Inspiratie……

mama20 (Small)Vandaag weer genoeg inspiratie opgedaan om wat blogjes te schrijven. Gisteren een superleuke dag gehad bij mijn moeder. Ze genoot er duidelijk van, van al die belangstelling en drukte.  Het bezoek van de burgemeester. Ze kreeg heel veel bloemen en kaarten en van de burgemeester een ingelijste geboorteakte. Zo leuk.
Maar het mooiste vond ze toch wel dat al haar kinderen er waren, iets wat maar zelden of nooit voorkomt dat we alle vier bij elkaar zijn (met aanhang).

En we hebben ook ouderwets veel gelachen met elkaar, beetje pesten en zo was het een mooie middag.
Weer gaan werken vanmorgen en het ging gelukkig goed allemaal, de dag begon al mooi met een Zonsokomst 1 (Small)dampende Lek en de zon die daar opkwam, echt zo’n prachtig gezicht om te zien.
Na het werken gaan fietsen tenslotte mag de Hema niet failliet gaan omdat ik geen bakje koffie met broodje meer kom nuttigen. Het is wel flink koud maar heerlijk om te fietsen, buiten te zijn. Onderweg nog wat foto’s maken. De watervogels kiezen het open water zoals de Lek waar heel veel ganzen zaten. In de polder worden de weilanden bevolkt door grazende zwanen. Een leuk gesprek bij de Hema, where else ? Een blogje waardig dus die komt nog.

Met nog de wijze woorden van mijn zoon in gedachten dat ik alles op de klok doet, rij ik lekker op mijn gemakkie zonder te bedenken hoe laat ik  dan weer thuis kan zijn en dat werkt heerlijk ontspannend. Soms kan mijn zoon zo de spijker op zijn kop slaan.
Thuis heerlijk verse erwtensoep gemaakt, dat past wel bij het winterse weer.
Een leuke dag zo en ook heel blij dat ik me weer een stuk beter voel.

100 jaar

Vandaag is mijn moeder 100 jaar geworden, wat een leeftijd zeg.
Het werd ook wel tijd dat de datum kwam want ze werd steeds onrustiger over wat ze aan moest, hoe laat de burgemeester zou komen en of er iemand zou zijn om te helpen.
En hoewel we het al 100 keer gezegd hadden dat we er op tijd zouden zijn, dat haar kleding allemaal schoon in de kast hing,  bleef ze me toch maar iedere keer weer bellen.
Ook niet erg maar ben zelf nu ook wel blij dat DE dag voor haar daar is gekomen en ook dat ik zelf weer opgeknapt ben om er bij te kunnen zijn.
Vandaag gewoon bij haar thuis met de kinderen en de burgemeester die komt en volgende week zaterdag een receptie in een zaaltje dat we gehuurd hebben.
Toch wel een bijzondere mijlpaal moet ik zeggen en ben blij dat ze er nog steeds is, zoals ze nu is gaat het nog steeds redelijk goed in haar eigen huisje.
Lieve mama al zal je dit nooit lezen, van harte gefeliciteerd met je 100 ste verjaardag …….FB mama felicitatie

Terug op de grond

Allereerst iedereen even bedankt voor de reacties. Kan niet alle blogs lezen nog maar het komt wel weer………

