Insecten zijn de survivors

Hoe vaker ik in de tuin zit te spitten of ergens buiten ben in de natuur hoe meer ik er van overtuigd ben dat de insecten de survivors zijn. Ik denk als wij als mensheid al lang uitgestorven zijn dat de insecten gewoon lekker doorgaan met het doen wat ze nu ook doen.
Het opruimen van dingen, het bestuiven van planten en alle dingen doen die insecten ook doen dus.
Ieder insect heeft vast zijn nut al twijfel ik wel bij muggen en wespen maar dit terzijde.
Ik ben ook altijd verbaasd hoeveel verschillende soorten kevertjes en miertjes en vliegen en wat er nog meer van allerlei kriebelende beestjes rondlopen.
Voor mij is het altijd een plezier om naar te kijken.
Ooit wilde ik een keer vlinders fotograferen en ging in het gras zitten. Als ik kijk hoeveel verschillende soorten insecten ik daar dus zag,  dat was echt bijzonder.
Vanmiddag was het hier prachtig weer, de zon scheen dus ik had zin om even wat te gaan werken in de tuin. Had best een heel drukke week achter de rug, ook wel met veel leuke dingen maar goed ook die kosten energie en inspanning natuurlijk. En dat gezeur met de gemeente vreet ook wel aan me.
Heb geloof deze week alleen al zo’n 120 km gefietst. Een aantal leuke dingen voor de krant, uitjes met vriendin en zus. Kortom een bijzonder drukke en afwisselende week en dan is hetvoor mij niets leukers dan in de tuin te gaan wroeten. Heerlijk in dit geval moest er aardig wat nog gesnoeid worden. Onder andere mijn vijg die onderhand op de grond hing zo hard was ie gegroeid dit jaar. Tot mijn verrassing hingen er nog heel veel rijpe vijgen aan. Dus dat was nog ff smikkelen tussendoor.Achter in de tuin lagen nog takken van de sering en de boom die ik afgesnoeihout-smallzaagd had dus vijgen-smalluiteindelijk alles gebundeld om aan te bieden aan de gemeente die een takkenroute heeft ingesteld waarbij ze het snoeihout op komen halen.
Heerlijk werk om te doen. Ook de tomaten uit mijn kas weggedaan, daar komen niet echt veel tomaten meer aan in tegenstelling tot mijn tomaten die buiten staan waar ik zo om de dag nog wel egroene-schildwants-of-stinkwants-3-smallen handvol tomaatjes kan plukken. Ongelooflijk het is al bijna november.
Maar goed het ging over insecten, terwijl ik zo bezig was dacht igroene-schildwants-of-stinkwants-smallk een blaadje te zien, maar opeens zag ik pootjes er aan en bleek het een groen schildwants te zijn (opgezocht hoor wist het niet uit mijn hoofd) . Die verkleurt in het najaar naar bruin, hij was al bezig een stukje was al bruin geworden. Even wat foto’s gemaakt. Als ik foto’s maak probeer ik tegenwoordig wel uit te zoeken welk insect het is. Zo kom ik langzamerhand wel wat namen te weten.
Aan het einde alles opruimen en daar zag ik op mijn blokhut weer een vreemde vogel, bedoel natuurlijk insect. Hij of zij deed me echt denken aan een kruis, de kleur was ook houtachtig en eenmaal binnen insect-smallwas het meteen googelen maar kon niet vinden wat het was. Zocht het wel bij de nachtvlinders eigenlijk maar ook daar kon ik het niet echt vinden. Op FB gezet en Marja wist de oplossing. Had me ook aangesloten bij een insectensite op FB en ook daar werd dezelfde naam gemeld een Vedermot.  Echt een bijzonder beestje vond ik het.
Zo heb ik het hele jaar door best veel insecten gezien en ook gefotografeerd en ben er steeds meer van overtuigd dat dit de survivors van de toekomst zijn.

