Jong en oud….

blog-annekeVandaag kreeg ik een melding dat weer iemand mijn blog is gaan volgen, de 100ste en dat vind ik best leuk natuurlijk. Ik kijk even op haar eigen blog, het is weer een jong iemand en wel leuk om daar even te lezen. (Inmiddels al weer op 102) Heb dit jaar best veel nieuwe volgers er bij gekregen en opvallend veel jonge bloggers daarbij. Ga er niet van uit dat ze allemaal mijn blogs dagelijks lezen maar toch, allemaal heel erg welkom natuurlijk.
Afgelopen maandag was er onverwacht ook nog een vergadering van het jeugdwerk bij mij thuis. Bij diegene waar ie gehouden zou worden kon het even niet dus belde mijn zoon, mag het bij jou mam. Nou ja ik had weinig in huis verder natuurlijk dus zei ik als je even wat te drinken e.d. haalt voor die gasten dan vind ik het prima. Voor de gelegenheid een keer gekozen voor plastic bekertjes. Ik kan wel aardig weer afwassen alleen glazen is lastig om de binnenkant schoon te krijgen maar zo kan het ook wel voor een keertje.  “De Inamanier” noem ik dat altijd naar een vriendin die zelfs op een verjaardag nog plastic bekertjes gebruikt voor alles. Voor de drankjes en zelfs om iets van zoutjes of pinda’s in te doen om maar geen afwas te hebben terwijl ze gewoon een afwasmachine heeft. Dat vind ik zo niet kunnen eigenlijk.Nou ja we hadden een evaluatievergadering over het afgelopen bekersHuttendorp, een goede opkomst we waren met zijn 13en (van een groep van 17). Eerst het officiële gedeelte over dingen die anders konden maar ook over de dingen die heel goed gingen.Onze groep bestaat uit een aantal heel jonge meiden en jongens zo rond de 18-19 jaar een paar mannen van 30, een paar mannen van rond de 40 en ik als enige oude knar er nog bij natuurlijk. Maar het gekke is dat op zo’n vergadering en zeker in zo’n week op een of andere manier dat leeftijdsverschil helemaal wegvalt. In het begin word ik nog aangesproken met u maar naarmate ze langer bij de club zitten is het ook gewoon jij en Anneke en dat is alleen maar leuk.Na afloop van de vergadering zaten we nog wat na te kletsen en die gasten zitten elkaar ook vaak te dollen via de groepsapp. Nou doe ik daar niet meer zo aan mee, dat is hun ding en de berichten die er toe doen vis ik er wel tussenuit. Meestal zijn het van die onzin filmpjes of opmerkingen. Een van die jongens vroeg eens via de app een telefoonnummer van een drive-in-show die we altijd huren en een van de andere had voor de grap het nummer van een parenclub in de omgeving gegeven. Hilariteit alom ook natuurlijk. En verbazing dat ik wist van het bestaan van die parenclub Fun4two. Het is namelijk een club die al heel lang bestaat, de komst veel protesten met zich meebracht in 1994. Ben er nooit geweest, ben niet zo van het swingen, maar ik weet dat in die tijd best wat mensen in mijn omgeving waren die daar wel eens naar toe gingen. De tijd dat zulke dingen moesten kunnen en heel erg in opkomst kwamen. Ieder zijn ding natuurlijk.opstapmetoma Die jonge meiden wisten helemaal niet waar het over ging, dachten aan een paardenclub dus dat was wel lachen zo met elkaar. Die zijn ook weer wat wijzer geworden. En van het een komt dan het ander dus het werd nog heel gezellig deze avond met de mooiste verhalen die iedereen opeens wist te vertellen. En ik kan daar onwijs van genieten en denk dat het ook weer een band kweekt om met elkaar volgend jaar er weer voor te gaan. Oud en jong, onze club bewijst wel dat het heel goed samen kan gaan zolang je maar niet blijft hangen in het verleden en de jeugd de kans geeft om nieuwe dingen te ontwikkelen en daar ook de verantwoording voor krijgt. 

Plaatjes internet. Bovenste plaatje eigen ontwerp haha 😉

De een zijn dood ………..

