Kleren maken de man (vrouw)

trouwen1Iedereen heeft een andere smaak op het gebied van kleding en dat is maar goed ook want anders zou het een saaie boel worden.
Vandaag ben ik met mijn zus voor de laatste keer haar bruidsjurk(pakje) gaan passen en ze was er heel blij en gelukkig mee en het past bij haar. Zij heeft een redelijk klassieke smaak en al mijn pogingen om haar in een uitbundige creatie te krijgen zijn natuurlijk niet geslaagd en dat wist ik ook wel. Dat hoeft ook niet, zo is zij nu eenmaal en dat is prima al is het dan helemaal mijn smaak niet.
Ze kocht haar pakje wel op een trouwafdeling en hoe leuk is het om te kijken naar andere bruidjes die daar een jurk aan het uitzoeken zijn. Het is een trouwafdeling waar veel mensen komen die toch wel van een zware kerk zijn. (mijn zus niet hoor trouwens) Niet alleen dat hoor maar het heeft wel de overhand.
Zoals naast ons een jonge vrouw die eerst in een prachtige witte trouwjurk staat, ze ziet er stralend uit maar ik hoor haar moeder toch wel bezwaar maken. Het is te frivool blijkbaar en even later zien we haar in een blauw/grijze jurk, en nog later in een bruinachtige trouwjurk. Hij stond haar wel mooi maar maakte haar heel bleek maar die werd het wel.
De moeder stond harder te stralen dan de dochter toen ze samen op de foto gingen.
Ik weet nog dat mijn collega en ik een maand na elkaar gingen trouwen. We werkten beide op het gemeentehuis dus een thuiswedstrijd zal ik maar zeggen.
Zij had mooi knalrood haar en ze wilde graag trouwen in een crème kleurige of ivoorkleurige trouwjurk willen hebben. Maar haar moeder die ook vroeger rood haar had mocht van haar moeder niet in het wit trouwen omdat het niet bij rood haar stond. En dat had ze altijd zo erg gevonden dat ze nadrukkelijk wilde dat haar dochter echt in het wit trouwde. Wat kunnen mensen elkaar toch dingen opleggen. Zelf was ze er niet zo blij mee.
Mijn moeder heeft zich nooit bemoeid met wat voor trouwjurk ik zou kopen, sterker nog ze is ook niet mee geweest. Ik ging met mijn oudste zus op pad om een jurk uit te zoeken.
Een jaar er voor was een andere collega getrouwd en zijn vrouw had een zwarte jurk aan.
Dat ik niet in een witte jurk wilde trouwen wist ik altijd al, niets voor mij zo’n “echte” trouwjurk. Dus gingen we zoeken naar een mooie avondjurk. Rood was ook nog een optie maar ik vond een prachtige avondjurk van zwart fluweel en het bovenstuk ook zwart
fluweel trouwen-bruiloft-16maar geborduurd roze roosjes. Hij stond fantastisch mooi alleen had had zo’n laag
decolleté dat zelfs ik dat een beetje te vond voor een bruiloft.
Dus gingen we verder op zoek en kwamen we bij de Bijenkorf waar ze precies diezelfde stof hadden als die avondjurk was. Toen mijn zus zei hem wel te willen maken was de keuze gauw gemaakt. Een redelijk simpele jurk waarmee ik vriend en vijand toch wel verraste want dat was in die tijd (1972)toch aardig ongebruikelijk. Maar wel een jurk die bij mij paste en ik blij mee was. En dat heeft mijn zus nu ook, ze stond te stralen in haar pakje en dat vind ik alleen maar heel leuk voor haar.

Dit bericht werd geplaatst in Algemeen, Familie en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

22 reacties op Kleren maken de man (vrouw)

  1. Hartelijke Hot Hulk zegt:

    Dan heb je mijn ‘Hulkenjurken’ nog niet gezien 😆

  2. Marja zegt:

    Leuk. Mijn moeder ging ook met mij mee en we kwamen er samen wel uit gelukkig.

