Dilemma’s

Soms  krijg ik onverwacht zo’n dilemma waar ik moet kiezen tussen mijn hoofd en mijn hart. Zoals gisteren dat mijn broer opbelde dat een nicht van ons overleden was. Zo als gebruikelijk in onze familie krijgt de oudste van het gezin een kaart en die laat het aan de andere kinderen weten.
Ze is pas 72 jaar, haar man overleed twee jaar geleden en toen zijn mijn zus en ik naar de begrafenis geweest. Ze wonen namelijk in Ruinen in Drenthe en dat was best een eind reizen. De vriend van een vriendin van mijn zus die daar in de buurt woont kwam ons ophalen op het station van Zwolle en bracht ons op de bestemming en kwam ons ook weer ophalen. Dus toen kwamen we er nog wel redelijk gemakkelijk.
Maar ik hoorde het gisteren pas van mijn broer, weekend er tussen en de kaart die gisteren pas aankwam en morgen is al de begrafenis.
Mijn broer en schoonzus kunnen zo’n reis natuurlijk nog niet maken, mijn jongste zusje had afspraken morgen die ze niet kon verzetten, mijn oudste zus heb ik geen contact meer mee en ik heb eigenlijk niets te doen dus dacht ik in eerste instantie dan ga ik er gewoon heen. Dan gaat er toch iemand van onze familie. Had vanavond even gekeken op internet en het is zo’n 3,5 uur met het openbaar vervoer en terug natuurlijk ook weer. En zo de reis bekijkend is het gewoon best heel lastig om te doen, moet geloof ik wel vier keer overstappen overal wachttijden van zo’n 20 minuten. Ik vind het eigenlijk te gek en heb besloten om dus maar niet te gaan.
Een dilemma. Toen mijn moeder 100 werd kwam zij ook uit Ruinen, weliswaar met haar zoon met de auto, om haar te feliciteren. Dus gevoelsmatig zou ik er wel naar toe willen hoewel we eigenlijk verder nooit contact met elkaar hadden.
Heb best nog wel nichten en neven die hier in de buurt wonen die misschien ook gaan maar het is gewoon te kort dag om dat eventueel te regelen om mee te rijden.
Ik ga maar een brief schrijven om het uit te leggen en te condoleren maar moeilijk blijft het wel.