Begin augustusms  kwam in het nieuws dat opnieuw een modeketen uitstel van betaling aangevraagd had en wel MS mode. Een week later was de winkel waar ik regelmatig kom gesloten om de week daarna weer open te gaan. Toen ik zo stond te praten met een van de meiden die daar werkt vertelde ze dat alles heel onzeker is, of er een doorstart komt en of nog nog mensen mogen blijven. Zelf werkt ze er ook al jaren, is al wat ouder maar zei ze, ik heb in vergelijking met andere niet het hoogste salaris dus misschien mag ik wel blijven. Ik wilde haar niet de illusie ontnemen dat ze daar echt niet naar kijken weet ik helaas uit ervaring. Afgelopen week kwamen er borden op met totale uitverkoop deze winkel gaat sluiten, het eigen personeel was er nog aan het werk. Een van de meiden vertelde dat ze allemaal ontslagen waren en dat er wel een aantal winkels weer opnieuw open zouden gaan maar het was nog niet bekend welke winkels dat zouden zijn. En ook niet of en wie van het oude personeel weer aangenomen zou worden. Vandaag ging ik met mijn zus even naar het winkelcentrum waar de MS winkel zit. Weer andere borden met nog grotere kortingen er op en allemaal vreemde gezichten in de winkel en op de toonbank een bordje personeel gevraagd.
Zo bizar eigenlijk. Terwijl ik op een bankje zat te wachten terwijl mijn zus aan het passen was kwam er een mevrouw solliciteren. Gewoon waar ik bij zat begon het sollicitatiegesprek. Ze zaten te springen om tijdelijk personeel en die werden dan aangenomen via een uitzendbureau. Echt na een gesprek van 10 minuten, langer heb ik er niet gezeten was de vrouw aangenomen en werd ze vrijdagochtend om half 10 al verwacht om te komen werken.
Ze zou nog gebeld worden voor alle persoonlijke gegevens. Ik ga ook maar solliciteren zei ik tegen mijn zus, niet dat ik het zou kunnen momenteel natuurlijk maar dan heb ik weer een sollicitatie voor mijn strafwerk iedere maand van de gemeente.verkoopster
Maar echt ik zou het gewoon niet kunnen, wetend dat die andere meiden die daar jaren hun stinkende best hebben gedaan, een band opbouwden met hun klanten, altijd een praatje hadden de laan uit zijn gestuurd en dan zou ik daar verkoopster worden. Ik weet het hoor die mevrouw die aangenomen werd stond ook nog te vertellen dat ze zelf ontslag genomen had bij haar vorige baan en dat ze daardoor geen uitkering had. En al maanden zonder inkomen zat. Dus niet dat ik het die vrouw dan ook weer niet gunde een baan, al is het misschien maar tijdelijk.
De een zijn dood is de ander zijn brood ik weet het maar ik hoorde het toch wel allemaal aan met een wrange smaak in mijn mond en het gevoel van wat kan het soms zo ontzettend oneerlijk zijn.

De week van de eenzaamheid…..

