Goede berichten

dokterweetnietVandaag moest ik weer terug komen in het ziekenhuis. Moest er kwart voor 2 zijn en stond tien over half 2 weer buiten, dat is nog eens een snelle afhandeling.
Het was namelijk zo dat wij best vroeg waren al voor half 2, tenslotte wil je niet te laat komen en de assistente vertelde dat de dokter zo vroeg was en meestal zijn er wel patiënten zoals wij die te vroeg zijn maar vandaag precies niet. Dus liepen we binnen en was ik meteen aan de beurt.
Een aardige en heel eerlijk gezegd ook wel een heel leuke (veel te jong maar het oog wil ook wat toch) dokter die aan de hand van de foto’s liet zien waar het scheurtje zat en voor de rest vertelde dat ik zonder verband mocht proberen om te kijken of ik mijn arm weer recht kan krijgen. Mag in feite alles doen en pijn is de indicatie om te stoppen dus.
Mag ik fietsen vroeg ik. Medisch gezien mag het wel zei hij. En mijn zus die er bij was zei meteen als je tegen die ja zegt zit ze straks al op haar fiets hoor. Maar zo dom ben ik echt niet. Deze week nog niet, volgende week maar weer eens zachtjes gaan proberen of het gaat.
Eigenlijk doet mijn arm nu nog zeerder dan met het verband en de mitella ox1f4aa-png-pagespeed-ic-qzg9dbxhxkmdat ie zo naar beneden hangt en nog niet recht kan of draaien. En zo wordt ook niet voorkomen dat ik een verkeerde draai maak. Zo nodig zo nu en dan nog even rust geven in een mitella. Over drie weken nog een keer terugkomen om te kijken of er fysiotherapie nodig is. Mooie berichten dus. Het voelt best raar aan en het gekke is dat die arm bruiner lijkt dan mijn andere arm. Kan natuurlijk zijn doordat ie een week niet gewassen in. De douche zal het leren. Wel lekker zonder plastic zak over mijn arm.
Gisteren was ik het ook al helemaal zat dat binnen zitten, beetje tv kijken, beetje achter de computer… en dan zulk mooi weer dus was ik voorzichtig wat in de tuin gaan werken met mijn rechter hand en dat ging ook goed. Had een krukje naast me waarmee ik me op kan drukken met mijn goede arm. Die krijgt zo flinke spierballen dat kan niet anders.
Nou ja langzaam aan dus maar proberen zonder te forceren wat ik weer kan doen en het even de tijd geven om beter te worden. Was er best blij mee natuurlijk.
Vanmiddag zijn we meteen bij mijn broer en schoonzusje geweest, mijn broer werd vandaag 70 jaar. Met hen gaat het ook weer beter. Mijn broer die nog nooit van zijn leven een aardappel 790heeft gekookt maakt zelfs warm eten klaar haha. Als het maar moet dan kunnen ze het ook wel hoor. Nou ja was ook wel blij dat ik even bij hun kon zijn daar, had ze tenslotte nog niet gezien nadat ze uit het ziekenhuis was gekomen.
Goeie berichten dus en zo als het er nu naar uit ziet valt het dan toch nog eigenlijk wel weer mee als het tenminste zo doorgaat. Nu maar rustig aan weer opbouwen en proberen die arm weer sterker te maken……