 

I’m dreaming of……

anneke-intratuin1Het is nog lang zo ver niet Kerstmis, Sinterklaas in nog niet eens in Nederland maar toch overal zijn de winkels al gevuld met kerstspullen. Ik heb er geen moeite mee hoor, vind het eerlijk gezegd ook wel gezellig altijd en snap best als die winkels het pas na de Sinterklaas in de winkels zouden zetten zoals vroeger wel gebruikelijk was dat ze aanzienlijk minder zouden verkopen en de winkels stampvol en druk zijn. Vandaag had ik afgesproken met een vriendin om naar de Intratuin te gaan, dat waren we al jaren van plan om een keer te doen maar tegen de tijd dat het zo naar de Kerstmis loopt hebben we het allebei meestal best druk dus vandaag hebben wel een vriendinnendag gehouden. Haar man zit op een mannenkoor en had vandaag een korendag dus zij had een “vrije zaterdag”. 😉
We begonnen met lunchen bij de Hema, where else, nagels1en omdat ze het 90 jarig bestaan vierden was er van alles te doen, drankjes, hapjes en je kon er ook je nagels laten lakken en verzorgen. Dus daar begonnen we maar mee.Ik ben nooit zo van de felle kleuren maar ik had een blauw jasje en blauwe laarzen aan dus koos ik voor blauwe nagellak. Best een mooie kleur blauw, niet zo knallend en ze deed er een druppeltje uit een flesje overheen waardoor het en mooier uitvloeide en sneller droogde. Bij mij duurt dat meestal niet zo lang om goed te houden maar voor zo’n dagje als vandaag houdt het vast nog wel.
Eigenlijk zag het er best wel leuk uit moet ik zeggen dus gingen we al vrolijk verder op pad.
Naar Intratuin. Ik had een uitdraai gemaakt hoe we moesten rijden en wonder boven wonder we vonden het in een keer.
intratuin2Een heel grote Intratuin en we hebben echt op ons gemakkie alle afdeling doorgelopen en gekeken. Wat een verschillende dingen op kerstgebied kan je kopen eigenlijk maar duur vind ik het wel allemaal, al gauw te duur. Ze hadden wel een paar hele mooie kerstdorpen opgebouwd, geweldig leuk vind ik dat om te zien. Ik weet ook dat ik op de zolder genoeg kerstspullen heb staan. Bovendien voelt het nog niet zo echt al aan om iets aan de kerst te doen maar toch koop ik wel een paar waxinelichtjes houders waar ik al een tijdje naar op zoek was. Verder nog een voederbol voor de vogeltjes, dat vind ik gewoon zo leuk in de tuin en volgens de beschrijving komen hier alleen kleine vogeltjes in. De tijd zal het leren. Ik ken de tuinhooligans in mijn geval de kauwen die op onze daken nestelen onderhand wel. Die handige harries lijken alles wel open te krijgen waar ik dan ook wel weer waardering voor op kan brengen maar zo gaat mijn voer wel heel erg had en dat is ook niet helemaal de bedoeling.
Na een paar uur lopen, even bakje tussendoor natuurlijk gaan we nog gezellig eten bij Bella Milano, dat is een Italiaans restaurant bij ons in de buurintratuint waar ik altijd heel graag kom.  We gaan niet voor de dure maaltijden met voorafjes en toetjes maar nemen simpel een pizza met een glas rode wijn en een kopje thee toe. Het smaakt heerlijk, de sfeer vind ik daar altijd heel gezellig, leuke obers, live muziekje er bij en je wordt er niet opgejaagd en natuurlijk waren we nog steeds niet uitgepraat haha.
Echt een geweldige leuke dag zo,dat kon ik wel even gebruiken. Hoop morgen weer zulk mooi weer als vandaag om even lekker in de tuin te gaan werken…………

Halsbandzwaan..

