Het onbereikbare

Waarom lijkt het onbereikbare op een of andere manier toch altijd mooier dan wat wel kan. Laat het me uitleggen. Ik fotografeer graag en vaak, het liefst toch wel in de polder waar altijd wel wat te zien in.
Zo zijn er de laatste jaren heel veel witte reigers in de polder te zien maar echt een heel mooie foto maken van zo’n witte reiger is me eigenlijk nog nooit gelukt. Of ze stonden te ver weg of ze vlogen weer weg. Mijn sluiptechnieken zijn niet zo sterk ontwikkeld.
Maar toch blijft het trekken en blijf ik proberen om ze op de foto te zetten. Terwijl ik gewoon struikel over de grijze reigers. En die heb ik ook al veel keren gefotografeerd hoor vooral als ze op mooie plekjes staan maak ik er graag een foto van.
Alleen, die zijn zo “gewoon” . Maar is dat ook zo dan. Want als ik heel eerlijk ben dan vind ik eigenlijk de blauwe reiger veel mooier. De oudere met die mooie kuiven de jongere soorten die nog egaler grijs zijn. Zoals ze soms kunnen staan en ook gewoon blijven staan als ik foto’s wil maken, althans niet zo snel wegvliegen als hun nog wat schuwere witte familieleden.
En eigenlijk zit er aan dit witte reigers weinig moois, lange dunne zwarte poten en voor de rest is alles wit. Weinig tekening er in, gele snavel en een lange nek.
En toch blijf ik bezig om een keer een mooie duidelijke foto van hen te maken en ik weet dat ik door zal gaan totdat het een keer gelukt is.
Het onbereikbare dat toch meer een uitdaging is om te doen voor me en die uitdaging heb ik ook wel nodig om te fotograferen. En dat gevoel krijgen van Yess het is gelukt.
Op weg naar huis me er al op verheugen om de foto’s op de computer te bekijken of ze zo zijn geworden als ik gehoopt had. Soms verrast te zijn maar ook heel vaak teleurgesteld omdat ze tegenvallen. Kritisch zijn en veel weggooien.
Maar ook tijdens het kijken dat moment weer een keer beleven.
De nummer drie die in de zomer ook in de polder voorkomt is nog lastiger om op de foto te zetten, de purperreiger. Ook dat is me wel een paar keer gelukt van grote afstand. Dus die staat ook nog op mijn lijstje van een keer een mooie foto van maken.

Die eerste keer….

Harry Jekkers zong er al over “Het wordt nooit meer zo mooi als die allereerste keer”.

En zo is het ook wel denk ik hoewel sommige dingen komen gewoon ieder jaar weer terug zoals gisteren, prachtig weer, het zonnetje in de tuin, het gevoel van het voorjaar.
Met mijn hoge drukreiniger aan de slag gegaan om mijn straat en terras aan het water haha schoon te maken. Het weghalen van de rietmatten heeft gezorgd voor veel rotzooi op de straat en terras dus nu maar even rigoureus aangepakt.De vogels hebben deze winter aardig hun best gegaan om alles van een wit laagje te voorzien dus ook mijn tuinmeubelen konden wel een beetje water gebruiken.
Had best al twee drukke dagen achter de rug van veel werken en lange einden fietsen vrijdag 35 km en zaterdag zo’n km of 30 en dat voelde ik ook wel dus even later aan mijn rug.
Maar toch maar een verder gegaan, het hoeft niet spic en span schoon te zijn als het meeste vuil er maar een beetje af is.  Met echt warm weer vind ik  het altijd mooi om wat met water te knoeien dus dan komt het nog wel eens een keertje.
En tussendoor gewoon lekker even in het zonnetje zitten met een bakje thee.
Als ik klaar ben denk ik, doe ik het of doe ik het niet, ach waarom ook niet. Ik pak mijn kussen van mijn stretcher binnen en ga in het meest zonnige hoekje van mijn tuin lekker liggen genieten van de zon en de blauwe lucht boven me.
Heerlijk zeker de eerste keer in het voorjaar is het altijd het meeste genieten er van. Alles is stil behalve de vogels die overvliegen en zo nu en dan zitten te kwetteren in mijn bomen of op het dak bezig zijn met het maken van nesten. Het kletteren van het water in de vijver en het gespetter van de vogels die komen badderen.
Het enige wat ik nog mis is het gebrom van de padden en kikkers, daar is het net nog iets te vroeg voor denk ik.
Echt slapen doe ik niet maar ik lig zo maar lekker een uur te niksen om daarna nog wat plantjes te gaan poten. Ik voel gewoon een gloed in mijn gezicht van het zonnetje.
Heerlijk zo’n eerste voor mijn gevoel echte voorjaarsdag, die pakken ze me niet meer af.

