Hollikaantje

Zuid-Afrika-roze-adoptieIk moet zeggen dat wanneer er van die onverwachte dingen gebeuren zoals bij de treinen het afgelopen weekend dat het ook wel verbroederd op een of andere manier.
Zitten alle mensen even van te voren nog met hun smartphone nog van alles te doen, zodra de conducteur zegt allemaal uitstappen deze trein gaat niet verder dan beginnen mensen opeens spontaan met elkaar te praten op het perron.
Een groep jongelui stelt voor om maar met zijn allen op het spoor te gaan lopen, als ik zeg dat ik dat nog wel een flink eind vind antwoordt een van de jongens, schat hem zo rond de 20, in de oorlog liepen mensen veel verder voor een zak aardappelen.  Ik schiet in de lach, van zo’n jonge knul verwacht je zo’n antwoord niet.
Door de luidsprekers klinkt allerlei voorlichting en ik denk, je zou hier op vakantie zijn of zo vanuit het buitenland dan snap je daar toch echt helemaal niets van.
En dat klopte ook wel, een vrouw, schat haar zo een eindje in de 50 zie ik een beetje vertwijfeld staan te kijken. Ze komt naar me toelopen en begint een gesprek. Ik ben Zuid-Afrikaanse vertelt ze en ik begrijp niet helemaal wat er aan de hand is. Ik vertel dat we even moeten wachten op het perron en we zo zullen horen of we toch nog door mogen rijden naar Utrecht toe. Mag ik bij u in de buurt blijven vraagt ze en zo beginnen we een praatje.
Ze is op vakantie in Nederland op familiebezoek, haar man is al een week naar huis en zij gaat nog op bezoek bij de familie waar haar dochter een jaar als au pair  heeft gewoond in Utrecht.  We hebben het over de omstandigheden in Zuid-Afrika die voor de blanken mensen, zoals zij, zo veranderd zijn. Zelf hebben ze weinig last verder maar eigenlijk is alles daar zo radicaal omgedraaid met de teruggave van het land aan de oorspronkelijke bewoners. Toevallig had ik kort geleden een heel lange reportage over dit onderwerp gezien, ook van beide zijde belicht. En zo staan we er een tijdje over te praten. Niet alleen dat er daar discriminatie is maar ook de manier waarop hier momenteel met dingen uit het verleden omgegaan wordt hier in Nederland. In Zuid-Afrika worden veel mensen afgerekend om de dingen die hun voorouders gedaan hebben en hier in Nederland zijn er ook groepen die daar mee worstelen. Het is een complex verhaal.
Zelf is ze met een Zuid-Afrikaan getrouwd vertelt ze, ze wordt dan ook een Hollikaantje genoemd, een Nederlandse vrouw en een Zuid-Afrikaanse man.  Ze werkt zelf in een Hollandse winkel en haar man werkt in omliggende landen voor een handelsmaatschappij.
We staan zo nog een poosje te praten en opeens zegt de vrouw, je bent de eerste in Nederland die ik tegen kom die niet meteen vraagt of ik met een zwarte of een blanke Zuid-Afrikaan getrouwd ben. Vond het zelf niet zo belangrijk eigenlijk maar het was wel iets blijkbaar dat iedereen als eerste aan haar vroeg in Nederland. Ze was dus met een blanke Zuid-Afrikaan getrouwd, met oorspronkelijk wel Nederlandse voorouders maar die wonen al generaties daar. baheux18Het is een leuk gesprek, gek dat je zo opeens een klik met iemand kan hebben die je helemaal niet kent. We mogen de trein weer in, kunnen niet bij elkaar zitten vanwege de drukte maar halverwege wordt er omgeroepen dat de trein toch stopt op CS van Utrecht, terwijl eerst aangekondigd was op een ander station in Utrecht,  dus ik loop even naar haar toe om het te zeggen.  Ze is er blij mee en als ze in Utrecht de trein verlaat roept ze nog bedankt voor het helpen. Ach een uur treinvertraging is niet zo erg als je zo’n leuke ontmoeting hebt onderweg toch.

Plaatjes internet

Met de trein kom je nog eens ergens…..