Tja mijn optimisme en het geloof dat ik nu iemand getroffen had bij de gemeente die iets snapte was misschien toch weer te groot. Te goed gelovig. Donderdag voor 12 uur zou ik terug gebeld worden maar tot nu toe heb ik nog niets gehoord. En ik kon het echt niet opbrengen om zelf meteen weer terug te gaan bellen. Ben best weerbaar maar soms word ik wel bijzonder moedeloos van deze dingen en heb dan geen zin om weer de telefoon te
pakken.
Vannacht om 4 uur lag ik nog wakker om er over na te denken hoe dat nou kan die dingen, moet ik feller van leer trekken maar ik word er alleen maar moe van heb de laatste dagen ook steeds hoofdpijn en eigenlijk alleen als ik lekker even buiten ga fietsen gaat het even mijn hoofd uit. Maandag maar weer een keer gaan bellen.
Ik ga ook alles op papier zetten, een brief naar de afdeling sociale zaken sturen en een afschrift naar de betreffende wethouder. Ik ben het echt meer dan zat dat gedoe allemaal.
Maar goed mijn titel is niet voor niets dus even wat vrolijkers want toen ik deze week door de polder fietste was ik even afgestapt om te kijken naar de grote groepen smienten die daar weer zaten. Aan de andere kant van mij zaten een aantal zwanen op het weiland en een er van was bezig om het weiland op te klimmen.
Nu stikt het bij ons in de polder van de zwanen maar deze was toch wel bijzonder, hij had namelijk een grote gele halsband om zijn nek. En dat had ik nog nooit gezien.Ik nam een foto van hem en ging thuis even googelen en kwam terecht bij een onderzoeksteam in Groningen die knobbelzwanen van halsZwanenhalsband1.jpgbanden hadden voorzien om uit te vinden door waarnemingen waar deze terecht zouden komen. Dus ik stuurde de foto van de zwaan op naar die mijnheer en eigenlijk kreeg ik binnen korte tijd al een mailtje terug. Ik had ook nog een vraag er in gezet dat ik het idee had dat die halsband wel wat strak zat. Zijn antwoord was dus als volgt:

Beste Anneke, Volgens mij komt deze vogel uit Noord-Frankrijk. Ik zal de melding doorsturen naar de ringer. Als het goed is krijg je van hun een overzicht van waar de vogel nog meer is waargenomen.
De halsband zit niet te strak. De vogel heeft zijn halsveren uitgezet waardoor de hals dikker lijkt en dus halsband dus te strak. Dit is echter maar schijn
Toch wel leuk zo om dat te horen, ben wel benieuwd of ik er verder nog meer van zal horen, ik wacht het wel af dus misschien nog een vervolg.
Zwanen zijn in onze polder heel gewoon, niets bijzonders, je struikelt er bijna over en altijd wel gemakkelijk om te fotograferen maar toch soms opeens staan ze op een bijzonder plekje en dan levert het toch nog wel een leuk plaatje op….  de manier waarop die zwaan in het water kijkt of ie zichzelf voor het eerst gespiegeld ziet…….

Het zat er al jong in……

Paul de Leeuw woonde ooit in Lekkerkerk, ging spelen bij de toneelvereniging Rederijkerskamer Jan van Nieuwenhuijzen en zijn verdere carrière weten veel mensen wel.
Ik zag hem destijds wel eens in het plaatselijke café waar hij altijd wel duidelijk aanwezig was.
De afgelopen week was ik weer bezig met mijn missie het uitdunnen en opruimen van foto’s van de krant.
En daarbij kwam ik ook foto’s tegen van een jeugdclub in ons dorp waar ook Sigrid ten Napel destijds op zat. De foto’s waren van een playbackshow waar zij (2004) aan meedeed.
Het toneelspelen zat er bij haar al jong in, want als ze op het podium stond dan stond daar ook echt iemand die durfde te spelen.
Ik dook even in mijn oude foto’s van het Kinderwerk, zij deed ook mee in het Huttendorp en ook daar stond ze bij de Playbackshow op het podium met een spetterend optreden van Pipo de Clown. Al op jonge leeftijd zat ze ook op de toneelschool.
En ja hoor ik vond ze.
Ik herinner me Sigrid ook nog uit de tijd dat ze op de toneelschool zat. Ze ging met dezelfde bus als ik mee in de tijd dat ik nog in Gouda werkte en nog geen auto had. Altijd laat nog aan komen rennen, een boterham in haar handen. Zelfs als het koud was een volgens mij (maar ik ben een enorme koukleum) te dun jasje aan.
Inmiddels heeft ze al in aardig wat films gespeeld en tv series. Een paar jaar geleden in 2014 toen Nielson met Hemelvaartsdag in ons dorp optrad was ze er ook en sprak ik haar nog even. Zij speelde in het filmpje van zijn nieuwe hit Hoe. Nog steeds een leuke spontane meid die even terug was in haar eigen dorp.
https://nl.wikipedia.org/wiki/Sigrid_ten_Napel
Zo zie je maar playbackshows in kleine dorpjes kunnen ook springplank zijn naar succes haha..