Blogdilemma

BlogdilemmaToen ik zo’n jaar of 8 geleden begon met bloggen was dat echt om dingen van me af te schrijven, soms ook heel persoonlijke dingen, mee te doen met schrijfuitdagingen vond ik heel leuk en zo leerde ik wat andere bloggers kennen die ik ging volgen en vice versa.
Ik koos er destijds voor om anoniem te bloggen voor zover dat natuurlijk anoniem is maar in ieder geval vertelde ik niemand in mijn directe omgeving over mijn blogs. Wel eens dat ik blogs schreef maar niet onder welke naam en waar dus.
Een aantal jaren bleef het redelijk anoniem allemaal dus alleen het laatste jaar zijn er toch steeds meer mensen in mijn directe omgeving bijgekomen die mijn blog gevonden hebben.
Natuurlijk omdat ik zelf ook wel regelmatig over mijn blog praat, ik vind het nog steeds heel leuk om te doen of als ik iemand van mijn blog ontmoet had of zo kwam het wel ter sprake met vrienden of familie.
Ook via het interview in Nestor, een blad dat uitgedeeld werd aaaop de 50 plus beurs, hadden een aantal mensen uit mijn dorp mijn blog blijkbaar gelezen en werd ik er over aangesproken.
En dat was nou juist wat ik had willen voorkomen.
Vrijdag was ik bij de Hema en vertelde een van de koffiedames dat ze mijn blog gelezen had, een van haar collega’s had mijn blog ontdekt en de link doorgegeven.
Ik was er niet blij mee en dat is nog voorzichtig uitgedrukt en dat zorgt er wel voor dat op een of andere manier ook mijn bloganimo een beetje gedaald is.
Iedere dag bloggen komt er ook momenteel niet meer van. Gewoon omdat ik er toch op een of andere manier een beetje rekening mee hou dat bekenden het lezen en dan voorzichtiger ben geworden met dingen er in te schrijven waarover ik eigenlijk wel wil schrijven. En niet dat ik nu zulke grote geheimen schrijf in mijn blog maar toch………..
Dus heb ik een beetje een blogdilemma.
Of ik gooi het helemaal open en publiceer het ook via FB maar dan weetgeheim ik dat er nog meer mensen me hier op aan zullen spreken. Voor mijn gevoel wordt het dan een soort FB maar iets uitgebreider maar ook oppervlakkiger.
Of ik ga een ander blog maken met een nieuwe naam, maar dat vind ik weer een hoop gedoe eigenlijk om dat te doen……..
Zie hier mijn dilemma wat ik zal gaan doen. Het houdt me niet wakker maar wel bezig hoe ik het aan zal gaan pakken……

NL Doet ie het of doet ie het niet

Vandaag en morgen is de actie van NL Doet. Kuifeenden2Het Oranje Fonds organiseert op 11 en 12 maart 2016, samen met duizenden organisaties in het land, NLdoet; de grootste vrijwillNLDoet1 (Small)igersactie van Nederland. NLdoet zet vrijwillige inzet in de spotlights en stimuleert iedereen om een dag(deel) de handen uit de mouwen te steken. De afgelopen 10 jaar zijn er maar liefst 40.000 klussen geklaard en hebben 1,5 miljoen mensen deelgenomen.
Veel vrijwilligers gaan deze dagen aan de slag om klussen te doen waar men soms niet aan toekomt. Zo ging bij ons een aantal brandweermannen eens aan de slag om in de speeltuin de toestellen te verven en schoon te maken.
Vandaag werd er in een natuurgebied bij ons in de buurt meegeholpen met het ophogen van een aantal voetpaden waar men met machinaal vervoer niet bij kan komen.
De burgemeester en twee wethouders waren gekomen en 1 andere vrijwilligster die zich opgegeven had om te helpen deze middag.NLdoet3 (Small)
Ook de beheerders van het natuurgebied waren aanwezig om te vertellen wat er gedaan moest worden.
En ik moet zeggen de wethouders hadden het zweet op hun hoofd van het rijden met de toch wel zware kruiwagens met opvulmateriaal.
De burgemeester kwam wat later en werd met een tractor gebracht die ook opvulmateriaal in de laadklep had die hij daar loste. Hij is nog een maand onze burgemeester dus mocht hij niet gauw een baantje vinden dan kan hij zo aan de slag bij een loonwerkersbedrijf ;).
Van de heren van de RTV Krimpenerwaard, onze lokale omroep, hoorde ik dat er op veel plaatsen bij projecten wat activiteiten in scene waren gezet voor de foto en het verslag voor de tv uitzending omdat er te weinig vrijwilligers waren Paddenstoel (Small)om te helpen bij die projecten.
En onze collegeleden op veel verschillende locaties aanwezig moesten zijn.
Dat is  best jammer want eigenlijk is het best een mooi streven, ga eens een dagje vrijwilligerswerk doen om verenigingen of instellingen ergens mee te helpen.
Op de site van NL Doet las ik wel dat er best veel klussen wel gerealiseerd worden. Morgen ga ik nog kijken bij ook een actie, het opruimen van de rietvelden langs de Lek. Ik hoop dat daar meer mensen zijn om die klus te klaren. Ik vind het heel Reigerwit4 (Small)mooi dat ze dat in ons dorp ieder jaar weer doen, jammer wel dat het nodig is omdat mensen natuurlijk gewoon hun zooi lekker dumpen in de Lek, dat dan weer wel.
Nou ja het was in ieder geval prachtig weer om even te gaan kijken in het natuurgebied, even te praten met de beheerders en onderweg nog wat foto’s te maken.

