Verwerken…

Enkele heftige dagen achter de rug. Afgelopen vrijdag werd mijn moeder pas thuisgebracht, het had lang geduurd omdat door de val die ze gemaakt had de dokter niet mocht tekenen voor een natuurlijke dood. Dus moest er een schouwarts bijkomen die ook nog met een lijst met vragen kwam om uit te sluiten dat er een misdrijf of iets dergelijks in het spel was. Ook de verzorgster die mijn moeder heeft gevonden moest gehoord worden. Dat liep allemaal aardig uit en toen dan de officier van justitie had besloten dat het lichaam mocht worden vrijgegeven bleek de betreffende toestemmingsbrief nergens te vinden.
We waren allemaal naar het huis van mijn moeder gegaan toen ze thuiskwam. Met meteen een afspraak met de pastor om de dienst door te nemen. Daar hadden we het met elkaar al over gehad dus het leek een gemakkelijk iets te worden. Helaas was niets minder waar.
De indeling van de dienst was geen probleem daar waren we het allemaal wel over eens en toen vroeg de pastor hoe was u moeder.
Mijn oudste zus die de laatste jaren amper bij haar geweest is begon meteen met allerlei negatieve dingen over haar te vertellen en haar man wilde dat nog eens dubbeldik aan gaan vullen. Daar stak mijn oudste broer een stokje voor door te zeggen als ze daar over willen praten dat we dat dan wel een keer kunnen doen na de begrafenis en dat dit niet het moment er voor was om te doen.
De sfeer was te snijden daarna, de pastor wist ook niet goed wat hij er mee aanmoest en ik voelde me echt tot in mijn ziel gekwetst. Amper hebben ze mijn moeder daar binnengedragen en dan beginnen ze zo over haar te praten. En ook nog allerlei dingen uit haar jeugd wat gewoon nergens op sloeg.  Zoals mijn moeder laatst tegen me zei dat ze wel een rafeltje had dat klopt best hoor. Zal geen heilige van haar maken. Ze kon best wel eens pittig uit de hoek komen.  Maar zoals zij haar neerzette herkende geen van de andere kinderen zich in.
Het was bij ons thuis altijd de zoete inval, alles kon, er schoof altijd wel iemand extra aan de tafel. Mensen kwamen altijd graag bij mijn moeder, zelfs de vrienden van mijn overleden broer kwamen vaak nog even een bakje bij haar doen. En ook de meiden van de zorg droegen haar op handen. Zelfs de pastor waar ik even later nog buiten mee stond  te praten zei dat hij mijn moeder zo echt helemaal niet kende in de tijd dat hij haar meegemaakt had.
Ik was echt tot in mijn ziel gekwetst, ben weggelopen om de boel af te gaan wassen en heb niks meer gezegd. Mijn zus en zwager gingen weg en met zijn drieën bleven we over met een rotgevoel. Het ergste vond ik nog dat toen mijn jongste zusje met de trouwring van mijn moeder binnenkwam die ze van de begrafenisondernemer had gekregen mijn oudste zus nog wel het lef had om te zeggen dat zij die wel wilde hebben. Als je nou vindt dat je moeder zo slecht voor je is geweest wat moet je dan met haar trouwring??
Nou ja verder was alles gelukkig geregeld. Toen ik ’s avonds nog even toch mijn zus belde over de bloemen nam haar dochter op en zei dat haar moeder niet aanspreekbaar was en we maar moesten zien wat we deden. Dat belooft niet echt veel goeds voor de komende dagen ben ik bang. Sterker nog, ben wel heel benieuwd of ze nog wel zal komen naar de begrafenis. En dat vind ik echt heel erg, maar goed dat mijn moeder dat niet meer mee hoeft te maken. Maar eigenlijk vind ik het ergste nog dat ik de laatste dagen alleen maar daar aan kan denken en er over gepraat wordt met elkaar. En dat neem ik haar echt heel erg kwalijk.
Vanmorgen even kijken bij mijn moeder met mijn jongste zus en daarna had ik echt zo’n loze dag. Dus ben ik maar mijn keuken schoon gaan maken, flink aan de slag gaan is voor mij altijd de beste manier om iets te verwerken. En inderdaad halverwege de middag merkte ik opeens dat mijn gedachten een andere kant opgingen. Verwerken………. het woord zal niet voor niets gekozen zijn. Woensdag wordt mijn moeder begraven. Ik hoop op een respectvolle dienst en een mooi afscheid want dat heeft ze meer dan verdiend.

Dit bericht werd geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink .

