In slow motion….

Dat gevoel heb ik wel dat alles in slow motion gaat, gelukkig gaat het al wat beter maar toch pff wat vervelend is het eigenlijk. Ga er geen zeurlogje van maken maar sommige dingen zijn gewoon heel lastig met een arm om te doen. Bovendien was mijn rekverband zo wijd geworden dat het er bijna afgleed, dat lijkt me ook niet echt te helpen dan. Denk de combinatie dat mijn arm geslonken is die toch wel dik was na het ongeluk en het bewegen er toch van dat kan je haast niet voorkomen. Heb hem dus maar even er af gehaald en opnieuw wat vaster ingewikkeld. Het lastigste vind ik mijn kleding, pff dat kost me best zweetdruppeltjes. Doe maar eens een knoop dicht van een broek met een hand dat valt echt niet mee. En heb even in mijn kledingkast gekeken maar jurken hangen er nauwelijks en die er hangt, een dus haha, is veel te warm en heeft lange mouwen dus ook geen optie.
Gelukkig was Wim het weekend bij me zodat ik twee maal een normale maaltijd voorgeschoteld kreeg, dat is dan wel weer een voordeel. Maar ook wel oppassen met slapen, alleen merk ik al dat ik aardig lig te woelen in bed en mijn arm ’s morgens het vervelendst is en het meeste pijn doet. En nu met iemand naast me maar het ging goed gelukkig. Vanmiddag ging ie weer weg en ik zat enigszins toch wel met een gevoel van spijt naar mijn tuin te kijken waar best nog van alles gedaan moet worden, het weer er perfect voor is maar goed.
Wim had al wat plantjes sla voor me uitgepoot en vanmiddag dacht ik dat is een klein klusje de rest wat ik met een hand ook wel voorzichtig kan doen. Het is veldsla die in de winter geoogst kan worden en ze zijn goed opgekomen maar moesten nog uitgedund worden.
Toch wel weer lekker om even zo bezig te zijn en in de grond te wroeten, wel oppassend dat mijn mitella niet pikzwart wordt haha.
Heb momenteel een overvloed aan tomaatjes, iedere dag wel een paar handen vol. Buiten staan er en in mijn kasje zijn er spontaan tomaten opgekomen die ik hun gang heb laten gaan en ze staan nu tot de nok van mijn kasje en ook daar komen genoeg tomaten aan. Ik vind ze heerlijk hoor, geen staf voor me.
Bij de snijbonen kan ik ook al weer oogsten alleen kan ik ze zelf niet schoonmaken en plukken dus maar iemand vragen deze week.
Eigenlijk de drie dingen die ik het leukste vind om te doen, fietsen, tuinieren en fotograferen kan ik niet momenteel.


Dat laatste vanmiddag ook nog even geprobeerd met een hand. Geen topkwaliteit maar goed toch even lekker bezig geweest er mee. Het is echt spinnentijd in de tuin, overal zijn de webben gesponnen en wordt er geoogst door de spinnen. En het fietsen ja daar denk ik nog helemaal maar niet aan. Dus de benenwagen gebruiken.
Toch wel een beetje een zeurblogje geworden als ik het zo lees haha. Tja ben nou eenmaal geen geduldig mens.  Voel heus wel dat het vooruit gaat en kan ook niet verwachten dat het binnen een week allemaal weer in orde is.
Vrolijk besluiten maar, ondanks mijn onwillige arm had ik best een heel fijn weekend zo samen met Wim.