Gelukkig voel ik me na een weekje weer wat beter, loop niet meer constant te zweven en het gaat steeds beter. Gisteren weer een stukje wezen fietsen en vandaag schijnt het zonnetje hier heerlijk dus hoop ik ook even naar buiten te gaan. Dat doet een mens ook goed moet ik zeggen. Hoewel ik wel een paar keer deze week “gelucht” ben door mijn vriendin en zus die me even meenamen om er uit te zijn.
Het is met zoiets eigenlijk ook wel gek, ik voelde me niet ziek in de vorm van bijvoorbeeld griep dat je echt beroerd bent en helemaal je bed niet uit wil gaan. Maar iedere keer als ik opstond dat rare gevoel in mijn oren en hoofd dat maakte me gewoon zo onzeker.
Nou ja gelukkig gaat het de goede kant op, mijn oren zijn nog niet helemaal in orde dus deze week nog maar een keer naar laten kijken maar per dag gaat het gelukkig vooruit.
Heb deze week wel veel televisie gekeken, had een zender ontdekt waar ze heel de dag Engelse series zoals detectives uitzenden maar heb het daar nu wel even mee gehad.
En om toch wat te doen begonnen met haken van een sprei, het wordt leuk, uit mijn geheugen allerlei haaksteken naar boven gehaald want vroeger heb ik heel veel gehaakt en het geeft een grappig effect om per toer een andere steek te doen en verschillende kleuren, wel het herhalen natuurlijk zoveel verschillende steken ken ik nou ook weer niet. Heb nog wel een eind te gaan maar goed deed het ook echt als tijdsbesteding.
Verder mijn hele administratie bijgewerkt, nog een doos met spullen van mijn moeder die nog uitgezocht moeten worden.
Dus ondanks mijn aan huis gebonden zijn deze week toch nog wel wat gedaan.
En ook in mijn tuin is er nog wel wat te zien, er komen veel vogels en vrijdag zat er een roodborstje zo leuk. Het leek wel of ie aan het poseren was voor me, iedere keer ging ie ergens anders zitten en keek me (voor mijn gevoel dan ) aan met een blik, van zo goed??
Daar werd ik toch helemaal blij van. Zelfs mijn vaste stamgast een reiger (zou die vijver nou nog niet leeg zijn ? ) kon de pret niet drukken. Hij bleef ook gewoon zitten op het dak toen ik naar buiten kwam om een foto te maken. Brutale rakker is het maar het gekke is als ie er een dag niet is dan mis ik hem gewoon haha….
Ach hoop deze week weer te gaan werken, zo’n weekje rust heeft me verder ook goed gedaan dus misschien was het gewoon even nodig….

 

Zweven…….

Zondag en maandag voelde ik met al niet lekker, beetje zweverig, oren waarin wel een Dizzydrumband leek te spelen maar dinsdagochtend/nacht toen ik naar het toilet ging leek ik wel een dronken droppie en het scheelde niet veel of ik was omgevallen.
Na nog een paar uur slapen wilde ik gaan zitten maar zag de wereld echt om me heen draaien en durfde niet meer de trap af te gaan in mijn uppie zo duizelig was ik dus maar een vriendin met sleutel gebeld en die kwam.  Ook de dokter maar gebeld en verteld wat er aan de hand was, ze zou langskomen.
Samen met mijn vriendin toch nog heel voorzichtig de trap afgegaan voor een sanitaire stop en toen me maar op de bank genesteld. Ook zoonlief die toch in Lekkerkerk moest zijn kwam even langs.
Nou ja de dokter kwam, deed allerlei testjes en sloot daarmee een aantal dingen uit, had toch wel met mijn oren te maken die dus uitgespoten en weer naar huis. Het voelde meteen al iets beter dan vanmorgen maar ik liep nog aardig te zweven. Dat had de dokter ook wel gezegd, het zal niet meteen over zijn.

’s Avonds ging het iets beter en durfde ik wel weer alleen te blijven al was het nog niet echt prettig.  Ook de angst natuurlijk omdat ik alleen ben en of het misschien terug komt nou ja vul het maar in, te veel er aan denken, angst is een slechte raadgever en dat weet ik ook maar hoe schakel je dat zo snel even uit. Dat lukte met niet helemaal maar wel genoeg dat er niemand bij me hoefde te blijven.
Gisteren ging het al weer beter, vandaag nog beter dus ik hoop dat het ergste weer voorbij is. Voel me nog zo nu en dan wel zweven maar het is te doen. Zeker vandaag toen ik weer begon met wat huishoudelijke klusjes knapte ik er eigenlijk best van op.
Ga morgen maar eens proberen een stukje te fietsen, zal best goed gaan hoop ik en dan nog maar een paar dagen rusten om een beetje op te knappen. Dus even weinig bloggen, weinig reageren en lezen……..

plaatje internet

Photoshoppen….