  3. ’t Is in orthodoxe kringen al gauw te frivool, alsof fatsoenlijk leven aan het uiterlijk ligt??!! Daar kun jij vast (ook) van alles over vertellen. Ik kom oorspronkelijk ook uit zo’n omgeving en heb er nóg wel eens mee te maken, hoewel wij thuis niet zo waren en zijn. Vroeger had ik een collega die in een witte jurk in het gemeentehuis trouwde en daarna een donkere jurk aantrok voor de kerk. Allemaal voor haar ouders en de sociale kring om hen heen, want ze deed zelf volgens mij aan God noch gebod. Voor mij geheel onbegrijpelijk.
    Zelf had ik in 1979 een soort witte avondjurk aan, wel bij een bruidszaak gekocht, voor fl. 199. Het ding in m’n haar was bijna even duur, maar dat had ik gekregen, dus voor m’n eigen portemonnee niet zo erg.
    Toen ik in 2013 opnieuw trouwde, had ik een jurk met jasje aan, met de bedoeling het later gewoon weer te kunnen dragen, maar ik heb het toch maar verkocht via Marktplaats, want vond het alsnog te gekleed voor ‘gewoon’.
    Leuk, dat je met je zus mee mocht. Wanneer is de grote dag?

    • gewoonanneke zegt:

      Ik kom niet uit orthodoxe kringen gelukkig hoor. Wij waren van een lichte kerk zoals dat genoemd werd, binnen een uur weer buiten staan. Ja dat wisselen van jurken ken ik. Hier in ons dorp is ook een zware kerk waar soms nog getrouwd wordt in donkere jurken.
      En mijn zus gaat 18 februari trouwen.

  4. Plato zegt:

    Goh, wat leuk allemaal. Ik bedacht me tijdens het lezen dat ik van mijn trouwpak (’t Is alweer 41 jaar geleden) alleen nog een zwart strikje over heb. Ach ja… daarna nooit meer getrouwd. Ik moet er ook niet aan denken, al die poespas. Maar leuk voor je zus, daar kan ik goed inkomen.

    Ik ben weer terug, maar alles teruglezen gaat qua tijd niet lukken. Wel probeer ik hier weer regelmatig te lezen.

    • gewoonanneke zegt:

      Leuk je weer even terug te zien. Ik zou ook niet meer willen trouwen hoor. Maar mijn zus is nog nooit getrouwd geweest, wel 20 jaar samengewoond. Dus zij vindt het nog wel leuk om dat een keer mee te maken…….

  5. beaunino zegt:

    Ik heb hem alleen uitgezocht. Een spierwitte. Bij het afpassen was mijn moeder trouwens wel mee.

  6. Lenjef zegt:

    Mode tirannie

    smaken kunnen, soms tijdgebonden, verschillen
    ook in het dragen van kleren
    want mensen hebben geen veren
    die de naaktheid bedekken van borsten en billen

    Ik ben er zeker van dat je een prachtig bruidje was, Anneke. 🙂
    Lenjef

  7. minoesjka2 zegt:

    Ja, jammer dat sommige vrouwen zich zo door een ander laten beïnvloeden en niet op hun eigen voorkeur afgaan. Gelukkig was jou moeder anders en ben jij in een jurk getrouwd die bij jou paste.

  8. rietepietz zegt:

    Een trouwjurk is gewoon té belangrijk om je aan regeltjes van anderen te storen. In de jaren 70 trouwden meer bruidjes in “alternatieve trouwkleding” . Een kennisje van ons droeg een lange donkergroen fluwelen jurk met een grote zwarte hoed. Ik heb zelf mijn korte witte trouwjurk laten maken, daar was verder niemand bij
    Erg leuk dat jij je zus zo goed hebt kunnen adviseren zónder haar jouw smaak op te dringen.

    • gewoonanneke zegt:

      Ja best wel eens leuk hoor om in zo’n echte bruidszaak te komen en gezellig zo samen. Met zo’n grote paskamer waar je in gemakkelijke stoelen kan zitten voorzien van koffie of thee. En zij is er blij mee en daar gaat het ook om toch.

  9. Oh ja zo’n trouwjurk. Wat erg dat die meiden gewoon niet zelf mogen kiezen. Is het nou de dag van de moeder of van de dochter. Wel fijn dat je zus zo goed geslaagd is!
    Ik heb mijn jurk destijds samen me mijn moeder gekocht, een simpele, witte lange jurk, zonder sluier, dat wilde ik echt niet, maar wat haarversiering. Was er heel blij mee en later heb ik er een doopjurk van gemaakt. Die moet ik trouwens nog ergens hebben…

    • gewoonanneke zegt:

      Ja dat was inderdaad een traditie toen om er een doopjurk of sluier van te maken. Maar mijn kinderen zijn niet gedoopt. Ik heb wel toen mijn kinderen overleden wel eens gedacht heel stom natuurlijk maar dat komt door die zwarte trouwjurk. Dat is een teken van rouw. En toen mijn dochtertje overleed had ik van de lapjes stof die over waren een overgooiertje voor haar gemaakt voor de komende Kerstmis. Zij overleed zonder het ooit te dragen vier dagen daarvoor. Daar is zij wel in begraven…… bizar he.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s