img_7183-smallGisteren ben ik voorzichtig een stukje gaan fietsen, het ging en daarmee had ik het ook wel gezegd, eigenlijk viel het me best een beetje tegen maar het voelde zo ontzettend goed aan, gewoon weer op mijn fiets te zitten. En ben verstandig geweest en het gehouden op een kort rondje fietsen van een kilometer of 5 op rustige polderwegen.
Vandaag had ik nog twee afspraken voor de krant en daar ben ik ook op de fiets naar toe gegaan. Gewoon iedere dag een stukje fietsen dan komt het vanzelf wel weer.
Het is deze week, de week van de eenzaamheid en in het kader daarvan wordt er ieder jaar bij ons een maaltijd georganiseerd in het kader van de langste tafel van Nederland.
Samen eten, nieuwe contacten opdoen is de insteek er van. Maar liefst 125 mensen deden er mee. Er kon buiten gegeten worden en normaliter schuif ik dan ook even aan maar het was nu zo druk en ik merkte dat het allemaal best krap was met het eten omdat er onverwacht toch nog mensen gekomen waren die zich niet aangemeld hadden dus ben ik maar gewoon daarna thuis gaan eten. Het hele college van B en W was ook aanwezig om mee te eten dus het was een gezellige boel. Vorig jaar hadden ze veel eten weg moeten gooien omdat mensen niet op kwamen dagen dus dit jaar was er wat bewuster ingekocht. De maaltijd is gratis en gezellig samen eten en wat praten is eigenlijk de bedoeling. Toch waren er een aantal mensen die zaten te eten alsof ze weken geen boterham meer gekregen hadden. “Snap jij dat nou” vroeg een van de dames van de organisatie “ik verbaas me nergens meer” over zei ik lachend. Maar het is natuurlijk best een beetje aso want met een beetje normaal delen met elkaar had iedereen gewoon wel 3 of 4 broodjes en boterhammen kunnen eten. Maar goed dat soort dingen zal je toch wel altijd houden denk ik. Er waren ook nog allerlei lekkere hapjes zoals fruitspiesen, pannenkoekjes, appelflappen en een soepje vooraf.
Mijn vriendin had ook twee vrouwen meegenomen uit een serviceflat die weinig ergens meer komen en die hadden het zo ontzettend naar hun zin en daar is het eigenlijk ook wel voor bedoeld.
De dagbesteding van een groep mensen met een verstandelijke beperking hielp met het inschenken van thee en koffie en ze hadden ook een aantal gerechten klaargemaakt.
Een van de meiden kwam gezellig naast me zitten en begon te vertellen dat ze het zo leuk vond en dat het allemaal zulke aardige mensen waren die een praatje met haar maakten.
Het was een meisje met het syndroom van Down. Een leuke meid Eline, ze vertelde dat ze werkte als kok in een restaurant bij ons in het dorp dat wordt gerund door dezelfde dagbestedingsgroep. Dus ik vroeg mag ik jouw naam in de krant zetten. “Dat heb ik nou altijd al eens een keer gewild zei ze, in de krant komen”. Ik smolt haha dus ik zei, zoek jij nou een leuk groepje mensen op die met jou hebben staan praten dan ga ik daar een foto maken. Ze liep meteen naar onze burgemeester toe en de mensen die bij hem in de buurt zaten en ik nam ze op de foto. “Heb je ook een computer vroeg ik aan haar” , nee die had ze niet vertelde ze. “Nou zei ik dan kom ik je foto wel een keer brengen inimg_7185-small het restaurant waar je werkt”. Ze was helemaal blij. Heerlijk eerlijk zo’n kind of jonge dame eigenlijk al hoor.
Het was vanmiddag zulk prachtig weer dat ik dacht, ik fiets even lekker een stukje de polder in, ga even heerlijk ergens op een bruggetje zitten, even niksen genieten van het prachtige weer en de rust in de polder.
Maar nauwelijks was ik de weg door de polder op gefietst of ik hoorde iemand achter me mijn naam roepen. Even dacht ik nog net doen of ik het niet hoor maar toch maar niet gedaan, daar gingen mijn plannetjes. Een vriendin die het wel leuk vond om even een stukje samen op te fietsen. Nou dat was ook nog wel gezellig, even wat kletsen en ik ging nog niet zover dus bij haar nog even in de tuin een bakje gedaan. Wel anders dan mijn planning maar ook wel leuk. Daarna nog naar een openingsreceptie van een bedrijf. Iedereen die momenteel wat organiseert treft het met het mooie weer natuurlijk. Hier ook iedereen kon lekker buiten staan met een hapje en een drankje. Wel een lekker afwisselende dag zo.

Een vrouwenfeestje….