Tja Apeldoorn (Small)het werd een enerverend maar ook een geweldig fijn weekend in Apeldoorn bij
mijn vriend.
Zondag een uur eerder weggegaan dan de bedoeling was, ik moest nog een fietsabonnement koppelen aan mijn NS kaart, althans dat dacht ik dus wilde ruim de tijd hebben om te reizen zonder stress enUtrecht (Small) drukte.
Nou dat uur had ik dik nodig om op dezelfde tijd in Apeldoorn te komen. Normaliter heb ik in een keer een aansluiting van Gouda naar Apeldoorn in een uur tijd. Nu strandde ik i.v.m. werkzaamheden aan het spoor in Utrecht eerst in Woerden. AHerten2 (Small)llemaal uit de trein, 20 minuten later allemaal er weer in en doorgereden naar Amersfoort, weer overstappen en uiteindelijk precies in de trein te komen die ik eigenlijk wilde hebben. Heel gemakkelijk zo’n stationsfiets hoor moet ik zeggen. Lekker gaan fietsen door Apeldoorn naar park Berg en Bos. Ik kreeg toen ik de naam zag wel een déjà vu gevoel. Ik wist gewoon dat ik er een keer geweest was. Of het met een schoolreis was geweest of ergens anders mee maar ben er ooit geweest wel heel lang geleden.
Lekker gaaIjsel2 (Small)n wandelen, nog damherten gezien, helaas geen camera bij me, kon er niet meer bij in mijn rugzak, komt vast nog wel een keer. Nog een wild zwijn maar die was volgens mij bijna toe aan de BBQ zag er niet erg gezond uit. Het was wel bewolkt en grijs maar niet koud en maar een spatje regen meer niet dus we troffen het eigenlijk prima. Hele grote karpers zwemmen daar in de vijver en het is een mooi park, meteen naast de Apenheul.
Apeldoorn is mooi om te zijn. Vanmiddag toen ik terugging naar huis mooi op tijd voor de trein, dat was al een wonder op zich haha. Fiets weer ingeleverd en toen hoorden we dat er een ongeluk was geweest met een persoon zoals dat op de borden stond. Triest natuurlijk dat iemand zich voor de trein gooit. Je zou dat bericht maar thuis krijgen. Maar het gevolg was wel dat geen trein meer reed. Zwolle (Small)Voor mij niet zo heel erg maar voor veel mensen die naar Schiphol gingen natuurlijk wel een probleem. Zelf moest ik via Deventer, overstappen op de trein naar Zwolle en daar weer de intercity naar Rotterdam. Maar toen was ik al even onderweg. Maar ach ja zo zie je nog eens wat, de Gelderse IJssel, voorbij Deventer vond ik het best een saai landschap, hoop niet dat ik iemand hiermee beledig haha.  In Gouda ook de bus mis dus even de stad ingelopen en uiteindelijk na vier uur was ik weer thuis. Dat is ruim dubbel de tijd dat ik er normaal over doet. Maar goed behalve dat ik het behoorlijk zat was geen probleem eigenlijk voor mij. Had nog wel een vergadering maar moest IJssel2 (Small)ook nog een Verlies en Winstrekening maken een planning een jaarverslag dus daar heb ik me vanavond maar op geworpen en ook nog gelukt allemaal. Toch nog een paar foto’s  gemaakt met mijn Iphone, niet mijn ding hoor maar goed toch nog leuk als herinnering  aan een mooi weekend.

Te vroeg gejuicht ??

