Wij willen Karzan terug

Gisteren verscheen er een artikel in mijn krant, had het niet zelf geschreven, maar het was een ingezonden stuk van een van de bewoners. Een artikel waar ik helemaal achter stond en daarom had ik het ingestuurd.
Het ging over Karzan. Karzan is al 4 1/2 jaar degene die de pakketjes bPostbodeezorgde in ons dorp.
Hij is afkomstig uit Noord Irak en eigenlijk het voorbeeld van geïntegreerde vluchteling die ondanks zijn hogere opleiding bij Post NL ging werken.
Heel veel mensen kende hij en veel mensen kenden hem ook. Doordat hij altijd vrolijk was, vriendelijk en voor iedereen een praatje en een opmerking had.
Zo zei hij een keer tegen mij toen ik thuis was om een pakketje in ontvangst te nemen “Je bent de laatste tijd wel veel weg” en als ik niet thuis was stond er op het briefje waar het pakje gebracht was  Groetjes.
Zo deed hij het bij iedereen, veel mensen kende hij van naam en hij wist precies waar hij de pakjes kon brengen als er iemand niet thuis was. Ik weet van een vrouw in het dorp waarbij hij de pakjes bij haar dochter bracht als ze niet thuis was die een straat verder woonde.
Hij was bijzonder geliefd in ons dorp en iedereen had hem in zijn of haar hart gesloten.
Tot afgelopen maand hij te horen kreeg dat hij een andere standplaats kreeg. Dat is de gewoonte bij Post NL en eigenlijk was hij al een keer gematst door zijn chef door de termijn een keer te verlengen. Want normaliter wordt iemand na een jaar of 2 naar een andere standplaats gestuurd.
Ik snap niet helemaal de reden daarvan, hoewel als het een chagrijn van een bezorger was, iedereen misschien blij was geweest dat hij wegging.
Gisteren stond het artikel in de krant en vandaag ontplofte FB ongeveer met de reacties van mensen en ik las er geen een negatieve bij (heb ze niet allemaal gelezen hoor maar wel veel) en dat is toch wel bijzonder voor FB.
Een vrouw heeft zelfs een petitie gestart om Karzan te laten blijven. Ik denk niet dat het zal lukken bij die logge bedrijven met hun regeltjes zoals Post NL.
Maar het is het proberen waard en ik heb dus ook getekend, wie weet, niet geschoten is altijd mis en wij willen gewoon Karzan terug.

Tunnelvisie

Een tijdje geleden moest mijn oude zonnebank naar het grof vuil. Hij werkte niet goed meer en zou opgehaald worden. Omdat ik dacht dat ze hem niet mee zouden nemen omdat hij te groot was had ik het plan om hem te slopen en in stukken te zagen.
Ik begon met de plastic bovenkant er af te halen toen mijn zoon langs kwam en zei dat ik met een zinloze missie bezig was en hij sjouwde de zonnebank naar beneden klaar voor het ophalen met de opmerking “gewoon neerzetten dan zie je vanzelf of ze hem meenemen”.
Soms luister ik wel naar mijn zoon dus maar gedaan en inderdaad hij was al rap verdwenen.
Wat ik nog wel over had was een groot stuk plastic en een paar weken geleden kwam ik opeens op het idee om daar een soort “broeikas” van te maken in mijn tuin.
Dat moest toch niet zo moeilijk zijn, een soort tunnelkas op de grond, de ronding zat er tenslotte al een beetje in. IMG_8990 (Small)
Vanmiddag had ik opeens inspiratie, sjouwde het ding naar beneden en begon met een gloeiende punt van de schaar een aantal gaatjes er in te maken.
In de schuur had ik nog van die stokken die je bij planten kan zetten en met een oude waslijn maakte ik die aan het plastic vast.
Nu had mijn tuinleverancier, die ook wel van die gekke dingen houdt, tegen me gezegd dat ik wel de beide kanten af moest sluiten omdat je anders het omgekeerde effect krijgt, dan waait het daar extra hard onderdoor.
Dus twee plankjes hout (wie wat bewaard heeft wat nietwaar) en daartegenaan een paar stenen en klaar was kees. Het leuke is dat hij gewoon ook zo makkelijk te verplaatsen is.
Meteen maar wat uitjes er onder gepoot en nu maar kijken wat er gaat gebeuren. Eigenlijk even de thermometer er onder leggen om te controleren of het extra warmte geeft. Afwachten of niet met de eerste de beste flinke wind alles wegwaait of iets dergelijks. Hoewel de pennen zitten diep in de grond en volgens mij kan het plastic ook wel wat hebben. (hoop ik dan).
Architectonisch nog niet verantwoord maar als het goed werkt kan ik de plankjes netjes nog op maat zagen maar eerst maar eens zo proberen. Ach ik vind nou eenmaal niets leukers van van die dingen uitproberen en wie weet werkt het ook nog wel.