14440893_10153925040953008_3300648149869467900_nZaterdag hadden we het feestje bij mijn vriendin en vooraf had ik een paar keer gebeld met haar en ze had verteld dat haar drie nichten ook zouden komen. Dat zijn meiden ongeveer van onze leeftijd waar we vroeger natuurlijk ook mee optrokken. Zelf houden ze ieder jaar nog een keer nichtendag met zijn vieren. Die nichten wonen in het dorp waar wij geboren zijn en waar mijn moeder ook woonde. Een heel enkele keer kwam ik ze wel eens tegen in een winkel als ik wat boodschappen voor mijn moeder deed maar daar hield het wel mee op.
Dus zei ik tegen mijn vriendin, wat leuk om die meiden met hun mannen ook weer eens te zien. De mannen komen niet mee vertelde ze het is een vrouwenfeest. Alleen mijn drie schoonzoons en kleinzoon zijn er als vertegenwoordigers van de mannen wereld.
Mijn vriendin is inderdaad echt een vrouwenvrouw. Bestaat dat woord ? 14440623_10153925041133008_4473301659138789212_nIk krijg een mooie rode streep er onder haha. Als ik kijk wat ze als alternatief geven in het woordenboek is het vrouwenbenen, vrouwenrouw en vrouwenrol haha. Grappig.  Maar zo is het wel. Zij houdt echt van die vrouwenclubjes zoals de volksdansgroep waar ze al jaren op zit. En zo nog meer andere vrouwenclubjes waar ze lid van is.
En dat is prima hoor, het is haar leven maar zelf ben ik totaal niet zo, ik ben meer een mannenvrouw zal ik maar zeggen (er verschijnt geen rode streep onder 😉 )
Niet dat ik geen leuke dingen met vrouwen wil doen, best wel hoor maar liever een op een, ik ben niet zo van die clubjes vrouwen. En natuurlijk is het geweldig leuk om met mijn zus of mijn vriendin(nen) samen te gaan winkelen of ergens naar toe te gaan. Onwijs te lachen en gek te doen.  14463127_10153925041068008_6477153959200445039_nAan de ene kant vind ik het altijd wel leuk om te zien en misschien ook wel een beetje jaloers als vrouwen dat zo spontaan kunnen met elkaar maar ik heb dat helemaal niet en ik word er altijd een beetje kriegelig van, weet niet waarom maar ik vind het te klef allemaal. Ik vind een combinatie van beide soorten eigenlijk altijd nog het leukste.
Maar goed het was best een gezellig feestje, achteraf waren de mannen van de nichten toch meegekomen omdat een van die meiden toevallig in de buurt op vakantie was en het toch wel een beetje raar zou zijn om te zeggen tegen die man, blijf jij maar alleen op de camping.
Aangezien ik verder van haar vriendinnen weinig 14440967_10153925041273008_7138497781646297218_nmensen ken natuurlijk ben ik maar bij die meiden aan tafel gaan zitten en dat was heel gezellig. Oude herinneringen opgehaald met elkaar. Echt leuk was dat.
Het was echt wel een geslaagd feestje. Haar vriendinnen hadden nog wat dingen in elkaar geflanst en we hebben lekker gegeten met elkaar. Het was prachtig weer en er was een groot terras bij dus je kon zo nu en dan ook nog even luchten.
Na afloop ben ik blijven slapen en voor mijn vriendin was het ook leuk dat ze niet alleen in een leeg huis kwam (ze is ook alleenstaande) en we nog even na konden praten over het feestje en alles. Ze vond het heel leuk de collage die ik gemaakt h
ad. Met een glaasje wijn erbij werd het toch wel half 2 voordat we n14469665_10153925040958008_6779363299039827359_naar bed gingen.
De volgende dag zijn we nog naar de boulevard gegaan, een prachtig zomerse dag. We konden nog met moeite een plaatsje vinden op het terras waar we altijd graag zitten op het hoekje met uitzicht over het water en strandje. Op het strandje was het vol en er werd zelfs nog gezwommen. En kwam ook een motorclub met oude motoren waar mannen op zaten netjes gekleed met overhemd aan. Toen ze wegreden kregen ze heel wat bekijks en natuurlijk gingen ze flink stoer doen, veel gas geven zodat het gras omhoog werd gegooid. Het was wel een mooi gezicht. Deze plaats bij de boulevard is altijd een pleisterplaats waar altijd veel motorliefhebbers naar toe komen. Een mooi zomers weekend in Harderwijk.

Een goed gesprek..