Had best een strakke planning voor deze week waar ik me wel aan moest houden, voor de donderdag dingen voor de krant, subsidie aanvragen voor het jeugdwerk, ’s middags weer in mijn moeders huis omdat de rolstoel opgehaald zou worden….. Moest kunnen.
Donderdagochtend geen internet, geen telefoon, geen tv. Nou met geen televisie en vaste telefoon kon ik wel leven maar geen internet was wel heel lastig en dat is voorzichtig uitgedrukt. Dus ik opnieuw alles maar afgesloten en opgestart maar het lampje bleef maar knipperen zonder dat alles geactiveerd werd. KPN bellen. Het menu doorgenomen, alles goed gedaan. Ze gingen de lijn doormeten en vonden een kabelstoring er zou een monteur komen vandaag dus tussen 12 en 2 uur. Dat was flink balen. Opeens een donderdagochtend zonder doel en veel dingen te kunnen doen en ’s avonds ook mijn werk voor de krant niet kunnen doen.
Vandaag eerst werken, half 12 weer thuis, stel dat ie vroeg zou zijn. Wie er kwam of niet kwam geen monteur in ieder geval van KPN.
Drie wassen gedraaid, de afwas gedaan, dingen opgeruimd, dat wilde ik allemaal helemaal niet doen, wilde mijn zaken afhandelen en werken maar wachten is niet helemaal mijn ding.
Kwart over 2 nog geen monteur, ik weer KPN bellen, ken het menu nu onderhand uit mijn hoofd. Weer gevraagd om opnieuw op te starten en te resetten. Ook al zei ik dat ze de vorige keer een kabelbreuk hadden gevonden, probeer het nog maar een keer. Weer vijf minuten wachten. En toen ik vroeg waar die monteur bleef zei de dame dat hij onderweg moest zijn. Wacht nog een half uurtje als hij er dan nog niet is bel dan nog een keer. Krijg meteen twee mailtjes (hoe kan je die lezen als je geen internet heb haha, had nog wel mijn mobiel met internet) Wilt u problemen oplossen. Log in op KPN…… ja hoor lekker handig als iemand belt voor een internetstoring om dan zo’n mail te sturen.
Drie uur, weer bellen, weer hetzelfde menu maar in ieder geval niet vragen om weer te resetten. Deze man was wat doortastender en zei dat hij meteen een monteur opdracht zou geven om te komen. En inderdaad nog geen 3/4 uur later was de monteur aanwezig.
Een aardige man en hij gaat de leiding doormeten en concludeert meteen dat bij de centrale de stekker er gewoon uitgehaald is. Dat gebeurt wel meer, vertelt hij.Dan moeten ze een stekker in de buurt er uit halen en nemen ze een verkeerde. Tegenwoordig nemen ze iedereen maar aan, die krijgen een dag een cursus en dan gaan ze aan de slag. Zelf is ie al wat ouder en loopt al een aantal jaren mee. De centrale ik dichtbij mijn huis op een industrieterrein en hij gaat er naar toe om hem weer aan te laten sluiten. Dat bakje thee dat hij wel wilde hebben had ie dik verdiend. Teruggekomen start hij alles weer op en blijft net zo lang tot alles weer werkt, televisie, telefoon en internet. Heel erg blij maar moet zeggen dat ik er heel slecht tegen kan deze dingen die dan zo anders lopen. Maar goed moet ook niet zeuren natuurlijk, heb eigenlijk nog zelden of nooit storing gehad maar het kwam op dit moment wel heel slecht uit. Dat wordt nog even racen om alles weer in orde te hebben want het weekend ga ik lekker weer naar hopelijk een zonnig Apeldoorn.


Gisteren nog wel onderweg wat mooie foto’s kunnen maken, had ineens natuurlijk tijd over haha.. Zag een stel zwaluwen die af en aan vlogen met hun bekjes vol insecten om de jongen te voeren. Zo’n prachtig gezicht was dat.