IMG_7025 (Small) Reiger2 (Small)Vorige week was ik met een vriendin die even iets moest regelen bij de bank. Ik ging even ergens zitten waar nog een paar mensen zaten te wachten, onder andere een mevrouw met haar dochter die bij mij in de straat gewoond heeft en ook op FB bij mij zit.
“Nu ik je toch ziet” begon ze “waar heb jij cursussen gevolgd om te fotograferen want mijn dochter wil ook wat meer er van af weten”.
Nou antwoordde ik, ik heb helemaal geen cursus daarvoor gevolgd, ik kreeg de camera destijds als erfenis van mijn overleden broer en ben gewoon begonnen. Veel proberen, veel foto’s maken, veel verkeerde foto’s maken, veel weggooien en nog steeds heel veel te leren hebben.
Zij had ergens een cursus gezien redelijk dicht in de buurt maar die was volgeboekt al, dus ik zei, als je wat weet laat het mij dan ook eens weten want ik zou ook best nog wat meer willen weten over fototechnieken, zeker over belichting en dat soort dingen.
Meestal ga ik gewoon met dingen aan de slag zoals ook jaren geleden met Photoshop. Ik kreeg destijds voor 25,00 een illegale kopie van een vriend en van mijn zus waarvoor ik een Excel bestand had gemaakt voor haar bedrijf destijds bij de omzetting van gulden in euro kreeg ik een Excel bijbel zal ik het maar noemen. Een mega dik boek en daar heb ik wel in zitten bladeren en dingen opgezocht. Maar het meeste heb ik eigenlijk ook geleerd door heel veel uren te werken in Photoshop en gewoon uit te proberen. Ik ben ook iemand die graag bij andere kennis opslurp zoals de keren dat ik bij een fotograaf regelmatig nog kwam en bij een leraar die les gaf op de Willem de Kooning academie in Rotterdam en veel wist in Photoshop maar nog niet kon knippen en plakken in word of Excel. En zo konden we lekker wat kennis met elkaar uitwisselen.
De laatste jaren werk ik nog steeds in Photoshop maar ik weet dat er nog veel meer in kan dus toen ik gisteren wakker werd en ongeveer het gevoel had dat ik meteen weer terug wilde was het een mooie gelegenheid om het weer eens op te pakken.
Na alle erge ziektes die ik mezelf toedichtte (hoezo hypochondrische trekjes ? ) kwam ik op een gegeven moment tot de conclusie dat gewoon maar mijn ene oor helemaal dicht zit en het uitgespoten moet worden.IMG_7007 (Small)  Ik had het kunnen weten want de laatste weken hoorde ik soms ook zo slecht en suisde mijn oor zo nu en dan maar nu zit ie echt goed dicht. Dat zorgt er ook voor dat ik het gevoel heb totaal mijn evenwicht kwijt te zijn wat weer niet zo onlogisch is want het evenwichtsorgaan zit in mijn oor dus op een of andere manier zal dat wel kloppen.
Vanmorgen meteen maar een afspraak gemaakt bij de dokter en moWitte reiger (Small)rgenmiddag kan ik terecht om mijn oren uit te laten spuiten. Was gisteren uit voorzorg al begonnen met druppelen met slaolie.
Vandaag dus maar weer mijn missie Photoshop voortgezet. Ook leuk hoor om te doen, allerlei effecten uitproberen. Wil ik het hele boek doorwerken is het nog een lange weg te gaan maar goed iedere keer een uurtje of twee dan blijft het ook leuk om te doen.
En wellicht wordt dan een cursus fotografie ook overbodig want kan ik gewoon alles in dat programma bewerken en verfraaien. ;)….

Twee voorbeelden, niet zulke goede foto’s ook niet na bewerking.

