Storm op de Lek

lekstroomIk woon dicht bij de Lek en eigenlijk is de Lek altijd mooi. Op een zomerse dag als de maan er op schijnt, het water rimpelloos lijkt te zijn en een serene rust uitstralend. In de winter als de oever bedekt zijn met ijs. Of zoals zondagavond er een storm woedde en er grote schuimkoppen te zien zijn op de Lek.
Een pleziervaartuig kwam tijdens de storm in moeilijkheden voor ons dorp, wilde de haven ingaan maar dat lukte niet meer. Werd stuurloos en de hulp van brandweer en waterpolitie werd ingeroepen. Door het invallende lage tij kwam het schip vast te zitten en werden de mensen van boord gehaald, het schip vastgezet om ’s nachts tijdens de vloed door sleepbedrijf Lekstroom los getrokken te worden.
Het is dat ik me niet goed voelde anders was ik zeker gaan kijken, ik vind het een prachtig gezicht.
Maar het brengt ook herinneringen toe aan een angstige ervaring die we zelf ooit hadden ook op de Lek. In oktober, ook een stormachtige wind toen we onze boot van de zomerhaven naar de winterhaven zouden varen. Een klein stukje varen maar alleen halverwege kregen we motorpech en dreven we stuurloos op de Lek. Als een dobber op de golven.
Nu ben ik al geen held op het water en ik voelde toch wel iets van paniek in mij opkomen. Geen mobieltjes nog en geen mobilofoon aan boord en in oktober weinig scheepvaart op de Lek die konden helpen.
Op dat kleine roeibootje na met motor dat aan het varen was aan de Lek. Hij zag dat we in de problemen waren gekomen en kwam naar ons toe. Een sterk bootje want hij wist het touw te pakken en ons naar de kant te slepen.  Maar nog waren we er niet, want aan de kant gekomen sprong mijn exgenoot van boord en mijn zoontje en ik bleven samen aan boord. Hij had een touw en werd aan de wal geholpen door andere mensen, ik was alleen maar bang dat hij het touw los zou moeten maken door de kracht waarmee de boot tekeer ging. We hadden onze zwemvesten aan en ik had al gezegd tegen mijn zoontje die toen nog klein was als de boot losgaat springen we van boord en proberen we naar de kant te zwemmen.
Ik was echt ontzettend bang, half in paniek,  probeerde het niet te laten merken aan mijn kind, maar dat lukte me amper. Maar mijn exgenoot en andere helpers op de kant lieten het touw niet los en er werd gezorgd dat we weggesleept konden worden naar de haven.
Een angstig avontuur liep goed af. Gisteren toen ik de foto’s en filmpjes op FB zag van het schip op de Lek in lekstroom 1nood kwam opeens alles weer terug. Blij dat het voor deze mensen ook goed afgelopen is en er geen persoonlijke ongelukken waren. Soms denken mensen wel een rivier, maar ik weet dat de Lek ook flink kan spoken. Een mooi gezicht een woeste Lek en als ik even kan ga ik altijd even er langs lopen als het zo stormt.  Het opspattende water dat gewoon in je gezicht komt.
Ondanks dat blijft het altijd een fascinerend gezicht in welk seizoen ook om langs te Lek te wandelen of te fietsen.
Foto’s Lekstroom Transport BV.