Experia…jaja…

Vorige wSnoereneek bij het uitzoeken bij mijn moeder kreeg ik de televisie, ze had een grote en nog vrij nieuwe televisie. Heb nog wel even getwijfeld want ik vind het ook wel een heel apparaat in mijn kamer moet ik zeggen. Mijn kleine schermpje was ik eigenlijk best tevreden mee maar zowel mijn broer als mijn zus hadden al 2 van die grote schermen dus zeiden ze neem jij hem maar mee.
Mijn zoon haalde hem vorige week even op voor me en sloot hem aan.
“Je moet een nieuwe kastje vragen bij KPN” zei hij. Ik vond dat niet zo echt nodig, alles deed het en zeker op dat moment omdat mijn hoofd er ook niet echt naar stond om dat er nu ook nog bij te hebben om het te gaan installeren weer.
Maar hij zat al met de telefoon in zijn handen en binnen een kwartier had hij het geregeld, wel lief bedoeld natuurlijk maar goed. Ik zou het zaterdag al op kunnen halen.
Nou pff zag het al gebeuren, straks gaat er iets niet goed met het installeren en dan zit ik heel het weekend zonder tv en internet. Daar had ik echt geen zin in want ik moest de Kast kameroude kastjes inruilen anders kreeg ik geen nieuwe.
Vanmorgen had ik gepland om alle opzeggingen voor mijn moeder te doen, op zich ook nog een heel gedoe vooral het ophalen van verschillende apparaten zoals het alarm, de rolstoel en een apparaat waarmee ze nog lang heeft kunnen lezen en schrijven.
Via een serie telefoonnummers waarmee ik van de een naar de ander gestuurd wordt krijg ik het toch allemaal geregeld en ik dacht dan ook nog maar even die doos ophalen en de oude kastjes afgesloten en meegenomen. Ik draai een kastje weg waarachter alle stekkers en draden zijn verborgen. Een geniale oplossing die mijn ex nog gemaakt heeft. Ere wie ere toekomt.
Als ik ga beginnen zie ik staan: Stickers om op de stekkers te doen om te weten in welke ingang ze moeten. Lekker handig omdat er nu bij te doen want ik heb gewoon uit dat andere apparaat alle stekkers al gehaald natuurlijk.
Nu heb ik al eerder zo’n ding aangesloten dus het moest niet al te moeilijk zijn. Ik volg letterlijk de aanwijzingen op en inderdaad de lichtjes beginnen te knipperen. TelevisieVolgens mij zijn ze bij KNP wel kleurenblind want ze hebben het over groene lampjes nou voor mij zijn ze gewoon geel hoor. Als het apparaat zo’n 1 1/2 uur staat te knipperen denk ik, hier klopt iets niet, zo lang kan dat toch allemaal niet duren. Ik bel de KPN en als we samen even de apparatuur doornemen zie ik opeens dat een van de stekkertjes niet goed zit volgens mij. Probeer het maar, zegt de heel vriendelijke mijnheer. Niet zo een die inwendig zucht van pff weer zo’n vrouw….. En inderdaad na een paar minuten knipperen alle lampjes. Ik bedank de man hartelijk voor zijn meedenken, maar heel aardig zegt hij tegen me, u heeft het zelf gevonden toch. Hoe het ook is, het werkt.
Ik ga even fietsen en nog een poosje worstelen op de trap bij mijn moeder met vloerbedekking weghalen, wat een klus zeg om te doen. Had ook niet zo mijn dag vandaag moet ik zeggen. Misschien omdat woensdag toch altijd de dag was dat ik naar mijn moeder ging, de andere dagen waren wel flexibel en hoe het uitkwam maar de woensdag was altijd voor het bed, de was en nog wat klusjes bij haar doen. Of omdat ik vanmorgen al die zaken had geregeld maar had echt zo’n beetje zo’n triest gevoel eigenlijk wel. En zien dat haar huis verandert van een thuis in een huis. Een gek gevoel wel.
Toen ik ging klussen zakte het weer een beetje en terug naar huis fietsend neem ik de lange route door de polder. Het is prachtig, standje langzaam op mijn fiets en voel de rust terugkomen.IMG_9904 (Small)
Zit ook zo te denken wat ik eens zal gaan eten en opeens heb ik zo’n trek ik pannenkoeken en denk waarom niet dus rij even langs Appie om ontbijtspek te halen want pannenkoeken moeten voor mij wel met spek zijn en stroop.
Even de computer aan, het internet werkt en dan de televisie, die doet het nog niet. Het nieuwe kastje geeft geen teken van leven. Ik haal alle stekkertjes er uit en bekijk het kastje. Dan zie ik gewoon een aan en uit knopje zitten, hoe simpel kan het zijn Anna denk ik.
Ik zet hem aan en hij begint op te starten terwijl ik de pannenkoeken bak. Ze smaken heerlijk en alles doet het weer. Dan ben ik best nog wel een klein beetje trots op mezelf. Zo dat heb je toch maar weer voor elkaar gekregen zeg ik tegen mezelf.