Eigsprinterenlijk vind ik het reizen in trein en bus best leuk om te doen. Ik zie altijd van alles, hoor van alles en eigenlijk geniet ik daar best van. Zoals vandaag ook weer toen ik terugkwam uit Harderwijk. Mijn vriendin maakte zich ontzettend druk of ik wel de goede trein zou hebben maar ik zei het ergste wat me kan overkomen is dat ik een half uur later of zo ben. Mij boeit dat echt niet hoor. Dan stap ik in Utrecht uit en ga daar even ergens wat drinken en ga weer verder. Zo had ik het heen ook gedaan, was mooi op tijd weggegaan en heb op een zonnig terras in Amersfoort wat zitten drinken. Heerlijk die vrijheid, daar geniet ik echt van.
Eerst al in de trein, een heel drukke trein van Amersfoort naar Gouda, kon met moeite nog een zitplaats krijgen naast een stevige tante die zich met haar hondje, koffer, telefoon, flesjes, jas en eten een dubbele bank in beslag nam.
Omdat er nergens plaats meer was en ik met een zere arm geen zin had het hele eind te gaan staan vroeg ik of ik naast haar kon zitten. Als blikken konden doden was ik er echt niet meer geweest. Ze gooide haar koffer in het rek, het hondje op schoot, waar ze nog tegen zei, stil maar hoor schat alsof ze zeggen wilde, dat vervelende mens ook.
Hijgend zat het beestje naast me, aan me te snuffelen, hij stonk ook nog flink uit zijn bek.
Nou heb ik helemaal geen hekel aan honden maar echt lekker vond ik het niet, dus ging ik maar een beetje scheef zitten om in ieder geval de geur kwijt te zijn een beetje maar eenmaal thuis kon ik meteen alles in de was gooien. In Utrecht ging ze er gelukkig uit en kwam er een mijnheer naast me zitten. Ik mijn koffertje op mijn knieën gezet, witte broek was meteen helemaal zwart maar ging toch naar huis dus geen punt. Ik kreeg hem echt niet in het daarvoor bedoelde rek gegooid en had ook geen zin om iemand daarmee lastig te vallen.Het was ook nog een stiltecoupé en schuin voor me zat een stel jonge mensen een beetje te keuvelen, helemaal niet hararribad of zo. Een man die zat te werken op zijn computer (ik nam aan werken, misschien zat ie wel gewoon te patience haha) en ging naar het stel toe om te vragen of ze stil konden zijn.  Even later kwam er een man teruglopen naar een plek in de trein die vrij was gehouden door een andere treinpassagier. Hij was even wezen bellen in de hal van de trein. En wat schets mijn verbazing, de mijnheer die vroeg aan het stel om stil te zijn begon een gesprek met die man in het Engels. Snap jij het snap ik het ook. Mag dat dan wel ???  In Harderwijk was ik al in een bus gestapt naar het feest toe waar nog niemand in zat. Twee kleine kinderen kwamen naar die bus toe. Het ene meisje zei, wat doe jij daar in de bus. Dus ik zei, nou ik wil graag meerijden met deze bus. Mijn opa rijdt in deze bus zei ze en wij mogen meerijden allemaal, oma ook en mijn vader. Een heel verhaal kwam er van het meisje dat ze een dagje op visite bij Opa en Oma waren. Het was een rustige route, een klein soort buurtbusje waar weinig mensen in zaten en inderdaad oma kwam ook, haar vader en nog haar broertje en natuurlijk opa de chauffeur. Was wel grappig. Haar vingers brandde om een keer op de knop te drukken om de bus te laten stoppen maar dat mocht ze niet van oma natuurlijk. Dus toen ik er bijna was zei ik tegen haar druk jij even voor mij op het knopje, ik wil er uit. Dat glunderende gezicht, prachtig hoor om dat te zien. Ik weet zelf nog vroeger hoe leuk ik dat vond. Dat ik al met mijn hand boven het knopje, toen ook nog draadjes waar je aan moest trekken weet ik nog, om wel de eerste te zijn die belde voor de halte waar ik er uit moest.
Op de terugweg in de bus van Bergambacht naar huis zat ik alleen in de bus en de chauffeur begon een praatje.
Onderweg naar huis namen we niet alleen de routes door, vertelde hij ook waar hij in Rotterdam woonde, in een appartementencomplex aan het water, dat hij het zo prachtig vond om langs de Lek te rijden.
Zo zaten we eigenlijk het hele eind naar mijn huis te keuvelen over van alles. De waterbus, het openbaar vervoer. Ik wist bijvoorbeeld niet dat chauffeurs die dan zo rond half 1 klaar zijn soms nog een uur langer moeten werken om alle bussen af te tanken. treinVolgens mij vond hij het ook wel gezellig op zo’n saaie route met verder niemand in de bus het hele eind en ik ook wel.
Tijdens de heenreis naar Harderwijk was de trein tussen Gouda en Amersfoort ook stampvol en ben ik in de eerste klas gaan zitten en met mij nog een aantal mensen. Als een schaap over de dam is…….. Het zat trouwens wel comfortabel hoor met een voetsteun en wat meer ruimte, niet verkeerd. Geen controle gehad dus niemand die begon te piepen er over.
Een heerlijk weekendje zo in Harderwijk.

