te doen alleen het bedrijf brengt (nog) niet genoeg op om hem ook normaal te kunnen betalen dus moest hij toch uitkijken naar een andere baan.
Al veel gesolliciteerd had hij de laatste maanden maar weinig resultaat en deze week heeft hij mensen die hij kent met een bedrijf benaderd dat hij werk zoekt en binnen een paar dagen kreeg hij twee reacties.
Afgelopen woensdagavond ging hij bij een solliciteren. Zijn vriendin was bij mij en we waren allebei volgens mij nog nerveuzer dan dat hij was. Hij kwam weer thuis en was aangenomen, voor 20 uur in de week maar een groeiend bedrijf dus kans op doorgroei naar een volledige baan. Zelf denk ik dat het ook werk is dat bij hem past. Het is niet iemand om dagen op kantoor of zo te zitten.
Daarnaast kon hij bij de andere die gereageerd had als ZZP-er twee dagen komen werken dus toch een volle week werk zo bij elkaar.
Eenwerk1 enorme opluchting natuurlijk voor hem en veel zin om aan de slag te gaan.
Een paar jaar gelden was hij al begonnen als ZZP-er. Hij had al een inschrijving bij de KvK voor zijn vorige werkzaamheden, het aanleggen van tuinen, die hij tijdens zijn studie deed dus die moest weer even geactiveerd worden.
Hij zat gewoon te stralen vanmiddag, zijn studie afgerond, een baan, dat had hij wel even nodig en ik ben dan ook enorm blij voor hem.

plaatjes internet

Ander ritme

treinHet afgelopen jaar het ik veel dingen gedaan, voor mensen, met mensen, voor mezelf. Een heel druk jaar was het.
Ook hele leuke dingen hoor, ik mag niet klagen, maar toch dacht ik in januari ga ik dingen wat anders invullen.
En nu is januari bijna voorbij en zijn weer mijn weken helemaal volgeboekt van te voren terwijl ik gewoon wat meer ruimte wil hebben om eens andere dingen te gaan doen.
Heb nog een abonnement van de spoorwegen met vrije reisdagen waar ik dit jaar nog helemaal geen gebruik van heb gemaakt terwijl dat wel mijn voornemen was.
Vanmorgen had ik ook weer ja tegen een vriendin gezegd om mee te gaan, eigenlijk had ik achteraf af weer spijt van maar wilde het ook niet zo kort van te voren afzeggen.
Weer meer dan een halve dag om terwijl het prachtig weer was en ik gewoon weer eens dingen buiten wil gaan doen. Maar het leek wel of het mijn energie vanmorgen helemaal opgezogen had zodat ik vanmiddag ook praktisch niets gedaan heb.
Ik moet dat echt gaan veranderen en eens vaker nee gaan zeggen. Verschillende vriendinnen en mijn zus waar ik iedere week wel wat mee ga doen, vaak ook leuk en gezellig maar ook wel altijd een beetje hetzelfde. Soms zijn we zelfs een beetje uitgepraat (niet zo gauw)
Visdief1 (Small)Maar ik merk dat ik toch wel behoefte heb om eens over andere dingen te praten, andere mensen te ontmoeten en dat ga ik de komende tijd ook zeker doen.
Het moeilijke vind ik altijd dat het ook een wisselwerking is.
Maar mijn weken zijn nu momenteel soms zo vol dat ik de tijden dat ik nog wel “vrij” ben ook geen puf of zin meer heb om ook wat aan te pakken.
Weer eens op wat leuke dingen uitgaan voor de krant, gewoon in de trein stappen en ergens heen gaan, waar dan ook……….heb er echt zin in om dat te gaan doen……..mezelf ook een schop onder mijn achterste geven om het ook echt te doen…….Jullie horen het nog hahahaha

Haken….

imagesHeel heel vroeger heb ik heel veel gehaakt. Zo in de begin jaren 70, ik vond het leuk en op een gegeven moment was mijn kleine eerste huisje voorzien van allerlei zelfgehaakte gordijnen. Zelfs als ik ergens op visite was ging er een haakwerkje mee. In dit tijd was het ook helemaal in om in van die ringen te haken.
Voor mijn moeder haakte ik een katoenen sprei uit een stuk die ze pas een paar jaar geleden, inmiddels versleten, weggedaan heeft.
Mijn schoonzusje nam een sprei en een paar bijpassende kussens mee naar Australië en ooit voor een vrouwendag in een vrouwencafé haakje ik een groot aantal beesten en kussens.
Op een gegeven moment was het haken een beetje, ik kan wel zeggen helemaal over.
Gehaakt was helemaal uit.
Maar zoals met veel dingen, haken is momenteel weer helemaal in.
En vorig jaar begon ik ook met het haken van kussens.  Gewoon om iets in mijn handen te hebben als ik televisie zat te kijken of even niets te doen had.

