Experia…jaja…

Vorige wSnoereneek bij het uitzoeken bij mijn moeder kreeg ik de televisie, ze had een grote en nog vrij nieuwe televisie. Heb nog wel even getwijfeld want ik vind het ook wel een heel apparaat in mijn kamer moet ik zeggen. Mijn kleine schermpje was ik eigenlijk best tevreden mee maar zowel mijn broer als mijn zus hadden al 2 van die grote schermen dus zeiden ze neem jij hem maar mee.
Mijn zoon haalde hem vorige week even op voor me en sloot hem aan.
“Je moet een nieuwe kastje vragen bij KPN” zei hij. Ik vond dat niet zo echt nodig, alles deed het en zeker op dat moment omdat mijn hoofd er ook niet echt naar stond om dat er nu ook nog bij te hebben om het te gaan installeren weer.
Maar hij zat al met de telefoon in zijn handen en binnen een kwartier had hij het geregeld, wel lief bedoeld natuurlijk maar goed. Ik zou het zaterdag al op kunnen halen.
Nou pff zag het al gebeuren, straks gaat er iets niet goed met het installeren en dan zit ik heel het weekend zonder tv en internet. Daar had ik echt geen zin in want ik moest de Kast kameroude kastjes inruilen anders kreeg ik geen nieuwe.
Vanmorgen had ik gepland om alle opzeggingen voor mijn moeder te doen, op zich ook nog een heel gedoe vooral het ophalen van verschillende apparaten zoals het alarm, de rolstoel en een apparaat waarmee ze nog lang heeft kunnen lezen en schrijven.
Via een serie telefoonnummers waarmee ik van de een naar de ander gestuurd wordt krijg ik het toch allemaal geregeld en ik dacht dan ook nog maar even die doos ophalen en de oude kastjes afgesloten en meegenomen. Ik draai een kastje weg waarachter alle stekkers en draden zijn verborgen. Een geniale oplossing die mijn ex nog gemaakt heeft. Ere wie ere toekomt.
Als ik ga beginnen zie ik staan: Stickers om op de stekkers te doen om te weten in welke ingang ze moeten. Lekker handig omdat er nu bij te doen want ik heb gewoon uit dat andere apparaat alle stekkers al gehaald natuurlijk.
Nu heb ik al eerder zo’n ding aangesloten dus het moest niet al te moeilijk zijn. Ik volg letterlijk de aanwijzingen op en inderdaad de lichtjes beginnen te knipperen. TelevisieVolgens mij zijn ze bij KNP wel kleurenblind want ze hebben het over groene lampjes nou voor mij zijn ze gewoon geel hoor. Als het apparaat zo’n 1 1/2 uur staat te knipperen denk ik, hier klopt iets niet, zo lang kan dat toch allemaal niet duren. Ik bel de KPN en als we samen even de apparatuur doornemen zie ik opeens dat een van de stekkertjes niet goed zit volgens mij. Probeer het maar, zegt de heel vriendelijke mijnheer. Niet zo een die inwendig zucht van pff weer zo’n vrouw….. En inderdaad na een paar minuten knipperen alle lampjes. Ik bedank de man hartelijk voor zijn meedenken, maar heel aardig zegt hij tegen me, u heeft het zelf gevonden toch. Hoe het ook is, het werkt.
Ik ga even fietsen en nog een poosje worstelen op de trap bij mijn moeder met vloerbedekking weghalen, wat een klus zeg om te doen. Had ook niet zo mijn dag vandaag moet ik zeggen. Misschien omdat woensdag toch altijd de dag was dat ik naar mijn moeder ging, de andere dagen waren wel flexibel en hoe het uitkwam maar de woensdag was altijd voor het bed, de was en nog wat klusjes bij haar doen. Of omdat ik vanmorgen al die zaken had geregeld maar had echt zo’n beetje zo’n triest gevoel eigenlijk wel. En zien dat haar huis verandert van een thuis in een huis. Een gek gevoel wel.
Toen ik ging klussen zakte het weer een beetje en terug naar huis fietsend neem ik de lange route door de polder. Het is prachtig, standje langzaam op mijn fiets en voel de rust terugkomen.IMG_9904 (Small)
Zit ook zo te denken wat ik eens zal gaan eten en opeens heb ik zo’n trek ik pannenkoeken en denk waarom niet dus rij even langs Appie om ontbijtspek te halen want pannenkoeken moeten voor mij wel met spek zijn en stroop.
Even de computer aan, het internet werkt en dan de televisie, die doet het nog niet. Het nieuwe kastje geeft geen teken van leven. Ik haal alle stekkertjes er uit en bekijk het kastje. Dan zie ik gewoon een aan en uit knopje zitten, hoe simpel kan het zijn Anna denk ik.
Ik zet hem aan en hij begint op te starten terwijl ik de pannenkoeken bak. Ze smaken heerlijk en alles doet het weer. Dan ben ik best nog wel een klein beetje trots op mezelf. Zo dat heb je toch maar weer voor elkaar gekregen zeg ik tegen mezelf.