Code groen/zwart en 20 graden

Ik Hand (Small)heb echt een super fijn paasweekend achter de rug. Het begon al vrijdagavond traditioneel is er dan kaarten in een café bij ons. Altijd een leuke groep met mensen toch wel een beetje in dezelfde leeftijdsgroep hoewel er de laatste paar keer ook jongeren mee doen en dat is natuurlijk ook positief.
Werd nog 3e ook en won weer een Senseo, het is niet te geloven, ga ze nu maar verkopen op marktplaats of geef hem aan iemand die ik er een plezier mee kan doen. In de verloting won ik nog 7 liter soep, allemaal verschillende smaken van Unox. Ben benieuwd hoe die zullen smaken allemaal.
Zaterdag ben ik afgereisd naar een vriend in Apeldoorn en gebleven tot zondag, het was superfijn, werd helemaal verwend. Hij had lekker eten voor me gekookt (hierover nog later een blogje) en een paasontbijtje, wat wil je nog meer.
Zondagmiddag toen ik weer thuis was appte mijn zoon of ik nog wat ging doen met het eten ’s avonds dus nodigde ik ze maar uit om samen uit eten te gaan en dat sloegen ze niet af. Meteen met mijn zoon Kasje (Small) - kopieeen nieuwe schutting besteld want met deze wind was die nu bijna helemaal omgewaaid. Dus ik hoop over een week of twee dat er een nieuwe staat. Na afloop nog zitten monopoliën met zijn drieën. Zoonlief was er het eerste af, hij kan heel slecht tegen zijn verlies haha en mijn schoondochter en ik hebben samen verder zitten strijden. Echt zo gelachen ook, wij zijn niet zo behept met het “niettegenonsverlieskunnenvirus” dus was het alleen maar lol als er weer een op een straat kwam. De huizen en hotels  vlogen er op en er af en werden gewisseld als een van ons weer in de buurt kwam af. Schoondochter won terecht de strijd deze keer.
Vanmorgen rustig aan gedaan en daarna kreeg ik opeens de kriebels om iets fysieks te gaan doen. In eerste instantie wilde ik aan mijn bijkeuken gaan beginnen maar dan moest ik zoveel eerst opruimen voor ik kon gaan schuren, daar had ik geen zin in.
Toen zag ik mijn tuinzaden staan, ben echt laat dit jaar, de geest was er nog niet helemaal maar vandaag wel.
Terwijl de wind lekker flink bulderde (enigszins overdreven, het viel allemaal wel mee hoor) rondom mijn kasje stond ik daar binnen te poten en zaaien, code groen en zwart en 20 graden. Heerlijk.
Daarna nog een sSchut (Small)tuk tuin waar straks alles uitgepoot moet gaan worden weer schoongemaakt en de aarde los. Wat een wormen zeg, dat is een goed teken. De merel is er als de kippen bij (kan dat een merel die er als de kippen bij is, nou ja vooruit maar) om een wormpje mee te pikken. Ik gun hem ze van harte.
Het waait wel hard maar de zon schijnt volop en dan is het goed werken buiten. Iets minder goed voor mijn nagels die net eindelijk eens een keer een beetje op lengte waren en zelfs gelakt (dat is al heel wat voor mij ) .
Een Paasweekend dat alles in zich had om het speciaal te maken, lekker luieren, actief bezig zijn, goed gezelschap.

Fijne Paasdagen

Ik wil al mijn blogvrienden fijne en gezellige  Paasdagen toewensen. Ik ga er een paar dagen tussenuit en heb er veel zin in………

Geniet er van, eet niet te veel eieren en heb mooi weer, dan heb ik het ook zei ze heel egoïstisch en zo niet maak er wat van…….

