De een zijn dood ………..

Begin augustusms  kwam in het nieuws dat opnieuw een modeketen uitstel van betaling aangevraagd had en wel MS mode. Een week later was de winkel waar ik regelmatig kom gesloten om de week daarna weer open te gaan. Toen ik zo stond te praten met een van de meiden die daar werkt vertelde ze dat alles heel onzeker is, of er een doorstart komt en of nog nog mensen mogen blijven. Zelf werkt ze er ook al jaren, is al wat ouder maar zei ze, ik heb in vergelijking met andere niet het hoogste salaris dus misschien mag ik wel blijven. Ik wilde haar niet de illusie ontnemen dat ze daar echt niet naar kijken weet ik helaas uit ervaring. Afgelopen week kwamen er borden op met totale uitverkoop deze winkel gaat sluiten, het eigen personeel was er nog aan het werk. Een van de meiden vertelde dat ze allemaal ontslagen waren en dat er wel een aantal winkels weer opnieuw open zouden gaan maar het was nog niet bekend welke winkels dat zouden zijn. En ook niet of en wie van het oude personeel weer aangenomen zou worden. Vandaag ging ik met mijn zus even naar het winkelcentrum waar de MS winkel zit. Weer andere borden met nog grotere kortingen er op en allemaal vreemde gezichten in de winkel en op de toonbank een bordje personeel gevraagd.
Zo bizar eigenlijk. Terwijl ik op een bankje zat te wachten terwijl mijn zus aan het passen was kwam er een mevrouw solliciteren. Gewoon waar ik bij zat begon het sollicitatiegesprek. Ze zaten te springen om tijdelijk personeel en die werden dan aangenomen via een uitzendbureau. Echt na een gesprek van 10 minuten, langer heb ik er niet gezeten was de vrouw aangenomen en werd ze vrijdagochtend om half 10 al verwacht om te komen werken.
Ze zou nog gebeld worden voor alle persoonlijke gegevens. Ik ga ook maar solliciteren zei ik tegen mijn zus, niet dat ik het zou kunnen momenteel natuurlijk maar dan heb ik weer een sollicitatie voor mijn strafwerk iedere maand van de gemeente.verkoopster
Maar echt ik zou het gewoon niet kunnen, wetend dat die andere meiden die daar jaren hun stinkende best hebben gedaan, een band opbouwden met hun klanten, altijd een praatje hadden de laan uit zijn gestuurd en dan zou ik daar verkoopster worden. Ik weet het hoor die mevrouw die aangenomen werd stond ook nog te vertellen dat ze zelf ontslag genomen had bij haar vorige baan en dat ze daardoor geen uitkering had. En al maanden zonder inkomen zat. Dus niet dat ik het die vrouw dan ook weer niet gunde een baan, al is het misschien maar tijdelijk.
De een zijn dood is de ander zijn brood ik weet het maar ik hoorde het toch wel allemaal aan met een wrange smaak in mijn mond en het gevoel van wat kan het soms zo ontzettend oneerlijk zijn.