Een goed gesprek..

Eigsprinterenlijk vind ik het reizen in trein en bus best leuk om te doen. Ik zie altijd van alles, hoor van alles en eigenlijk geniet ik daar best van. Zoals vandaag ook weer toen ik terugkwam uit Harderwijk. Mijn vriendin maakte zich ontzettend druk of ik wel de goede trein zou hebben maar ik zei het ergste wat me kan overkomen is dat ik een half uur later of zo ben. Mij boeit dat echt niet hoor. Dan stap ik in Utrecht uit en ga daar even ergens wat drinken en ga weer verder. Zo had ik het heen ook gedaan, was mooi op tijd weggegaan en heb op een zonnig terras in Amersfoort wat zitten drinken. Heerlijk die vrijheid, daar geniet ik echt van.
Eerst al in de trein, een heel drukke trein van Amersfoort naar Gouda, kon met moeite nog een zitplaats krijgen naast een stevige tante die zich met haar hondje, koffer, telefoon, flesjes, jas en eten een dubbele bank in beslag nam.
Omdat er nergens plaats meer was en ik met een zere arm geen zin had het hele eind te gaan staan vroeg ik of ik naast haar kon zitten. Als blikken konden doden was ik er echt niet meer geweest. Ze gooide haar koffer in het rek, het hondje op schoot, waar ze nog tegen zei, stil maar hoor schat alsof ze zeggen wilde, dat vervelende mens ook.
Hijgend zat het beestje naast me, aan me te snuffelen, hij stonk ook nog flink uit zijn bek.
Nou heb ik helemaal geen hekel aan honden maar echt lekker vond ik het niet, dus ging ik maar een beetje scheef zitten om in ieder geval de geur kwijt te zijn een beetje maar eenmaal thuis kon ik meteen alles in de was gooien. In Utrecht ging ze er gelukkig uit en kwam er een mijnheer naast me zitten. Ik mijn koffertje op mijn knieën gezet, witte broek was meteen helemaal zwart maar ging toch naar huis dus geen punt. Ik kreeg hem echt niet in het daarvoor bedoelde rek gegooid en had ook geen zin om iemand daarmee lastig te vallen.Het was ook nog een stiltecoupé en schuin voor me zat een stel jonge mensen een beetje te keuvelen, helemaal niet hararribad of zo. Een man die zat te werken op zijn computer (ik nam aan werken, misschien zat ie wel gewoon te patience haha) en ging naar het stel toe om te vragen of ze stil konden zijn.  Even later kwam er een man teruglopen naar een plek in de trein die vrij was gehouden door een andere treinpassagier. Hij was even wezen bellen in de hal van de trein. En wat schets mijn verbazing, de mijnheer die vroeg aan het stel om stil te zijn begon een gesprek met die man in het Engels. Snap jij het snap ik het ook. Mag dat dan wel ???  In Harderwijk was ik al in een bus gestapt naar het feest toe waar nog niemand in zat. Twee kleine kinderen kwamen naar die bus toe. Het ene meisje zei, wat doe jij daar in de bus. Dus ik zei, nou ik wil graag meerijden met deze bus. Mijn opa rijdt in deze bus zei ze en wij mogen meerijden allemaal, oma ook en mijn vader. Een heel verhaal kwam er van het meisje dat ze een dagje op visite bij Opa en Oma waren. Het was een rustige route, een klein soort buurtbusje waar weinig mensen in zaten en inderdaad oma kwam ook, haar vader en nog haar broertje en natuurlijk opa de chauffeur. Was wel grappig. Haar vingers brandde om een keer op de knop te drukken om de bus te laten stoppen maar dat mocht ze niet van oma natuurlijk. Dus toen ik er bijna was zei ik tegen haar druk jij even voor mij op het knopje, ik wil er uit. Dat glunderende gezicht, prachtig hoor om dat te zien. Ik weet zelf nog vroeger hoe leuk ik dat vond. Dat ik al met mijn hand boven het knopje, toen ook nog draadjes waar je aan moest trekken weet ik nog, om wel de eerste te zijn die belde voor de halte waar ik er uit moest.
Op de terugweg in de bus van Bergambacht naar huis zat ik alleen in de bus en de chauffeur begon een praatje.
Onderweg naar huis namen we niet alleen de routes door, vertelde hij ook waar hij in Rotterdam woonde, in een appartementencomplex aan het water, dat hij het zo prachtig vond om langs de Lek te rijden.
Zo zaten we eigenlijk het hele eind naar mijn huis te keuvelen over van alles. De waterbus, het openbaar vervoer. Ik wist bijvoorbeeld niet dat chauffeurs die dan zo rond half 1 klaar zijn soms nog een uur langer moeten werken om alle bussen af te tanken. treinVolgens mij vond hij het ook wel gezellig op zo’n saaie route met verder niemand in de bus het hele eind en ik ook wel.
Tijdens de heenreis naar Harderwijk was de trein tussen Gouda en Amersfoort ook stampvol en ben ik in de eerste klas gaan zitten en met mij nog een aantal mensen. Als een schaap over de dam is…….. Het zat trouwens wel comfortabel hoor met een voetsteun en wat meer ruimte, niet verkeerd. Geen controle gehad dus niemand die begon te piepen er over.
Een heerlijk weekendje zo in Harderwijk.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