Het blijft een wonder

Ik vind het voorjakapoentje (Small)ar echt de mooiste tijd van het jaar en zeker zoals vandaag als dan volop de zon schijnt en het heerlijk weer is, ik verder geen afspraken heb, dan ben ik het liefst heel de dag maar buiten.
Werken in de tuin, ik heb er nog zat te doen dus ga al een beetje op tijd de tuin in. Vast voorbereidingen treffen voor het plaatsen binnenkort van een nieuwe schutting.
Ik heb beste buren maar ze hebben aan allebei de kanten van mij helemaal niets met tuinieren. Ook mijn vorige buren die vorig jaar verEi1 (Small)huisden niet al hielden die hun tuin dan nog wel netjes bij maar mijn nieuwe buurman doet er helemaal niets aan. In de loop der jaren is er wel een soort klimplant van de buren helemaal in de schutting gegroeid en die wilde ik al vast verwijderen vandaag. Mijn buurman had toestemming gegeven dus ook in zijn tuin maar een stuk weggehaald.
De takkenroute belde zKlimhortenisa 2 (Small)owaar van de week dat ze langs zouden komen morgen dus dat kwam mooi uit kan meteen al het afval mee.
Het was echt prachtig weer om te werken en ik hou wel van die klussen. Zelfs een bakje koffie bij de Hema kan me niet van mijn tuinwerk afhouden.
Dus ga ik heerlijk buiten zitten eten in het zonnetje, zo nu en dan nog even wat foto’s maken.
De verwondering altijd weer dat uit schijnbaar dode takken opeens allerlei blaadjes en knoppen spruiten die hopelijk dit jaar weer zullen zorgen voor lekkere vruchten en mooie bloemen. Kruisbes (Small)
Ben wel bang dat ik morgen al mijn spieren zal voelen waarvan ik even vergeten was dat ik ze had. ;)…
Het weekend geven ze weer prachtig weer op, zelfs nog hogere temperaturen. Als ik mijn tuin rondkijk dan zie ik dat er nog genoeg (heel veel ) te doen is. Maar ik kijk ook naar wat ik al gedaan heb en dat is ook wel weer best veel.
Gisteren op pad geweest met zoon en schoondochter om een schutting uit te zoeken, meteen wat zakken pot en tuingrond meegenomen dus hoop het weekend wat te kunnen zaaien in mijn kasje.
Klimhortensia (Small)

