Dagje ziekenhuis……..

Zo een heftig dagje achter de rug. Gisterenmorgen op weg naar mijn moeder op mijn leenfiets, ging prima hoor alleen deed ik er wat langzamer over maar het had ook wel zijn leuke kanten eigenlijk. Ik zag meer en hoorde meer….en dacht zelfs ga denk maar weer zonder trapondersteuning rijden. Maar ja nu was het goed weer en weinig wind natuurlijk.
Bij mijn moeder aangekomen schrok ik me meteen een hoedje want ze lag languit op de grond in de keuken, bloed op het zeil maar ik zag wel dat ze niet buiten bewustzijn was of zo.
Ik vraag wat is er gebeurd, ja ze was weer gevallen en kon zich niet meer omdraaien en ze lag er al een half uur vertelde ze. Voorzichtig draaide ik haar op haar zij en gaf een kussentje onder haar hoofd. Durfde haar niet zoals de vorige keer dat ik haar vond op te tillen, dacht als er wat gebroken is maak ik het misschien nog erger. Dokter gebeld en die was er zo gelukkig. Met zijn tweeën een dokter erbij die het nog leren moest ook en beide kwamen eigenlijk wel tot de conclusie dat haar heup gebroken moest zijn. Ambulance gebeld en die kwam ook redelijk snel. De ontzettend aardige ambulancebroeders deelden de mening van de artsen. Ze kreeg een pijnstiller en ik pakte ondertussen maar vast wat spullen in om mee te nemen naar het ziekenhuis.
Met de ambulance meegereden naar het ziekenhuis. Had inmiddels mijn andere zussen, broer en zoon op de hoogte gebracht en mijn zus kwam met haar man ook naar het ziekenhuis. Omdat het best nog wel even duurde voordat ze weg was  (de straat voor mijn moeders huis was helemaal opgebroken) met de ambulance en deze natuurlijk niet met gillende sirenes hoefde te rijden waren zij nog eerder in het ziekenhuis dan wij.
In het ziekenhuis gingen ze allerlei foto’s maken, nou ja het hele repertoire van hartfilmpjes, bloeddruk, bloedprikken, longen luisteren. Heel vermoeiend voor zo’n oud mens natuurlijk en een lange zit voor ons al konden we wel van alles krijgen hoor, wat dat betreft was het echt prima geregeld.
Verschillende artsen kwamen langs, een chirurg die de foto’s bekeek, een neuroloog in opleiding zoals ie vertelde die wilde uitzoeken waarom ze zo gevallen was en een scan van haar hoofd wilde maken omdat ze ook op haar hoofd was gevallen. En met bloedverdunners kan het dan gebeuren dat er een bloeding ontstaat.
Nou ja om een lang verhaal kort te maken, halverwege de onderzoeken keken mijn zus en ik elkaar al aan. Mijn moeder wilde iedere keer al haar bed uit om naar de wc te gaan. Nou zei ik al als die een heup gebroken heeft gaat ze niet zo te keer volgens mij, dat moet toch wel zeer doen en daar was niets meer van te merken bij haar.
En inderdaad bleek er was niets gebroken, niets gekneusd ook zelfs. De scan die de neuroloog nog wilde maken lukte niet. Mijn moeder was het helemaal zat en wilde niet meer in zo’n apparaat, ze was echt helemaal in paniek op een gegeven moment en ik kreeg haar met moeite weer een beetje rustig, dus wij zeiden laat maar hoor.
Nou ja uiteindelijk konden ze dus niets voor haar doen, er kwam nog een geriater dat ze eventueel wel een nachtje in een zorgcentrum aan de overkant opgenomen kon worden maar ze vroeg zich ook wel af of ze niet beter gewoon naar haar eigen huis kon gaan en dat leek ons ook wel. Dus hebben we haar ingeladen in de auto en zo rond half 7 waren we weer thuis. Ik had al gezegd dat ik wel een nachtje zou blijven om te kijken hoe het ging dus dat heb ik gedaan. Zus en zwager gingen weer naar huis. Even een bammetje voor haar gemaakt en toen zat ze al bijna te slapen. Ik haar maar een beetje wakker gehouden tot de zorg kwam om haar te helpen met naar bed gaan. Volgens mij was die nog niet de deur uit of ze sliep al.
Zelf nog een tijdje tv zitten kijken en daarna ook naar bed gegaan boven. Om drie uur hoorde ik haar scharrelen in huis en ben ik gaan kijken. Helemaal aangekleed was ze koffie aan het klaarzetten want dat deed ze altijd ’s avonds en in bed had ze bedacht dat ze dat nu niet gedaan had. Ik zei ga nog maar een poosje slapen hoor als je dat gedaan hebt en dat heeft ze toen gedaan en ik ook nog een paar uurtjes.
Vanmorgen was ze al weer op toen ik om half 8 beneden kwam. Heb haar eten en een kop koffie gegeven en verder overgelaten aan de zorg en weer naar huis gegaan.
Ze begon al weer wat te mopperen en te doen en haar eigen dingen dus dan gaat het wel weer goed met haar.
Zelf even naar de Hema gefietst om daar te ontbijten en daarna naar huis weer, ook blij weer thuis te zijn, even lekker douchen en de tuin in heerlijk weer vandaag. Onderweg ben ik echt verwend op een concert van een rietzanger, een showende visdief, trotse futenouders, een eend met jongen. Deed over het fietsen waar ik normaal zo’n 40 minuten over zou doen nu wel bijna twee uur maar het was heerlijk om even buiten te zijn, te kijken, te genieten en toen ik ook nog een berichtje kreeg dat mijn eigen fiets weer klaar was. Weer een nieuwe motor gekregen met garantie,  mijn dag was weer helemaal goed.