14 reacties op Een goed gesprek..

  1. Een leuk verslag van jou “avontuurlijke reizen” Anneke.

  2. Neeltje zegt:

    Je brengt mij bij de eerste zin al op een onderwerp van mijn blog. Best wel bedankt! 🙂

  3. tagrijn zegt:

    Zo is het wel een leuke manier van reizen. Ik vind het altijd wat raar om iemand zo maar aan te spreken. Volkomen onterecht waarschijnlijk want een ander wil misschien ook een praatje maken. Harderwijk is voor mij een pleisterplaats. Kom er vaak, had er familie wonen. Ze wonen nu vlakbij maar Harderwijk blijft een gezellige magneet.

    • gewoonanneke zegt:

      Ja mijn vriendin woont al denk ik zo’n 40 jaar in Harderwijk dus ik ben er al heel wat keren geweest. Ook wel eens huizen geruild dus langere tijd daar geweest. Ik vind Harderwijk ook heel mooi. Het heeft echt van alles. Bos, strand, water, leuke oude stad. En het is inderdaad zo dat veel mensen het gewoon leuk vinden om een praatje te maken. Ik merk altijd gauw genoeg als iemand geen zin heeft hoor. dring me niet op.

  4. Rietepietz zegt:

    Met de trein reizen vind ik ook wel te doen en als je geen haast hebt is jouw manier van reizen lekker relaxt en gezellig. Jammer dat het jonge stelletje in de trein niet zo adrem was om de meneer óók even tot de orde te roepen, dat zou ik in zo’n geval zéker gedaan hebben! Dit kún je gewoon niet maken, iemand tot de orde roepen waarna je jezélf aan het zelfde vergrijp bezondigd.
    Ik was vergeten je nog even de tip mee te geven om voor de reis de arm toch in een mitella te doen, dan is het duidelijk dat je een goede reden hebt om te moeten zitten. In zo’n geval is uitleg niet nodig.

    • gewoonanneke zegt:

      Nou had ook zelf wel die neiging om die man even wat te zeggen maar dacht, laat maar haha. Het had beter geweest inderdaad als ik een mitella had omgedaan. Nu merkte ik wel dat mensen het soms lastig vonden als ik niet zo snel was met mijn koffertje met in en uitstappen. En inderdaad meestal als ik met de trein ga zit er geen haast of moeten achter. Toen ik nog met de trein naar mijn werk ging ergerde ik me vaker aan vertragingen en dingen. Nu niet meer.

  5. Leuk hoor die reisjes.. En ik snap je helemaal. Heel af en toe pak ik ook wel eens de trein. Maar dit jaar eigenlijk nog niet gedaan. Die verhalen vind ik ook leuk! Op naar het volgende reisje!
    Gaat het een beetje met je arm? Hoop dat je er niet al teveel last van hebt..

  6. AnneMarie zegt:

    Ben het helemaal met je eens. Je bent wel langer onderweg masr het is erg relaxed om te treinen. En de bus is een mooie aanvulling. Zit je zo in de trein of vice versa.

  7. Kakel zegt:

    Ik klets ook tegen iedereen maar maak zelden vrienden/vriendinnen. Net of er altijd een drempel is waar ik niet overheen wil. Dit was wel een heel gezellig reisje. Het leverde in ieder geval stof genoeg op voor een blog. Wat zijn bloggers toch tevreden mensen (-:
    Lieve groet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s