Wat een woei man…….

werkHet ging vandaag aardig tekeer,flink waaien en mijn zoon belde dat hij thuis zat toen ik aan het werk was dus maar verder niet gaan fietsen en gezellig met hem een bakje gedaan en even wat gegeten.
Een paar maanden geleden was hij bij een vriend begonnen met werken. Die heeft een afvalverwerkingsbedrijf waarbij mijn zoon het computersysteem van verwerking geïnstalleerd heeft.
De milieudienst moet namelijk precies weten hoe die stromen gaan, wat wordt er voor afval opgehaald en waar blijft het.  Het systeem werkt nu goed en iedere maand moet dan alles gemeld worden.
Voor de rest was er ook altijd wel werk voor hem te doen alleen het bedrijf brengt (nog) niet genoeg op om hem ook normaal te kunnen betalen dus moest hij toch uitkijken naar een andere baan.
Al veel gesolliciteerd had hij de laatste maanden maar weinig resultaat en deze week heeft hij mensen die hij kent met een bedrijf benaderd dat hij werk zoekt en binnen een paar dagen kreeg hij twee reacties.
Afgelopen woensdagavond ging hij bij een solliciteren. Zijn vriendin was bij mij en we waren allebei volgens mij nog nerveuzer dan dat hij was. Hij kwam weer thuis en was aangenomen, voor 20 uur in de week maar een groeiend bedrijf dus kans op doorgroei naar een volledige baan. Zelf denk ik dat het ook werk is dat bij hem past. Het is niet iemand om dagen op kantoor of zo te zitten.
Daarnaast kon hij bij de andere die gereageerd had als ZZP-er twee dagen komen werken dus toch een volle week werk zo bij elkaar.
Eenwerk1 enorme opluchting natuurlijk voor hem en veel zin om aan de slag te gaan.
Een paar jaar gelden was hij al begonnen als ZZP-er. Hij had al een inschrijving bij de KvK voor zijn vorige werkzaamheden, het aanleggen van tuinen, die hij tijdens zijn studie deed dus die moest weer even geactiveerd worden.
Hij zat gewoon te stralen vanmiddag, zijn studie afgerond, een baan, dat had hij wel even nodig en ik ben dan ook enorm blij voor hem.

plaatjes internet