Nr 458

Ik heb wel iets downloadmet cijfertjes en op een gegeven moment maakte ik kennis bij mijn broer met sodoku sowieso iets wat ik steevast sudoko noem maar dit terzijde.
Samen met mijn broer deed ik altijd de crypto’s in het AD maar hij maakte ook de sodoku’s met een gemak waarvan ik dacht, zo dat is ook leuk om te doen.
Ben toch wel een cijferaar dus dat leek me niet al te moeilijk, vroeg hoe het in elkaar zat aan mijn broer en kocht ook een boekje.
Op een of andere manier lukte het me echt voor geen meter, zelfs de makkelijkste had ik gewoon moeite mee.
Toch bleef ik er mee doorgaan en op een gegeven moment lukte het me de makkelijkste puzzels op te lossen dus dacht ik, proberen of de moeilijkere ook gaan. Soms lukte het en soms niet.
Pas kocht ik weer een nieuw boekje, vind het altijd wel leuk en ontspannend om tijdens mijn bakje koffie bij de Hema even te puzzelen. Maar nog steeds maak ik fouten soms zelfs in de gemakkelijkste puzzels en regelmatig vraag ik me af waarom ik mezelf eigenlijk zit te pesten en waarom in dit nou perse moet willen kunnen.
Ik zet er ook altijd bij hoeveel fouten, lijk wel een schooljuffrouw, of soms zelfs slecht gedaan en een dik kruis er door omdat ik zo heb zitten knoeien er mee.
Afgelopen zaterdag had ik nog wel iets leuks met een getal namelijk een lootje.
Bij een concert van een mannenkoor stond ik in de pauze met een man te praten, ken hem wel van het kaarten en hij woont ook bij me in de straat. We dronken even een wijntje en hij kocht lootjes. Zelf doe ik dat nooit want ik ben er voor mijn werk en ga dan niet bij ieder clubje maar lootjes kopen. Omdat ik geen entree betaal heb ik nooit een programma maar er zijn altijd wel mensen die er niets mee doen zoals ook op deze avond toen ik aan die man vroeg of ik zijn programmaboekje soms mee mocht nemen. Hij vond het geen probleem.
Ik stopte het in mijn tas. Na het concert begon de verloting. Op een gegeven moment viel er een prijs op nr. 458. Niemand reageerde er op. De man van het programmaboekje had alle aansluitende getallen en keek nog op de grond of er soms een lootje gevallen was. Maar niets dus en de prijs werd doorgedraaid en een ander nummer getrokken.
Of het door het wijntje kwam weet ik niet maar ik kwam nog wat andere mensen tegen die ik kende waaronde458 (Small)r mijn vriendin en zus en besloot nog een poosje te blijven en het was heel gezellig.
Zondagavond ging ik zitten werken aan het verslag van het concert, pakte het programmaboekje er bij en wat viel daar uit?  Jawel hoor lootje nr. 458 dus die man was zijn prijs misgelopen door zijn boekje weg te geven. Moest eigenlijk ook wel lachen in mezelf, hoe is het mogelijk dat precies dat winnende lootje in dat boekje was beland.
Cijfertjes, is heb er wat mee en soms levert het ook nog een leuk verhaal op.

Bos (sen) hout voor de deur

Hout (Small)
Vanmorgen werd ik wakker in een witte wereld, helaas had ik mezelf de opdracht gegeven vanmorgen om op tijd op te gaan en eerst al die dingen eens af te handelen op het gebied van belasting en gemeente die ik steeds maar voor me uitschuif.
Geen foto’s maken van een witte polder dus…..soms kan ik heel streng voor mezelf zijn en dat is wel eens hard nodig ook.
Het liep vlot allemaal. Belastingaangifte gedaan, de gemeente gebeld of ik in aanmerking kom voor het afschaffen van de sollicitatie plicht. Wel een berg papieren ingevuld maar om 12 uur was ik overal klaar mee en dat gaf dan wel weer een goed gevoel eigenlijk ook.
Inmiddels scheen de zon volop en ik dacht alleen “fietsen” maar toen mijn fiets al buiten stond zag ik mijn tuin en dacht “tuinieren”. Ook heerlijk om te doen en dus koos ik voor het laatste.
Een aantal weken geleden veel gesnoeid en alles zo op de tuin laten liggen dus dat eerst opgeruimd, opgebost want we hebben tegenwoordig bij de gemeente een nieuw systeem waarbij het snoeiafval opgehaald wordt. Daarna vast de rietmatten die voor mijn schutting staan opgeruimd. Wat een rotzooi geeft dat zeg.
Allemaal best lekker een beetje grof doe werk en daar hou ik dan wel weer van. Zie wel dat ik nog wel een paar uurtjes in de tuin werk zal hebben voordat het weer een beetje op peil is.
Het is ook nog ontzettend nat allemaal in de tuin. Liep helemaal te soppen met mijn laarzen.  Wel tussendoor lekker een bakje thee in het zonnetje gedronken. Het voelt al een beetje aan als voorjaar. Nog steeds een heel kale boel in de tuin want ik heb echt heel drastisch dingen verwijderd, vorige herfst daar al mee begonnen en blijkbaar goed gedaan want er komt veel minder op.
Het werken in de tuin bracht me trouwens wel op het fenomeen terugbellen. Een week geleden belde ik de ophaaldienst van het snoeihout en die zouden me terugbellen wanneer het opgehaald zou worden. Nog niets gehoord.
Vorige week had ik een gesprek met de wethouder en dit kwam toRiet (Small)evallig ook ter sprake en hij vertelde dat het allemaal geregeld was, persberichten waren verstuurd alleen bij het bedrijf die het op moest halen klopte het nog niet allemaal. Vandaar waarschijnlijk dat ik nog niet teruggebeld ben.
Een week of 6 geleden had ik een lekkage gemeld bij de woningbouw. Een paar dagen later kwam er al iemand die van alles opgemeten had. Hij vertelde wat hij ging doen, een heel verhaal was het en dat ik gebeld zou worden wanneer ze zouden komen. Maar voorlopig heb ook daarvan nog niets gehoord. Afgelopen week toen ik weer lekkage had dacht ik, nog steeds niets gehoord, dus maar weer gaan bellen morgen.
Vanmorgen belde ik mijn contactpersoon bij de gemeente, weet nu eindelijk wie dat is. over het solliciteren.  Ze hoorde mijn verhaal aan en zei het na te gaan vragen en me vandaag nog terug te bellen.
Je raadt het al, niet teruggebeld. Benieuwd wanneer ik daar weer wat van zal horen.
Morgen maar een bel middagje inlassen om dingen na te vragen………

