Een mooi afscheid….

Vandaag afscheid genomen van mijn moeder, ik zag er tegenop, niet zozeer het afscheid van haar nemen, voor mijn gevoel had ik dat al gedaan maar hoe alles zou gaan verlopen. Kon er gisteren dan ook niet van slapen en om half 4 zat ik nog op met een knoop in mijn maag van de zenuwen en een kopje thee.
Op tijd waren we bij mijn moeder en iedereen was er al ook mijn zus en haar gezin, er werd weinig gezegd maar ik vond het ook prima wel.
Lopend mijn moeder naar de kerk gebracht waar de condoleance en afscheidsdienst werden gehouden. Gelukkig konden we wel de familieleden die elkaar nog niet gezien hadden zoals de achterkleinkinderen normaal condoleren en mijn broer wist door met iedereen te praten er voor te zorgen dat alles goed verliep.
Er kwamen veel mensen, veel familie en er moesten stoelen bijgezet worden toen de dienst begon. De dominee mocht willen dat iedere zondag de kerk zo vol zat. En ik vond het mooi, het gaf me een goed gevoel.
Herinneringen werden opgehaald en verhalen verteld. Mijn zus las de toespraak voor die ik geschreven had, ik kan dat echt niet, schrijven is geen probleem maar voorlezen dat lukt me echt niet. Ze deed het voortreffelijk had echt bewondering voor haar al vertelde ze wel dat toen ze klaar was het gevoel had met papbenen de paar stapjes van het podium te zetten.
En hoe is het mogelijk, zelf had ik de boekjes voor de dienst gemaakt, 75 boekjes geniet en blijkbaar 1 was er die had ik verkeerd geniet en wie kreeg die. Mijn oudste zus. Dat kan je toch niet geloven. Gewoon een stapel neergelegd en uitgedeeld door de begrafenisondernemer. Ik ruilde hem gauw om met mijn eigen boekje toen ze het zei. Mijn schoondochter zei later daar heeft oma nog even voor gezorgd. Of het er om gedaan was.
Na afloop met elkaar een broodmaaltijd gehad met de familie. Mijn oudste zus met haar gezin waren naar huis gegaan. Mijn moeders enige zus was ook best van streek, ik voel me echt een wees zei ze. Ze was ook alleen en toen ik zei dat er een plaatsje voor haar op de eerste rij was gereserveerd was ze er zo blij mee. Ik voel me vereerd zei ze. Als ik ergens was zei ik altijd maar ik heb nog een zus (ze is ook al bijna 85) maar nu ben ik enige die nog over is.
Al met al werd het een mooie dag, het was goed weer, we gingen met zijn allen lopen op een aantal na die dat niet meer konden. Het was mooi. Achteraf nog praten met familie, ook nog nichten uit Friesland met hun mannen waren gekomen. Peter en Chantal gingen met me mee naar huis, even napraten een bakje doen en toen vroeg hij of ie moest blijven. Maar ik was zo ontzettend moe, voelde me als een leeggelopen ballon en zei gaan jullie maar lekker naar huis. Heb een dekentje gepakt en gewoon 3 uur liggen slapen, had het echt nodig.
Voel me wel een beetje leeg maar blij dat alles zo verlopen is. Dat verdiende mijn moeder wel.