Varend over Maas, Lek en Noord

Ik vind het altijd een leuk rondje om te fietsen naar Krimpen aan den IJssel, daar de waterbus nemen naar Alblasserdam of Papendrecht en dan terug fietsen via de molens van Kinderdijk en weer met de pont terug naar Krimpen en zo richting thuis.
Het kruispunt Nieuwe Maas – Lek – Noord is een druk en lastig kruispunt voor het vaarverkeer en diegene die zelf pleziermatig gevaren hebben zullen dat wel beamen. Zelf gingen we vroeger altijd met de boot op vakantie maar dit was nooit mijn favoriete plek om te varen.
Dit las ik er over op de site varendoejesamen….
Knooppunt Nieuwe Maas – Noord – Lek
Waar: vaarwegen tussen de Brienenoordbrug en Krimpen aan de Lek
De rivieren Noord, Lek en Nieuwe Maas zijn brede, drukke vaarwegen. Beroepsvaart die de Lek afvaart, meldt zich altijd bovenstrooms van het veer Krimpen aan de Lek. De beroepsvaart uit de Lek met bestemming de Noord vaart dikwijls kort om de bocht. Luister uit op marifoonkanaal 10 en laat weten dat u op situatie reageert. 
Beroepsvaart op de Nieuwe Maas met bestemming Lek meldt zich meestal op kanaal 10 onder de vakterm ‘Transol’ (naam van een voormalig kantoorpand). Het betekent dat het binnenvaartschip opvarend is aan de linkeroever van de Nieuwe Maas op circa 400 meter van het knooppunt.  Net bovenstrooms van dit knooppunt ligt aan de zuidelijke oever (Ridderkerk) een drijvende steiger voor de waterbussen en het voetveer naar Krimpen aan de Lek en Kinderdijk. Houd zo veel mogelijk stuurboordwal en kijk regelmatig achterom. Binnenvaartschepen varen hard en de waterbus haalt 40 km/uur. Anticipeer op de actuele verkeerssituatie.Een blauw bord met een wit flikkerlicht betekent dat een schip de ‘verkeerde’ wal kiest.  


Maar om staande op de waterbus het allemaal aan te kijken is het wel mooi om te doen. Niet alleen op het water maar ook langs het water is er volop bedrijvigheid. Zeker veel bedrijven gerelateerd met de scheepvaart en dat lijkt me ook logisch.
Een paar weken geleden tijdens mijn boottocht eens wat foto’s onderweg gemaakt. Zelfs de Ark van Noach lag daar nog afgemeerd met voorop een zielige giraffe. Neem maar aan dat de rest binnen zit. Ik weet dat hij een tijd in Dordrecht gelegen heeft maar daar weg moest. Toen kon je er een bezoek aan brengen.

Altijd op ’t laatste moment

Morgen ga ik naar Harderwijk naar mijn vriendin, ze is gestopt met werken en geeft een feestje ter gelegenheid van haar vele vrije tijd dat ze nu heeft gekregen haha.
Bij de uitnodiging die ik kreeg zat ook een brief van haar dochter of we allemaal iets op een A4 tje wilde maken wat met ons te maken heeft. Die brief en uitnodiging kreeg ik al een paar maanden geleden maar zoals zo vaak toch weer toch het laatste gewacht met iets maken.
Inderdaad, vanavond dus.
Had wel een idee om iets te doen met foto’s en wat teksten er bij die onze vriendschap, inmiddels zo’n 57 jaar vanaf de eerste klas lagere school dus een beetje weergeeft. We schelen 10 dagen in leeftijd dus dat is niet heel veel en ik ben de oudste ;).
Dat werd vanavond even foto’s opzoeken, zorgen dat ik niet te lang bleef kijken in de mappen haha en alles inscannen en in fotoshop bewerken en eerlijk gezegd ben ik niet ontevreden. Heb gewoon wat steekwoorden er in gezet. Had nog fotopapier waar ik het op afgedrukt heb.
Zo mijn cadeautjes zijn klaar dus en ik hoop dat ze het leuk vind en zo niet dan heb ik toch mijn best gedaan…….Goed weekend allemaal…….

naamloos-1-3-medium