Bij ons in de bibliotheek hebben ze een keer in de maand een haak- en breicafé daar ben ik twee keer geweest met mijn buurvrouw die toen niet zelf auto kon rijden. Maar dat was niet zo mijn ding. Ben niet zo van die clubjes allemaal.
Vind het leuk als ik in de wintermaanden wat tv zit te kijken maar ben niet het figuur of uren over haken of breien te gaan zitten kletsen. (Hoewel er ook over heel veel andere dingen gepraat werd hoor). En zodra mijn buuf weer zelf kon rijden ben ik afgenokt.
spreiToen ik twee weken geleden niet lekker was en veel in huis zat ben ik weer begonnen aan een sprei voor de logeerkamer. Gewoon voor de leut. Kijken of ik nog wat steken kende en of het nog lukt en ik moet zeggen ik vind het hartstikke leuk om te doen.
Had ooit bij het Kruidvat in de opruiming een tas met grijs, wit en gemêleerde wol gekocht en de sprei wordt heel leuk. Heb nog wel even te gaan hoor maar er is ook geen haast bij natuurlijk. Probeer iedere avond een paar toeren te haken. Voor toeren met hokjes heb ik leuke lintjes gekocht.
En zo wordt het best een aparte sprei haha….oude tijden herleven maar gehaakte gordijnen, nee dat zal het niet meer worden.

’t Blijft lang licht…..

aalscholver (Small)Vroeger hadden we een vriend die na de 21e december al begon met zeggen “het blijft lang licht” en dat werd een soort standaarduitdrukking in onze vriendenkring waar we veel om gelachen hebben.
Maar vandaag was het sinds jaren dat ik het weer dacht “het blijft lang licht al weer” zoals vandaag met dat mooie weer dan valt het ineens op. Nog even en dan kan ik al weer zonder het licht aan te doen eten. Heerlijk hoor laat het voorjaar maar komen.
Vandaag leekt het er al verdacht veel op trouwens. Het was zo heerlijk om te fietsen en het leek wel of iedereen vrolijk was. Zelfs de aalscholver stond zich heerlijk te koesteren en te drogen in het zonnetje langs de slootkant.
Had ook het gevoel dat ik zowel heen als terug wind mee had,dat was natuurlijk niet zo maar zo voelde het omdat het amper waaide en er een zuidwestelijke wind was.
De warmste dag in januari ooit, alweer een record dat verbroken is en gewoon warm tijdens het fietsen, of te warm gekleed natuurlijk.
Als het zo blijft (niet lang begreep ik) best wel zin om een beetje mijn tuin lenteklaar te gaan maken want door de zachte winter staat er best veel onkruid in. Dus een beetje schoffelen kan geen kwaad.
Ja en er zal ook een nieuwe schutting moeten komen. Even proberen of de buurman mee wil betalen want deze die er nu staat hebben we 2Riet1 (Small)0 jaar geleden ook al alleen betaald terwijl de buren er ook van profiteren. Vorig jaar had ie ook al grote plannen iedere keer maar daar kwam ook niets van. Voor ik weer mijn tuin ga beplanten zal die schutting er
moeten komen. Ik wacht het nog maar even af en zal hem eens een keer polsen wat zijn plannen zijn.
Moet er nog een grote boom uithalen, kijken of dat lukt, tak voor tak zal het volgens mij wel moeten gaan al is ie wel aardig hoog.  Nog maar eens goed over nadenken hoe ik dat aan ga pakken. Het is een goudiep en denk dat hij een meter of 4 á 5 hoog is. Best wel jammer dat hij dood is gegaan want het is altijd een mooi aanvliegpunt en veilig punt voor de vogels. Maar helaas daar zal een andere boom of iets anders moeten komen.
Misschien een fruitboom die niet te breeduit groeit zal eens gaan kijken of er zoiets bestaat. Maar heb er wel weer zin in, laat de lente maar komen…….