Lachen is gezond……

lachenVanmorgen had ik afgesproken met mijn zus om de laatste benodigdheden voor haar trouwdag sieraden en lingerie te gaan kopen voor haar grote dag. Nou niets leukers dan dat natuurlijk om te gaan snuffelen. We hadden afgesproken om naar Gouda te gaan en eerst wilden we even naar mijn moeder maar toen ik onderweg was hadden we opeens allebei tegelijk zoiets laten we eerst maar naar Gouda gaan en op de terugweg naar mijn moeder.
Het is nog stil op de weg en ik vind meteen een goede parkeerplaats. Zussie moest meteen even een sanitaire stop dus even naar de Hema en dan ook maar meteen een bakje doen. Ik loop vast naar het restaurant om het te bestellen en ik zie dat heel het restaurant vol zit. Ik kijk verbaasd en realiseer me opeens dan dat je daar voor 2 euro kunt ontbijten tot 10 uur. We besluiten alleen een croissantje te nemen, met jus en koffie. Nou dat was al een grappig begin.
Buiten lopen we zo te bedenken wat ze nog moet hebben dus ik zeg tegen haar Something old, something new, something borrowed, something blue. Iets blauws heeft ze infavor_sticker_something_old_new_borrowed_blue-p217966281347697211bah05_400 haar jurk, als ze geen sieraad kan vinden mag ze een mooie ketting lenen van een vriendin, nou ja voor de rest is alles nieuw, en we lopen te denken over oud.
“Nou oud ben je zelf al ” zeg ik tegen haar en meteen liggen we helemaal in een deuk van het lachen… en als ze dan even later maar tegen een deur blijft duwen terwijl er trekken opstaat dan krijgen we weer de slappe lach.
Het zette wel de toon van de dag, we hebben heel wat sieraden gezien, heel wat lingerie bekeken maar niet wat zij wilde hebben eigenlijk. En op een gegeven moment zijn we het ook wel zat. We blijven gewoon lacherig alle lingerie bekijken. Als bij een lingerie zaak de verkoopster met drie dames tegelijk bezig is heeft ze het helemaal gehad er mee. Ach dat komt nog wel ze heeft nog 5 weken om dat aan te schaffen, trouwens ze zit echt niet zonder hoor.
Bij de zaak waar ze haar kettingtrouwjurk heeft gekocht heeft ze een mooie ketting gepast maar die kostte best nog veel en hoewel ze het hartstikke goed heeft was dat opeens iets waarop ze wilde bezuinigen. Maar dan is het gewoon zo, als je wat leuks gezien hebt wat ook mooi stond vind je het gewoon niet meer.
Dus ik zei ook tegen haar, nou geef je zoveel geld uit aan die bruiloft van je waarom ga je dan op zo’n ketting opeens besparen en dat vond ze dus eigenlijk ook wel.
Ondanks dat we allebei gewoon zonder ook maar iets gekocht te hebben weer thuis kwamen was het een super leuke dag want lekker lachen is zo goed voor een mens.

Zuinig zijn…..

Eigenlijk ben ik best zuinig met alles, met eten probeer ik zo weinig mogelijk over te komkommershouden of weg te moeten doen. Meestal maak ik van de restjes nog wel wat weer.
Dat heb ik ook met verpakkingen.
Soms lijkt een flesje van wat dan ook leeg te zijn en krijg je er niets meer uitgeknepen of zo maar als ik dan zo’n flesje opensnijd dan blijkt er altijd nog aardig wat in de zitten wat nog heel goed bruikbaar is.
En eigenlijk is dat best zonde wat er zo allemaal gewoon in de prullenbak gegooid wordt.
Verpakkingen is toch wel iets waar ik een hekel aan heb alleen je kan het niet altijd voorkomen tenminste niet als je niet met plastic zakjes en tasjes of dingen naar de winkel gaat.
Maar er zijn zoveel dingen waar ik ook best wat aan zou kunnen doen. Zoals ik zelf graag van die gemengde sla koop op mijn vleesvrije dagen in de week. Dan zit de sla in plastic verpakt, de kaas apart, de saus apart en de noten apart verpakt in zakjes.
Ik beken, ik vind het ook makkelijk maar eigenlijk zou ik gewoon een krop sla moeten kopen (die dan ook weer in plastic zit) noten (idem dito) Kaas wordt dan meestal nog wel in papier gepakt en saus uit een al weer plastic flesje.
Ik begrijp best dat het lastig is om al die producten los te verkopen zoals het vroeger ging maar het nut van plastic om een komkommer, 4 appels verpakt in plastic en karton. Misschien kneuzen die minder snel van los fruit maar zou dat nou zoveel schelen?
Alles wat minder kan is toch wel meegenomen. Volgend jaar willen ze bij ons een nieuw systeem van vuilaanbieding invoeren. Je betaalt voor het aantal keren dat je de container aanbiedt bij de gemeente. Dus hoe meer je scheidt en zelf wegbrengt zoals flessen, papier, plastic hoe voordeliger dat je uit bent. Nu doe ik dat allemaal al dus mijn restafval is ook eigenlijk minimaal. Alleen mijn tuin levert wel volle bakken op zo nu en dan maar heb al bedacht dat ik misschien een compostcontainer kan kopen zodat daar een groot deel in verdwijnen kan wat dan ook nog weer goeie compost oplevert. Toch eens in gaan verdiepen voor deze zomer hoe dat allemaal gaat.
Afgelopen week had ik weer een mooi voorbeeld van iets echt op maken. Ik had van iemand een printer gekregen die hij wegdeed. De zwarte cartridge zat nog inkt in en ik had nog een aantal tekstbladen uit te draaien dus ik dacht daar kan ik hem mooi even leeg mee maken.
Ik begon en na een pagina of 10 zei de printer, nieuwe cartridge kopen. Op mijn printer gaf ie nog wel aan of ik door wilde gaan met de huidige cartridge. Ik klikte op Oké. En geloof me of niet iappelsk heb er nog 110 pagina’s mee afgedrukt (wel op zuinig afdrukken gezet maar toch ). Je zou gewoon denken haal er maar uit dat is toch een verspilling qua materiaal maar ook qua geld.
Maken jullie ook verpakkingen open om de restjes er uit te halen of verdwijnt alles meteen in de prullenbak???

