Kleren maken de man (vrouw)

trouwen1Iedereen heeft een andere smaak op het gebied van kleding en dat is maar goed ook want anders zou het een saaie boel worden.
Vandaag ben ik met mijn zus voor de laatste keer haar bruidsjurk(pakje) gaan passen en ze was er heel blij en gelukkig mee en het past bij haar. Zij heeft een redelijk klassieke smaak en al mijn pogingen om haar in een uitbundige creatie te krijgen zijn natuurlijk niet geslaagd en dat wist ik ook wel. Dat hoeft ook niet, zo is zij nu eenmaal en dat is prima al is het dan helemaal mijn smaak niet.
Ze kocht haar pakje wel op een trouwafdeling en hoe leuk is het om te kijken naar andere bruidjes die daar een jurk aan het uitzoeken zijn. Het is een trouwafdeling waar veel mensen komen die toch wel van een zware kerk zijn. (mijn zus niet hoor trouwens) Niet alleen dat hoor maar het heeft wel de overhand.
Zoals naast ons een jonge vrouw die eerst in een prachtige witte trouwjurk staat, ze ziet er stralend uit maar ik hoor haar moeder toch wel bezwaar maken. Het is te frivool blijkbaar en even later zien we haar in een blauw/grijze jurk, en nog later in een bruinachtige trouwjurk. Hij stond haar wel mooi maar maakte haar heel bleek maar die werd het wel.
De moeder stond harder te stralen dan de dochter toen ze samen op de foto gingen.
Ik weet nog dat mijn collega en ik een maand na elkaar gingen trouwen. We werkten beide op het gemeentehuis dus een thuiswedstrijd zal ik maar zeggen.
Zij had mooi knalrood haar en ze wilde graag trouwen in een crème kleurige of ivoorkleurige trouwjurk willen hebben. Maar haar moeder die ook vroeger rood haar had mocht van haar moeder niet in het wit trouwen omdat het niet bij rood haar stond. En dat had ze altijd zo erg gevonden dat ze nadrukkelijk wilde dat haar dochter echt in het wit trouwde. Wat kunnen mensen elkaar toch dingen opleggen. Zelf was ze er niet zo blij mee.
Mijn moeder heeft zich nooit bemoeid met wat voor trouwjurk ik zou kopen, sterker nog ze is ook niet mee geweest. Ik ging met mijn oudste zus op pad om een jurk uit te zoeken.
Een jaar er voor was een andere collega getrouwd en zijn vrouw had een zwarte jurk aan.
Dat ik niet in een witte jurk wilde trouwen wist ik altijd al, niets voor mij zo’n “echte” trouwjurk. Dus gingen we zoeken naar een mooie avondjurk. Rood was ook nog een optie maar ik vond een prachtige avondjurk van zwart fluweel en het bovenstuk ook zwart
fluweel trouwen-bruiloft-16maar geborduurd roze roosjes. Hij stond fantastisch mooi alleen had had zo’n laag
decolleté dat zelfs ik dat een beetje te vond voor een bruiloft.
Dus gingen we verder op zoek en kwamen we bij de Bijenkorf waar ze precies diezelfde stof hadden als die avondjurk was. Toen mijn zus zei hem wel te willen maken was de keuze gauw gemaakt. Een redelijk simpele jurk waarmee ik vriend en vijand toch wel verraste want dat was in die tijd (1972)toch aardig ongebruikelijk. Maar wel een jurk die bij mij paste en ik blij mee was. En dat heeft mijn zus nu ook, ze stond te stralen in haar pakje en dat vind ik alleen maar heel leuk voor haar.