Mooier kon niet

We hebben gisterenmiddag echt een heel mooie middag gehad op het feestje voor mijn moeder en de jarige jet genoot er nog het meeste van. Zo nu en dan was het wel een beetje overweldigend al die mensen die gekomen waren eigenlijk uit alle delen van het land.
Ook familie die we niet verwacht hadden uit Drenthe nog een nicht met haar zoon.
Het werd dan ook een echte familiereünie. Meestal zien we elkaar de laatste jaren alleen bij begrafenissen maar iedereen was het wel eens. Dit is een leukere gelegenheid om elkaar weer eens te zien.
Mijn familie zit wel een beetje door heel Nederland, sowieso omdat mijn vader natuurlijk uit Friesland kwam dus daar woont een deel maar ook de andere kant, die van mijn moeder hebben zich door het land wel verspreid.
En hoe gaat dat met nichten en neven, dat kan je op een gegeven moment allemaal niet meer bijhouden. Vroeger was natuurlijk mijn oma een bindende factor. Op haar verjaardag en Nieuwsjaarsdag kwam de familie dan naar haar toe.
De catering werd verzorgd door twee kleinkinderen en een achterkleindochter, allemaal in de puberleeftijd. Voor hen is het toch niet zo interessant al die oude tantes en ooms en voor ons wel leuk om niet heel de middag te hoeven lopen om iedereen van een hapje en een drankje te voorzien. En ze deden het heel erg leuk niemand kwam wat te kort en het gaf een leuke soort huiselijke sfeer. Allemaal hadden we wat lekkere hapjes gemaakt en het klopte gewoon helemaal.
We hadden een zaaltje in een zorgcentrum gehuurd waar je zelf alles mag regelen. Vooraf was er gezegd dat we gebruik mochten maken van de afwasmachine maar in die tijd bleek in de ruimte waar die machine stond nog een aantal bewoners bij elkaar te zitten die dat maar lastig vonden dat wij daar iedere keer kwamen. Tot ik op het idee kwam om zoete broodjes te bakken en ze allemaal te trakteren op lekkere hapjes. We hadden toch genoeg en het viel in goede aarde. Een aantal mensen kenden mijn moeder ook wel dus even een praatje gemaakt en opeens was het niet zo erg dat we zo nu en dan even een machine vulden.
Ondanks het feit dat we op de kaart gezet hadden dat mijn moeder dat iemand zou komen het mooiste cadeau vond kwam toch iedereen nog met een cadeautjes. Dus twee dozen vol met chocolade, bloemen, en voor het douchen of andere verzorgingszaken. Zelfs de verzorgsters kwamen met zijn vieren en brachten een pakket met lekkere dingen mee.
Nou mijn moeder moet gewoon wel 101 worden om dat allemaal op te krijgen haha.
Vanmorgen is mijn zus alles een beetje op gaan ruimen bij haar en ze appte dat mijn moeder nergens anders meer over kon praten, ze had het zo leuk gevonden. Die heeft weer gespreksstof voor de volgende weken genoeg.
Op naar het volgende feestje de trouwerij van mijn zus waar ik nog best veel voor moet gaan doen. Maar op zulke dagen als vandaag, grijs en saai zijn dat leuke dingen om te doen dus.

Leuke week..

Zonsokomst 1 (Small)Heb best een mooie week achter de rug met leuke ontmoetingen, fijne gesprekken en weer dingen geleerd en het allermooiste natuurlijk dat mijn moeder 100 is geworden maar zeker zo mooi dat mijn zoon eindelijk zijn laatste tentamen gehaald heeft en klaar is met zijn studie. Na een paar jaar werken weer zijn studie opgepakt en dat is gewoon niet gemakkelijk dus ik was super trots en blij dat hij het toch gehaald heeft.
Wat een opluchting voor hem, zijn vriendin en voor mij ook want het hing bij hem echt als een molensteen om zijn nek, dat konden we allemaal de laatste maanden wel merken.
Ook weer wat geleerd deze week namelijk dat als je een kopje thee over de wekker gooit dat hij het niet meer doet ;).  Maar ook dat als je het gewoon een dagje of twee laat drogen dat ie het toch weer doet….. dat moet een goeie wekker zijn.
Weer een paar keer gefietst van de week, wel koud maar zo lekker om te doen en wat knapte ik daar helemaal van op. Leuke items voor de krant deze week.
Voel me ook weer goed, bij de dokter nog geweest deze week voor de uitslag van bloedonderzoek en alles. Mijn bloeddruk was al weer wat gedaald maar was nog wel te hoog over een maandje nog een keer meten.
De rest was alles prima in orde, geen gekke dingen gelukkig. Ook wel weer fijn om te horen.
En vanmorgen met de zon in mijn slaapkamer krijg ik opeens weer de kriebels om wat in de tuin te gaan doen. Ook wel nodig hier en daar om wat onkruid te gaan verwijderen.
Laat de lente maar komen hoor, heb er wel weer zin in. Zilverreiger
Maar vandaag eerst nog een feestje voor mijn moeder voor de familie, het ziet er naar uit dat het een reünie zal gaan worden want veel nichten en neven hebben laten weten om te komen. We zullen het zien.
We hebben allemaal wat hapjes gemaakt de kleinkinderen zorgen voor de catering dus dat zal zeker wel gaan lukken.
Vanavond als ik puf en energie nog heb is er nog een nostalgische avond bij de voetbal waar ik uitgenodigd ben. Even kijken hoe het vandaag verder loopt.
Kortom het lijkt wel een mooi weekend te worden dus daar ga ik maar voor………