Het spookt in mijn huis

televisiespootHet spookt in mijn huis, opeens zijn er stemmen te horen, nee ik mankeer niets, er zijn geen geesten die er rondwaren in mijn huis maar het is gewoon mijn televisie.
Het begon een aantal weken geleden toen KPN een stroomstoring had. Nu had ik voordat ik bij KPN was een abonnement bij UPC.
Bij mijn scheiding was het ondanks alle papieren die ik invulde, papieren die mijn ex invulde, verklaringen van toestemming, kopieën van ID kaarten gewoon onmogelijk om de aansluiting op mijn naam te krijgen.
Tot ik een keer belde en vroeg hoe ik mijn abonnement op kon zeggen, dat was binnen twee dagen gefikst, kreeg zelfs nog netjes het resterende bedrag dat ik teveel betaald had teruggestort en ging naar KPN.
Alleen mijn aansluiting van UPC bleef gewoon in stand, nog een keer gebeld maar nee hoor alles bleef gewoon bij het oude zonder dat ik daar ooit voor betaal.  En nu 8 jaar later kijk ik boven nog steeds televisie via UPC en beneden via KNP en als die storing heeft zoals pas doe ik de oude kabel er in en heb ik via UPC toch nog televisie.
So far so good (grappig als ik op een vertaalsite dit intik geeft ie gewoon aan dat het in het Nederlands hetzelfde betekent 😉 zo verengelst zijn we al blijkbaar) .
Toen de storing weer over was sloot ik mijn digitale kastje weer aan. Niets aan de hand alles deed het weer.
Tot ik ergens naar toe moest en met een beetje haast kreeg ik mijn televisie met geen mogelijkheid uit of afgesloten via mijn afstandsbediening. Ik wist dat er aan de zijkant nog ergens wat knopjes zaten om uit en aan te zetten. Maar als je haast hebt dan kijk je niet maar doe je maar wat en ik dus ook tot er nog niets gebeurde. Ik was het zo zat was dat ik dacht, gewoon de stekker er uit trekken dan gaat ie echt wel uit. Zo gedacht zo gedaan.
En sinds die tijd spookt het in mijn huis. Vanmiddag ook weer. De televisie staat uit, ik zit even wat blogs te lezen en opeens begint er een stem via mijn televisie te praten in het spookjeEngels. En hoewel dit de laatste weken regelmatig gebeurt schrik ik me toch eigenlijk wel weer even drie keer in de rondte omdat het net lijkt alsof er iemand achter me in de kamer staat. Zonder dat de afstandbediening of televisie aangeraakt wordt gebeurt het.
Pas hadden we vergadering van het jeugdwerk en begon er ook iemand via de tv te praten. Iedereen zat te lachen maar niemand snapte ook hoe het kon. Ik weet inmiddels dat het gewoon teksten van tv programma’s zijn maar er is geen beeld, alleen geluid en na een minuut of zo stopt het weer. Heel bijzonder en vreemd eigenlijk maar hoe krijg ik dit spook weer mijn huis uit. Of zou het de geest van UPC zijn die geen rust krijgt en mij pest omdat ik al 8 jaar niet betaal en toch gebruik van de diensten maak. 😉 maar dan hadden ze de kabel maar weg moeten halen. Heb helemaal geen idee en ach misschien went het ook wel zo’n huisspook…….