 

Vrolijk Pasen

Womanpower

Afgelopen week ging ik naar een aantal jubilarissen van de Vrouwen van Nu. Voorheen was dit de Plattelandsvrouwenbond maar de naam is een aantal jaren geleden aangepast om het beetje oubollige imago op te krikken. (eigen interpretatie) .IMG_8876 (Small).JPG
De voorzitter vroeg of ik een mevrouw die 65 jaar lid was een beetje in de schijnwerpers wilde zetten dus ik ging even een gesprekje met haar hebben.
Ik ken haar al jaren, een dame waar ik veel respect voor heb en als ik 100 mag worden dan graag zoals zij is. Iemand die nog volop in het leven staat, veel leest, overal mee naar toe gaat ondanks dat ze slecht loopt. Ze is inmiddels 96 jaar oud en haar man was huisarts bij ons in het dorp.
Ze vertelt me dat in de tijd dat zij lid werd van de club, zal ik het maar even noemen, dit eigenlijk voor de vrouwen het enige was waar zij eens zelf aan het woord kwamen want in die tijd was het toch nog wel voorbehouden aan de mannen.
Zelf was ze ook voorzitter geweest en ze vertelt me dat het haar heel erg verrijkt heeft. Een cursus spreken in het openbaar, boekbesprekingen, gezellige uitjes met elkaar, Engelse les gegeven door een docent van school.
Onder haar voorzitterschap ging een groep een uitwisselingsreis maken met Engelse dames.
In die tijd werd een klein vliegtuig afgehuurd en ze vertelde dat iemand van de KLM bij haar thuis kwam om dit te regelen. (?? )  De mannen gingen toen ook mee. Daarvoor hadden de dames die cursus Engels gevolgd.
Daarna gingen ze nog een keer naar Denemarken en werden ook met uitwisselingen alles provincies in Nederland bezocht.
Daarmee werden contacten opgebouwd die nog jaren geduurd hebben. Gezien haar leeftijd zijn er inmiddels natuurlijk al veel overleden.
Vol enthousiasme vertelt ze over deze club waar ze nog eigenlijk alle avonden dat er iets georganiseerd wordt komt. Ook op deze avond waren er toch meer dan 100 leden.
Zelf zat ze in het bestuur van een rustfonds. Daar werd door de leden 25 cent voor betaald om mensen die ernstig ziek waren geweest aan te laten sterken in een huis in de Lage Vuursche. Een bevlogen dame met mooie verhalen.
Ze hebben nu nog steeds heel interessante onderwerpen en regelmatig word ik gevraagd om er iets over te schrijven. De meest indrukwekkende vond ik van een vrouw die zelf besneden was en daar nu actie voor voerde om dit af te laten schaffen. Om kippenvel van te krijgen.
Daarnaast zijn er ook allerlei clubs waar je lid van kan worden, een tuinclubje, quilten, fietsen, boekbespreking en nog meer activiteiten.
Heel veel vriendschappen en contacten zijn via deze vrouwenclub ontstaan. Maar als ik zo van achteruit de zaal waar ik zit naar voren kijk zie ik praktisch allemaal grijze en witte kopjes. Ook deze club veroudert. Op de dringende oproep van de voorzitter voor nieuwe bestuursleden reageert nog niemand ondanks het grote leden bestand.
Pogingen om nieuwe jonge leden te enthousiasmeren zijn niet gelukt. Ik zie het bij al dit soort verenigingen die op een of andere manier de aansluiting met de jeugd missen.
downloadVrouwen zijn natuurlijk nu veel mondiger , hebben andere interesses en dat snap ik best wel ook.
En hoewel ik het een prima club vind ben ik zelf ook niet zo’n clubjesmens al hebben ze me al regelmatig gevraagd om ook lid te worden.
Toch eigenlijk wel jammer dat deze clubs op den duur ook gedoemd zullen zijn om uit te sterven want ze hebben toch veel bijgedragen aan de ontwikkeling en zelfverzekerdheid van veel vrouwen toen dit allemaal nog niet zo vanzelfsprekend was.