Diftar

Een paar dagen geleden had ik met mdiftarijn zusje een flinke discussie over het scheiden van afval. Ik ben wat dat betreft echt een freak wel een beetje hoor. Iedere kruimeltje plastic gaat bij mij in plastic afvalbak. Het tuinafval in de groene container, iedere batterij, cartridge en ander afval breng ik ook op de daarvoor bestemde plaats. En op de gootsteen heb ik zelfs een klein bakje staan waar ik mijn papiertjes van de theezakjes en kassabonnen in stopt om ze daarna in de papierbak te gooien.
Nou ja ik koop ook vaak verpakkingen in plastic, vaak gemakzucht wel een beetje, ben echt geen heilige maar ik schrik ook altijd weer van het enorme aantal plastic afval.
Nu willen ze bij ons in het dorp volgend jaar een nieuw systeem invoeren namelijk DIFTAR.

Hoe werkt het?
Diftar staat voor gedifferentieerde tarieven en is een financiële prikkel om de hoeveelheid huishoudelijk restafval terug te dringen. Het komt er op neer dat mensen die veel restafval aanbieden meer gaan betalen en dat mensen die minder restafval aanbieden minder betalen. De vervuiler betaalt dus. Er zijn verschillende varianten, maar het betekent dat inwoners vanaf 2016 betalen per keer dat ze huishoudelijk restafval aanbieden.  

Nieuwe kliko’s?
Alle huishoudens die nu een grijze minicontainer voor restafval gebruiken, krijgen een nieuwe minicontainer met chip. Op de chip staat een uniek nummer, dat administratief is gekoppeld aan het woonadres. Het inzamelvoertuig ‘leest’ tijdens het legen de chip en zo wordt elke lediging per woonadres geregistreerd. De gegevens uit de chip helpen de gemeente bij een goed en duurzaam containerbeheer en het correct innen van de afvalstoffenheffing op basis van het aantal containerledigingen. Daarnaast kunnen door de chip gestolen containers getraceerd worden.

Mijn zus scheidt dus geen plastic, dat vindt ze lastig weer zo’n bak erbij. Papier en groenafval wel maar denk dat batterijen ook bij haar gewoon de container in gaan.
Dus de discussie ging er over hoe moeilijk het was en waarom het zo belangrijk is. Nou als je een week scheidt weet je gewoon niet beter. Ze heeft een schuur, zet ze de bak toch daar neer. Ze gaat per dag zeker 10 keer naar toe om te gaan roken want dat doen ze niet meer binnen.
En als mensen dan geen steekhoudende argumenten meer hebben beginnen ze vaak met van die dooddoeners zoals “maar als het afval verwerkt wordt komt het toch weer op een hoop”.
Dus dat zei ik ook, dat vind ik zo’n dooddoener dat hoor ik al vanaf het begin dat de afvalscheiding begonnen is.
Misschien is dat ook wel gebeurd of gebeurt het nog wel eens, heb geen idee eigenlijk.
En ergens kan ik het dan niet uitstaan dat ze er niet over nadenkt en soms denk ik ook wel eens stiekem was ik maar zo makkelijk in bepaalde dingen dan hoefde ik niet zo overal over na te denken. Zou soms wel eens prettig zijn lijkt me.
Mijn zwager mengde zich ook in de discussie en zei zoveel plastic afval hebben we toch niet. Dus ik stelde hem voor het eens een week apart te houden, denk dat ie er echt van zou schrikken.
Mensen gaan pas afval scheiden als ze het in hun portemonnee voelen dus als volgend jaar het nieuwe systeem ingevoerd wordt dan ga je ook wel scheiden, zei ik.
Nou zei mijn zus, weet niet of ik dat er voor over heb maar mijn zwager zei meteen nou als dat iedere maand geld scheelt ja dan denk ik ook wel dat ik ga scheiden.
LogoDiftarEn denk gewoon dat het zo werkt.
Je ziet het momenteel met de plastic zakjes die je niet meer krijgt. Opeens heeft iedereen een opvouw tasje bij zich bij het Kruidvat of andere winkels. Ikzelf ook hoor want ik pakte ook regelmatig plastic zakjes aan, ben geen heilig boontje. (Die dan wel weer als afvalzakjes gebruikt werden).
Of het nieuwe systeem de oplossing is, ik weet het niet, de tijd zal het leren. Maar dat we bewust worden van ons afval kan eigenlijk echt geen kwaad, voor mezelf ook niet………