Plaatjes internet. Het bovenste plaatje is van een kinderboek met die titel ;).

Kleren maken de man (vrouw)

trouwen1Iedereen heeft een andere smaak op het gebied van kleding en dat is maar goed ook want anders zou het een saaie boel worden.
Vandaag ben ik met mijn zus voor de laatste keer haar bruidsjurk(pakje) gaan passen en ze was er heel blij en gelukkig mee en het past bij haar. Zij heeft een redelijk klassieke smaak en al mijn pogingen om haar in een uitbundige creatie te krijgen zijn natuurlijk niet geslaagd en dat wist ik ook wel. Dat hoeft ook niet, zo is zij nu eenmaal en dat is prima al is het dan helemaal mijn smaak niet.
Ze kocht haar pakje wel op een trouwafdeling en hoe leuk is het om te kijken naar andere bruidjes die daar een jurk aan het uitzoeken zijn. Het is een trouwafdeling waar veel mensen komen die toch wel van een zware kerk zijn. (mijn zus niet hoor trouwens) Niet alleen dat hoor maar het heeft wel de overhand.
Zoals naast ons een jonge vrouw die eerst in een prachtige witte trouwjurk staat, ze ziet er stralend uit maar ik hoor haar moeder toch wel bezwaar maken. Het is te frivool blijkbaar en even later zien we haar in een blauw/grijze jurk, en nog later in een bruinachtige trouwjurk. Hij stond haar wel mooi maar maakte haar heel bleek maar die werd het wel.
De moeder stond harder te stralen dan de dochter toen ze samen op de foto gingen.
Ik weet nog dat mijn collega en ik een maand na elkaar gingen trouwen. We werkten beide op het gemeentehuis dus een thuiswedstrijd zal ik maar zeggen.
Zij had mooi knalrood haar en ze wilde graag trouwen in een crème kleurige of ivoorkleurige trouwjurk willen hebben. Maar haar moeder die ook vroeger rood haar had mocht van haar moeder niet in het wit trouwen omdat het niet bij rood haar stond. En dat had ze altijd zo erg gevonden dat ze nadrukkelijk wilde dat haar dochter echt in het wit trouwde. Wat kunnen mensen elkaar toch dingen opleggen. Zelf was ze er niet zo blij mee.
Mijn moeder heeft zich nooit bemoeid met wat voor trouwjurk ik zou kopen, sterker nog ze is ook niet mee geweest. Ik ging met mijn oudste zus op pad om een jurk uit te zoeken.
Een jaar er voor was een andere collega getrouwd en zijn vrouw had een zwarte jurk aan.
Dat ik niet in een witte jurk wilde trouwen wist ik altijd al, niets voor mij zo’n “echte” trouwjurk. Dus gingen we zoeken naar een mooie avondjurk. Rood was ook nog een optie maar ik vond een prachtige avondjurk van zwart fluweel en het bovenstuk ook zwart
fluweel trouwen-bruiloft-16maar geborduurd roze roosjes. Hij stond fantastisch mooi alleen had had zo’n laag
decolleté dat zelfs ik dat een beetje te vond voor een bruiloft.
Dus gingen we verder op zoek en kwamen we bij de Bijenkorf waar ze precies diezelfde stof hadden als die avondjurk was. Toen mijn zus zei hem wel te willen maken was de keuze gauw gemaakt. Een redelijk simpele jurk waarmee ik vriend en vijand toch wel verraste want dat was in die tijd (1972)toch aardig ongebruikelijk. Maar wel een jurk die bij mij paste en ik blij mee was. En dat heeft mijn zus nu ook, ze stond te stralen in haar pakje en dat vind ik alleen maar heel leuk voor haar.

