Musiceren

Een WE300 verhaal van Plato. Schrijf een verhaal van 300 woorden met een thema, dit keer Musiceren. Meer verhalen op https://platoonline.wordpress.com/

Een waargebeurd verhaal. IMG_0765
Honderd keer vertelde zij het verhaal aan haar kleinzoon over haar man (zijn opa) die altijd speelde op zijn mondharmonica. Ook voor de kinderen speelde hij altijd en toen zijn gezondheid achteruit ging, zijn geest hem in de steek ging laten speelde hij nog steeds op zijn mondharmonica.
En toen jij klein was, gaat ze verder, kreeg jij ook een mondharmonica en zat je op zijn schoot samen met hem te spelen.
De kleinzoon luistert met zijn vriendin voor de zoveelste keer naar haar verhaal, stiekem neemt hij het verhaal een keer op met zijn telefoon en dat wordt een dierbare herinnering.
Hij was nog klein toen zijn opa overleed maar dit is ergens nog in zijn hoofd blijven zitten maar het kan ook natuurlijk doordat hij het verhaal zo vaak heeft horen vertellen.
Samen spelen op de mondharmonica.
Het huis van oma wordt leeggehaald. Mijn zoon komt naar me toe om een aantal spullen op te halen en we laden het in de auto.
Mijn broer is ook aanwezig en is bezig met de foto’s en fotolijsten die nog in laden liggen.
Foto’s die ooit ergens stonden maar weer vervangen zijn door nieuwere foto’s.
Hier zegt hij tegen mijn zoon, een foto van jou met je opa dat jullie aan het spelen zijn op de mondharmonica’s.
En terwijl ik eigenlijk denk daar zal ie wel niets mee hoeven pakt ie het op alsof het een kostbaar iets is en neemt het mee naar zijn huis.
De foto die past bij het verhaal dat zijn oma hem zo vaak verteld heeft.
Als ik de volgende dag iets wil appen zie ik dat hij deze foto op zijn profiel gezet heeft en heel eerlijk moet ik zeggen dat ik even moest slikken toen ik het zag. Zo mooi.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen, Familie, WE 300 en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

25 reacties op Musiceren

  1. rietepietz zegt:

    Ja dát begrijp ik , wat een práchtig waargebeurd verhaal.

  2. ria zegt:

    Dat kan ik me voorstellen dat je dan even moet slikken.
    Mooie WE
    Groetje, Ria

  3. Kakel zegt:

    Dat is nou echt blijvende herinnering aan een dierbare. Fijn dat de foto gevonden is, want deze maakt de herinnering tastbaar. Wat een mooi verhaal!
    Lieve groet

  4. Pingback: De WE-300 voor mei-juni 2016 | Platoonline

  5. Plato zegt:

    Wat een mooie herinnering. Het opgenomen verhaal was eigenlijk al een cadeautje voor hem en dan komt er als bonus nog die foto bij. Dan ben je toch rijk he?
    Mooi waar verhaal en zo ontroerend opgeschreven!! Waardevol.

  6. Marja zegt:

    Logisch dat je even moest slikken. Het verhaal is al bijzonder, maar zijn reactie op die foto is goud waard.

  7. Lot zegt:

    Wat heerlijk dat foto’s gedigitaliseerd worden dan blijft de herinnering in ieder geval op meerdere plaatsen opgeslagen.

  8. Mrs. T. zegt:

    Oh, dat is erg mooi. Begreep dat je afscheid hebt moeten nemen van je moeder en las een paar logjes verderop dat verhaal. Nog gecondoleerd en heel veel sterkte.

  9. Dwarsbongel zegt:

    Zo’n foto is dan toch een heel mooi, groot cadeau, samen met dat verhaal…

  10. Melody62 zegt:

    Wat een prachtig verhaal Anneke en wat fijn dat die ‘kleinzoon’ de waarde van zoiets inziet en het overduidelijk koestert, moet een geweldig mooi mens zijn!

    • gewoonanneke zegt:

      Dank je wel. Ik heb jouw enthousiaste verhaal ook gelezen over een groep die ik echt niet kende. Een duidelijke beschrijving van een fan. Ik kon geen reactie geven, hoe dat kan weet ik niet. Maar kreeg steeds te lezen error u heeft geen reactie geplaatst dus bij deze maar even hier.

      • Melody62 zegt:

        hoioi, sorry dat ik zo laat terug reageer…… jij bent dus 1 vd bloggers die niet kan reageren…. sinds een paar dagen meldden zich sommigen daarover bij mij…. gezien de diversiteit van de klacht heb ik de ooirzaak nog niet kunnen vinden….
        sorry voor het ongemak.

        en jeans…. google maar eens, of via youtube op jeanstheatershows.nl

  11. minoesjka2 zegt:

    Deze foto / herinneringen zijn zoveel meer waard dan al het goud op de wereld. En helaas besef je dat vaak pas bij een verlies. Wat een prachtige, ontroerende WE

  12. Rianne zegt:

    Een tastbaar bewijs van een mooie herinnering…

    (En nog gecondoleerd Annek)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s