15 reacties op Verwerken…

  1. Rob Alberts zegt:

    Sterkte!

    Bemoedigende groet,

  2. Marja zegt:

    Allereerst schrijf je over de juridische bureaucratie, waarvan je al minstens door het lint zou gaan, maar wat je een … streek van je zus en zwager. Allemachtig. Wat richten bittere mensen toch een hoop schade aan. Geen wonder dat je dat moet verwerken.
    Ik wens je extra veel sterkte. Wat zal je huis schoon worden ….

  3. Tjonge,tjonge wat een narigheid allemaal Anneke. Sorry hoor, maar je zus en zwager zouden zich diep moeten schamen. ik wens je voor komende woensdag veel sterkte hoor.

  4. Corja zegt:

    Wat erg, zo’n gedoe. Eerlijk gezegd mag je hopen dat ze wegblijven woensdag. Laat je niet gek maken, hoor. Heel veel sterkte!

  5. ria zegt:

    Jou zus en zwager komen zichzelf vast nog wel ’n keer tegen.
    Heel veel sterkte
    Lieve groet, Ria

  6. staartje zegt:

    Veel sterkte! Ontzettend akelig.

  7. Lot zegt:

    Wat een nare situatie voor jullie allemaal. Ook voor oudste zus dat zij zich zo negatief voelt en uit.

    Sterkte de komende tijd.

  8. Neeltje zegt:

    Wat verdrietig en pijnlijk. Sterkte met alles!

  9. Novelle zegt:

    Ja beste Anneke begrafenissen zijn vreselijk om mee te maken ik weet er alles van sterkte Anneke

  10. rietepietz zegt:

    Ach lieve Anneke wat verdrietig. natuurlijk was je moeder niet volmaakt, maar wie wel? Je oudste zus zéker niet want zoiets doé je niet. Wanneer je écht weinig goeds over iemand kunt vertellen kun je bij een crematie beter helemaal je mond houden. al is er niets tegen een kritische kanttekening als men veel lof toezwaait. maar nooit alléén kritiek
    In ieder geval is jouw moeder in jouw verhalen altijd positief naar voren gekomen.
    Misschien zou het wel de beste oplossing zijn als zus niét komt woensdag. Iedereen is kwetsbaar op die momenten en dan moet je geen zorgen hebben over mensen die zich niet weten te gedragen.
    Heel veel sterkte morgen, ik zal aan je denken en hoop dat je je kunt afsluiten voor die negatieviteit.

  11. AnneMarie zegt:

    Wat een wrok en negativiteit. Misschien kunnen ze beter eerst de hand in eigen boezem steken voordat ze hun mond open doen. Maar zelfs dit begrip is vaak niet. Gelukkig heb je zelf dierbare herinneringen genoeg aan je moeder. Probeer je niet te laten beïnvloeden door de negatieve toon die zij gezet hebben. Heel veel sterkte morgen.

  12. Tjonge dat heeft lang geduurd en wat erg zeg.. Je verwachtte al nooit wat van je oudste zus, maar dit natuurlijk helemaal niet. Hoe kunnen mensen dat doen. Ik hoop dat je het he niet teveel aantrekt Anneke, je weet zelf veel beter hoe je moeder was, als ze toch nooit kwam. En die ring? Heeft ze die gekregen? Verwerken, de definitie ervan heb je inderdaad mooi verwoord! Heel veel sterkte morgen! Denk aan je! Liefs, Trees

  13. Plato zegt:

    Ik begrijp niet dat mensen ZO kunnen zijn. Geen respect, geen gevoel voor verhoudingen, zelfbeklag met terugwerkende kracht… ik zou ze niet meer bellen, Anneke, want kennelijk kunnen ze alleen maar praten in termen van schuld en beklag. Laten ze maar eens terugkomen als ze verstandiger zijn. Gecondoleerd met dit verlies, veel sterkte maar toch ook weer gefeliciteerd vanwege het feit dat je zo’n mooie band met je moeder had en dat je die tot het einde toe hebt kunnen beleven.

  14. minoesjka2 zegt:

    O, wat vind ik dit verdrietig voor jou en je broer en zus………… het is al erg genoeg dat het zo lang duurde voordat je moeder naar huis mocht en dan dit!!
    Hoop dat dit de enige spat op het afscheid van je moeder was.

  15. gewoonanneke zegt:

    @ allemaal Ik wil altijd graag dat de familie bij elkaar blijft, had ik ook gehoopt maar voor mij is nu echt de grens overschreden, de grens van het fatsoen en respect voor mijn moeder. Gelukkig heeft zij het niet meer mee hoeven maken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s