Buitengesloten….

Jekkers (2)Gisterenavond mijn missie voltooid……was nog even een dingetje om een beetje aardige tekst te maken op o o den Haag. (mijn zwager is een Hagenees) Wat een vervelend nummer om een tekst op te maken maar het is gelukt. Had een karaokeversie opgezocht en heb geloof ik twee uur achter elkaar de teksten zitten zingen, corrigeren, weer zingen, weer corrigeren….kon het niet meer horen op het laatst. Nou ja al met al is het allemaal gelukt en vanmorgen is het naar de drukker gegaan. Ik ben heel benieuwd hoe het er uit zal gaan zien.
Was ook wel weer blij dat het klaar was en sliep meteen weer prima. Vandaag was het tijd om even wat spullen bij het grof vuil te zetten. In ons dorp kan je bellen als je iets hebt wat je weg wilt doen. Mijn zoon zou even helpen en dat was achteraf maar goed ook want ik dacht in mijn eentje wel even die zonnebank naar beneden te kunnen sjouwen. Daar had ik me wel even op verkeken dus goed dat hij er was. Eigenlijk mag het aangebodene maar 1.50 lang zijn maar ik zeg, zet het er maar bij hoor, ik zie het wel of het meegaat neem niet aan dat ze met een cm langskomen als ze dat ophalen.
Nog wat dingen uit de schuur die ik al klaar had gezet en terwijl we alles al vast dicht bij de weg zetten, zodat ik het alleen nog maar op het trottoir zou hoeven te schuiven vanavond, trekt mijn zoon de voordeur achter zich dicht.
Ik roep wat doe je nou…….. heb je de sleutel? Nee zegt hij maar de achterdeur is toch nog open. Die heb ik weer op slot gedaan zeg ik. En daar stonden we samen in de regen zonder dat we ons huis weer in konden. Nergens een raampjes open en dan is mijn huis een soort fort Knox allemaal beveiligingen aan de binnenkant. Gelukkig heb ik een flink afdak bij de blokhut maar zonder jas was het niet echt prettig natuurlijk.
Alleen mijn vriendin heeft nog een sleutel dus die gebeld, haar man was wel thuis maar die wist niet precies welke sleutel en dan zou hij op de fiets moeten komen met die sleutels dat vond mijn zoon ook maar niets. Dus belde hij zijn vader of die hem even heen en weer wilde rijden en dat wilde hij wel gelukkig. Ik ben even bij de buren gaan buurten tot ze weer terug waren met sleutel gelukkig.
We konden weer naar binnen en eigenlijk moesten we er ook wel hartelijk om lachen allebei, het was ook zo bizar. Als ik zelf buiten aan het werk ga en de achterdeur is niet open neem ik altijd al de sleutel mee in mijn zak, ik ken mezelf. De achterdeur kan niet in het slot schieten maar de voordeur wel.
Vanavond had ik nog een jubilaris waar ik een foto ging maken voor de krant en een praatje en onderwesleutelsg dacht ik, even die spullen op het trottoir zetten als ik thuiskom. Maar als ik thuiskom zie ik dat alles gewoon al verdwenen is. Het waren allemaal dingen waar ijzer aan zit dus waarschijnlijk heeft iemand het allemaal al meegenomen. Nou opgeruimd staat netjes denk ik maar en de ophaler van het grove vuil heeft morgen een makkie bij me. En o ja mijn eerste strike is gelukt……;)