 

 

Eindelijk een mensen mens….

Mijn perikelen met de gemeente zijn nog steeds niet afgelopen, ik word er een beetje moedeloos van eigenlijk dat ik iedere keer weer tegen een muur aan lijk te lopen.
Het verweer is zo goed als klaar, wachten nog op een verklaring van mijn opdrachtgever voor de krant over de onkosten en het kan opgestuurd worden.
Maar gisteren kreeg ik opnieuw geen uitkering. In onze plaatselijke krant stond een pagina groot artikel van de gemeentelijke sociale dienst dat inwoners zo slecht de weg wisten te vinden.
Het werd me een beetje rood voor mijn ogen toen ik het las. Slecht de weg kunnen vinden, slecht geholpen worden, dacht ik,  dat is eerder het geval.
We moeten vooral voorkomen dat mensen in de financiële problemen komen, stond er ook nog in het artikel.
Ja ja, dan moet je gewoon iemand zijn uitkering stopzetten zodat de vaste lasten niet betaald kunnen worden dan kom je vanzelf toch in de problemen.
De omgekeerde wereld voor mijn gevoel.
Vorige week werd ik ook al gebeld door een instantie waar ik kwijtschelding had aangevraagd die ik normaliter altijd kreeg. Het werd afgewezen op grond van het feit dat ik een zelfstandig bedrijf had. En hoe ik ook aan verschillende mensen uitlegde dat dit zeker niet het geval is, ik sta niet ingeschreven bij de KvK of iets dergelijks, ik kwam er niet doorheen. In de afwijzing stond ook doodleuk dat er tegen in beroep gaan niet mogelijk was.
Ik dacht het wel, anders ga ik gewoon naar de Nationale Ombudsman en leg dit geval voor. Het gaat maar om een bedrag van zo rond de 200 euro maar toch, ik vind het onderhand wel een principe kwestie worden. Het lijkt er wel op of momenteel iedereen me op een of andere manier probeert te naaien plat gezegd.
Mijn vriend zei ook, stop gewoon met dat werken daar, ga het vrijwillig doen of zo. Maar dat wil ik niet ik wil gewoon mijn recht hebben, vind het veel te leuk om dat werk te doen en heb geen zin om dat een soort undercover te moeten gaan doen. Het is toch eigenlijk van de gekke dat iemand die gewoon zelf een gedeelte verdient met een paar baantjes daar voor gestraft wordt. Het omgekeerde zou eigenlijk het geval moeten zijn dat zou beloond moeten worden.
Maar goed vandaag maar weer gebeld naar de gemeente omdat mijn uitkering niet betaald was en mijn eigen cliënt manager was er niet, ziek.  Of ik over een paar dagen nog een keer zou kunnen proberen. Dus ik zei nee, want ik heb geen uitkering gehad en dat kan geen dagen meer wachten anders loop ik vast met al mijn betalingen.
Dus kreeg ik een andere mevrouw aan de telefoon, zij dook even in mijn papieren en kwam er niet helemaal uit. Het was een mensen mens die gewoon eens even luisterde wat ik te vertellen had en waaraan ik uit kon leggen hoe het nou eigenlijk in elkaar stak allemaal. En hallelujah ze snapte precies wat ik bedoelde. Zei dat ze uit zou vinken dat ik iedere maand een formulier in moet vullen omdat ik geen wisselende maar vaste inkomens heb. He he, het kwartje viel.  Ze zou ook voor de rest even na gaan kijken hoe alles nu in elkaar zit en dan de komende maanden gaan verrekenen. Ik hoop het….  Ik hoor het nog. Maar ik ben voorlopig optimistisch dus dat het nu een keer allemaal goed zal gaan komen en ik krijg waar ik recht op heb.  Ik zei nog tegen haar dat ik het zo jammer vond dat ik gewoon niet de kans had gekregen om een keer daar te komen en het allemaal persoonlijk uit te leggen aan mijn cliëntmanager  (het woord alleen al) en het dan zo moet gaan. Bij mij frustraties bij hun dubbel werk allemaal. Natuurlijk viel ze haar collega niet af dat snap ik ook wel maar ik was het even kwijt.
Nu maar hopen dat het eindelijk eens allemaal goed komt, het is inmiddels al een mooi spaarpotje geworden zo en dat kan ik goed gebruiken met de komende dure maanden en de rekeningen die ik nog wel zag krijgen van het ziekenhuis voor mijn gebroken arm.

