Daar geniet ik van……

Gisteren liep ik bij de Zeeman met mijn zusje, we waren lekker wezen fietsen en mijn sprei is bijna klaar dus ik wilde even kijken of ze nog leuke wol hadden om aan de volgende te beginnen. Ik vind het gewoon heerlijk zo in de winter wat te haken als ik tv kijk of naar de radio zit te luisteren. In de winkel liep een jongeman, schat hem een beetje de leeftijd van mijn zoon. Hij duwde een rolstoel met daarin zijn (neem ik aan) oma. Ze gingen de hele winkel door want oma had blijkbaar het een en ander nodig. Ik ging er helemaal vanuit dat het niet zo vaak meer voor zal komen dat ze in dit soort winkels komt en ze van de gelegenheid gebruik maakte. Een paar kopjesdoeken, schoonmaakdoekjes, zeep, shampoo.
Haar kleinzoon zocht het allemaal geduldig op. Welke shampoo wil je oma, volume of glans. Ze konden er samen om lachen en de mensen die in de buurt stonden hadden er ook duidelijk plezier in, ik ook. Ik zei tegen mijn zus, heerlijk he zo’n joch die dat doet met zijn oma daar geniet ik nou van.
Gisteren was ik ook nog even een bakje met bloemen op het graf van mijn dochtertje wezen brengen. De toegang tot het kerkhof ligt aan een polderweg en toen ik terugkwam stond er een mooie witte reiger. Ik kon aardig dicht bij komen en had mijn camera bij me dus eigenlijk voor het eerst weer eens wat foto’s gemaakt, voelde weer goed aan.
(Al kwam er wel een auto aanrijden met een paar mensen er in die op de polderweg hun hond uit gingen laten en hem parkeerden op de parkeerplaats bij het kerkhof. Niets mis mee. Ze zagen dat ik foto’s stond te maken van de reiger maar ze gooiden de hond los, klap klap met de deuren van de auto, reiger weg. Wat een lomperiken heb je er toch ook bij zeg, daar genoot ik dan even niet van)
Vanmiddag in het Loetbos wezen wandelen. Ik wilde even naar “mijn” paddenstoelenbos waar ik ieder jaar wel even paddenstoelen ga spotten. Niet de verstandigste keuze om dat te doen want daar groeien altijd veel bramen en dat is net touw waar je flink over kan struikelen maar goed. Verstandig zijn staat bij mij niet altijd op de eerste plaats. Ik deed het heel voorzichtig en goed uitkijkend waar ik liep en waar ik over heen stapte. Het ging goed alleen er was nog geen paddenstoel te zien.

De stronken die normaal om deze tijd al flink begroeid zijn stonden er droog en dor te zijn. Nu vind ik stronken altijd mooi, weet niet waarom maar ze fascineren me gewoon. En de lichtval tussen de bomen door was prachtig. Zo mooi als het echt was krijg ik het niet op een foto. Afgelopen vrijdag was ik ook al even kijken waar ieder jaar veel vliegenzwammen groeien maar ook daar is nog niets te zien.
Na een mooie wandeling (wat was het druk, gelijk hebben ze wat een prachtig weer was het vandaag weer) kwam ik op de terugweg nog oude vrienden tegen die dezelfde kant opgingen als ik. Gezellig even bijgekletst en opgelopen met elkaar. Zij waren ook op zoek naar paddenstoelen maar nog niets gevonden. Het is gewoon nog te droog, paddenstoelen zijn vochtminnend dus die hebben wat regen nodig. Maar ondanks was het heerlijk om lekker te wandelen in het Loetbos.