Genen

Al weer een flink aantal jarelezenn geleden ( 😉 ) kwamen 23 chromosomen van mijn vader en 23 chromosomen van mijn moeder samen en met die 46 chromosomen moest ik het dus gaan doen.  Twee x chromosomen bepaalden dat ik een meisje werd. Die chromosomen zijn ook de dragers van de erfelijke eigenschappen en heb ik van beide een portie meegekregen.
Toen ik jong was heb ik daar nooit over nagedacht moet ik zeggen. Natuurlijk herkende ik best een aantal dingen die ik deelde met mijn vader, zoals de liefde voor de natuur, het buiten zijn. Kijken naar onweer buiten of lekker in het gras liggen en kijken naar de wolken. En zijn humor en het plezier dat hij duidelijk in het leven had altijd. Het drinken van thee.
De laatste jaren herkende ik ook wel veel eigenschappen die ik mezelf ook wel toedicht bij mijn moeder.Vooral de liefde voor schrijven en dingen bewaren en dan heb ik het niet over materiële dingen maar zoals ik vanmiddag ontdekte toen ik een doos met spullen door ging zitten spitten dingen zoals berichtjes uit de krant, kaarten met een bijzondere boodschap of tekst. En niet te vergeten haar dagboek dat ze een jaar of 10 geleden opeens begon. Maar ook van langer geleden verhalen en gedichten die ze opschreef in een kladblok.
En hoewel ichromosomenk best ook blij ben met een aantal materiële zaken die uit haar huis gekomen zijn, vind ik toch die papieren voor mij in ieder geval veel waardevoller.
Het vertelt ook de geschiedenis van mijn familie, zoals dat berichtje in de krant van een oom die aangereden is door een auto en overleed. Of de berichtjes die denk ik uit een kerkblad kwamen waarin familiegebeurtenissen te lezen zijn. En alle rouwadvertenties.
Ben zo blij dat ik gezegd heb dat ik niet zomaar alles weg wilde doen.
Wat me daarbij ook opvalt bij mijn moeder is haar taalgebruik. Woorden praktisch zonder fouten geschreven in goed leesbare zinnen.  Ze had toch maar 7 jaar lagere school en mocht niet doorleren hoewel het hoofd van de school dat kwam vragen bij mijn opa en oma omdat mijn moeder zo goed kon leren. Maar er was geen sprake van, ze moest gaan werken.
Ze heeft altijd veel gelezen en op de vrouwenvereniging waar ze op zat was ze ook secretaresse en schreef ze de jaarverslagen en maakten ze de notulen, die ook nog bewaard zijn. Denk dat ze zichzelf zo verder ontwikkeld heeft in de loop der jaren.
Toen ik van de week voor haar servieskast stond wist ik datschrijven we nog een eigenschap deelden met elkaar namelijk regelmatig iets kapot laten vallen. Het was echt een allegaartje aan serviesgoed dat daar stond. En tot ik pas een nieuw servies kocht was dat bij mij ook het geval wel. Haha echt grappig om die dingen te ontdekken.
Een aantal dingen wist ik natuurlijk wel maar toch, een mooie ontdekkingstocht om zo door haar spulletjes heen te gaan die haar zo dierbaar waren. Ik zal niet alles bewaren maar een doosje met een aantal voorbeelden zeker wel.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen, Familie en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

24 reacties op Genen

  1. Marja zegt:

    Heerlijk grasduinen door het verleden.

  2. fialas zegt:

    het is duidelijk dat jouw moeder niet zomaar is verdwenen, zij leeft voort in jouw hoofd. Ik ken die gevoelens, heb ook nog die binding, niet met mijn moeder, maar met mijn man, die 13 jaar geleden gestorven is.

  3. Rob Alberts zegt:

    Het ontdekken van de overeenkomsten met mijn ouders vind ik niet altijd even makkelijk.
    Maar ouder wordend moet ik er mee leren leven.

    Leuk blog heb jij geschreven.

    Vriendelijke groet,

    • gewoonanneke zegt:

      Dank je wel. Ik vind het soms nu al met mijn zoon dat ik dingen zie dat ik denk, getver had ie dat maar niet geërfd haha…… en dat heb ik met mijn moeder en vader ook.

  4. Lot zegt:

    Wat fijn dat je dit zo beleeft.
    Wij kwamen er bij het opruimen achter dan onze moeder elke dag in de agenda het weer van die dag noteerde.
    Wat soms wel moeilijk is dat je nu niets meer erover kan vragen.