Mijn naam is Ronny

downloadIk hou van treinen, ik zie altijd van alles, veel verschillende mensen en soms hoor ik ook verhalen van mensen onderling. Hoewel de meeste mensen momenteel wel verdiept zijn in hun smartphone (en ik doe dat ook wel hoor hoewel ik ook gewoon graag naar buiten kijk).
Totdat er wat gebeurt in een trein en opeens iedereen anders gaat reageren zoals afgelopen weekend toen ik naar Apeldoorn ging tussen Utrecht en Amersfoort.
Ik zat boven in de trein en er kwam een man de trein in lopen, lang haar, staart, type vrijbuiter zal ik maar zeggen. Hij deed mij heel erg denken aan mijn zwager die ook zo was.
“Goedemiddag mensen” zei de man en veel mensen zeiden gedag terug “Ik ben Ronny en ik werk als vrijwilliger bij de Stichting Regenboog op de afdeling dakloze opvang. Ik ben zelf ook dakloos geweest en ik vraag of u wat te eten af wilt staan hiervoor”.
Hij had een tas bij hem en ging langs de mensen, een aantal gaven iets te eten en sommige gaven ook geld.
Als ik met de trein meega eet ik altijd een snickers, dat is ooit een keer ontstaan en een gewoonte van me geworden. Alleen deze keer had ik bedacht dat ik daar maar eens moest stoppen dus had ik in plaats daarvan vier mandarijnen in mijn tas gestopt, twee voor de heenreis en twee voor de terugreis.
Dus ik pakte twee mandarijnen en gaf ze aan die man, een jonge man die tegenover mij zat gaf een gevulde koek die hij nog had. Zo waren er toch nog best een aantal mensen die wat gaven.
Toen de man weg was zag ik heel veel mensen meteen hun telefoon (hoezo telefoon kan je er ook mee bellen dan ?? ) pakken en gaan googelen op het woord Regenboog en de verhalen begonnen.
Hij doet het voor zichzelf  – Hij koopt er vast weer drugs of drank voor – Nou ja het is goed voor mijn karma een goede daad – Verrek die Stichting bestaat ook nog echt – Dat weet hij natuurlijk daarom noemt hij die naam maar wie weet of hij daar ook vrijwilliger is – Hij bracht het wel leuk daarom heb ik hem wat gegeven – dat mag hij niet doen in de trein als er een conducteur komt wordt ie opgepakt-
En ik dacht bij mezelf waarom is er niemand die zegt, goh wat goed van die gozer om zo je kop uit te steken en wat voor je medemens te betekenen. En ik ook niet dus terwijl ik het wel dacht.
Wat jammer eigenlijk.  En dat terwijl een van de vrouwen die commentaar leverde een broodje had zitten eten en toen ze opstond gooide ze zo haar lege verpakking op de grond.
En ik weet het ook niet hoor, ik heb best ervaring met gebruikers (mijn zwager was er een ) en weet dat ze liegen, onberekenbaar zijn en van alles doen om aan hun geld te komen als het nodig is. Ben echt niet naïef en ik weet ook niet of die man ter goeder trouw was.
Aan de andere kan wil ik ook gewoon graag geloven dat er mensen zijn die goed doen, wil ik iedereen die een staart en lang haar heeft, een bepaald type mensen, niet veroordelen om hun uiterlijk.
Mijn zwager was ook zo. Soms stonk hij en ik zag ook regelmatig mensen kijken naar me als ik met hem een bak koffie zat
te drinken. Maar hij had ook zijn mooie kanten, was ontzettend creatief en ik kon onwijs altijd met hem lachen.  En hij kwam toen hij alleen nog maar zijn hoofd kon bewegen toch op mijn verjaardag in de winter naar me toe, zat buiten te kleumen totdat iemand even voor hem aanbelde omdat hij het niet kon. Hij had het hart op de goede plaats. Zijn zoon die “toevallig” ook Ronny heet bewandelt hetzelfde pad als zijn vader. Van jongs af aan problemen metmandarijen alles, terwijl mijn zwager wel hulp aannam, wil hij echt van niemand hulp terwijl hem dat ook wel aangeboden was. Als hij zo doorgaat staat hij binnenkort ook vast ergens op straat……. Misschien dat ik daar ook wel aan dacht en de associatie van die naam Ronny….
Ik hoop dat mijn mandarijnen goed terecht gekomen zijn, ik heb ze niet gemist want op de terugweg heb ik gewoon een snickers gekocht. Gewoontes moet je gewoon niet veranderen en hij smaakte heerlijk. www.deregenboog.org