Hond en baas

Even een heel anders onderwerp, hoewel ik nog met mijn hoofd helemaal in to moeder, huis, uitzoeken en opruimen zit, ben ik vandaag wel ook een stukje gaan fietsen dus. Weer gewoon gewerkt vanmorgen en gaan lunchen bij de Hema.
En dat voert me meestal ook over een aantal fietspaden door natuurgebieden waar ook veel honden uitgelaten worden.
Nu ben ik zelf meer een honden dan een kattenmens dus wat dat betreft heb ik daar niet zoveel moeite mee, zeker niet met de honden. Al ben ik ook weer niet iemand die op alle honden afloopt om ze te aaien of zo, dat zeker niet.
Met de baasjes heb ik soms wel wat meer moeite. Vroeger hadden we een dierenwinkel en daar heb ik veel ervaringAjax opgedaan met honden en baasjes omdat we daarbij ook een hondentrimsalon hadden. En daardoor weet ik, niet iedereen is geschikt om met een hond om te gaan.
Maar goed onderweg kom ik dan veel honden tegen die loslopen (mag eigenlijk niet in het broedseizoen maar goed daar heb ik niet zo’n moeite mee dus) en de reacties die mensen dan hebben als er opeens een fiets aankomt.
Nu rij ik op die fiets meestal best hard, vind dat gewoon lekker maar op de fietspaden als ik een hond zie minder ik altijd vaart zodat ik altijd kan remmen of afstappen als het nodig zou zijn.
Maar wat gebeurt en nu met hondeneigenaren, ik zie het zo vaak. Dan lopen die honden lekker in het gras te struinen, daar zou ik totaal geen last van hebben maar dan gaan ze de honden roepen.
Nou geloof me, niet alle honden hebben blijkbaar op de hondenschool gezeten dus juist dan beginnen ze opeens midden op het fietspad te lopen terwijl de baas ze probeert te roepen, gevolg, ze gaan alle kanten op behalve de goede. En voor fietsers is het dan laveren en gokken waar gaat die hond heen.
Dan zou ik wel willen zeggen, gewoon niks zeggen, laat ze lopen dan is er niets aan de hand. Maar goed om een hond aan te schaffen zijn geen diploma’s nodig en dat zorgt er wel voor dat sommige honden totaal nergens naar luisteren en dat is dan wel eens irritant.
Nog een minpuntje waar hondeneigenaren volgens mij helemaal niet bij nadenken is dat de honden graag met stokken sjouwen. Deden mijn honden ook hoor. Alleen als ze hem dan midden op het fietspad achterlaten zou het wel van een beetje meedenken getuigen als ze hem even op zouden rapen en aan de kant leggen. Want geloof me als het donker is en iemand rijdt over/tegen zo’n stok kan dat lelijke valpartijen opleveren.
Maar goed, ik blijf honden best leuk vinden nog steeds al zou het voor mij niets meer zijn, ben veel te vaak onderweg en niet thuis om een hond een goed tehuis te geven.
Op de foto mijn allerliefste, allertrouwste hond die ik ook gehad heb. Onze Riesenschnauzer Ajax…. (toen wij hem hadden mochten de oren nog gecoupeerd worden, mag nu niet meer en terecht maar ook wel dubbel want ik vind ze met gecoupeerde oren wel een mooiere kop hebben)