    Neem veel foto’s van wat je el weg gaat doen.

    • gewoonanneke zegt:

      Dat laatste heb ik eigenlijk helemaal niet gedaan. Maar het is wel een goeie tip als ik toch nog dingen weg zal moeten doen. Dat vragen heb ik met foto’s, wie zijn het ?? Er zijn eigenlijk geen mensen meer over inmiddels die dat zullen weten. Mijn moeder was de een na laatste en mijn tante is zo’n stuk jonger dat ze het ook niet weet.

  5. Mooi dat je er zo mee om kunt gaan Anneke, het lezen van dat dagboek, zal best emotionele
    momenten opleveren.

  6. rietepietz zegt:

    Ik zie je zitten met al die spulletjes om je heen, heerlijk! Ik wou dat ik méér had van m’n ouders,ik zou ze misschien beter begrepen hebben.
    Wat je schrijft over je moeders talenten bevestigd alleen maar mijn mening dat men tegenwoordig téveel waarde hecht aan scholing. .Ik ben op latere leeftijd alsnog moeder hmavo en havo gaan doen en maakte aanvankelijk veel fouten omdat ik overa l”instinkers” in zag, zó simpel konden vragen toch zijn?

    • gewoonanneke zegt:

      Dat is ook zo hoor Riet. Volgens mij leer je het meeste je toch in je leven er bij denk ik maar al is een basis natuurlijk alleen maar goed. Ja het is mooi om dingen te lezen zo en soms ook te herkennen.

  7. Neeltje zegt:

    Koester de memories!

  8. Plato zegt:

    Ik heb ook gedichtjes en verhalen van mijn moeder geërfd. Geen haar op mijn hoofd die er ooit toe heeft besloten ook maar één dingetje weg te doen. Ik moet nu nog steeds iets met haar schrijfsels doen opdat mijn kinderen het ook als waardevol zullen beschouwen. Maar het is moeilijk er aan te beginnen. Ik wens jou toe dat je iets met het overgeleverde kan doen, zodat het ook voor de chromosomen na jou een waardevol iets zal worden.

    • gewoonanneke zegt:

      Ja die vraag heb ik ook wel, wat moet ik er mee doen. Het antwoord zal wel komen. Weet niet of mijn kind het zo boeiend allemaal zal vinden maar goed. Wegdoen kan hij het altijd dan nog. Misschien digitaliseren of zo. Of delen er uit halen. Ik moet het ook nog eens bekijken. Wat dacht je van mijn eigen 60 dagboeken inmiddels haha……

  9. Novelle zegt:

    o wat vind ik dit mooi om te lezen Anneke nogmaals sterkte meid

  10. minoesjka2 zegt:

    Mooi blogje Anneke, en zo al struinend kom je toch weer een stukje dichter bij haar en het stukje van haar in jou 🙂

  11. varendvolk zegt:

    Wat waardevol kunnen zulke dingen zijn hé en wij maar steeds zeggen wie leest onze schrijfsels ooit nog.Hopelijk vergaat het net zo als met de schrijfsels van je moeder die jij nu leest.

    • gewoonanneke zegt:

      Ja ik heb niet de illusie dat mijn kind mijn dagboeken ooit zal lezen hoor…. het is al geen lezer en dan moet hij wel een paar jaren voor uittrekken. Maar ik vind het mooi van mijn moeder en wat hij er later mee doet maakt mij niet uit dan.

  12. Die ontdekking alleen al is veel waard! Je bent een deel van haar!
    En mooi dat die dingen bewaard zijn gebleven, weggooien kan altijd nog.
    Mijn moeder had ook maar 7 jaren lagere school, maar ontwikkelde zich later ook.
    Ze leerde zelfs Engels door het kijken naar haar favo TV serie..
    En mijn vader had die ervaring ook van niet door kunnen leren omdat er geen geld was. Hij was heel intelligent en wilde graag dokter worden… maar dat liep anders, zoals dus bij zoveel uit die tijd..Mooi logje Anneke!

    • gewoonanneke zegt:

      Ja dat klopt hoor Trees dat is een tijdsbeeld toen van gaan verdienen en geld in ’t laatje met grote gezinnen. Maar goed zo zie je als iemand wil en het zit er in dan komt het er toch wel weer uit.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s