Stap eens vaker af……

Na bijzonder leuke, soms enerverende maar vooral een mooie ontmoeting de afgelopen week, had ik gisteren opeens zin om een lekker eind te gaan fietsen en dat heb ik gedaan.
Zat al redelijke vroeg voor mijn doen dan op de fiets en had geen afspraken, camera bij me en de polder was prachtig na een nacht met flinke vorst en hier en daar nog wat mistig.
Had al weken weinig gefotografeerd en gisteren echt zin om eens weer wat foto’s te maken.
Onderweg zag ik al een aantal ijspegels aan de knotwilgen hangen. Nog niet gesmolten door de zon die volop scheen.
In de Loet nog verschillende keren afgestapt, staan genieten van de zwerm putters of distelvinken die zich te goed zaten te doen aan de zaden in de Elzenkatjes bomen die daar staan. Terwijl ik foto’s sta te maken hoor ik twee ganzen aardig te keer gaan en als ik me omdraai zie ik dat ze een soort baltsdans maken gepaard met een hoop herrie. Kan nog net even een foto er van maken. Verderop zijn de futen bezig met het bouwen van nestjes en het vangen van vis. Een aardig baarsje wordt geprobeerd te verorberen maar dat valt nog niet mee.Bevroren plantjes, een zilverreiger aan de slootkant, genoeg te fotograferen, een verdwaald herfstblad nog op een uitloper van de braam.
De laatste weken best veel gefietst maar niet vaak genoeg de moeite genomen om af te stappen of gewoon afspraken hebben om ergens op tijd te zijn.
En dan is het heerlijk om zo te genieten van ik hoef even niets en kan gewoon net zo lang blijven staan en lopen als ik zelf wil. En momenteel leeft de polder. Alle vogels zijn druk bezig met het bouwen van nesten, het zoeken van een partner.
Vaker van mijn fiets afstappen dat moet ik zeker gaan doen……Vandaag dus maar een foto blogje……

Wat is gezond?

