Uit het nest gevallen……….

Vandaag eigenlijk een heel leuke Moederdag, Peter had gevraagd wat ik wilde hebben maar ik wist echt niets te verzinnen hoor dus appte hij gisteren of ik zin had om met hen dan te gaan lunchen in Rotterdam, eerst bij hen wat drinken en dat vond ik eigenlijk wel een heel leuk idee.
Vanmorgen op de fiets naar de metro gegaan, het was prachtig weer tenslotte, eigenlijk had ik even de neiging om meteen gewoon door te fietsen naar hun appartement maar ik weet de weg niet zo goed in Rotterdam en ik ken mezelf ondertussen wel dus ik neem het laatste stukje de metro.
Op hun balkon met uitzicht op het ziekenhuis waar Peter geboren is het Erasmus MC toen nog Dijkzigt ziekenhuis op de vierde verdieping. Om nooit te vergeten die dag  ……
We gaan gezellig in de stad op een terrasje wat eten, het begint al aardig druk te worden.
Na het lunchen ga ik weer naar huis, kies lekker een lange route door de polder, eerst even kijken bij mijn haha hoezo mijn ooievaars. Nog geen jongen te zien, wel druk bezig zijn de ouders met schoonmaken en bijwerken met takken van het nest.
Als ik in de buurt kom waar mijn moeder woont zie ik een zwaan die net jongen heeft gekregen, drie zitten er lekker onder haar vleugels, twee eieren liggen nog in het nest, die moeten nog uitkomen en een ei is blijkbaar uit het nest gevallen en daar is ook een kuiken uitgekomen. Hij of zij doet verwoede pogingen om in het nest te kruipen maar het lukt voor geen meter. Zowel vader als moeder steekt geen snavel uit om hem even te helpen. En terwijl de drie onder moeders vleugels donzige opgedroogde kuikens zijn is het uit het nest gevallen zwaantje nog nat. En eigenlijk vind ik het best een beetje een triest gezicht, hij doet zo zijn best en een klein beetje hulp van zijn vader zou hem zo het nest in kunnen wippen denk ik zomaar. Maar de natuur heeft zo zijn eigen regels,struggle for life, eten of gegeten worden, alleen de sterkste overleven het. Misschien als ie geluk heeft omdat het zo warm is dat hij naar boven kan klimmen zonder hulp, is het een survivor.
Genoeg jong leven te zien, nog geen 5 meter verder zit een fuut met een pasgeboren jong en een eindje verderop een echtpaar meerkoeten met maar liefst 7 jongen, dat is hard werken om al die monden te voeden.
Ik vond die zwaantjes wel symbool staan eigenlijk voor Moederdag. Voor de een een feestje voor andere misschien juist een moeilijke dag. Ik weet hoe dat voelt, heb ze zelf ook genoeg gehad.
Maar vandaag niet, alleen maar blijheid omdat ik mijn moeder nog heb, verwend wordt door mijn zoon en schoondochter en al dat moois in de polder zie, prachtig weer erbij. Kortom wat een mooie Moederdag.