 

Ik ben de nachtwacht en de klok slaat……

 

Anneke jong (Small)Gisteren bij de Hema kwam ik een oude schoolvriendin tegen, ze was ook alleen dus we gingen even zitten praten. Op de lagere school waren we altijd bevriend en zo in de loop der tijden hadden we nog sporadisch contact meestal bij toevallige ontmoetingen. Natuurlijk zaten we ook zo een beetje over vroeger te praten en zij vertelde dat ze altijd nog herinneringen heeft aan de kinderfeestjes bij mij thuis. Vroeger was het zo dan mocht ik op een avond “meisjes vragen” zo werd dat genoemd en dat was bij ons op school altijd wel zo’n beetje hetzelfde groepje dat je dan vroeg, waar je vaak mee speelde.
Op zo’n avond werden er dan spelletjes gedaan en als ze weer naar huis gingen met een hele groep meiden gingen we belletje trekken. O o wat was dat allemaal nog onschuldig maar zo leuk. Zeker bij die ene man waarvan je wist dat hij probeerde je nat te gooien als er belletje getrokken werd of bij die mensen die kwaad werden. Dat was natuurlijk het leukste en spannendste.
Zij vertelde dat ze nog zo goed weer dat we altijd een spelletje deden “De Nachtwacht”.
Daarbij werd onze kamer helemaal donker gemaakt, de blinden die wij toen nog hadden dicht en alle lichten uit.
Ieder kreeg een nummer en als de nachtwacht binnenkwam moest zij zeggen “ik ben de nachtwacht en de klok slaat 2” bijvoorbeeld. Degene met nummer 2 moest een geluid maken waarop de nachtwacht dan weer moest raden wie het was.
Ze vertelde (iets wat ik echt niet meer wist) dat wij een variant hadden waarbij mijn vader in het donker met een deksel en een lepel de geluiden maakte. Dat ze dat altijd zo leuk maar ook heel spannend vond en ze het nu met haar kleinkinderen speelt en aan hen vertelt dat zij dat vroeger toen ze klein was bij ons speelde. Ik vond het super leuk om te horen. Gek dat je zelf zulke dingen vergeet. Voor mij was dat misschien gewoon omdat het mijn vader was.
Zelf heb ik ook van haar moeder een onvergetelijk iets dat ik ook nog vaak vertel tegen mensen zeker in deze tijd als het vriest. Zij woonde een flink eind buiten het dorp op een boerderij en was dus ook de enige die vaak door haar moeder op school gebracht werd met een Jeep waarin haar moeder reed. Ik vond dat altijd super stoer. Tussen de middag bleef ze dan eten bij haar opa en oma die dicht bij ons woonden vandaar dat we vaak samen speelden of bij elkaar gingen eten.
Als zij jarig was kwam haar moeder met de Jeep en dan mochten we allemaal mee achterin en werden we ook weer door haar thuisgebracht, een voor een en ik was altijd een van de laatste.
Maar het mooiste was een keer toen het zo hard gevroren had in 1963 en de IJssel dichtgevroren was. Haar moeder kwam haar ophalen uit school en vroeg of ik mee wilde rijden want ze gingen op de IJssel rijden. Bij Gouderak bij de pont kon je zo de IJssel op rijden en we gingen zo een rondje naar ons dorp en weer terug. Onvergetelijk. En een mooi gezicht al die rijdende auto’s op de IJssel.
Het rare is ook als je dan zo’n vriendin tegenkomt dat het wel lijkt of al die jaren die er tussen zitten weggevallen zijn en we gewoon weer even die vriendinnetjes van toen zijn. Een heel dierbare ontmoetingen zo onverwacht even bij de Hema.

Bij het opzoeken van foto’s uit die tijd (van de historische vereniging) kwam ik het ringrijden met auto’s op de IJssel tegen. Daar was ik ook bij dus wie weet sta ik ook ergens op de foto. Wat grappig. Op de achtergrond zie je een kerk. Net voorbij die kerk was een pad naar achteren en in het achterste huis woonden wij.