Terror eenden

Dat was de titel van een blogje dat ik klaargezet had voor vandaag maar na wat er vandaag weer gebeurd is in Brussel, is het feit dat een paar eenden mijn tuin terroriseren behoorlijk banaal natuurlijk.
Op mijn werk heb ik de radio aan en hoor de berichten uit Brussel en ik denk wat een ellende allemaal weer en wat zullen veel mensen verdrietige berichten thuiskrijgen. Je moet er toch even maar niet aan denken.
Parijs, Brussel het komt allemaal zo dichtbij.
En dan kan iedereen heel hard roepen, we moeten ons niet door angst laten regeren en daar ben ik het wel mee eens maar toch……
Uit mijn werk ga ik fietsen en stop een tijdje bij de ooievaars. Even gewoon zitten in het gras, even niets en wat foto’s maken. Even niets, niet nadenken en gewoon toch weer genieten van de ooievaars die alsof ze me even op wilden vrolijken een snaveldans uitvoerden. Een prachtig gezicht.
Thuis zet ik even de televisie aan en zie de verschrikkelijke beelden uit Brussel….
Terror eenden, het zou wat, wat maak ik me er druk om………en toch doe ik het weer als ik ze in de tuin weer hoor.
Brutale eenden die van geen wijken weten en zelfs als ik ze bijna in hun nek kan grijpen nog gewoon blijven zitten.
En waarvan ik ook nog eerst een paar foto’s maak voordat ik ze weer wegjaag.
Waren alle problemen in de wereld maar zo klein als die eenden in mijn vijver en tuin denk ik als ze weer wegvliegen.

Zoek en gij zult vinden……

Zoeken1Zal best niet de enige zijn die wel eens wat kwijt is hoewel het bij mij de laatste tijd best heel erg meevalt. Alleen deze week had ik wel twee dingen opeens die spoorloos verdwenen waren.
Ik had bij de Hema een ticket gekocht voor dierentuin Blijdorp, kostte maar 13 euro en normaal kost een kaartje iets van 22 euro en ik wilde tussen nu en nog een aantal weken toch weer eens een keer gaan kijken daar.
Nergens dat mailtje meer te vinden met een bijlage om af te drukken. Snapte er echt niets van.
Een zoekmachine er op gezet, in allerlei mappen zitten kijken maar kon het echt niet vinden.
Opeens dacht ik kijken op mijn bankrekening wanneer het afgeschreven is en ga zoeken op die datum en verdraaid ergens in mijn map verwijderde e-mails dook ie toch opeens weer op.
Vanmorgen was ik  redelijk op tijd voor de zondag op want ik wilde nog een aantal artikelen voor de krant in alle rust schrijven zonder vanavond weer met druk op de ketel alles te hoeven doen.
Had een interview gehad met een startend ondernemer en ik kon het echt nergens vinden.
En eigenlijk ben ik best wel eens wat kwijt maar papieren heb ik wel een strikte route voor wichelroedesvan tas/ brievenbus naar verdeelbakjes boven mijn computer maar kon het nu echt niet vinden.
Wist dat ik mijn oud papierdoos vorige week niet weggedaan had dus het moest nog ergens in huis zijn, dat kon niet anders. Had nog een visitekaartje gekregen van die man.
Nou heb ik best een goed geheugen voor gesprekken en een grote duim haha dus ook zonder mijn aantekeningen had ik er wel een verhaal van kunnen maken maar toch de steekwoorden en dingen op de achtergrond zijn toch wel gemakkelijk dan.
Dus maar weer opnieuw alles gaan zoeken, alle notitieblokjes nakijken, mijn fototas helemaal omkeren en verdraaid in een vakje waar ik eigenlijk nooit papieren stop zat het kladblokje met aantekeningen van het gesprek.
Inderdaad stonden er niet veel dingen op die ik me niet meer herinnerde maar toch wel een goed gevoel dat het gewoon niet weg kon zijn.
Wel zonde van de tijd dat zoeken, aan de andere kant zijn mijn papieren meteen eens uitgezocht en kunnen morgen bij de weg als ze de oude kranten op komen halen. Dus iets kwijtmaken kan ook weer zorgen voor een opruimactie. Hoefde de Heilige Antonius niet aan te roepen dus hoefde ik hem ook niet te bedanken.Ook mijn wichelroede kon in de doos blijven vandaag lukte het me ook zonder die hulpmiddelen om ze allebei weer te vinden.  antonius

  • In katholieke kringen wordt Antonius aangeroepen om kwijtgeraakte zaken terug te vinden met de volgende woorden: “Heilige Antonius, beste vrind, maak dat ik m’n … vind” of “Heilige Antonius, lieve sint, zorg dat ik m’n … vind” of “Sint Antonius, heilige man maak dat ik mijn … vinden kan”. Als het voorwerp is teruggevonden moet men de Heilige Antonius bedanken.  (wikipedia)