Mijn medebloggers kennen me ;)

Zoals Riet al zei in haar commentaar “gaat wel weer over met een nacht lekker slapen én wat meer om handen hebben” had ik het niet beter kunnen schrijven vandaag. Helemaal waar namelijk. Of zoals Edward zei ik wens je een Happy Tuesday.  Nou dat laatste is helemaal uitgekomen hoor.
Na een nachtje goed slapen en weer lekker gaan werken bij mijn minibaantje knapte ik helemaal op. Kreeg nog een mooie Nieuwjaarsfooi van mijn werkgever, ook leuk altijd natuurlijk.
Met daarna een eind fietsen, een cappuccino bij de Hema en onderweg een prachtige boomstronk fotograferen, thuis mijn foto’s bekijken, uitzoeken, muziekje, kopje thee, lekker meezingen. En ik voelde me weer helemaal happy de peppie.
Dan vergeet ik nog even snuffelen bij de kringloopwinkel en slagen in mijn missie voor 50 cent.
Met de voorbereidingen van Kerstmis had ik een vaas met takken en lampjes tijdelijk in de keuken op mijn kleine kastje in de hoek gezet. Eigenlijk vond ik het meteen best een mooi plaatsje er voor. Het maakte een wat donker hoekje vrolijker.  En meer mensen zeiden goh daar staat ie leuk zeg.
Alleen het was een krap plekje op het kastje, waar ook een servies staat,  dus dacht ik, ik zou eigenlijk een heel klein tafeltje er echter moeten zetten, min of meer onzichtbaar achter het kastje waar die vaas op kan staan.
Dus op zoek in de kringloopwinkel. Een tafeltje kon ik niet vinden maar ik zag ergens een aantal cd rekjes van hout staan en volgens mijn timmermansoog hadden die ongeveer de goede hoogte en maat. Er stonden er een stuk of 5 waar overal 2.00 opstond (soms hebben ze ook nieuwe dingen bij de kringloop zoals deze dus) en een stond er bij voor 50 cent dus dacht ik die is voor mij.
Thuis meteen even gemeten en of ie er voor gemaakt was hij paste er precies achter en hij is net een cm of twee lager dan het kastje dus zie je hem eigenlijk amper of niet staan.
Bovendien heb ik een hekel aan snoertjes dus nu kon in in het rekje meteen de snoeren wegwerken. Zo leuk om te doen even een verlengsnoer uit elkaar halen en wat langer maken en voilá, klaar. Morgen nog een strip kopen om het snoertje in weg te werken want ik hou niet van loshangende snoertjes.
Onderweg was ik een hele mooie boomstam tegengekomen. Bijna helemaal verteerd al, zwart en ik vond hem zo mooi. Bezaaid met blaadjes, takjes en hier en daar begint een zaadje te ontkiemen. Eigenlijk kan ik niet beschrijven hoe mooi ik dat vind. Maar ik vind eigenlijk stronken, dode bomen, omgevallen bomen gewoon heel erg fascinerend.
Zo’n op het oog een dood ding maar zo vol leven. Ik weet zeker als ik er aan ga zitten peuteren dat er allerlei beestjes onder vandaan komen.  En het hout is al zover verteerd dat als ik het aan zou raken het volgens mij helemaal verpulvert.  Maar ik blijf er verder vanaf, maak alleen een serie foto’s.  Voor mij puur genieten. Als ik over bramenstruiken, dat zijn net touwen zit me willen laten vallen maar vandaag lukt het ze niet, aan de achterkant van de stam nog wat foto’s wil maken staat er een boom naast. Aan de onderkant lijkt het net alsof er een deurtje inzit en op een of andere manier verwacht ik dat het zomaar open kan gaan.
Kortom na Blue Monday toch weer een Happy Tuesday en meestal gaat dat ook zo bij mij gelukkig.