Niets is wat het lijkt……

Hkoeien-twee-in-een-smallet is momenteel rustig in de polder, de watervogels zijn allemaal uitgebroed, de zwanen hebben bijna allemaal tegen hun jongen gezegd, zoek het lekker vanaf hier zelf maar uit en ook de meerkoeten, futen, waterhoentjes, reigers, eenden en andere vogels zie je weer zonder jongen zich dik eten voor het geval er een echte winter zal komen.
Maar toch zoals vandaag, een grijze dag, had geen zin om heel de dag binnen te zitten dus lekker een eindje gaan fietsen en even bij de Hema een broodje gaan eten.
De Hema die momenteel 90 jaar bestaat en dat vieren ze met een aantal aanbiedingen waaronder de cadeaukaarten van de Hema, die koop je voor 20 euro en er staat een waarde op van 25 euro dan. Nou mijn bank betaalt niet zoveel rente dus in Apeldoorn had ik er al een aantal aangeschaft en ook in mijn stamhema heb ik er nog een paar gekocht.
reiger-smallEen broodje eten bij de Hema is zo’n beetje de enige luxe in de week die ik me permitteer. Ik rook niet,drink niet bijna, hooguit in het weekend eens een wijntje en rij geen auto dus dan mag dan wel op mijn fietstochtjes.
Maar goed dat is toch leuk meegenomen, iedere keer 5 euro extra.
Op de terugweg door de polder wat rondgekeken, dat gaat weer een beetje al fietsend, heb echt een aantal weken als een “oud wijf” gefietst, nou ben ik dat wel maar zo fiets ik (hoop ik) nog niet. Maar met die zere arm was het echt veel eerder afstappen, langzamer rijden, goed opletten of er geen takje of iets geks op de weg lag en dan zie je van de verdere omgeving niet zoveel meer.
Momenteel ben ik inspiratie aan het opdoen voor het thema van Vroege Vogels, een fotowedstrijd waarbij je een foto moet maken met het thema “niets is wat het lijkt” .
Dus zomaar wat grappige dingen op de foto gezet, nog niet “zoetwaterkreeft-restanten-smallDE” foto die ik wel zou willen maar wel leuk om te doen en ook weer eens anders naar de omgeving te kijken.
Vandaar deze voorbeelden, niets is wat het lijkt. Nee deze reiger loopt niet op het water, deze koe is geen heel lenige koe met 8 poten en deze resten van een zoetwaterkreeft die zo mooi gearrangeerd in het gras lagen is niet een slang die door het gras heen kruipt al vond ik het er wel op lijken in eerste instantie.