Paracetamol en trachitol

Trouwen 41 (Small)Zo de huwelijksdag is achter de rug en voor mijn zus en nieuwe zwager dus een prachtige dag geworden. Het was echt een feest met veel mensen, gezellig, een informele huwelijksvoltrekking door vrienden van de bruidegom (die vrouw is ambtenaar van de burgerlijke stand in Leiden en voor een dag van de gemeente Krimpenerwaard) met iedereen er al bij. Ja het was mooi om mee te maken. Ze werden heel erg verwend, het was een leuke band. Ze waren blij me de krant enĀ iedereen nam er ook een mee naar huis.
Het enige wat jammer was dat het woensdag en vandaag een stralende dag was en dat het gisteren een natte sombere dag was en ontzettend koud. Maar goed het is toch gelukt om nog wat foto’s te maken. Eerst op de pont die haar naam draagt Christina, haar stiefzoon was er ook met zijn hele gezin en midden op de Lek werd er even een rondje gedraaid met de pont en getoeterd voor het bruidspaar. Toch wel leuk om te zien en mee te maken.
Pas een uur voor het foto’s maken kreeg de schipper van de rondvaartboot groen licht om te gaan varen. Zo heel ver hebben we niet gevaren. Het was heel erg koud en zeker voor mijn zus in haar pakje natuurlijk. Zelf kon ik een lekkere warme jas aantrekken. Maar er zijn toch wel een aantal mooie foto’s bij.
Zelf begon ik woensdagavond tranende ogen te krijgen, zere keel, spierpijn, afijn gewoon lekker een stevige verkoudheid of de griep. Weet het verschil eigenlijk niet hoor. Had het dan weer warm en dan weer koud. En gisteren was het eigenlijk nog erger. Dus ik kwam de dag door op paracetamol en trachitol en het is dat het mijn zus haar trouwdag was anders was ik linea recta ’s morgens mijn bed weer ingedoken.
Heb het nog wel volgehouden totdat mijn zus jarig werd om 12 uur maar het einde van het feest heb ik niet meer meegemaakt. Ben naar huis gereden en toen ik mijn bed zag sliep ik ook. Normaal zou ik toch minstens even de foto’s snel bekijken, saven op verschillende plekken maar totaal geen fut.
Vanmorgen toch nog een uur gaan werken maar toen toch maar weer naar huis gegaan, was geen slim idee van me. Heel de dag geslapen. Onder een dekentje warm, geen dekentje zit ik te rillen. Geen zin om te eten of ook maar wTrouwen 45 (Small)at te doen. Net even de foto’s bekeken en opgeslagen op verschillende plaatsen. Mijn zus appte nog dat ze nieuwsgierig was naar de foto’s. Ja dat snap ik ook wel maar moet ze wel bewerken nog natuurlijk en uitzoeken. Even snel een paar gedaan en gestuurd. De rest moet ze maar even op wachten. Ben een “echte” fotograaf krijg je ze ook niet direct. Vanavond ook verder maar rustig aan doen. Even een beetje opknappen. Als ik me beter voel morgen even wat boodschappen gaan doen met mijn zus om na te praten, vroeg ze dus. Zelf zou ik haar natuurlijk niet storen tijdens haar wittebroodsweken haha. Maar zij zei dat het wel kon. Ik zie wel hoe ik me morgen voel.
Voor hen was het de dag die ze zich zo voorgesteld hadden en daar ging het allemaal om natuurlijk.