De stenen verlegd…..

Istenenn de tuin van mijn moeder zat een gemetselde bloembak voor het raam waarin traditioneel altijd geraniums stonden. Ik hou niet van geraniums maar ik heb ze wel altijd goed verzorgd natuurlijk dus het hele jaar door bloeiden ze dat het een lieve lust was, zelfs een jaar met een hele zachte winter overleefden ze het nog.
Op de brede rand van die bak had mijn broer grote witte sierstenen neergelegd en toen we het huis leegruimden heb ik die stenen mee naar huis genomen. Wat ik er mee zou gaan doen dat wist ik nog niet maar ik wilde ze niet laten liggen.
Ze stonden in een emmer buiten en deze week opeens wist ik wat ik met die stenen ging doen.
sanneIk zocht vier mooie grote stenen uit en die zette ik in een emmer met chloor want ze waren door het buiten in de emmer staan natuurlijk groen geworden.
Het werden prachtige mooie witte stenen en vandaag hebben ze hun bestemming gekregen.
Al heel lang wilde ik iets op de grafjes van mijn twee dochtertjes die dood geboren waren zetten waar hun naam op stond en deze stenen zijn daar geknipt voor. Ooit had ik wel eens een kaars met hun namen er op gezet maar dat was niet blijvend.
Zoals ik al eens eerder geschreven heb was het vroeger toen ze geboren werden niet de gewoonte of niet eens gevraagd of we ze een naam wilden geven.
Maar goed dat is gelukkig tegenwoordig allemaal anders geworden en wij hebben zelf op een gegeven moment onze dochtertjes wel een naam gegeven Sanne (1978) en Hannah (1985). thfisvbf8v
Niet dat ik nou zo vaak over hen praat maar als het wel een voorkomt klinkt voor mij een naam mooier dan baby 1 en baby 2 of hoe ik het daarvoor dan ook zei.
En hoewel ik een verschrikkelijk handschrift heb en een enorme kliederaar ben blijkt wel weer als je iets heel graag wilt dan lukt het ook. Dus ik schreef met mooie duidelijke letters hun namen en geboortedata op de stenen met een hartje er bij.
Vandaag was het de dag dat mijn dochtertje Angela overleden is, ik ga niet vaak naar het kerkhof maar op deze dag wel altijd. Had drie mooie vrolijke bloempotten met hyacinten gekocht en vanmiddag ben ik het allemaal naar het kerkhof wezen brengen.
Het gaf me een goed gevoel dat eindelijk duidelijk hun namen op de grafjes staan. hartOf ik daarmee ook iets af kan sluiten zo voelde het wel.
De kortste dag van het jaar vandaag, het blijft voor mij altijd een bijzondere dag maar ook weer een dag met belofte, de dagen gaan weer lengen. En als deze dag weer voorbij is ga ik en mag ik ook weer gaan genieten van de komende kerstdagen omdat het leven mij ook daarna weer zoveel mooie dingen geeft en heeft gegeven en dat wil ik graag vieren met die mij lief zijn.

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen, Familie en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

19 reacties op De stenen verlegd…..

  1. fialas zegt:

    wat vertel je daar tussen neus en lippen een aangrijpend verhaal, drie dochtertjes verloren! Hoe heb je al dat verdriet kunnen verwerken, vraag ik mij af. Ik weet hoe het voelt om een dood kind ter wereld te brengen, mijn derde zoon werd in 1956 dood geboren en meteen afgevoerd, geen idee waar naartoe. De borsten werden opgebonden en dat was het dan. Ik werd pas weer een gewoon mens toen ik opnieuw zwanger werd.

    • gewoonanneke zegt:

      Jij was nog eerder dan ik, toen ging het nog anders. Helemaal erg als je zelfs niet weet waar je zoontje gebleven is. Hebben jullie hem geen naam gegeven, wij wel maar ook echt pas jaren later. Wij mochten de kinderen wel zelf begraven, althans mijn man, ik lag nog in het ziekenhuis. De eerste keer met een grote groene tent over me heen zodat ik maar niet zien wat ik ter wereld had gebracht. De tweede keer helemaal weggespoten weet ik niets meer van hoe zij geboren is. Dat borsten opbinden herken ik. In dit blogje heb ik er eerder over geschreven. De uitzending is niet meer te zien op programma gemist zag ik. Maar zij had ook 3 kinderen verloren en zij vertelde precies het verhaal zoals ik het ook voel en voelde. https://gewoonanneke.wordpress.com/2014/01/14/ellemijn-veldhuijzen-van-zanten/

  2. matroos zegt:

    Mooi zo die stenen,alles vind zijn plek hé uiteindelijk.

  3. Marja zegt:

    Wat prachtig, Anneke. Dikke knuffel.

  4. Ik vind het echt heel fijn voor je dat je kindjes nu een naam hebben Anneke.

  5. Koesteren wat je verloren bent en koesteren wat je hebt, daar is veel liefde en moed voor nodig Anneke! Heel fijne, warme feestdagen gewenst!

  6. rietepietz zegt:

    Wat mooi dat je deze stenen zo hebt hergebruikt. Zo zijn ze óók ergens weer verbonden met je moeder wier kleinkinderen het toch waren. Prachtig, je gaat er zo mooi mee om.

  7. Jokezelf zegt:

    Ik kan me niet voorstellen wat een verdriet dat destijds gegeven moet hebben. En nog, denk ik wel… Mooi, die stenen op de grafjes.

  8. Wat mooi zeg, zo hebben die mooie stenen een extra mooie bestemming!
    Het is alweer de 23e.. mooi dat je weer stil hebt gestaan bij de sterfdag van Angela.. XXX

  9. minoesjka2 zegt:

    Wat mooi om zo jou dochters levend te houden, met deze mooie stenen uit jou moeders tuin.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s