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen, Familie en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

18 reacties op Dagje ziekenhuis……..

  1. Marja zegt:

    Wat een heftig etmaal heb jij achter de rug. Gelukkig maar dat je moeder zo’n taaie rakker is.
    Ik heb genoten van je foto’s.

  2. Nou, ik heb dit geliket omdat je het weer zo mooi omschreven hebt. Maar wat een schrik. Ik was bang dat het echt zo was, maar gelukkig is het weer meegevallen. Tjonge jonge, 100 is ze hè, die is echt taai hoor..
    Sterkte met alle zorgen pfffff

  3. Het zijn ook allemaal wel toestanden hoor. het is heel goed te begrijpen, dat iemand van 100 jaar daar geen zin in heeft. Wat laat je ons hier een serie fraaie foto’s zien Anneke,een dik compliment waard hoor.

  4. ria zegt:

    Fijn dat het goed gaat met je moeder. Prachtige foto’s Anneke. Heerlijk genieten
    Groetje, Ria

    • gewoonanneke zegt:

      Ja gelukkig wel. Was toch wel even slikken hoor toen ik nog dacht dat ze haar heup gebroken had en ze het huis werd uitgedragen. Dacht echt dit is misschien wel de laatste keer dat ze hier is. Nou dat viel gelukkig allemaal mee en ze rommelt al weer in haar eigen huisje.

  5. rietepietz zegt:

    Tjonge, dát is boffen dat je moeder niets gebroken heeft, op haar leeftijd kan dat héél verstrekkende gevolgen hebben.
    Aan de éne kant is het mooi dat men ook bij oudere mensen alle mogelijkheden wil benutten om te zien of er schade is, aan de andere kant vraag ik me soms af of het niet alleen maar “kassa” is om zo’n scan te willen maken.
    Maar in ieder geval komt je moeder er weer redelijk goed vanaf .
    Wat een geweldige fotocollage hield je aan je fietstocht over.

    • gewoonanneke zegt:

      Ja dat is ook zo hoor ben ook blij dat ze even weer goed nagekeken is. Maar iedere dokter die kwam ging weer naar haar hart luisteren, longen e.d. Het was gewoon zo vermoeiend voor haar. De neuroloog begon zelfs nog over als ze een bloeding zou krijgen in haar hoofd om een operatie met een luikje in haar schedel. Tja dat wil je toch niet meer voor haar op die leeftijd. Verder alle lof hoor voor de verpleging en artsen, ze waren echt meedenkend, En ik vind hoe oud ze ook is dan mag ze ook zelf zeggen dat ze geen scan meer wil hebben.

      • rietepietz zegt:

        Gelukkig is ze geestelijk goed genoeg om nog zelf te beslissen. Marion kon dat gelukkig ook en weigerde de laatste keer ook een scan en dat is goed.Die scan zou immers niets meer veranderd hebben.

        • gewoonanneke zegt:

          Ja soms moet je in de overdaad aan aanbod, hoe goed bedoeld ook, zelf wel keuzes kunnen blijven maken van wat je wel en niet wilt. Voor mijn moeder zou het ook niets uitgemaakt hebben. Het gaat gelukkig weer goed met haar ze heeft weer praatjes zat haha.

  6. fialas zegt:

    hoe oud is je moeder? Het is gebleken dat zij valt en dat wordt op deze leeftijd meestal niet veroorzaakt door struikelen, ,maar vaak door veroudering van het evenwichtsapparaat.
    de vloeistof is niet meer vloeibaar, maar stroperig. Praat eens met haar huisarts of hij het nuttig acht haar naar de fysiotherapie te sturen voor balansoefeningen. (hier spreekt een ervaringsdeskundige).

  7. minoesjka2 zegt:

    Zo, dan, dat is schrikken. En als het dan mee valt, proberen ze het in het ziekenhuis weer erger te maken, met scans e.d. Gelukkig dat je moeder weer gewoon naar huis kon, want een nachtje in een ziekenhuis doet die oudere mensen vaak niet goed.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s