Genen

Al weer een flink aantal jarelezenn geleden ( 😉 ) kwamen 23 chromosomen van mijn vader en 23 chromosomen van mijn moeder samen en met die 46 chromosomen moest ik het dus gaan doen.  Twee x chromosomen bepaalden dat ik een meisje werd. Die chromosomen zijn ook de dragers van de erfelijke eigenschappen en heb ik van beide een portie meegekregen.
Toen ik jong was heb ik daar nooit over nagedacht moet ik zeggen. Natuurlijk herkende ik best een aantal dingen die ik deelde met mijn vader, zoals de liefde voor de natuur, het buiten zijn. Kijken naar onweer buiten of lekker in het gras liggen en kijken naar de wolken. En zijn humor en het plezier dat hij duidelijk in het leven had altijd. Het drinken van thee.
De laatste jaren herkende ik ook wel veel eigenschappen die ik mezelf ook wel toedicht bij mijn moeder.Vooral de liefde voor schrijven en dingen bewaren en dan heb ik het niet over materiële dingen maar zoals ik vanmiddag ontdekte toen ik een doos met spullen door ging zitten spitten dingen zoals berichtjes uit de krant, kaarten met een bijzondere boodschap of tekst. En niet te vergeten haar dagboek dat ze een jaar of 10 geleden opeens begon. Maar ook van langer geleden verhalen en gedichten die ze opschreef in een kladblok.
En hoewel ichromosomenk best ook blij ben met een aantal materiële zaken die uit haar huis gekomen zijn, vind ik toch die papieren voor mij in ieder geval veel waardevoller.
Het vertelt ook de geschiedenis van mijn familie, zoals dat berichtje in de krant van een oom die aangereden is door een auto en overleed. Of de berichtjes die denk ik uit een kerkblad kwamen waarin familiegebeurtenissen te lezen zijn. En alle rouwadvertenties.
Ben zo blij dat ik gezegd heb dat ik niet zomaar alles weg wilde doen.
Wat me daarbij ook opvalt bij mijn moeder is haar taalgebruik. Woorden praktisch zonder fouten geschreven in goed leesbare zinnen.  Ze had toch maar 7 jaar lagere school en mocht niet doorleren hoewel het hoofd van de school dat kwam vragen bij mijn opa en oma omdat mijn moeder zo goed kon leren. Maar er was geen sprake van, ze moest gaan werken.
Ze heeft altijd veel gelezen en op de vrouwenvereniging waar ze op zat was ze ook secretaresse en schreef ze de jaarverslagen en maakten ze de notulen, die ook nog bewaard zijn. Denk dat ze zichzelf zo verder ontwikkeld heeft in de loop der jaren.
Toen ik van de week voor haar servieskast stond wist ik datschrijven we nog een eigenschap deelden met elkaar namelijk regelmatig iets kapot laten vallen. Het was echt een allegaartje aan serviesgoed dat daar stond. En tot ik pas een nieuw servies kocht was dat bij mij ook het geval wel. Haha echt grappig om die dingen te ontdekken.
Een aantal dingen wist ik natuurlijk wel maar toch, een mooie ontdekkingstocht om zo door haar spulletjes heen te gaan die haar zo dierbaar waren. Ik zal niet alles bewaren maar een doosje met een aantal voorbeelden zeker wel.

Put the radio on

Eigenlijk begon ik een paar weken geleden al ’s avonds de televisie uit te laten en de radio aan te zetten. Om eerlijk te zijn omdat Ajax geen kampioen werd terwijl iedereen en ik dus ook dat wel verwacht (en zeker gehoopt) had. Ik had er helemaal geen zin om al dat gezeur er over te horen dus radio aan en tv uit. En eigenlijk beviel me dat best goed. Lekkere muziek ’s avonds met zo nu en dan een praatje er bij. En dus bleef regelmatig de televisie uit.
Ook de laatste week kwam het er eigenlijk niet van om de televisie aan te zetten en heb ook niet het gevoel dat ik er veel aan mis eigenlijk. Mocht er wereldschokkend nieuws zijn dan hoor ik dat ook wel op de radio.
Vandaag een rustige dag, het is soms ook wel heerlijk na zo’n hectische week om even helemaal met niemand te praten een dagje.
Even nog een paar uurtjes in de tuin gewerkt voordat het begon te regenen. De vijver was helemaal vol gegroeid met kroos en heb er een paar emmers uitgehaald. Wel een klusje om te doen want het stikt van de kikkervisjes in de vijver dus moest alles nakijken zodat die niet in de container zouden belanden. Er zat ook nog een mooie salamander tussen en wat waterdieren die ik ook maar terugzette. Maar het was lekker om even zo in de tuin te zitten prutsen. Later in huis en toen, hoe haal ik het in mijn hoofd, begonnen met mijn kledingkast eens door te spitten en op te ruimen.
Deed weer verrassende ontdekkingen van kleding waarvan ik het bestaan amper meer wist, kan geen kwaad om eens te gaan “winkelen” in mijn eigen kledingkast. Maar ook wel weer dingen opgeruimd. (Heb ik nog niet genoeg op te ruimen bij mijn moeder ? )
Nou ja gewoon lekker bezig geweest. Zet mijn map met favoriete muziek op en ga lekker mee lopen zingen.
Heerlijk om zo bezig te zijn en eens ergens anders aan te denken. In de tuin is het ook nog druk met vogels leuk om te zien. Ook jongen met opengesperde bekjes en natuurlijk komen ze hun dagelijkse bad nemen of drinken uit de vijver.