koekenDe afgelopen week ging ik voor de krant naar een school die een vignet gezonde school als eerste in de regio kreeg.
Dat hield in dat er veel gedaan wordt aan voorlichting op het gebied van drugs, alcohol en roken zowel aan ouders als aan kinderen en leerkrachten.
Na afloop gingen we even in de kantine van de leerkrachten een kop koffie drinken met gebak om het te vieren.
Met een aantal mensen maakte ik even een praatje, de wethouder, iemand van de GGD en de leerkracht die het project begeleidt had.
Bij binnenkomst zag ik op de tafel echt ik denk wel 5 of 6 verschillende soorten koeken uitgestald, waarschijnlijk leerlingen die jarig zijn geweest en getrakteerd hebben.
En met een aantal leerlingen van rond de 700 schat ik zomaar in dat dit iedere dag wel op het menu zal staan van de leerkrachten in de pauze.
Met de mevrouw van de GGD sprak ik over het vignet en het belang er van. Ze vertelde ook dat er nog meerdere vignetten verkregen konden worden ook een voor voeding.
Dus zei ik, nou als ik zo die koeken hier op tafel zie is dat ook geen goed voorbeeld.
Er werd een beetje om gelachen. Ik weet toevallig dat ook veel leerkrachten roken uit een eerder artikel dat over een rookvrij schoolplein ging.
Daar ben ik maar niet over begonnen. Alleen toen de mevrouw van de GGD begon te vertellen over het gezondheidsvignet begon ik toch wel zwaar te twijfelen aan de waarde van dergelijke vignetten.
Ze vertelde namelijk dat om zo’n vignet te krijgen bijvoorbeeld gekeken wordt naar hoeveel soorten candybars er te koop zijn in de school. Stel dat zijn er 10 en je vermindert dat tot 2 en biedt daarnaast ook gezonde snacks aan zoals fruit of tomaten of iets dergelijks.
Dat geeft al weer een bepaald aantal punten die nodig zijn voor het krijgen van zo’n vignet.
Maar vertelde ze verder er wordt niet gekeken hoeveel er van een soort verkocht wordt, dus biedt je de gezonde dingen aan en moet alles weggegooid worden aan het einde van de dag en worden en van de 2 candybars veel meer verkocht omdat ze keuze beperkter is dan maakt dat niet uit daar wordt niet naar gekeken.
Ik vroeg aan haar, wat voor waarde heeft zo’n vignet dan eigenlijk. Een beetje nietszeggend antwoord van dat zijn de richtlijnen nu eenmaal kreeg ik daarop.
Mooi hoor die vignetten op een school, reclame er mee maken maar wat zegt het eigenlijk.candy bars Het blijkt dat in de Krimpenerwaard een hoger percentage kinderen dan landelijk onder de 18 zijn die veel alcohol drinken, roken en misschien ook drugs gebruiken.
Natuurlijk ik vind het een goed streven om er extra voorlichting over te geven en misschien dat er echt daardoor wel kinderen een andere beslissing nemen. Maar toch….. ik had toch wel zo mijn bedenkingen over de waarde er van.

 

Tuinperikelen…

Schutting (Small)Met zo nu en dan al wat mooie zonnige dagen tussen de buiten door zal ik maar zeggen krijg ik wel weer zin om wat in de tuin te gaan doen.
Hoewel mijn energie niveau nog steeds niet helemaal op pijl is, blijkbaar is het een hardnekkig griepje begint het wel te kriebelen weer.
Vandaag is het tuincentrum waar ik altijd mijn plantjes koop geopend, een tuincentrum bij mij in de straat dus lekker dichtbij ook nog een keer.
Maar eerst nog een flinke klus. Een nieuwe schutting plaatsen aan een kant van de tuin.
Vorig jaar al begon mijn nieuwe buurman er over om een nieuwe schutting te plaatsen samen want inderdaad hij was echt helemaal op. Het is dat ik hem nog met wat touwen vastgemaakt had anders had ie al lang plat gelegen denk ik zomaar.
De afgelopen week met de storm viel dus inderdaad het laatste gedeelte om en even bij de buurman aan de bel getrokken en die vond het ook prima om een nieuwe schutting te plaatsen.
Mijn zoon wil dat wel doen dus maar even gaan zoeken naar nieuwe schermen. Gewoon simpel hoor rechte schermen. De oude hebben het bijna 20 jaar uitgehouden dus dan mag het wel een keer. Nu is het ook de uitgelezen tijd om het te doen. Vorig jaar toen het voorstel al kwam in de zomer stond mijn hele tuin vol met groentes en had ik geen zin om die kapot te laten maken. Alles is nu nog leeg dus zou het mooi kunnen.
Bij de oude schuttingen had ik rieten matten er tegen aan gezet, enerzijds voor de inkijk, anderzijds geeft het ook een warmte effect want alles wat ik daar poot doet het eigenlijk goed omdat het zo het warmste plekje van de tuin is. Weet niet of ik dat weer neerzet.
De rieten matten werden ook door de vogels wel gebruikt om strootjes uit te halen voor hun nestjes en ik zie er regelmatig vogels op zitten die er blijkbaar vliegjes of andere insecten die er inzitten er uitpikSchutting1 (Small)ken.
Maar goed dat kan altijd nog. Voorlopig zal ik blij zijn als de schuttingen er staan en dan hopen op mooi weer, wat extra energie en weer aan de slag. Helemaal zin in om dingen te gaan zaaien in mijn kastje. De tuin er klaar voor te maken en hopelijk deze zomer weer veel kunnen eten uit mijn eigen tuin………